ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಹೋಗು

ಸಂತಾಲರ ದಂಗೆ

ವಿಕಿಪೀಡಿಯದಿಂದ, ಇದು ಮುಕ್ತ ಹಾಗೂ ಸ್ವತಂತ್ರ ವಿಶ್ವಕೋಶ
ದಿ ಇಲ್ಲಸ್ಟ್ರೇಟೆಡ್ ಲಂಡನ್ ನ್ಯೂಸ್‌ನಿಂದ ಸಂತಾಲ ದಂಗೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥದ ವಿವರಣೆ

ಸಂತಾಲ ಬಂಡಾಯ ( ಸೋಂತಾಲ್ ದಂಗೆ ಅಥವಾ ಸಂತಾಲ್ ಹೂಲ್ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ), ಈಗಿನ ಜಾರ್ಖಂಡ್ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ, ಪೂರ್ವ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿ ಮತ್ತು ಸಂತಾಲರ ಮೂಲಕ ಜಮೀನ್ದಾರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಎರಡರ ವಿರುದ್ಧದ ದಂಗೆಯಾಗಿದೆ. ಇದು ಜೂನ್ ೩೦, ೧೮೫೫ ರಂದು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು ಮತ್ತು ನವೆಂಬರ್ ೧೦, ೧೮೫೫ ರಂದು, ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯಿಂದ ಮಾರ್ಷಲ್ ಕಾನೂನನ್ನು ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು, ಇದು ಜನವರಿ ೩, ೧೮೫೬ ರವರೆಗೆ ಸಮರ ಕಾನೂನನ್ನು ಅಮಾನತುಗೊಳಿಸಿದಾಗ ಮತ್ತು ಬಂಡಾಯವನ್ನು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿ ಸೇನೆಗಳು ನಿಗ್ರಹಿಸಲಾಯಿತು. ದಂಗೆಯ ನೇತೃತ್ವವನ್ನು ನಾಲ್ವರು ಸಹೋದರ ಸಹೋದರರು - ಸಿದ್ದು, ಕನ್ಹು, ಚಂದ್ ಮತ್ತು ಭೈರವ್ ವಹಿಸಿದರು. [೧]

ಹಿನ್ನೆಲೆ[ಬದಲಾಯಿಸಿ]

ಸಂತಾಲರ ದಂಗೆಯು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯ (BEIC), ಬಡ್ಡಿ ಪದ್ಧತಿ ಮತ್ತು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಜಮೀನ್ದಾರಿ ಪದ್ಧತಿಯ ಆದಾಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು; ಆಗ ಬೆಂಗಾಲ್ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಬುಡಕಟ್ಟು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ. ಇದು ಸ್ಥಳೀಯ ಜಮೀನ್ದಾರರು, ಪೊಲೀಸರು ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಕಾನೂನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳಿಂದ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲಾದ ವಿಕೃತ ಆದಾಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರಚಾರಗೊಂಡ ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಆಡಳಿತದ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ದಂಗೆಯಾಗಿತ್ತು. [೨]

ಸಂತಾಲರು ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿದ್ದರು. ೧೮೩೨ ರಲ್ಲಿ, BEIC ಇಂದಿನ ಜಾರ್ಖಂಡ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ದಾಮಿನ್ -ಇ-ಕೊಹ್ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತು ಮತ್ತು ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಲು ಸಂತಾಲ್‌ಗಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿತು. ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಸೌಕರ್ಯಗಳ ಭರವಸೆಯಿಂದಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಸಂತಾಲರು ಧಲ್ಭುಮ್, ಮಂಭುಮ್, ಹಜಾರಿಬಾಗ್, ಮಿಡ್ನಾಪುರ್ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ನೆಲೆಸಿದರು. ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ, ಮಹಾಜನರು ( transl. ಹಣ ಸಾಲದಾತರು ) ಜಮೀನ್ದಾರರು, BEIC ಯಿಂದ ತೆರಿಗೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳಾಗಿ, ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಸಾಧಿಸಿದರು. ಅನೇಕ ಸಂತಾಲ್‌ಗಳು ಭ್ರಷ್ಟ ಹಣ ಸಾಲ ನೀಡುವ ಅಭ್ಯಾಸಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾದರು. ಅವರಿಗೆ ವಿಪರೀತ ದರದಲ್ಲಿ ಸಾಲ ಕೊಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರು ಸಾಲವನ್ನು ಮರುಪಾವತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದಾಗ, ಅವರ ಜಮೀನುಗಳನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಬಂಧಿತ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಲಾಯಿತು. ಇದು ದಂಗೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂತಾಲ್‌ಗಳನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರಾದ ಸಿದ್ದು ಮತ್ತು ಕನ್ಹು ಮುರ್ಮು ಅವರಿಂದ ಸಂತಾಲ್ ದಂಗೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿತು. [೩]

ಬಂಡಾಯ[ಬದಲಾಯಿಸಿ]

೩೦ ಜೂನ್ ೧೮೫೫ ರಂದು, ಇಬ್ಬರು ಸಂತಾಲ್ ಬಂಡಾಯ ನಾಯಕರು, ಸಿದ್ದು ಮತ್ತು ಕನ್ಹು ಮುರ್ಮು, ಸರಿಸುಮಾರು ೬೦,೦೦೦ ಸಂತಾಲ್‌ಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯ ವಿರುದ್ಧ ದಂಗೆಯನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಬಂಡಾಯದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಮಾನಾಂತರ ಸರ್ಕಾರ ನಡೆಸಲು ಸಿದ್ದು ಮುರ್ಮು ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಸಂತಾಲನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದರು. ತನ್ನದೇ ಆದ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ತೆರಿಗೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದು ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು. 

ಘೋಷಣೆಯ ನಂತರ, ಸಂತಾಲರು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು. ಅನೇಕ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ, ಜಮೀನ್ದಾರರು, ಲೇವಾದೇವಿಗಾರರು ಮತ್ತು ಅವರ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನು ಗಲ್ಲಿಗೇರಿಸಲಾಯಿತು . ಬಹಿರಂಗ ಬಂಡಾಯವು ಕಂಪನಿಯ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಸೆಳೆಯಿತು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಬಂಡುಕೋರರನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಲು ಸಣ್ಣ ತುಕಡಿಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು ಆದರೆ ಅವರು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಇದು ದಂಗೆಯ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು. ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ಕೈ ಮೀರಿದಾಗ, ಕಂಪನಿ ಆಡಳಿತವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ದಂಗೆಯನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಲು ಸ್ಥಳೀಯ ಜಮೀನ್ದಾರರು ಮತ್ತು ಮುರ್ಷಿದಾಬಾದ್ ನವಾಬರಿಂದ ಸಹಾಯದೊಂದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿತು. ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯು ರೂ . ಸಿದ್ದು ಮತ್ತು ಅವರ ಸಹೋದರ ಕನ್ಹು ಮುರ್ಮು ಅವರನ್ನು ಬಂಧಿಸಲು ೧೦,೦೦೦ ರೂ. 

ಇದರ ನಂತರ ಹಲವಾರು ಚಕಮಕಿಗಳು ಸಂಭವಿಸಿದವು, ಇದು ಸಂತಾಲ್ ಪಡೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಸಾವುನೋವುಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಸಂತಾಲರ ಪ್ರಾಚೀನ ಆಯುಧಗಳು ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯ ಮಿಲಿಟರಿಯ ಗನ್‌ಪೌಡರ್ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸಾಬೀತಾಯಿತು. ೭ ನೇ ಸ್ಥಳೀಯ ಪದಾತಿ ದಳ, ೪೦ ನೇ ಸ್ಥಳೀಯ ಪದಾತಿ ದಳ ಮತ್ತು ಇತರರಿಂದ ಟ್ರೂಪ್ ಬೇರ್ಪಡುವಿಕೆಗಳನ್ನು ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತರಲಾಯಿತು. ಜುಲೈ 1855 ರಿಂದ ಜನವರಿ ೧೮೫೬ ರವರೆಗೆ ಕಹಲ್ಗಾಂವ್, ಸೂರಿ, ರಘುನಾಥಪುರ ಮತ್ತು ಮುಂಕಟೋರಾ ಮುಂತಾದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಚಕಮಕಿಗಳು ಸಂಭವಿಸಿದವು. [೪]

ಸಿದ್ದು ಮತ್ತು ಕನ್ಹು ಅವರು ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ನಂತರ ದಂಗೆಯನ್ನು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಹತ್ತಿಕ್ಕಲಾಯಿತು. ದಂಗೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂತಾಲ್ ಗುಡಿಸಲುಗಳನ್ನು ಕೆಡವಲು ಮುರ್ಷಿದಾಬಾದ್ ನವಾಬನಿಂದ ಒದಗಿಸಲಾದ ಯುದ್ಧ ಆನೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಯಿತು. ಈ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ೧೫,೦೦೦ ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು, ಹತ್ತಾರು ಹಳ್ಳಿಗಳು ನಾಶವಾದವು ಮತ್ತು ದಂಗೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅನೇಕರನ್ನು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು.

ದಂಗೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸಂತಾಲ್ ನಾಯಕನು ಸರಿಸುಮಾರು ೬೦,೦೦೦ ಸಂತಾಲ್ ರಚಿಸುವ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು, ೧೫೦೦ ರಿಂದ ೨೦೦೦ ಜನರು ಒಂದು ಗುಂಪನ್ನು ರಚಿಸಿದರು. ದಂಗೆಯನ್ನು ಬಡ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದವರು ಮತ್ತು ಗೋವಾಲರು ಮತ್ತು ಲೋಹರ್‌ಗಳು ( ಹಾಲುಗಾರರು ಮತ್ತು ಕಮ್ಮಾರರು ) ಮಾಹಿತಿ ಮತ್ತು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಾರೆ. [೫] ಸಂತಾಲ್‌ಗಳಲ್ಲದೆ, ಇತರ ಮೂಲನಿವಾಸಿಗಳಾದ ಮಹತೋಸ್, ಕಮರ್ಸ್, ಬಗ್ದಿಸ್, ಬಾಗಲ್ಸ್ ಮತ್ತು ಇತರರು ದಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದರು ಎಂದು ರಣಬೀರ್ ಸಮದ್ದಾರ್ ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. [೬] ಚಂಕು ಮಹತೋ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಮಹತೋಗಳು ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದರು. [೭]

ಪರಂಪರೆ[ಬದಲಾಯಿಸಿ]

ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಲೇಖಕ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಡಿಕನ್ಸ್, ಹೌಸ್‌ಹೋಲ್ಡ್ ವರ್ಡ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ, ದಂಗೆಯ ಕುರಿತು ಈ ಕೆಳಗಿನ ಭಾಗವನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ:

ಅವರಲ್ಲಿ ಗೌರವದ ಭಾವನೆಯೂ ಇರುವಂತಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ವಿಷಪೂರಿತ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಎಂದಿಗೂ ತಮ್ಮ ವೈರಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಅಲ್ಲ. ಇದು ನಿಜವಾಗಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ಇತ್ತೀಚಿನ ಸಂಘರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ವಿಷಪೂರಿತ ಬಾಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಏನನ್ನೂ ಕೇಳದಿದ್ದರೆ, ಅವರು ನಮ್ಮ ನಾಗರಿಕ ಶತ್ರುಗಳಾದ ರಷ್ಯನ್ನರಿಗಿಂತ ಅಪರಿಮಿತವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಗೌರವಾನ್ವಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಅಂತಹ ಸಹನೆಯನ್ನು ಮೂರ್ಖತನವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅದು ಯುದ್ಧವಲ್ಲ [೮] ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ. [೯]

ಮೃಣಾಲ್ ಸೇನ್ ಅವರ ಚಿತ್ರ ಮೃಗಯಾ (೧೯೭೬) ಸಂತಾಲ್ ದಂಗೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ

ಇದನ್ನು ಸಹ ನೋಡಿ[ಬದಲಾಯಿಸಿ]

ಉಲ್ಲೇಖಗಳು[ಬದಲಾಯಿಸಿ]

  1. Xalxo, Abha (2008). "The Great Santal Insurrection (Hul) of 1855-56". Proceedings of the Indian History Congress. 69: 732–755. ISSN 2249-1937. JSTOR 44147237.
  2. India's Struggle for Independence - Bipan Chandra, Pg41
  3. Jha, Amar Nath (2009). "Locating the Ancient History of Santal Parganas". Proceedings of the Indian History Congress. 70: 185–196. ISSN 2249-1937. JSTOR 44147668.
  4. India's Struggle for Independence by Bipan Chandra, p. 42–43.
  5. Chandra, Bipin; Mukharjee, Mridula; Mahajan, Suchita (2016). India's Struggle for Independence (PDF) (reprint ed.). pp. 18–20. ISBN 9788184751833. Archived from the original (PDF) on 2022-05-14.
  6. Partha Chatterjee, ed. (1995). Texts of Power: Emerging Disciplines in Colonial Bengal. Minneapolis, London: University of Minnesota Press. p. 191. ISBN 978-0-8166-2686-1. JSTOR 10.5749/j.ctttsttm.
  7. Singh, Kumar Suresh (2008). People of India: Bihar, including Jharkhand (2 pts) (in ಇಂಗ್ಲಿಷ್). Anthropological Survey of India. p. 584. ISBN 978-81-7046-303-0.
  8. Dickens, Charles (1850–1859). Household Words Vol 12. University of Buckingham. London : Bradbury & Evans. p. 349.
  9. Dickens, Charles (1850–1859). Household Words Vol 12. University of Buckingham. London : Bradbury & Evans. p. 349.