ಕೆ.ಎಸ್.ಕೃಷ್ಣನ್

ವಿಕಿಪೀಡಿಯ ಇಂದ
Jump to navigation Jump to search
Kariamanickam Srinivasa Krishnan
ಜನನ4 ಡಿಸೆಂಬರ್ 1898
ವಾಟ್ರಾಪ್, ತಮಿಳುನಾಡು, ಭಾರತ
ಮರಣ14 ಜೂನ್ 1961(1961-06-14) (ವಯಸ್ಸು 62)
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಭಾರತೀಯ
ಕಾರ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಭೌತಶಾಸ್ತ್ರ
ಸಂಸ್ಥೆಗಳುಮದ್ರಾಸ್ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಕಾಲೇಜ್

ಇಂಡಿಯನ್ ಅಸೋಸಿಯೇಶನ್ ಫಾರ್ ದ ಕಲ್ಟಿವೇಷನ್ ಆಫ್ ಸೈನ್ಸ್
ಡಕಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ
ಅಲಹಾಬಾದ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ

ಭಾರತದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಶಾರೀರಿಕ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯ
ಅಭ್ಯಸಿಸಿದ ವಿದ್ಯಾಪೀಠಡಕಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ
ಮದ್ರಾಸ್ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಕಾಲೇಜ್
ಇಂಡಿಯನ್ ಅಸೋಸಿಯೇಶನ್ ಫಾರ್ ದ ಕಲ್ಟಿವೇಷನ್ ಆಫ್ ಸೈನ್ಸ್
ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಲಹೆಗಾರರುಸಿ.ವಿ.ರಾಮನ್
ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಗೆ ಕಾರಣರಾಮನ್ ಪರಿಣಾಮ
ಕ್ರಿಸ್ಟಲ್ ಮ್ಯಾಗ್ನೆಟಿಸಮ್
ಮ್ಯಾಗ್ನೆಟೋ ಕೆಮಿಸ್ಟ್ರಿ
ಕಾಂತೀಯ ಸ್ಫಟಿಕಗಳ ಮ್ಯಾಗ್ನೆಟಿಕ್ ಅನಿಸೊಟ್ರೊಪಿ ಅನ್ನು ಅಳತೆ ಮಾಡುವ ತಂತ್ರ
ಗಮನಾರ್ಹ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು
  • FRS (1940)[೧]
  • ಪದ್ಮಭೂಷಣ (1954) (1954)
  • ನೈಟ್ ಬ್ಯಾಚಲರ್
  • ಭಟ್ನಾಗರ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ

ಸರ್ ಕರಿಯಾನಿಕಾಮ್ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಕೃಷ್ಣನ್ FRS (4 ಡಿಸೆಂಬರ್ 1898 - 14 ಜೂನ್ 1961) ಒಬ್ಬ ಭಾರತೀಯ ಭೌತವಿಜ್ಞಾನಿ. ಅವರು ರಾಮನ್ ಚದುರುವಿಕೆಯ ಸಹ-ಶೋಧಕರಾಗಿದ್ದರು, ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ಸಿ. ವಿ. ರಾಮನ್ ಅವರು ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ 1930 ರ ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು.[೨]

ಆರಂಭಿಕ ಜೀವನ[ಬದಲಾಯಿಸಿ]

ಕರಿಯಮನಿಕಮ್ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಕೃಷ್ಣನ್, ಅಯ್ಯಂಗಾರ್ ಅನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೆ. ಎಸ್. ಕೃಷ್ಣನ್ ಅಥವಾ ಕೆಎಸ್ಕೆ ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, 4 ಡಿಸೆಂಬರ್ 1898 ರಂದು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ವಾಟ್ರಾಪ್ನಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು.ಅವರ ತಂದೆ ಒಬ್ಬ ರೈತ-ವಿದ್ವಾಂಸರು ತಮಿಳು ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಪಾರಂಗತರಾಗಿದ್ದರು.ತಮ್ಮ ಆರಂಭಿಕ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ವಾಟ್ರಾಪ್ ಎಂಬ ಹಿಂದು ಹೈಯರ್ ಸೆಕೆಂಡರಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಆರಂಭಿಕ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು, ಅದರ ನಂತರ ಅವರು ಮಧುರೈನ ಅಮೇರಿಕನ್ ಕಾಲೇಜ್ ಮತ್ತು ಮದ್ರಾಸ್ನ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಕಾಲೇಜ್ ನಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಸಿಸಿದರು ಅಲ್ಲಿ ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಪದವಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿದ ನಂತರ ಅವರು ಹಿಂದು ಹೈಯರ್ ಸೆಕ್ಯೂರಿ ಸ್ಕೂಲ್ನ ಶಿಕ್ಷಕರಾದರು ಸ್ಥಳೀಯ ಗ್ರಾಮ ಮತ್ತು ಬೆಳಕಿನ ಸಿರಿವಂತ ಸ್ಕ್ಯಾಟರಿಂಗ್ನ ಶೋಧನೆಯ ಮೇಲೆ ಸರ್ ಸಿ.ವಿ. ರಾಮನ್ ಜೊತೆಗೂಡಿದರು.

ಆರಂಭಿಕ ವೃತ್ತಿಜೀವನ[ಬದಲಾಯಿಸಿ]

1920 ರಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ್ ಅವರು ಸಿ.ವಿ.ರಾಮನ್ ರ ರ ಜೊತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಭಾರತೀಯ ವಿಜ್ಞಾನ ಸಂಘದ ಕೋಲ್ಕತ್ತಾ ಸೇರಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯ ದ್ರವಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ಚೆದುರಿದ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು.ರಾಮನ್ ಸ್ಕ್ಯಾಟರಿಂಗ್ನ ಆವಿಷ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದರು.1928 ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಡಕಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಕ್ಕೆ (ಈಗ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದಲ್ಲಿ) ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ರೀಡರ್ ಆಗಿ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡರು, ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಅವರ ರಚನೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಸ್ಫಟಿಕಗಳ ಕಾಂತೀಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರು.ಕೃಷ್ಣನ್, ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಸ್ಯಾಂಟಿಲಾಲ್ (ಎಸ್) ಬ್ಯಾನರ್ಜಿ, ಬಿ.ಸಿ. ಗುಹಾ ಮತ್ತು ಅಸುತೋಷ್ ಮೂಕರ್ಜಿ ಡಯಾ ಮತ್ತು ಪ್ಯಾರಾಗ್ಯಾನಿಕ್ ಸ್ಫಟಿಕಗಳ ಮ್ಯಾಗ್ನೆಟಿಕ್ ಅನಿಸೊಟ್ರೊಪಿಯನ್ನು ಅಳೆಯಲು ಸೊಗಸಾದ ಮತ್ತು ನಿಖರ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ತಂತ್ರವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದರು.ತಮ್ಮ ಸಂಶೋಧನೆಗಳನ್ನು ರಾಯಲ್ ಸೊಸೈಟಿ ಆಫ್ ಲಂಡನ್ 1933 ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿತು, ಇನ್ವೆಸ್ಟಿಗೇಷನ್ ಆನ್ ಮ್ಯಾಗ್ನೆ-ಕ್ರಿಸ್ಟಲಿಕ್ ಆಕ್ಷನ್.[೩][೪]


1933 ರಲ್ಲಿ ಕೋಲ್ಕತ್ತಾಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಅವರು ಮಹಾಭಾರತದ ಸರ್ಕಾರಿ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಹುದ್ದೆಗೆ ಭಾರತೀಯ ವಿಜ್ಞಾನ ಅಸೋಸಿಯೇಷನ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಡಾ. ಸಾಂತಿಲಾಲ್ ಬ್ಯಾನರ್ಜಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸಹಭಾಗಿತ್ವವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದರು. ಅವರ ರಚನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಸ್ಫಟಿಕಗಳ ಆಯಸ್ಕಾಂತೀಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು. ಅವರ ಜಂಟಿ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಂವಹನ (ನೇಚರ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ, ಟೆರೆಸ್ಟ್ರಿಯಲ್ ಮ್ಯಾಗ್ನೆಟಿಸಮ್ ಮತ್ತು ಅಟ್ಮಾಸ್ಫರಿಕ್ ವಿದ್ಯುತ್ ಮತ್ತು ರಾಯಲ್ ಸೊಸೈಟಿ), ಇಂದಿಗೂ ಸಹ ಉಳಿದಿವೆ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಯ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ಅವರು ವಿವಿಧ ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರ ನಿಯತಕಾಲಿಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಸಣ್ಣ ಸ್ಫಟಿಕಗಳ ರಚನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳು.ಢಾಕಾದಲ್ಲಿನ ಅವರ ಪ್ರಯೋಗಗಳು ಮತ್ತು ಕೊಲ್ಕತ್ತಾದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಸಂಶೋಧನೆಯು ಸಣ್ಣ ಸ್ಫಟಿಕಗಳ ಕಾಂತೀಯ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಅಳೆಯುವಲ್ಲಿ ಈಗ ಕೃಷ್ಣನ್ ಬ್ಯಾನರ್ಜಿ ವಿಧಾನವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.[೫][೬][೭]


1940 ರಲ್ಲಿ ಐ.ಕೆ.ಕೃಷ್ಣನ್ ರಾಯಲ್ ಸೊಸೈಟಿಯ ಫೆಲೋ ಆಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದರು.1935 ರಲ್ಲಿ ಅವರ ರಾಯಲ್ ಸೊಸೈಟಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ "Distinguished for his investigations in molecular optics and in magne-crystalline action:collaborated with Sir C.V. Raman in extensive theoretical and experimental studies on light scattering, molecular optics and in the discovery of the Raman Effect (1928). More recently has been publishing many valuable investigations (Phil Trans Royal Society and elsewhere) on the significance of magnetic anisotropy in relation to crystal architecture and thermo-magnetic behaviour at the lowest temperatures. Has published important work on pleochroism in crystals and its relation to photo-dissociation. Leader of an active school of research in Calcutta."

1942 ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರ ಇಲಾಖೆಯ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿ ಅಲಹಾಬಾದ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು, ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಘನವಸ್ತುಗಳ ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಲೋಹಗಳಲ್ಲಿ ಪಡೆದರು. 1954 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಪದ್ಮಭೂಷಣ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿತು. [9] ಅವರು 1958 ರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಭಟ್ನಾಗರ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ಮೊದಲ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರಾಗಿದ್ದರು.[೮][೯]

ಸಹ ನೋಡಿ[ಬದಲಾಯಿಸಿ]

Wikiquote
ವಿಕಿಕೋಟ್ ತಾಣದಲ್ಲಿ ಈ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಂಭಂಧಪಟ್ಟ ನುಡಿಗಳು ಇವೆ:


ಬಾಹ್ಯ ಕೊಂಡಿಗಳು[ಬದಲಾಯಿಸಿ]

ಉಲ್ಲೇಖಗಳು[ಬದಲಾಯಿಸಿ]

  1. Lonsdale, D. K.; Bhabha, H. J. (1967). "Kariamanikkam Srinivasa Krishnan. 1898-1961". Biographical Memoirs of Fellows of the Royal Society. 13: 244. doi:10.1098/rsbm.1967.0012. 
  2. Singh, R. (2002). "C. V. Raman and the Discovery of the Raman Effect". Physics in Perspective. 4 (4): 399–420. Bibcode:2002PhP.....4..399S. doi:10.1007/s000160200002. 
  3. by K.S. Krishnan, S. Banerjee, Volume 234, Issue 739 of Philosophical transactions of the Royal Society of London: Mathematical and physical sciences (1935). Further Studies on Organic Crystals. Harrison & Sons. p. 34. 
  4. Santilal Banerjee, Kariamanickam Srinivasa Krishnan. Modern Magnetism. Cambridge University Press. p. 165. 
  5. By A. B Pippard. Response and stability: an introduction to the physical theory. Cambridge University Press. p. 134. 
  6. Mahanti, Dr Subodh. "Kariamanikkam Srinivasa Krishnan". Vigyan Prasar Science Portal. Archived from the original on 2007-12-23. 
  7. http://www2.royalsociety.org/DServe/dserve.exe?dsqIni=Dserve.ini&dsqApp=Archive&dsqDb=Catalog&dsqSearch=RefNo==%27EC%2F1940%2F12%27&dsqCmd=Show.tcl
  8. London Gazette, 4 June 1946
  9. "Archived copy" (PDF). Archived from the original (PDF) on 2009-04-10.