ಅಳುಪ ವಂಶ

ವಿಕಿಪೀಡಿಯ ಇಂದ
Jump to navigation Jump to search
ಅಳುಪ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ
Alvakheda map.jpg
ಅಳುಪ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ವಿಸ್ತಾರ
ಅಧಿಕೃತ ಭಾಷೆs ತುಳು ಹಳೆಗನ್ನಡ
ರಾಜಧಾನಿಗಳು ಮೊದಲಿಗೆ : ಮಂಗಳೂರು
ನಂತರ: ಉದ್ಯಾವರ, ಬಾರ್ಕೂರು
ಆಡಳಿತ ರಾಜವಂಶ
Succeeding state ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ

ಆಳುಪ ರಾಜವಂಶದ ವಿವರಣೆ


ಇತಿಹಾಸ

ಆಳುಪವನ್ನು ಆಳ್ವಾ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ (ಕ್ರಿ.ಶ 2 ನೇ ಶತಮಾನ ದಿಂದ 15 ನೇ ಶತಮಾನ). ಭಾರತದ ಪ್ರಾಚೀನ ಆಡಳಿತ ರಾಜವಂಶ.  ಅವರು ಆಳಿದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳ್ವಾಖೇದ ಅರುಸಸಿರಾ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅದರ ಪ್ರದೇಶವು ಆಧುನಿಕ ಭಾರತೀಯ ರಾಜ್ಯದ ಕರ್ನಾಟಕ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಕರಾವಳಿ ಜಿಲ್ಲೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ. ಆಳುಪರು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಿದ್ದರು ಆದರೆ ಕನ್ನಡದ ಪ್ರಪ್ರಥಮ ರಾಜವಂಶವಾದ ಕದಂಬ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಮಯೂರುವರ್ಮನ ಪ್ರಭಾಲ್ಯಕೆ ಆಳುಪರು ತಲೆಬಾಗಿ, ಅವರು ಸಾಮಂತರಾದರು ಮತ್ತು ಆಳುಪರ ಮುಂದಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಕದಂಬರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತ್ತು. ನಂತರ ಅವರು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳಾದ  ಚಾಲುಕ್ಯರು, ರಾಷ್ಟ್ರಕೂಟರು, ಹೊಯ್ಸಳರ ವಸಾಹತುಗಾರರಾದರು.  ಕರಾವಳಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮೇಲೆ ಅವರ ಪ್ರಭಾವ ಸುಮಾರು 1200 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಡೆಯಿತು. ಆಳುಪ ರಾಜ ಸೋಯಿದೇವನ ನಂತರ ಅವನ ಸೋದರಳಿಯ ಕುಲಶೇಖರ ಬಂಕಿದೇವ (ಅಲುಪಾ ರಾಜಕುಮಾರಿ ಕೃಷ್ಣಾಯ್ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಹೊಯ್ಸಳ ವೀರ ಬಲ್ಲಾಲಾ III ರ ಮಗ) ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾದ ಕಾರಣ ಅಲುಪರು ಮಾತೃಭಾಷೆಯ ಅನುವಂಶಿಕತೆಯ (ಅಳಿಯ ಸಂತಾನ) ನಿಯಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಪುರಾವೆಗಳಿವೆ.  ಆಳ್ವಾ ಖೇಡಾದಲ್ಲಿ ಮಾತೃತ್ವವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದ ಕೀರ್ತಿಗೆ ಪಾತ್ರರಾದ ಪೌರಾಣಿಕ ರಾಜನಿಗೆ ಭೂತಾ ಆಳುಪ ಪಾಂಡ್ಯ ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಲಾಗಿದೆ . ಆಲ್ವಾ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಇಂದಿಗೂ ಉಪನಾಮವಾಗಿ ಬಂಟ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದೆ

ಆಳುಪ ರಾಜವಂಶ:

ರಾಜಧಾನಿ

ಮಂಗಳೂರು, ಉದಯವರ(ಇಂದಿನ ಉದ್ಯಾವರ), ಬಾರ್ಕುರು

ಆಡಳಿತ ಭಾಷೆ: ಕನ್ನಡ(ಹಳೆ ಕನ್ನಡ)

ಧರ್ಮ-ಶೈವ ಧರ್ಮ, ಜೈನ ಧರ್ಮ

ಸರ್ಕಾರ-ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವ .


ಇತಿಹಾಸ

ಸ್ಥಾಪನೆ:

2 ನೇ  ಶತಮಾನ

ಪತನ: 1444 ಕ್ರಿ.ಶ

   

ರಾಜವಂಶದ ಹೆಸರನ್ನು ಆಳುಪ, ಆಳ್ವಾ, ಆಳುಕ ಮತ್ತು ಆಳಾಪ ಎಂದು ಶಾಸನಗಳಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿದೆ.  ಕದಂಬರಿಗಿಂತ ಮುಂಚಿನ ಅಲುಪಾ ಮೂಲವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಲ್ಲ ಏಕೆಂದರೆ ಯಾವುದೇ ಎಪಿಗ್ರಾಫಿಕಲ್ ಪುರಾವೆಗಳಿಲ್ಲ.  2 ನೇ ಶತಮಾನದ ಭೂಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಟಾಲೆಮಿ, ಒಲೋಖೋಯಿರಾ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ, ಇದು ಆಳ್ವಾ ಖೇಡಾ(ಆಳುಪರ ನಾಡು) ಎಂಬ ಪದದ ಅಪಭ್ರಂಶ ಎಂದು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ನಂಬಲಾಗಿದೆ.

ಬಿ.ಎ. ಸಾಲೆಟೋರ್ ಹೆಸರಿನ ಮೂಲದ ಬಗ್ಗೆ, ಆಳುಪ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಅದರ ರೂಪಾಂತರವಾದ ಆಳುಕದಿಂದ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿದೆ, ಇದು ಹಿಂದೂ ಮಹಾಕಾವ್ಯಗಳ ದೈವಿಕ ಸರ್ಪ ಶೇಷಾದ ಒಂದು ಹೆಸರಾಗಿದೆ. ಆಳುಕ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಆರಂಭಿಕ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾಗರನ್ನು ಸೂಚಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಫ್ಲೀಟ್ ಸೂಚಿಸಿದ್ದಾರೆ.  ಚಾಲುಕ್ಯ ಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು.  ಆಳುಪರ ನಾಗ ಮೂಲವು ಎರಡು ಸಂಗತಿಗಳಿಂದ ಸಾಬೀತಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸಾಲೆಟೋರ್ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.  ಮಂಗಳೂರಿನ ಗೊಲ್ಲಾರ ಗಣಪತಿ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ಆಳುಪ ಕಲ್ಲಿನ ಶಾಸನದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಹೂಡ್ ಸರ್ಪದ ಆಕೃತಿ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಅಲ್ಟ್ರಾ ಶೈವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ.  ಆಳ್ವಿಕೆ ಅಥವಾ ಆಡಳಿತ ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ 'ಆಳು' ಎಂಬ ಕನ್ನಡ ಪದದಿಂದ ಹೆಸರಿನ ದ್ರಾವಿಡ ಮೂಲದ ಕುರಿತ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಸಲೆಟೋರ್ ತಳ್ಳಿಹಾಕುತ್ತಾನೆ.

ಆಳುಪ ರಾಜಮನೆತನವು ಸ್ಥಳೀಯ ಮೂಲದವರಾಗಿರಬಹುದು ಮತ್ತು ಅವರು "ಶೈವ ಧರ್ಮ" ದ ಅನುಯಾಯಿಗಳಾಗಿರಬಹುದು ಮತ್ತು 10 ನೇ ಶತಮಾನದ ನಂತರ ಅವರು ಜೈನ ಧರ್ಮ, ಬಂಟ್-ನಾಡವ ಜಾತಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು ಎಂದು ಇತಿಹಾಸಕಾರ ಪಿ. ಗುರುರಾಜ ಭಟ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಬಿ. ಎ. ಸಾಲೆಟೋರ್ ಅವರು ಜೈನ ಧರ್ಮ, ಬಂಟ್ಸ್ ನಡುವೆ ಆಳುಪ (ಆಳ್ವಾ) ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಇಂದಿಗೂ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಆಲುಪರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯ ಉಚ್ಛ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇತ್ತು . ಇವರು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟ ಕೊಡುಗೆ ಅಪಾರ. ಇವರು ಕಾಲದ ಸುಮಾರು ೨000 ಶಾಸನಗಳು ಸಿಕ್ಕಿವೆ. ಅದರಲ್ಲಿ 2 ಅಥಾವ 3 ಶಾಸನ ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದೆಲ್ಲವೂ ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಇತ್ತು. ವಡ್ಡಾರಾಸೆ ಎನ್ನುವ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಶಾಸನ ಇವರ ಕಾಲದ್ದು.

ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಪ್ರದೇಶದ ಮೇಲೆ ಆಳ್ವಿಕೆ, ಬನವಾಸಿಯು ರಾಜಧಾನಿಯಾಗಿರುವುದು ಚುಟು ಕುಲದವರು, ನಂತರ ಕಡಂಬರಿಗೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಸಿರಿ, ಶಿವ, ಪುಲುಮಾವಿ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞ ಸಾತಕರ್ಣಿಗಳಿಗೆ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸುವ ಶತವಾಹನ ಶಾಖೆ.  ಬನವಾಸಿಯಿಂದ ಕದಂಬರ ಆಳ್ವಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ, ಕರ್ನಾಟಕವು ಕಲೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳನ್ನು ಕಂಡಿತು.  ಕರ್ನಾಟಕದ ಭೂಮಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಶಿಲಾಶಾಸನಗಳನ್ನು ಕಂಡಿತು, ಅದು ಹಿಂದಿನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದೆ, ಇದನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದೇವಾಲಯದ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ.  ಆಳುಪರ ಮೊದಲ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉಲ್ಲೇಖವು ಕ್ರಿ.ಶ 450 ರ ಹಲ್ಮಿಡಿ ಶಾಸನದಿಂದ ಬಂದಿದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಅವರ ಆರಂಭಿಕ ಆಡಳಿತಗಾರ ಆಳಾಪ (ಅಲುಪಾ) ಗಣದ ಪಶುಪತಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ.  ಪಶುಪತಿ ಕದಂಬರ ಸಮಕಾಲೀನರಾಗಿದ್ದರು.  ಆದ್ದರಿಂದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ದಾಖಲೆಗಾಗಿ, ಆಳುಪರ ರಾಜವಂಶದ ರಚನೆಯು ಕ್ರಿ.ಶ 5 ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು ಎಂದು ನಾವು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ  ಗ್ರಹಿಸಬಹುದು.  ಅವರ ರಾಜ ಲಾಂಛನವು  ಎರಡು ಮೀನುಗಳು ಮತ್ತು ಅವರು ಪಾಂಡ್ಯವಂಶ ಮತ್ತು ಸೋಮ ಕುಲ (ಚಂದ್ರ) ಗೆ ಸೇರಿದವರು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದರು.   ಅವರ ನಾಣ್ಯಗಳು "ಶ್ರೀ ಪಾಂಡ್ಯ ಧನಂಜಯ" ಎಂಬ ರಾಜವಂಶದ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು, ಇದರರ್ಥ "ಪಾಂಡ್ಯರಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ".

ಆಳ್ವಾಖೇದ:

ಆಳ್ವಾಖೇದ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಆಳುಪರ ಹಲವಾರು ಪ್ರಾಚೀನ ಶಾಸನಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು.  ಆಳ್ವಾಖೇದ ಪ್ರದೇಶವು ಆಧುನಿಕ ಉಡುಪಿ ಜಿಲ್ಲೆ, ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಕರಾವಳಿ ಉತ್ತರದ ಅಂಕೋಲಾ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಒಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ ಬನವಾಸಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.  ಅಲ್ಲದೆ, ಶಿಮೊಗಾ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹಮ್ಚಾ ಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ಕೇರಳದ ಕಸರಗೋಡು ಭೂಮಿ ಪಯಸ್ವಿನಿ ನದಿಯವರೆಗೆ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಗಡಿಯಾಗಿತ್ತು.  

ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಳುಪ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಪತನವಾಗಿ ಆಳ್ವಾಖೇದವು ಬಾರಕೂರು ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಮಂಗಳೂರು ರಾಜ್ಯ  ಎಂಬ  ಎರಡು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳಾಗಿ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಬಾರಕೂರು ರಾಜ್ಯಕೆ ಹೈವ/ಹೈಗ(ಹವ್ಯಾಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ರಿಂದ ಬಂದಿರಬಹುದು) ಎಂಬ ಹೆಸರು ಇತ್ತು ಮತ್ತು ಮಂಗಳೂರು ರಾಜ್ಯಕೆ  ತುಳುನಾಡು(ತುಳು ಪ್ರಧಾನವಾದ ಭಾಷೆ ಆದ್ದರಿಂದ) ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ರಾಜ ಕುಂದಾ ಆಲುಪನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ ಕ್ರಿ.ಶ. 1075 ರ ಹಳೆಯ ಮಲಯಾಳಂ ಶಾಸನ (ರಾಮಂತಲಿ ಶಾಸನಗಳು) ಕೇರಳದ ಕಣ್ಣೂರು ಬಳಿಯ ರಾಮಂತಲಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು.

ರಾಜಕೀಯ ಇತಿಹಾಸ:

ಐಹೋಳೆ ಮತ್ತು ಮಹಾಕುಟಾ ಶಾಸನಗಳಲ್ಲಿ ಬಾದಾಮಿ ಚಾಲುಕ್ಯರ ಉದಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕುಲದ ಇತಿಹಾಸವು ಅಸ್ಪಷ್ಟತೆಯಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ, ಅಂದು ಆಲುಪರು ಚಾಲುಕ್ಯರ ಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಅವರ  ಉಳಿಗಮಾನ್ಯರಾಗಿದ್ದರು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ.  ಅವರು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಇತರ ಸಮಯಗಳನ್ನು ಉಡುಪಿಯ ಉದಯವರ ಮತ್ತು ನಂತರ ಬಾರಕೂರಿನಿಂದ ಆಳಿದರು.  ಅವರ ಮೊದಲ ನಿಯಮಿತ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಶಾಸನವು ಕನ್ನಡದ ವಡ್ಡಾರಸೆ ಶಾಸನ (7 ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕೆತ್ತಿದ ಶಾಸನ).  ಅವರು ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ಮೇಲಧಿಕಾರಿಗಳಾದ ಕದಂಬರು,ಚಾಲುಕ್ಯರು,ಹೊಯ್ಸಳರು ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರಕೂಟರೊಡನೆ ವೈವಾಹಿಕ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು.

  ಆಳುಪರು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕರಾವಳಿ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಆಡಳಿತಗಾರನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, 5 ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿಯೇ ಅವರು ಹಲ್ಮಿಡಿಯ ಶಿಲಾಶಾಸನದಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದಂತೆ ರಾಜವಂಶವಾಗಿ ಪಾದಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದರು.  ವೇಣುಪುರ (ಮೂಡುಬಿದ್ರೆ)  ಶಿಲಾಶಾಸನದಲ್ಲಿ ನಾವು ನೋಡುವ ಕೊನೆಯ ಆಡಳಿತಗಾರನ ಹೆಸರು ಕ್ರಿ.ಶ 14 ನೇ ಶತಮಾನಕ್ಕೆ ಸೇರಿದೆ.  ಈ ರಾಜವಂಶದ ಹಿಂದೆ ಇನ್ನೂರು ಕಲ್ಲಿನ ಶಿಲಾಶಾಸನಗಳು ಉಳಿದಿವೆ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಕೇವಲ ನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತು ಶಿಲಾಶಾಸನಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಓದಿ ಅರ್ಥೈಸಲಾಗಿದೆ.  ಆರಂಭಿಕ ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿಯ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ದಾಖಲೆಯನ್ನು ಕ್ರಿ.ಶ 7 ನೇ ಶತಮಾನದ ಬೆಲ್ಮಣ್ಣುವಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದ ತಾಮ್ರದ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು.

ಆಳುಪರು ಕ್ರಿ.ಶ 8 ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಚಲಾವಣೆಗೆ ತಂದರು ಮತ್ತು ಕ್ರಿ.ಶ 14 ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ ಈ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದರು.  ಅವರ ನಾಣ್ಯಗಳು "ಎರಡು ಮೀನುಗಳು ಹರಡಿರುವ ಕಮಲದ ಹೂವಿನ ಮೇಲೆ, ಇವೆರಡು ರಾಜ ಛತ್ರಿಯು ಕೆಳಗೆ ಇತ್ತು " ಎಂಬ ರಾಜವಂಶದ ಲಾಂಛನವನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ದವು.  ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಸುಮಾರು 180 ಅನನ್ಯ ನಾಣ್ಯಗಳು ತಿಳಿದುಬಂದಿದ್ದು, ಅದರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 175 ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಭು ಮತ್ತು ಪೈ ಬರೆದ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ.  ಸರಿಯಾದ ಉಲ್ಲೇಖ ಮತ್ತು ವಿವರವಾದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅದೇ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು.

ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಮುಂಚಿನ ತಾಮ್ರದ ತಟ್ಟೆಯ ಶಾಸನವು ಅಲುವರಾಸ II ನ ಕಾಲದ್ದು, ಇದನ್ನು ಬೆಲ್ಮಣ್ಣು ಫಲಕಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ . ಈ ತಾಮ್ರ ಶಾಸನವನ್ನು 8 ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕೆಟ್ಟಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಡಾ.ಗುರುರಾಜ್ ಭಟ್ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.  ಹಳೆಯ ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ (ಕ್ರಿ.ಶ. 8 ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ) ಈ ಪೂರ್ಣ-ಪ್ರಮಾಣದ ಕನ್ನಡ ತಾಮ್ರದ ಫಲಕಗಳು ಉಡುಪಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕಾರ್ಕಳ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಬೆಲ್ಮಣ್ಣುವಿನಲ್ಲಿ ದೊರಕಿದೆ. ಇದು ಅಲುಪಾ ರಾಜ ಅಲುವರಾಸ II ರವರ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದು, ಈ ತಾಮ್ರ ಫಲಕಗಳು ಆಳುಪ ರಾಜರ ರಾಜ ಲಾಂಛನವಾದ ಡಬಲ್ ಕ್ರೆಸ್ಟೆಡ್ ( double Crested) ಮೀನುಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತದೆ.  ದಾಖಲೆಗಳು ಆಲುಪೇಂದ್ರ ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ರಾಜನನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತವೆ.

ಆಲುಪರು ಬನವಾಸಿ ಮಂಡಲವನ್ನು (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಬನವಾಸಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ) ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ಮೊದಲ ಶಿಲಾಶಾಸನ ಪಚ್ಚಿಮ ಚಾಲುಕ್ಯ ರಾಜ ವಿನಯದಿತ್ಯರ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಸೇರಿದೆ. ಈ ಶಿಲಾಶಾಸನ  ಡಾ.ಗುರುರಾಜ್ ಭಟ್ ಕಂಡುಹಿಡಿದ ಸಾಗರ್ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಜಂಬಾನಿಯಲ್ಲಿ ದೊರಕಿದೆ. ಕದಂಬ ಮಂಡಲವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಚಿತ್ರವಾಹನ ಆಲುಪೇಂದ್ರ ಬಗ್ಗೆ  ಈ ಶಾಸನ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದೆ.  ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಇದು ಪಚ್ಚಿಮ ಚಾಲುಕ್ಯ ರಾಜನಿಗೆ (ಕ್ರಿ.ಶ. 8 ನೇ ಶತಮಾನ) ಅಧೀನರಾದ ಆಡಳಿತಗಾರನನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಮೊದಲ ಕಲ್ಲಿನ ಶಿಲಾಶಾಸನವಾಗಿದೆ.

ಕಾಲಗಣನೆ

ಆಡಳಿತಗಾರನ ಹೆಸರು        ಆಳ್ವಿಕೆಯ ವರ್ಷ           ಸಂಬಂಧ

ಪಶುಪತಿ                                 450 ಕ್ರಿ.ಶ

  ಹೆಸರು ತಿಳಿದು ಬಂದಿಲ್ಲ          5- 7 ನೇ ಶತಮಾನ

ಅಲುವರಾಸ I              7 ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭ    ಪುಲಕೇಶಿಯII ಯ  

                                                                                        ಮಾವ

    ಗುಣಸಾಗರ                    660–630 ಕ್ರಿ.ಶ

ಚಿತ್ರವಾಹನ                   663–730 ಕ್ರಿ.ಶ       ಚಾಲುಕ್ಯ ರಾಜಕುಮಾರಿ ಕುಂಕುಮ ಮಹಾದೇವಿಯ ಪತಿ ಮತ್ತು ಚಾಲುಕ್ಯ ವಿಜಯದಿತ್ಯ ಅವರ ಸೋದರ ಮಾವ

ಅಲುವರಸ II

ಚಿತ್ರವಾಹನ II

ರಣಸಾಗರ

ಪೃತ್ವಿಸಾಗರ

ಮಾರಮಾ

ವಿಮಲಾಡಿತ್ಯ

ಅಲ್ವಾ ರಣಂಜಯ

ದತ್ತಲುಪಾ

ಕುಂದವರ್ಮ 960–980 ಕ್ರಿ.ಶ

ಜಯಸಿಂಹ 980–1010 ಕ್ರಿ.ಶ

ಬಂಕಿದೇವ ಅಲುಪೇಂದ್ರ

ಪಟ್ಟಿಯೋದೇಯ

ಪಾಂಡ್ಯ ಪಟ್ಟಿಯೋದಯ್ಯ 1080–1110 ಕ್ರಿ.ಶ

ಕವಿ ಅಲುಪೇಂದ್ರ

ಪಟ್ಟಿಯೋದೇಯ ಕುಲಶೇಖರ ಅಲುಪೇಂದ್ರ     1160–1220 ಕ್ರಿ.ಶ

ಕುಂದನ                1220–1230  ಕ್ರಿ.ಶ

ವಲ್ಲಭದೇವ ದತ್ತಲುಪಾ

ವಿರಪಾಂಡ್ಯ                  1250–1275 ಕ್ರಿ.ಶ

ರಾಣಿ ಬಲ್ಲಮಹಾದೇವಿ ಮತ್ತು ನಾಗದೇವರಸ     1275–1285  ಕ್ರಿ.ಶ

ಬಂಕಿದೇವ II

ಸೋಯಿದೇವ

ಕುಲಶೇಖರ      1335–1346 ಕ್ರಿ.ಶ     ಹೊಯ್ಸಳ ವೀರ ಬಲ್ಲಾಲ III ರ ಮಗ ಮತ್ತು ಅಲುಪಾ ರಾಜಕುಮಾರಿ ಚಿಕ್ಕಯಿತಾಯಿ

ಬಂಕಿದೇವ III

ಕುಲಶೇಖರ III          1355–1390 ಕ್ರಿ.ಶ

ವಿರಪಾಂಡ್ಯ II

ಕಲೆ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ:

ಆಳುಪರು ತಮ್ಮ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಉತ್ತಮ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು.  ಬಾರ್ಕೂರ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಪಂಚಲಿಂಗೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನ, ಬ್ರಹ್ಮಾವರದ ಬ್ರಹ್ಮಲಲಿಂಗೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನ, ಕೋಟಿನಾಥದ ಕೋಟೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ಸುರತ್ಕಲನ ಸದಾಶಿವ ದೇವಸ್ಥಾನ ಇವುಗಳಿಗೆ ಉದಾಹರಣೆ.  ಅವರು ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ವಿವಿಧ ಮೇಲಧಿಕಾರಿಗಳಿಂದ ಶಿಲ್ಪಕಲೆ ಶೈಲಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದರು.

1. ಶ್ರೀ ರಾಜರಾಜೇಶ್ವರಿ ದೇವಸ್ಥಾನ, ಪೋಳಾಲಿ

ಆಧುನಿಕ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ, 8 ನೇ ಶತಮಾನದ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಅಲುಪ ರಾಜವಂಶದ ಆರಂಭಿಕ ಶಾಸನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಪೋಲಾಲಿ ರಾಜರಾಜೇಶ್ವರಿ ದೇವಾಲಯವೂ ಒಂದು.  ಈ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಶ್ರೀ ರಾಜರಾಜೇಶ್ವರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆಳುಪ ರಾಜರು ತಮ್ಮ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಕಟ್ಟ ಕಡೆಯವರಿಗೂ  ಈ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತಗೊಳಿಸಿದರು.

2. ಶ್ರೀ ಮಂಜುನಾಥೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನ, ಕದ್ರಿ

ಕದ್ರಿ ಮಂಜುನಾಥ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಆಳುಪರು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಪೋಷಿಸಿದರು

ಆಧುನಿಕ ಮಂಗಳೂರು ತಾಲ್ಲೂಕಿನಲ್ಲಿ, ಕದ್ರಿಯು ಆಳುಪರ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಇತರ ಪ್ರಮುಖ ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.  ಈ ದೇವಾಲಯವು ಹಲವಾರು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕಂಚಿನ ಪ್ರತಿಮೆಗಳನ್ನು ರಾಜ ಕುಂದವರ್ಮ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದು, ಇದು ಕ್ರಿ.ಶ 968 ರ ದಿನಾಂಕದ ಶಾಸನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.  ಲೋಕೇಶ್ವರ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಶಾಸನದಲ್ಲಿ, ರಾಜ ಕುಂದವರ್ಮನನ್ನು ಶೌರ್ಯಕ್ಕೆ  ಅರ್ಜುನನಿಗೆ  ಹೋಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

3. ಶ್ರೀ ಮಹಿಷಾಮಾರ್ದಿನಿ ದೇವಸ್ಥಾನ, ನೀಲಾವರ

ಕೆಲವು ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ, ರಾಜಕೀಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಅಲುಪರು ತಮ್ಮ ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ಮಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಉದಯವಾರ, ಉದಯವಾರವನ್ನು ಮಂಗಳೂರಿಗೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಬಾರ್ಕೂರಿಗೆ ಬದಲಾಯಿಸಿದರು.  ತಮ್ಮ ಆಡಳಿತದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಬಾರಕೂರು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿರಲು, ಅವರು ತಮ್ಮ ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ಬಾರಕೂರಿಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಿದರು, ಅಲ್ಲಿಂದ ಅವರು  ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಅಂಕೋಲಾಕ್ಕೆ ಹರಡಿರುವ ವಿಶಾಲವಾದ ಭೂಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಆಳಿದರು.  ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಅವರು ಬಾರಕೂರಿನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿನ ಹಲವಾರು ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸಿದರು.  ನೀಲಾವರ ಕ್ಷೇತ್ರವು  ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳವಾಗಿದ್ದು, ಮಹಿಷಾಸುರಮಾರ್ದಿನಿ ದೇವಸ್ಥಾನವು ನಂತರದ ಅವಧಿಯ ಹಲವಾರು ಅಲುಪರ ಶಾಸನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.

4. ಶ್ರೀ ಪಂಚಲಿಂಗೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನ, ವಿಟ್ಲಾ

ಈ ದೇವಾಲಯವು ಅಲುಪರು ಕಟ್ಟಿದ ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ, ಇದನ್ನು ಕ್ರಿ.ಶ 7 ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ.  ಈ ದೇವಾಲಯದ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪವು ಶ್ರೀ ಅನಂತೇಶ್ವರ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿದೆ, ಇದು ಅಲುಪರು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ದೇವಾಲಯವಾಗಿದೆ.  ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪವು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಇದು 7 ನೇ ಶತಮಾನದ ಒಂದು ಆವಿಷ್ಕಾರವಾಗಿದೆ.  ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಹವ್ಯಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕ್ರಿ.ಶ 7 ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಅಲುಪರು ಆಕರ್ಷಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅಲ್ವಾಖೇಡಾದ ಜನರಿಗೆ ವೈದಿಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಅಗ್ರಹಾರಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು.  ಆಲುಪರು ಅನೇಕ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು ಮತ್ತು  ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅದನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು. ದಂತಕಥೆಯು ನೂರಾರು ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಪ್ರತಿದಿನ ಈ ಪ್ರದೇಶದ ಒಂದು ಅಥವಾ ಇನ್ನೊಂದು ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ವಿಟ್ಲಾ ಪಂಚಲಿಂಗೇಶ್ವರ ದೇವಾಲಯವು ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ರಚನೆಯಾಗಿದ್ದು, ಇದನ್ನು ನಂತರದ ಸ್ಥಳೀಯ ರಾಜವಂಶಗಳಾದ ಹೆಗ್ಗೇಡೆಗಳು ಪೋಷಿಸಿದರು.

5. ಶ್ರೀ ಅನಂತೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನ, ಉಡುಪಿ

ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಮಠದ ಮುಖ್ಯ ದ್ವಾರಕ್ಕೆ ಕರ್ಣೀಯವಾಗಿ(diagonally) ವಿರುದ್ಧ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರಮೌಳೆ ಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀ ಅನಂತೇಶ್ವರ ದೇವಾಲಯ ಇದೆ. ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ಆಲುಪರ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ.  ಪ್ರಾಚೀನ ಅನಂತೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ದೀಪವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವುದರಿಂದ ಕೆಟ್ಟ ಮತ್ತು ಪಾಪಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಹಳೆಯ ನಂಬಿಕೆ.  ಇದು ಉಡುಪಿಯ ಅತಿದೊಡ್ಡ ದೇವಾಲಯವಾಗಿದೆ.  ಮುಖ್ಯ ವಿಗ್ರಹವೆಂದರೆ ಲಿಂಗ, ಇದರ ಅಲಂಕರಣವು ಶಿವನ ಮುಖದಂತೆ ಕಾಣುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.  ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಸಣ್ಣ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ, ಮಾಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಕಣ್ಮರೆಯಾದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು.

ಶ್ರೀ ವಿಟ್ಲ ಪಂಚಲಿಂಗೇಶ್ವರ ಮತ್ತು ಶ್ರೀ ಉಡುಪಿ ಅನಂತೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನ ಎರಡೂ ಆನೆ-ಹಿಂಭಾಗದ ಮಾದರಿಯ ಕರ್ವಿಲಿನೀಯರ್ ರಚನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ.  ಇದೇ ರೀತಿಯ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪದ ಮತ್ತೊಂದು ದೇವಾಲಯವು ಐಹೋಳೆಯ ದುರ್ಗಾ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿಯೂ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ, ಇದು ಕ್ರಿ.ಶ 7 ನೇ ಶತಮಾನದ ರಚನೆಯಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.  ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ವಿವರವಾದ ಅಧ್ಯಯನ ಅಥವಾ ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡದ ಹೊರತು ಅದನ್ನು ಯಾವುದೇ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ ಶೈಲಿಗೆ ಹೋಲಿಕೆ ಮಾಡುವುದು ತಪ್ಪಾಗುತ್ತೆ.  ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ದೇವಾಲಯಗಳ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ಅವುಗಳ ಮೇಲ್ಚಾವಣೆ.  ಹೆಚ್ಚು ಮಳೆ ಬೀಳುವ ಭೂದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ, ದೇವಾಲಯದ ಮೇಲ್ಚಾವಣೆಗಳು ಹುಲ್ಲು, ಮಣ್ಣಿನ ಅಂಚುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ತಾಮ್ರ ಫಲಕಗಳಿಂದ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.

ನಾಣ್ಯಗಳು:

ಕರಾವಳಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಪಶ್ಚಿಮ ಚಾಲುಕ್ಯರ ಸಾಮಾಂತರಾಗಿ ಅಲುಪರು ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ದೇವಾನಗರಿ ಶಾಸನಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದರು.  ಕನ್ನಡದ ಸಾಮ್ರಾಟರು(legends) ಇರುವ  ನಾಣ್ಯಗಳು ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ದೇವಾನಗರಿ ಸಾಮ್ರಾಟರು ಇರುವ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಉಡುಪಿಯಲ್ಲಿ ಕೆತ್ತನೆ ಮಾಡಿದರು.  ಕನ್ನಡ ಅವರ ಆಡಳಿತದ ಭಾಷೆಯಾಗಿತ್ತು.  ಪಗೋಡಗಳು ಮತ್ತು ಫ್ಯಾನಮ್‌ಗಳು ಎಲ್ಲಾ ಆಳುಪ ರಾಜರ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಣ್ಯಗಳಾಗಿವೆ.  ನಾಣ್ಯಗಳ ಮುಮ್ಮುಖ  "ಎರಡು ಮೀನುಗಳು" ಎಂಬ ಆಳುಪರ ರಾಜ ಲಾಂಛನವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ಹಿಮ್ಮುಖವು "ಶ್ರೀ ಪಾಂಡ್ಯ ಧನಮ್ಜಯ" ದಂತಕಥೆಯನ್ನು ದೇವಾನಗರಿ ಅಥವಾ ಹಳೆಯ  ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿತ್ತು.

ಈ ಸಾಲು ಉಡುಪಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ನೀಲಾವರ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ದೊರೆತ ಶಾಸನದ ಬಗ್ಗೆ.  ಇದು "ಗಡಿಯಾನ" ಪಂಗಡದಲ್ಲಿನ ಅನುದಾನದ ಬಗ್ಗೆ.  ಅಲುಪರು ಬಾರಕೂರಿನಲ್ಲಿ ಆಳುವಾಗ ದೇವಾಲಯದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಿಸಿದರು.  ಈ ದಾಖಲೆಯು ಕ್ರಿ.ಶ 1258 ರ ಅಲುಪ ದೊರೆ ವೀರಪಾಂಡ್ಯದೇವ ಅವರದ್ದು, "ನೀರುವರ ಮುನ್ನೂರು" ಅಂದರೆ ಆಧುನಿಕ ನಿಲಾವರ ಗ್ರಾಮ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಅವರು ನೀಡಿದ ಸೂಚನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ.  ಅರಮನೆಗೆ 100 ಗಡಿಯಾನಗಳನ್ನು (ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು) ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಿಗೆ 30 ಗಡಿಯಾನಗಳನ್ನು ಪಾವತಿಸಿದ ನಂತರ ಉಳಿದ 30 ಗಡಿಯಾನಗಳನ್ನು ಗ್ರಾಮ ಸಭೆಯು ತನ್ನ ಖರ್ಚಿಗೆ ಬಳಸಬೇಕು ಎಂದು ಅದು ಹೇಳಿದೆ.  ವೀರಪಾಂಡ್ಯದೇವ ರಾಣಿ ಬಲ್ಲಾಮಹಾದೇವಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ಶಾಸನ, ಮುಂದಿನ ಆಡಳಿತಗಾರರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.  ಸಮಸ್ತಪ್ರದಾನಗಳು, ದೇಶಿ ಪುರುಷರು, ಬಹಟ್ಟರಾ ನಿಯೋಗಿಗಳು ಮತ್ತು ರಿಷಿ ಪುರೋಹಿತಾ ಅವರ ಸಹಾಯದಿಂದ ಬಲ್ಲಾಮಹಾದೇವಿ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅರಮನೆಗೆ ಪಾವತಿಸುವ 100 ಹೊನ್ನುಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳು ನಿರುವರ ಭಗವತಿಗೆ ಅನುದಾನವನ್ನು ನೀಡಿದಳು ಎಂದು ದಾಖಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ.  ಈ ಶಾಸನವನ್ನು ಕೇಶವ ಸೇನಾಭೋವಾ ಅವರು ಶಿಲಾಶಾಸನದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಕ್ರಿ.ಶ 8 ನೇ ಶತಮಾನದ ಮುಂಚೆಯೇ ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಕೆತ್ತಿಸಿದ ಮೂರು ರಾಜವಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಅಲುಪರದ್ದು ಒಂದು ರಾಜವಂಶ.   ನಾಣ್ಯಗಳಿಗೆ ಬಳಸುವ ಚಿನ್ನವು ರೋಮನ್ನರು, ಅರಬ್ಬರು ಮತ್ತು ಪಕ್ಕದ ಗಂಗಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದೊಂದಿನ ವ್ಯಾಪಾರದಿಂದ ಬಂದಿತು.  ಅಲುಪರು ಮತ್ತು ಗಂಗರು ಕೆತ್ತಿಸಿದಷ್ಟು ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ದಕ್ಷಿಣದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಚೀನ ರಾಜವಂಶಗಳು ಕೆತ್ತಿಸಿಲ್ಲ.  ಗಂಗಾ ಮತ್ತು ಅಲುಪರ  ನಾಣ್ಯಗಳು ಶಾಸನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು ಅದು  ನಾಣ್ಯದ ಕಾಲವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.  ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಈ ನಾಣ್ಯಗಳು ಚಾಲುಕ್ಯರು ಅಥವಾ ಹೊಯ್ಸಳರಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಹೆಚ್ಚು ಗಮನ ಸೆಳೆದಿಲ್ಲ.  ಆದರೆ ಖಚಿತವಾಗಿ, ಅವರು ನಂತರದ ರಾಜವಂಶಗಳನ್ನು ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ವಿತ್ತರಿಸಲು ಮೂಲ ಮಾದರಿ ಅಥವಾ ಆಧಾರವಾಗಿ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.

"https://kn.wikipedia.org/w/index.php?title=ಅಳುಪ_ವಂಶ&oldid=991038" ಇಂದ ಪಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ