ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ದುರ್ಗಾ ದೇವಿಯ ಒಂಬತ್ತು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳು. ಈ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನವರಾತ್ರಿ ಹಬ್ಬದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ರಾತ್ರಿಯೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಒಂಬತ್ತು ರೂಪಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ದುರ್ಗಾ ದೇವಿಯ ಒಂಬತ್ತು ರೂಪಗಳು (ಗೌರಿಯ ಸಮಾನಾರ್ಥಕ) ಅಥವಾ (ಪಾರ್ವತಿ): ಶೈಲಪುತ್ರಿ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿ, ಚಂದ್ರಘಂಟಾ, ಕೂಷ್ಮಾಂಡ, ಸ್ಕಂದಮಾತಾ, ಕಾಳರಾತ್ರಿ, ಕಾತ್ಯಾಯನಿ, ಮಹಾಗೌರಿ ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಿಧಾತ್ರಿ.
ದುರ್ಗಾದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಯಾ ಹೆಸರು, ಆಡಳಿತ ಗ್ರಹ, ಪ್ರತಿಮಾಶಾಸ್ತ್ರ, ಆಹ್ವಾನಕ್ಕಾಗಿ ಮಂತ್ರ (ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನವರಾತ್ರಿಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ೧೦೮ ಬಾರಿ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ), ನವರಾತ್ರಿಯ ಅರ್ಪಣೆ ದಿನ ಮತ್ತು ಆಯಾ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳಿಂದ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಸತಿಯಾಗಿ ತನ್ನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ-ನಿಶ್ಚಲತೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಮಾತೃ ದೇವಿಯು ಪರ್ವತ ರಾಜನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಭಗವಾನ್ ಹಿಮಾಲಯದ ಮಗಳಾಗಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆದಳು. ಸತಿ, ಭವಾನಿ, ಪಾರ್ವತಿ ಅಥವಾ ಹೇಮವತಿ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಈಕೆ, ಪ್ರಕೃತಿ ತಾಯಿಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ರೂಪ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಮಹಾದೇವನ ಶಕ್ತಿಯು ಆಗಿದ್ದಾಳೆ
ದೇವಿ ಶೈಲಾಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಎರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಅರ್ಧಚಂದ್ರವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಅವಳು ತನ್ನ ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿಶೂಲ ಮತ್ತು ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಮಲದ ಹೂವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಪರ್ವತನಂದಿಯ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.[೧]
"ಬ್ರಹ್ಮ" ಎಂದರೆ "ಒಂದು ಸ್ವ-ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಆತ್ಮ, ಸಂಪೂರ್ಣ ವಾಸ್ತವ, ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಸ್ವಯಂ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ದೇವರು, ಪವಿತ್ರ ಜ್ಞಾನ". "ಚರಿಣಿ" ಎಂದರೆ "ಉದ್ಯೋಗ, ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಮುಂದುವರಿಯುವುದು, ನಡವಳಿಕೆ, ನಡವಳಿಕೆ, ಅನುಸರಿಸಲು, ಒಳಗೆ ಚಲಿಸುವುದು, ನಂತರ ಹೋಗುವುದು".
ಅವಳು ತಪಸ್ವಿ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನ ದೇವತೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವಳ ಹೆಸರು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ
ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿ ಅವರ ಮಗಳು ಸತಿಯಂದ್ ನಂತರ ಶಿವನನ್ನು ಮದುವೆಯಾದಂತೆ ಪ್ರಜಾಪತಿ ದೀಕ್ಷೆಗೆ ಜನಿಸಿದ ಮಾತೃ ದೇವತೆ. ಇದು ಅವಳ ಅವಿವಾಹಿತ ರೂಪ.
ಚಂದ್ರಘಂಟಾ ಪಾರ್ವತಿ ದೇವಿಯ ವಿವಾಹಿತ ರೂಪ.[೩] ಶಿವನನ್ನು ಮದುವೆಯಾದ ನಂತರ, ಅವಳು ತನ್ನ ಹಣೆಯನ್ನು ಅರ್ಧ ಚಂದ್ರನಿಂದ ಘಂಟೆಯ ಆಕಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದಳು, ಅದು ಅವಳ ಹೆಸರಿನ ಮೂಲವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಅವಳು ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ದೇವತೆ ಮತ್ತು ಯಾವಾಗಲೂ ರಾಕ್ಷಸರ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಪ್ರಚೋದಿಸಿದಾಗ, ತನ್ನ ಕೋಪವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುವವರಿಗೆ ಅವಳು ದುಷ್ಕೃತ್ಯವಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವಳು ತನ್ನ ಅನುಯಾಯಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರಶಾಂತತೆಯ ಸಾಕಾರವಾಗಿ ಉಳಿದಿದ್ದಾಳೆ
ಚಂದ್ರಘಂಟಾ ದೇವಿಯು ಹುಲಿಯನ್ನು ಆರೋಹಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಅರೆ ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಚಂದ್ರನನ್ನು (ಚಂದ್ರ) ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ಹಣೆಯ ಅರ್ಧ ಚಂದ್ರನು ಗಂಟೆಯಂತೆ (ಘಂಟಾ) ಕಾಣುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ಅವಳ ಹೆಸರು. ಅವಳನ್ನು ಹತ್ತು ಕೈಗಳಿಂದ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಚಂದ್ರಘಂಟ ದೇವಿಯು ತನ್ನ ನಾಲ್ಕು ಎಡಗೈಗಳಲ್ಲಿ ತ್ರಿಶೂಲ್, ಗಡಾ, ಕತ್ತಿ ಮತ್ತು ಕಮಂಡಲುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ಐದನೇ ಎಡಗೈಯನ್ನು ವರದಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಾನೆ. ಅವಳು ಕಮಲದ ಹೂವು, ಬಾಣ, ಧನುಷ್ ಮತ್ತು ಜಪ ಮಾಲಾಳನ್ನು ತನ್ನ ನಾಲ್ಕು ಬಲಗೈಗಳಲ್ಲಿ ಒಯ್ಯುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಐದನೇ ಬಲಗೈಯನ್ನು ಅಭಯ ಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಾಳೆ
ಮಾತೃ ದೇವಿಯ ಈ ರೂಪವು ತನ್ನ ಭಕ್ತರ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಆಯುಧಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಅವಳ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಚಂದ್ರ-ಗಂಟೆಯ ಶಬ್ದವು ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ದುಷ್ಟತನವನ್ನು ಅವಳ ಭಕ್ತರಿಂದ ದೂರವಿರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ.
ಕು ಎಂದರೆ "ಸ್ವಲ್ಪ", ಉಷ್ಮಾ ಎಂದರೆ "ಉಷ್ಣತೆ" ಅಥವಾ "ಶಕ್ತಿ" ಮತ್ತು ಆಂಡಾ ಸಂಸ್ಕೃತ ಪದ "ಬ್ರಹ್ಮಂಡ್" ನ ಕೊನೆಯ ಮೂರು ಪದಗಳಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ ಅಂದರೆ ಇದರ ಅರ್ಥ [ವಿಶ್ವ].
ಸಿದ್ಧತಾತ್ರಿ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ, ಮಾತೃ ದೇವಿಯು ಸೂರ್ಯನೊಳಗೆ ವಾಸಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು, ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಸೂರ್ಯನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ಅಂದಿನಿಂದ, ದೇವಿಯ ಈ ರೂಪವನ್ನುಕುಷ್ಮಾಂಡಾ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ, ಅವುಗಳೆಂದರೆ ಅವಳ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನೊಳಗೆ ವಾಸಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ. ಅವಳ ದೇಹದ ಹೊಳಪು ಮತ್ತು ಕಾಂತಿ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದೆ
ನವರಾತ್ರಿಯ ೪ನೇ ದಿನ
ಸಿಂಹಿಣಿ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮತ್ತು ಎಂಟು ಕೈಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಅವಳು ತನ್ನ ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಕಾಮಂಡಲು, ಧನುಷ್, ಬಡಾ ಮತ್ತು ಕಮಲ್ ಅನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ಎಡಗೈಗಳು ಅಮೃತ ಕಲಾಶ್ (ಮಕರಂದದ ಮಡಕೆ), ಜಪ ಮಾಲಾ (ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಣಿಗಳು), ಗಡಾ ಮತ್ತು ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದಿವೆ
ಅವಳು ತನ್ನ ಮುಗುಳ್ನಗೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಳು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು (ಅಲೌಕಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳು) ಮತ್ತು ನಿಧಿಗಳನ್ನು (ಸಂಪತ್ತನ್ನು) ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾಳೆಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ
ದೇವತೆ ಸ್ಕಂದಮಾತ ಉಗ್ರ ಸಿಂಹವನ್ನು ಆರೋಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವಳು "ಬೆಂಕಿಯ ದೇವತೆ" ಎಂದೂ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ ಅವಳು ಮಗು ಸ್ಕಂದವನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಒಯ್ಯುತ್ತಾಳೆ. ಭಗವಾನ್ ಸ್ಕಂದ (ಕಾರ್ತಿಕೇಯ ಅಥವಾ ಮುರುಗನ್ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ) ಗಣೇಶನ ಸಹೋದರ. ಸ್ಕಂದಮಾತ ದೇವಿಯನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿಂದ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವಳು ತನ್ನ ಮೇಲಿನ ಎರಡು ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಕಮಲದ ಹೂಗಳನ್ನು ಒಯ್ಯುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಮಗು ಸ್ಕಂದವನ್ನು ತನ್ನ ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಇನ್ನೊಂದು ಬಲಗೈಯನ್ನು ಅಭಯಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಕಮಲದ ಹೂವಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಅದರಿಂದಾಗಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಪದ್ಮಾಸನ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ
ಮಾತೃ ದೇವಿಯ ಈ ರೂಪವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಭಕ್ತರು ಯುದ್ಧದ ದೇವರು (ಕಾರ್ತಿಕೇಯ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ) ಸ್ಕಂದ ಭಗವಂತನ ಆಶೀರ್ವಾದದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಲಾಭವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ
ಮಹಿಷಾಸುರ ಎಂಬ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು, ಕಾತ್ಯಾಯನ ಋಷಿಯ ಮಗಳು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಅವತರಿಸಿದಳು. ಅವಳು ಕೋಪ, ಪ್ರತೀಕಾರ ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರ ಮೇಲಿನ ಅಂತಿಮ ಗೆಲುವಿಗೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರೆ ಅವಳನ್ನು ಶುದ್ಧ ಹೃದಯದಿಂದ ಪೂಜಿಸುವ ಮತ್ತು ಪೂಜಿಸುವವರಿಗೆ ಅವಳು ವರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾಳೆ
ಕಾತ್ಯಾಯಿನಿ ದೇವಿಯು ಭವ್ಯವಾದ ಸಿಂಹದ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿಂದ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ತನ್ನ ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಕಮಲದ ಹೂ ಮತ್ತು ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ತನ್ನ ಬಲಗೈಯನ್ನು ಅಭಯಮುದ್ರ ಮತ್ತು ವರದಾಮುದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಾಳೆ
ಇದು ಮಾತೃ ದೇವತೆಯ ಉಗ್ರ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರ ರೂಪವಾಗಿದೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಅವರು ಶುಂಭಾ ಮತ್ತು ನಿಶುಂಭಾ ಎಂಬ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಕಾಳರಾತ್ರಿ, ಅಂದರೆ ಸಾವಿನ ರಾತ್ರಿ (ಸಾವಿನ ರಾತ್ರಿ). ಎಲ್ಲಾ ಸಮಯ, ಬೆಳಕು, ಭಾವನೆಗಳು, ಜೀವನ ರೂಪಗಳು ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳು ಅವಳಲ್ಲಿ ಬೆರೆಯುತ್ತವೆ. ಅವಳು ಸಮಯದ ಸಾವು ಮತ್ತು ಕಾಳ (ಸಮಯ) ಗಿಂತ ದೊಡ್ಡವಳು.
ನವರಾತ್ರಿಯ ೭ನೇ ದಿನ
ಅವಳ ಮೈಬಣ್ಣ ಕಪ್ಪು ಮತ್ತು ಅವಳು ಕತ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.[೬] ಅವಳನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿಂದ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವಳ ಬಲಗೈ ಅಭಯಮುದ್ರ ಮತ್ತು ವರದಾಮುದ್ರದಲ್ಲಿದೆ. ಅವಳು ತನ್ನ ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಾರಕ ಕಬ್ಬಿಣದ ಕೊಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯುತ್ತಾಳೆ
ಅವಳ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಮೈಬಣ್ಣದಿಂದಾಗಿ, ಅವಳನ್ನು ಮಹಾಗೌರಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು
ಮಹಾಗೌರಿಯನ್ನು ಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಚ್ಚತೆಯ ದೇವತೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಅವಳ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ನ್ಯೂನತೆಗಳು, ದೋಷಗಳು ಮತ್ತು ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಬೂದಿಗೆ ಸುಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವನು ಉದ್ಧರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಸಿದ್ಧಧತ್ರಿ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವವಳು ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ವಾಸ್ತವತೆಯನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅವಳು ಒದಗಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಒದಗಿಸುವ ಸಿದ್ಧಿಯು ಅವಳು ಮಾತ್ರ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬ ಅರಿವಾಗಿದೆ. ಅವಳು ಎಲ್ಲಾ ಸಾಧನೆಗಳ ಪ್ರೇಯಸಿ
ಶೈಲಾಪುತ್ರಿ ದೇವಿಯಂತೆ ಅವಳು ಗೂಳಿಯ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ನಾಲ್ಕು ತೋಳುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾಳೆ, ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ತನ್ನ ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಅಭಯಮುದ್ರವನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಬಲಗೈಯಿಂದ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಒಂದು ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ತಂಬೂರಿ ಅಥವಾ ದಮರು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಇನ್ನೊಂದು ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ವರದಮುದ್ರ ಅಥವಾ ಕಾಮಂಡಲು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾಳೆ
ಅವಳು ಕ್ಷಮಿಸುವ ದೇವತೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಪಾಪಿಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುತ್ತಾಳೆ
ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ರುದ್ರನು ಸೃಷ್ಟಿಗಾಗಿ ಮಾತಿ ದೇವಿಯ ಆದಿ ಪರಶಕ್ತಿಯ ಸ್ಪಷ್ಟ ರೂಪವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು. ಆದಿ ಪರಶಕ್ತಿಯಂತೆ, ಮಾತೃ ದೇವಿಯು ಶುದ್ಧ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದಳು ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಅವಳು ಶಿವನ ಎಡಭಾಗದಿಂದ ಸಿದ್ಧಿಧಾತ್ರಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು
ನವರಾತ್ರಿಯ ೯ನೇ ದಿನ
ಸಿಧ್ಧಿಧಾತ್ರಿ ದೇವಿಯು ಹುಲಿ ಅಥವಾ ಸಿಂಹದ ಮೇಲೆ ಕಮಲದ ಸವಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿಂದ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವಳು ಒಂದು ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಗಡಾ, ಇನ್ನೊಂದು ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಚಕ್ರ, ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಕಮಲದ ಹೂ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಶಂಖವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾಳೆ
ಅವಳು ತನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು (ಅಲೌಕಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು) ನೀಡುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ಮಾನವರು, ಘಂದರ್ವಾಗಳು, ಅಸುರರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
