ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಹೋಗು

ಸದಸ್ಯ:Aishwarya -siju 2430908

ವಿಕಿಪೀಡಿಯದಿಂದ, ಇದು ಮುಕ್ತ ಹಾಗೂ ಸ್ವತಂತ್ರ ವಿಶ್ವಕೋಶ

ಉಮ್ಮತ್ತಾಟ್ ಜನಪದ ನೃತ್ಯ

ಪರಿಚಯ: ಭಾರತವು ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ತವರೂರು. ಪ್ರತಿ ಪ್ರದೇಶ, ಪ್ರತಿ ಜನಾಂಗ ತನ್ನದೇ ಆದ ಭಾಷೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಹಬ್ಬ, ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ನೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಜನಪದ ನೃತ್ಯಗಳು ಆ ಜನಾಂಗದ ದೈನಂದಿನ ಬದುಕು, ನಂಬಿಕೆ, ಮೌಲ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಪರಂಪರೆಯ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವಾಗಿವೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನಪದ ನೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಡಗಿನ ಉಮ್ಮತ್ತಾಟ್ ನೃತ್ಯ ತನ್ನದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ನೃತ್ಯವಲ್ಲ; ಇದು ಕೊಡವ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಗುರುತು, ಸಮುದಾಯದ ಏಕತೆಯ ಸಂಕೇತ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಜೀವಂತ ಅವತಾರ.

ಉಮ್ಮತ್ತಾಟ್ ನೃತ್ಯದ ಮೂಲ ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸ: “ಉಮ್ಮತ್ತ” ಎಂಬ ಪದವು ಕೊಡಗಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಒಂದು ಹೂವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಹೂವನ್ನು ಕೊಡವ ಸಮುದಾಯವು ಪವಿತ್ರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಈ ನೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಉಮ್ಮತ್ತಾಟ್ ಎಂದು ಹೆಸರು ಬಂತು. ಕೊಡವ ಜನಾಂಗದ ಇತಿಹಾಸ ಶತಮಾನಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯದು. ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧ ಇವರ ಜೀವನದ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಗಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಹಬ್ಬ-ಹರಿದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಮದುವೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕೊಯ್ಲು ಹಬ್ಬ (ಪುತ್ತಾರಿ) ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಪದ್ಧತಿ. ಇದೇ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಉಮ್ಮತ್ತಾಟ್ ನೃತ್ಯವು ಬೆಳೆಯಿತು. ಜನಪದ ಅಧ್ಯಯನಕಾರರ ಪ್ರಕಾರ, ಉಮ್ಮತ್ತಾಟ್ ನೃತ್ಯವು ಕನಿಷ್ಠ 300–400 ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸ ಹೊಂದಿದೆ. ಈ ನೃತ್ಯದ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಏಕತೆ, ಹರ್ಷ ಮತ್ತು ಸಮುದಾಯದ ಭಕ್ತಿ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುವುದಾಗಿದೆ. ಮಹಿಳೆಯರು ದೇವರಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ವರ-ವಧುಗಳಿಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಈ ನೃತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ನೃತ್ಯದ ಶೈಲಿ ಮತ್ತು ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳು: ಉಮ್ಮತ್ತಾಟ್ ನೃತ್ಯದ ಮುಖ್ಯ ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ಮಹಿಳೆಯರ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆ. ಪುರುಷರು ಇದರಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಕೊಡವ ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ವಿಶೇಷ ಉಡುಪು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ — ಕೊಡವ ಸೀರೆ, ಅದರ ವಿಶೇಷ ಕಚ್ಚೆ ಶೈಲಿ, ಹಾಗೂ ತಲೆಗೆ ಹೂಗಳ ಅಲಂಕಾರ. ಕೈಯಲ್ಲಿ ದೀಪ, ತಟ್ಟೆ ಅಥವಾ ಅರಿಶಿನ-ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಅವರು ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಚಲನೆಗಳು ಸರಳವಾದರೂ ಲಯಬದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಕೈ, ಕಾಲು ಮತ್ತು ಮುಖದ ಭಾವನೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹರ್ಷ ಮತ್ತು ಗೌರವವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲಿ ಡೊಡಿ (ಮೃದಂಗದಂತಿರುವ ಜನಪದ ವಾದ್ಯ) ನಾದ ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ. ಈ ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಾಡುಗಳೂ ಪ್ರಮುಖ. ಮಹಿಳೆಯರ ಗುಂಪು ಗಾನ ಮತ್ತು ಕುಣಿತವನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಅದರ ಸೊಬಗು ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ.

ನೃತ್ಯದ ಸಂದರ್ಭಗಳು: 1. ಮದುವೆ ಸಮಾರಂಭಗಳು – ವಧುವಿನ ಮನೆ ಅಥವಾ ಮದುವೆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಉಮ್ಮತ್ತಾಟ್ ನೃತ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ವರ-ವಧುಗಳಿಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡುವ ಒಂದು ವಿಧಾನ. 2. ಹಬ್ಬಗಳು – ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪುತ್ತಾರಿ (ಕೊಯ್ಲು ಹಬ್ಬ) ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಈ ನೃತ್ಯ ಜೀವಂತವಾಗುತ್ತದೆ. 3. ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗಳು – ದೇವಸ್ಥಾನೋತ್ಸವಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರು ದೇವರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಣೆ ರೂಪವಾಗಿ ಉಮ್ಮತ್ತಾಟ್ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾರ 4. ಸಮುದಾಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು – ಕೊಡವ ಸಮುದಾಯದ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ತೋರಿಸುವ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಈ ನೃತ್ಯ ಅನಿವಾರ್ಯ.

ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮಹತ್ವ ಉಮ್ಮತ್ತಾಟ್ ನೃತ್ಯವು ಕೇವಲ ಮನರಂಜನೆಗೆ ಸೀಮಿತವಲ್ಲ. ಇದರಲ್ಲಿದೆ ಆಳವಾದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅರ್ಥ: ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಮತ್ತು ಸಮಾನತೆ – ಎಲ್ಲ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಒಂದೇ ವೃತ್ತದಲ್ಲಿ ಕುಣಿಯುವುದು ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಏಕತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಮಹಿಳೆಯರ ಶಕ್ತಿ – ಪುರುಷರ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆ ಇಲ್ಲದ ಈ ನೃತ್ಯವು ಕೊಡವ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಶಕ್ತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಪರಂಪರೆಯ ಸಂಕೇತ – ನೃತ್ಯದ ಮೂಲಕ ಕೊಡವ ಜನಾಂಗದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಧಾರ್ಮಿಕ ಭಾವನೆ – ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಮರ್ಪಣೆ, ಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿ ಈ ನೃತ್ಯವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು.

ಜನಪದ ಮತ್ತು ಸಮಾಜಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಜನಪದ ಅಧ್ಯಯನಕಾರರು ಉಮ್ಮತ್ತಾಟ್ ನೃತ್ಯವನ್ನು ಸಾಮೂಹಿಕ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ರೂಪವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಕಲಾತ್ಮಕ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಅಲ್ಲ; ಸಮಾಜದ ಬಾಂಧವ್ಯಗಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವ ಒಂದು ವಿಧಾನ. ಸಮಾಜಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಇದು ಲಿಂಗ ಸಮಾನತೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಏಕತೆ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬದುಕುಗಳ ಸಮಗ್ರ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವಾಗಿದೆ.

ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಉಮ್ಮತ್ತಾಟ್: ಇಂದಿನ ಆಧುನಿಕತೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಉಮ್ಮತ್ತಾಟ್ ನೃತ್ಯ ತನ್ನ ಪ್ರಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಕೊಡಗಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಮದುವೆ, ಹಬ್ಬ-ಉತ್ಸವಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ, ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ, ಜನಪದ ಅಕಾಡೆಮಿ ಮತ್ತು ಕೊಡವ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಮುಂತಾದ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಈ ನೃತ್ಯವನ್ನು ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ, ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉತ್ಸವಗಳು, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ, ನಗರೀಕರಣ ಮತ್ತು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯೀಕರಣದಿಂದ ಯುವಜನರಲ್ಲಿ ಜನಪದ ನೃತ್ಯಗಳ ಆಸಕ್ತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಜನಪದ ನೃತ್ಯಗಳ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಮುಖ್ಯವಾದ ಕೆಲಸವಾಗಿದೆ. ಶಾಲೆ-ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ, ಜನಪದ ಉತ್ಸವಗಳಲ್ಲಿ ಉಮ್ಮತ್ತಾಟ್ ನೃತ್ಯವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯ.

ಸಮಾರೋಪ: ಉಮ್ಮತ್ತಾಟ್ ಜನಪದ ನೃತ್ಯವು ಕೊಡವ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನ. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ನೃತ್ಯವಲ್ಲ; ಇದು ಮಹಿಳೆಯರ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ, ಸಮುದಾಯದ ಒಗ್ಗಟ್ಟು, ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಜೀವಂತ ಪ್ರತಿರೂಪ. ಜನಪದ ನೃತ್ಯಗಳು ನಮ್ಮ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹೇರಿಟೇಜ್‌ನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಕೀಲಿಕೈ. ಉಮ್ಮತ್ತಾಟ್ ನೃತ್ಯದಂತಹ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ತಲುಪಿಸುವುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ.

ಮೂಲಗಳು: 1. Appachcha Kavi. Kodava Folk Culture. Madikeri: Kodava Sahitya Academy, 2004. 2. Belliappa, Ponnamma. Culture of Kodagu. Karnataka State Folklore Publications, 1998. 3. Nanjundaiah, P. R. The Coorg Memoirs: The Story of the Kodavas. Asian Educational Services, 2003 (Reprint). 4. Government of Karnataka, Department of Kannada and Culture. Folk Dances of Karnataka. Bengaluru: Govt. Press, 2010. 5. Kodava Sahitya Academy (Official Website). https://kodavasahithyaacademy.org 6. Karnataka Tourism Department. “Folk Dances of Kodagu.” https://karnatakatourism.org