ವಿದ್ಯಾ ಕೋಳ್ಯೂರು
ವಿದ್ಯಾ ಕೋಳ್ಯೂರು ಅವರು ಯಕ್ಷಗಾನ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿನ ಪ್ರಮುಖ ಹೆಸರು. ಅವರು ಯಕ್ಷಗಾನ ಕಲಾವಿದೆ, ಸಂಘಟಕಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಸಾರಕಿ. ಗಂಡುಕಲೆ ಎಂದೇ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಯಕ್ಷಗಾನ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮದೇ ಛಾಪು ಮೂಡಿಸಿದ ಸಾಧಕಿ. ಯಕ್ಷಗಾನ ಕಲಿತು ಸಪ್ತಸಾಗರದಾಚೆ ಕೊಂಡು ಹೋದ ಕೀರ್ತಿಗೆ ಭಾಜನರಾದವರು ಶ್ರೀಮತಿ ವಿದ್ಯಾ ಕೋಳ್ಯೂರು. ಖ್ಯಾತ ವಯಲಿನ್ ವಾದಕ ಎಚ್.ಎನ್.ಭಾಸ್ಕರ್ ಅವರನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಜನನ ಮತ್ತು ಬಾಲ್ಯ
[ಬದಲಾಯಿಸಿ]ವಿದ್ಯಾ ಕೋಳ್ಯೂರು ಅವರು ತೆಂಕುತಿಟ್ಟಿನ ಖ್ಯಾತ ಸ್ತ್ರೀವೇಷಧಾರಿ ರಾಮಚಂದ್ರ ರಾವ್ ಮತ್ತು ಯಶೋದಾ ಕೋಳ್ಯೂರು ದಂಪತಿಯ ಪುತ್ರಿ. ಅವರು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಯಕ್ಷಗಾನದ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದರು. ತಮ್ಮ ಏಳನೆಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಲವ ಕುಶ ಕಾಳಗದ ಲವನಾಗಿ ರಂಗಸ್ಥಳ ಏರಿದ ಬಾಲೆ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಲೇ ಇಲ್ಲ. ಪುಂಡು ವೇಷದಲ್ಲಿ ಅಬ್ಬರಿಸಿದ ಇವರು , ತಂದೆಯ ಪಡಿಹಚ್ಚಿನಂತೆ ಭಾವಾನಾತ್ಮಕವಾದ ಸ್ತ್ರೀವೇಷವನ್ನು ರಂಗದಲ್ಲಿ ಮೆರೆದು ಗೆಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.[೧]
ಯಕ್ಷ ಮಂಜುಷಾ
[ಬದಲಾಯಿಸಿ]ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಗಣಿತದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ ಪಡೆದ ವಿದ್ಯಾ ಕೋಳ್ಯೂರು, ಇಂದು ಪುರುಷ ಕಲಾವಿದರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಒಂದು ಯಕ್ಷಗಾನ ತಂಡವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರು ಆ ತಂಡದ ಮುಂದಾಳುತನವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ.ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಯತ್ನ ಮತ್ತು ತರಬೇತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಅವರು ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನು ಮೀರಿ ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿ ಮತ್ತು ಬಂಗಾಳಿ ಮಾತನಾಡುವ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರದರ್ಶನ ನೀಡಲು ತಮ್ಮ ತಂಡವನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. "ಯಕ್ಷಗಾನ ಪ್ರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಮಹಾಕಾವ್ಯಗಳಂತಹ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಾಗಿದ್ದು, ಇದರಿಂದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ಕಥೆಯೊಂದಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು" ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.[೨] ಅವರು 2012 ರಿಂದ ಭಾರತೀಯ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳ ಮಂಡಳಿಯಲ್ಲಿ (ಐಸಿಸಿಆರ್) ಎಂಪನೇಲ್ ಆಗಿರುವ ಯಕ್ಷ ಮಂಜುಷಾ ಎಂಬ ತಮ್ಮ ತಂಡವನ್ನು ಭಾರತದಾದ್ಯಂತ 25 ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಯುಎಸ್ಎಯ ಯುಎಂಬಿಸಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಕೆರೊಲಿನಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಮತ್ತು ಯುಕೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದರು, ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಕನ್ನಡ ಯಕ್ಷಗಾನವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದರು. ಅವರು ಎಲ್ಸಿಡಿ ಪ್ರೊಜೆಕ್ಟರನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಅದರಲ್ಲಿ ದೃಶ್ಯಗಳ ಸಾರಾಂಶವನ್ನು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಯಕ್ಷ ಮಂಜೂಷ ತಂಡವು ವಿವಿಧ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಯಕ್ಷಗಾನ ತರಗತಿಗಳನ್ನು ಸಹ ನಡೆಸಿತು.[೩]
ಯಕ್ಷಗಾನದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ
[ಬದಲಾಯಿಸಿ]ಕಳೆದ 50 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಗಮನಾರ್ಹ ಬದಲಾವಣೆಗಳಾಗಿವೆ ಎಂದು ವಿದ್ಯಾ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. "ತೆರೆದ ವೇದಿಕೆಯಿಂದ ಸಭಾಂಗಣದವರೆಗೆ, ಸ್ಥಳೀಯದಿಂದ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ, ವಿವಿಧ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆಯೂ ಯಕ್ಷಗಾನವು ವಿಕಸನಗೊಂಡಿದೆ. ಇಂದು, ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಯಕ್ಷಗಾನ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಿವೆ "ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.ಅವರು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಕಲಾವಿದರಾಗಿ ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಪಾತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. "ಯಕ್ಷಗಾನವನ್ನು ಒಂದು ಕಲಾ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕಡೆಗಣಿಸಲಾಗಿತ್ತು.ಹೊಟ್ಟೆ ಪಾಡಿಗಾಗಿಯೇ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಈ ಕಲೆಯನ್ನು ಕೀಳಾಗಿ ನೋಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕಲಾ ಪ್ರಕಾರಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಸಂಪತ್ತು ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅಥವಾ ಉತ್ತಮ ವೇಷಭೂಷಣಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಸಂಜೆಯಿಂದ ಮುಂಜಾನೆಯವರೆಗೆ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳನ್ನು ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು "ಎಂದು ವಿದ್ಯಾ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.[೨]
ಮಹಿಳೆ ಮತ್ತು ಯಕ್ಷಗಾನ
[ಬದಲಾಯಿಸಿ]"ಮಹಿಳೆಯರು ತಡರಾತ್ರಿ ಮನರಂಜನೆಗಾಗಿ ಹೇಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ", ಎಂದು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳಾ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನು ಮುರಿಯುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬಹಳ ದೂರ ಸಾಗಬೇಕಾಗಿದೆ" ಎಂದು ವಿದ್ಯಾ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಯಕ್ಷಗಾನದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ, ವಿದ್ಯಾ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, " ಯಕ್ಷಗಾನದಲ್ಲಿ ಎರಡು ರೂಪಗಳಿವೆ-ಒಂದು, ಪ್ರಸ್ತುತಿ, ಅದು ಪ್ರದರ್ಶನ, ನಾಟ್ಯ, ಮಾತುಗಾರಿಕೆ, ಭಾವನೆ; ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯದ್ದು, ತಾಳಮದ್ದಳೆ, ಅದು ಕುಳಿತ್ತಲ್ಲಿಯೇ ಮಾತಿನಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದು".ಲೀಲಾವತಿ ಬೈಪಡಿತ್ತಾಯ ಮೊದಲ ಯಕ್ಷಗಾನ ವೃತ್ತಿಪರ ಮಹಿಳಾ ಭಾಗವತರು. "ಅವರು ಯಕ್ಷಗಾನವನ್ನು ವೃತ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, , ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಮುರಿದರು. ಅವರು ರಾತ್ರಿ 9 ರಿಂದ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 6 ರವರೆಗೆ ಯಕ್ಷಗಾನ ಮೇಳಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶನ ನೀಡಿದರು ಮತ್ತು ಮೇಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶನ ನೀಡಿದ ಏಕೈಕ ಮಹಿಳಾ ಯಕ್ಷಗಾನ ಕಲಾವಿದೆ ಮತ್ತು ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಮಹಿಳಾ ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ "ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.[೨]
ಮಹಿಳೆಯರಿಗಿರುವ ಅಡೆ ತಡೆಗಳು
[ಬದಲಾಯಿಸಿ]"ಕಡಿಮೆ ಧ್ವನಿಯ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ ಪುರುಷ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ತಂಡದ ಸಮನ್ವಯದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಇನ್ನೂ ಸುಧಾರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ" ಎಂದು ವಿದ್ಯಾ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. "ಯಕ್ಷಗಾನ ಮೇಳವು ಯಾವಾಗಲೂ ತಂಡದ ಕೆಲಸವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪ್ರದರ್ಶನವಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಆಗಾಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ಪಾತ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವ ಮಹಿಳಾ ಪ್ರದರ್ಶಕರ ಮೂಲಕ, ಅವರನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ನಿರ್ದೇಶಕರ ಕೊರತೆಯು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹದಗೆಡಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ, ಇದು ಅವರು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಹೇಳಬೇಕಾದ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳನ್ನು ಹೃದಯದಿಂದ ಕಲಿಯುವುದರಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ "ಎಂದು ವಿದ್ಯಾ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.[೨]
ಮಹಿಳೆಯರ ದೂರದೂರಿನ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳು
[ಬದಲಾಯಿಸಿ]ಮಹಿಳೆಯರು ಸಂಕೋಲೆಗಳನ್ನು ಒಡೆಯಲು ಮತ್ತು ಪ್ರದರ್ಶನಗಳಿಗೆ ಪ್ರವಾಸ ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಬಹಳ ದೂರ ಸಾಗಬೇಕಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. "ಬೆಂಗಳೂರು ಮತ್ತು ಮುಂಬೈನಷ್ಟು ದೂರಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಕುಟುಂಬಗಳು ದೂರದ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವುದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತವೆ.ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶನ ನೀಡಲು ಮಹಿಳೆಯರ ತಂಡವನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗಲೂ ಅವರು ಎದುರಿಸಿದ ಅಡೆತಡೆ ಇದಾಗಿತ್ತು-ಅತ್ತೆ-ಮಾವಂದಿರು ಅಥವಾ ಮಕ್ಕಳ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಕ್ಷಮಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.ಅಲ್ಲದೆ ಯಾವುದೇ ಮಹಿಳಾ ತಂಡವು ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶನ ನೀಡಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ತಾನು ಕೂಡ, ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ಮಹಿಳೆಯರಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಪುರುಷ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬದಿಂದ ಬೆಂಬಲದ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ್ದೆ ಎಂದು ವಿದ್ಯಾ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ-ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಈ ವೃತ್ತಿಗಳಿಗೆ ಮದುವೆಯ ಭವಿಷ್ಯವು ಮಸುಕಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.[೨]
ಮಹಿಳೆಯರ ಸ್ಥಾನಮಾನ
[ಬದಲಾಯಿಸಿ]"ಈಗ ನನ್ನ ಅಪ್ಪ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷವಾಗಿದ್ದಾರೆ", ಎಂದು ವಿದ್ಯಾ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ವೈವಾಹಿಕ ಸ್ಥಾನಮಾನದ ಮಹಿಳೆಯರು ಈ ಕಲೆಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆಯಾದರೂ, ಇಂದಿಗೂ ಈ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಮನ್ನಣೆ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ವಿದ್ಯಾ ವಿಷಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯಕ್ಷಗಾನದಲ್ಲಿ, ಸಂಗೀತ ನಾಟಕ ಅಕಾಡೆಮಿ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಮತ್ತು ತರಬೇತಿ ಕೇಂದ್ರ ಅಥವಾ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಲಾ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ ಮಹಿಳೆಯರ ದಾಖಲಾತಿ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಬೆಂಬಲದ ಕೊರತೆ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಯಕ್ಷಗಾನಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸುತ್ತಾ ವಿದ್ಯಾ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, "ವೇಷಭೂಷಣವನ್ನು ಮರದಿಂದ ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಒಟ್ಟು ಸುಮಾರು 20 ಕೆಜಿ ತೂಗುತ್ತದೆ. ಮಹಿಳಾ ಕಲಾವಿದರು ಪುರುಷ ಪಾತ್ರಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಬಹುಮುಖ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ರಾಜರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರ ಪಾತ್ರವನ್ನೂ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. "ಎಂದರು.[೨]
ಹೆಚ್ಚು ಮಹಿಳೆಯರು, ಆದರೆ...
[ಬದಲಾಯಿಸಿ]ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಿಳಾ ಕಲಾವಿದರ ಸಂಖ್ಯೆಯು ದಕ್ಷಿಣದ ಶೈಲಿಯಾದ ತೆಂಕುತಿಟ್ಟು ಮತ್ತು ಉತ್ತರದ ಶೈಲಿಯಾದ ಬಡಗುತಿಟ್ಟು ಎರಡರಲ್ಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಮಹಿಳೆಯರು ಮೂರು ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಯಕ್ಷಗಾನವನ್ನು ಹವ್ಯಾಸವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರು ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ವಿದ್ಯಾ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.ಯಕ್ಷಗಾನವು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಒಂದು ರಂಗಭೂಮಿಯಾಗಿದ್ದು, ಅಲ್ಲಿ ಪುರುಷರು ಸ್ತ್ರೀ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ನೋಡುತ್ತೇವೆ, ಇದು ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾ ಕೋಳ್ಯೂರು ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀ ಪಾತ್ರಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ಅಭಿನಯಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಉತ್ಕೃಷ್ಟರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆಕೆ ಅಭಿಮನ್ಯು ಮತ್ತು ಬಬ್ರುವಾಹನರಂತಹ ಅಬ್ಬರದ ಪುಂಡು ವೇಷಗಳನ್ನೂ, ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಸೀತೆಯಂತಹ ದೈವಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು, ಅಂಬೆ, ದಾಕ್ಷಾಯಣಿಯಂತಹ ಸಂಕೀರ್ಣ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ.[೨]
ಸವಾಲುಗಳು
[ಬದಲಾಯಿಸಿ]ಏಳನೇ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಯಕ್ಷಗಾನ ಕಲಾವಿದೆಯಾಗಿದ್ದ ವಿದ್ಯಾ ಕೋಳ್ಯೂರು, ತನ್ನ ಸುತ್ತಲಿನ ಯಕ್ಷಗಾನದಿಂದ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಪಡೆದಿದ್ದರು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಸವಾಲುಗಳು ಇದ್ದವು ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. "ನಾನು ಯಕ್ಷಗಾನಕ್ಕೆ ಸೇರಬಹುದೇ ಎಂದು ನಾನು ನನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದೆ, ನಾನು ಅದನ್ನು ವೃತ್ತಿಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಅವರು ವಿರೋಧಿಸಿದರು. ನಂತರ ಅವರು ನನಗೆ ಮೂರನೇ ತರಗತಿಯವರೆಗೆ ರಂಗ ಪ್ರವೇಶಕ್ಕೆ ಸೇರಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು ". ಯಕ್ಷಗಾನವು ಆಕೆಯ ಜೀವನದ ಭಾಗವಾಯಿತು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಅವರು ಮಹಿಳಾ ಯಕ್ಷಗಾನಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡರು, ಮತ್ತು ನಂತರ, 17 ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಅವರು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಮಹಿಳಾ ಯಕ್ಷಗಾನ ತಂಡವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದರು.[೨]
ಸಲಹೆಗಳು
[ಬದಲಾಯಿಸಿ]ಯಕ್ಷಗಾನದಲ್ಲಿ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳು ಅತ್ಯಾಧುನಿಕವಾಗಿವೆ, ಆದರೆ ಮಹಿಳೆಯರು ಸ್ಕ್ರಿಪ್ಟ್ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು ಎಂದು ವಿದ್ಯಾ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಮುಖಕ್ಕೆ ತಾವೇ ಬಣ್ಣ ಹಾಕಲು ಮತ್ತು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಉಡುಗೆಯನ್ನು ಧರಿಸಲು ಕಲಿಯಬೇಕು. ಪ್ರಸ್ತುತ, ಪುರುಷರು ಅದನ್ನು ಅವರಿಗಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.[೨]
ಪ್ರಶಸ್ತಿ
[ಬದಲಾಯಿಸಿ]೧೯ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ೩೦೦ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಯಕ್ಷಗಾನ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ್ದ ವಿದ್ಯಾ ಕೋಳ್ಯೂರಿಗೆ, ೨೦೧೧ರ ಬಿಸ್ಮಿಲ್ಲಾ ಖಾನ್ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಪಡೆದಿರುತ್ತಾರೆ. ಯಕ್ಷಗಾನಕ್ಕೆ ದೊರೆತ ಪ್ರಥಮ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಇದು.[೪]
ಉಲ್ಲೇಖಗಳು
[ಬದಲಾಯಿಸಿ]- ↑ ಪಿ.ವಿ, ಪ್ರವೀಣ ಕುಮಾರ್. "ಯಕ್ಷ ಸಾಹಸಿ ವಿದ್ಯಾ ಕೋಳ್ಯೂರು". Prajavani.
- ↑ ೨.೦ ೨.೧ ೨.೨ ೨.೩ ೨.೪ ೨.೫ ೨.೬ ೨.೭ ೨.೮ D'souza, Pearl Maria (29 December 2019). "Leading lady of Yakshagana". The New Indian Express (in ಇಂಗ್ಲಿಷ್).
- ↑ "Yaksha Manjusha Ms Vidya Kolyur | Official website of Indian Council for Cultural Relations, Government of India". iccr.gov.in.
- ↑ ವಾರ್ತೆ, ಪ್ರಜಾವಾಣಿ. "ಬಿಸ್ಮಿಲ್ಲಾ ಖಾನ್ ಪುರಸ್ಕಾರ". Prajavani.
{{cite web}}: zero width space character in|first1=at position 1 (help)