ಮೂರ್ತಿಶಿಲ್ಪ

ವಿಕಿಪೀಡಿಯ ಇಂದ
ಇಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗು: ಸಂಚರಣೆ, ಹುಡುಕು
Holbein's The Ambassadors is a complex work whose iconography remains the subject of debate.

ಐಕೋನೋಗ್ರಫಿ ಕಲಾ ಇತಿಹಾಸದ ಒಂದು ಶಾಖೆಯಾಗಿದೆ, ಚಿತ್ರಗಳ ವಿಷಯ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ, ವಿವರಣೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವುದು: ಚಿತ್ರಿಸಲಾದ ವಿಷಯಗಳು, ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಂಯೋಜನೆಗಳು ಮತ್ತು ಹಾಗೆ ಮಾಡಲು ಬಳಸುವ ವಿವರಗಳು, ಮತ್ತು ಕಲಾತ್ಮಕ ಶೈಲಿಯಿಂದ ಭಿನ್ನವಾದ ಇತರ ಅಂಶಗಳು.[೧][೨]ಐಕಾನೋಗ್ರಫಿ ಶಬ್ದವು ಗ್ರೀಕ್ನಿಂದ ಬಂದಿದೆ.

ಐಕಾನೋಗ್ರಫಿ ಸ್ಥಾಪನೆಗಳು[ಬದಲಾಯಿಸಿ]

ಚಿತ್ರಗಳ ವಿಷಯದ ವಿಶೇಷ ಗಮನವನ್ನು ಪಡೆದಿರುವ ಆರಂಭಿಕ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಬರಹಗಾರರಲ್ಲಿ ಜಾರ್ಜಿಯೊ ವಾಸಾರಿ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ, ಫ್ಲಾರೆನ್ಸನ ಪಲಾಝೊ ವೆಚಿಯೊದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಜಾರ್ಜಿಯೊ ವಾಸಾರಿ, ಸುಸಂಗತವಾದ ಸಮಕಾಲೀನರಿಗೆ ಸಹ ಅಂತಹ ಕೃತಿಗಳು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟ ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. 17 ನೆಯ ಶತಮಾನದ ತನ್ನ ಸಮಯದ ಕಲಾವಿದ ಜೀವನಚರಿತ್ರಕಾರನಾದ ಜಿಯಾನ್ ಪಿಯೆಟ್ರೊ ಬೆಲ್ಲೊರಿ, ಅನೇಕ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಸರಿಯಾಗಿ ವಿವರಿಸಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿಲ್ಲ. ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಮೋರ್ನ ಲೆಸ್ಸಿಂಗ್ನ ಅಧ್ಯಯನವು (1796) ತಲೆಕೆಳಗಾದ ಟಾರ್ಚ್ನೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಚಿತ್ರದ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಬಳಸಿದ ಆರಂಭಿಕ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿದ್ದು, ಇದು ಇತರ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಲೂ ಉಂಟಾಗುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.

A painting with complex iconography: Hans Memling's so-called Seven Joys of the Virgin – in fact this is a later title for a Life of the Virgin cycle on a single panel. Altogether 25 scenes, not all involving the Virgin, are depicted. 1480, Alte Pinakothek, Munich.[೩]

ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಅಡಾಲ್ಫೆ ನೆಪೋಲಿಯನ್ ಡಿಡ್ರಾನ್ (1806-1867), ಆಂಟನ್ ಹೆನ್ರಿಚ್ ಸ್ಪ್ರಿಂಗರ್ (1825-1891), ಮತ್ತು ಎಮಿಲೆ ಮೇಲೇ (1862-1954) ಮೊದಲಾದ ವಿದ್ವಾಂಸರ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಲಾಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಐಕೋನೋಗ್ರಫಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಂಡಿತು. ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಲೆಯ ಪರಿಣಿತರ, ಈ ಅವಧಿ ಅಧ್ಯಯನದ ಮುಖ್ಯ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿತ್ತು, ಇದರಲ್ಲಿ ಫ್ರೆಂಚ್ ವಿದ್ವಾಂಸರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಮುಖರಾಗಿದ್ದರು. ಆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಗಳು ಸಮಯದ ಜನಪ್ರಿಯ ಸೌಂದರ್ಯದ ವಿಧಾನಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಅಪವಿತ್ರ ಎರಡೂ ಕಲಾಕೃತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.

A 17th century Central Tibet an thanka of Guhyasamaja Akshobhyavajra.

ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಲೆಗಳಲ್ಲಿನ ಐಕಾನೊಗ್ರಫಿ[ಬದಲಾಯಿಸಿ]

ಧಾರ್ಮಿಕ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಭಾರತೀಯ ಮತ್ತು ಅಬ್ರಹಾಮಿಕ್ ನಂಬಿಕೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಮುಖ ಧರ್ಮಗಳು ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ವೇಳೆ ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಐಕಾನೊಗ್ರಫಿವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತವೆ, ಇದು ಶತಮಾನಗಳ ಸಂಗ್ರಹವಾದ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ.

ಭಾರತೀಯ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಐಕೊನೋಗ್ರಫಿ[ಬದಲಾಯಿಸಿ]

ಭಾರತೀಯ ಧರ್ಮಗಳ ಐಕಾನೊಗ್ರಫಿ ಮತ್ತು ಸಂತಚರಿತೆ ಆಚರಣೆಯ ಕೇಂದ್ರ ಮುದ್ರೆ ಅಥವಾ ಸನ್ನೆಗಳಿಗೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅರ್ಥವಿದೆ. ಧಾರ್ಮಿಕ, ವಜ್ರ, ದಾದರ್, ಛತ್ರ, ಸವಸ್ಟಿಕಾ, ಫರ್ಬಾ ಮತ್ತು ದಂಡದಂತಹ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪರಿಕರಗಳಾದ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಮತ್ತು ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಕಲೆಯಲ್ಲೂ ಕಂಡುಬರುವ ಔರೆಲಾ ಮತ್ತು ಹಾಲೋ, ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳು ಸೇರಿವೆ. ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಎಲಿಮೆಂಟ್ಸ್ ಅಥವಾ ಮಹಾಭುತವನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು ಬಣ್ಣದ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಸ್ಕ್ರಿಪ್ಟುಗಳಿಂದ ಅಕ್ಷರಗಳು ಮತ್ತು ಬಿಜಾ ಉಚ್ಚಾರಾಂಶಗಳು ಇತರ ಲಕ್ಷಣಗಳಾಗಿವೆ. ತಂತ್ರ ಕಲೆ ಪ್ರಭಾವದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಗೂಢವಾದ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲಾಯಿತು, ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲು ಮಾತ್ರ ಪ್ರವೇಶಿಸಬಹುದು; ಇದು ಟಿಬೆಟಿಯನ್ ಕಲೆಯ ವಿಶೇಷವಾದ ಪ್ರಬಲ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ. ಭಾರತೀಯ ಧರ್ಮಗಳ ಕಲೆಯಾಗಿದೆ. ಅದರ ಹಲವಾರು ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಗಳು ಆಗಾಮಾ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಪಠ್ಯಗಳಿಂದ ಆಳಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ, ಇದು ಟ್ಯಾಲ್ಮಾನಾ ಮತ್ತು ಐಕಾನ್ನ ಅನುಪಾತವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ, ಇದು ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರೀಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನರಸಿಂಹ ವಿಷ್ಣು ಅವತಾರವು ಕೋಪದ ದೇವತೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಆದರೆ ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯುತ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ.[೪]

ಸಾಂಕೇತಿಕ ಚಿತ್ರಣಗಳು, ಅಥವಾ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದರೂ ಸಹ, ಏಕೈಕ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬೌದ್ಧ ಚಿತ್ರಣದ ಪ್ರಬಲ ವಿಧವಾಗಿದೆ, ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲಿನ ಪರಿಹಾರ ಅಥವಾ ಬುದ್ಧನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಅವನ ಹಿಂದಿನ ಜೀವನದ ಕಥೆಗಳ ಚರಿತ್ರೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಸರ್ನಾಥ್, ಅಜಂತಾ , ಮತ್ತು ಬೊರೊಬುಡರ್, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹಿಂದಿನ ಅವಧಿಗಳಲ್ಲಿ. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಹಿಂದೂ ಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ, ನಿರೂಪಣೆಗಳ ದೃಶ್ಯಗಳು ಇತ್ತೀಚಿನ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿವೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಮರ ಜೀವನಗಳ ಚಿಕಣಿ ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ.

ಉಲ್ಲೇಖಗಳು[ಬದಲಾಯಿಸಿ]

  1. "Iconography". 
  2. "Examples of Iconography". 
  3. Alte Pinakotek, Munich; (Summary Catalogue – various authors), pp. 348-51, 1986, Edition Lipp, ISBN 3-87490-701-5
  4. "Iconography in Indian Art".