ಪರಾಂಟಿಕಾ ನಿಲ್ಗಿರಿಯೆನ್ಸಿಸ್

ಪರಾಂಟಿಕಾ ನಿಲ್ಗಿರಿಯೆನ್ಸಿಸ್ (Parantica nilgiriensis), ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನೀಲಗಿರಿ ಹುಲಿ ಚಿಟ್ಟೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದು, ಭಾರತದ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ, ಕೊಂಕಣದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಒಂದು ಚಿಟ್ಟೆ ಪ್ರಭೇದವಾಗಿದೆ. ಇದು ನಿಂಫಾಲಿಡೆ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಡನೈನೇ ಉಪಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಪರಾಂಟಿಕಾ ನಿಲ್ಗಿರಿಯೆನ್ಸಿಸ್ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ಎತ್ತರ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಸ್ಥಳೀಯವಾದ ಚಿಟ್ಟೆ ಪ್ರಭೇದವಾಗಿದೆ. ಇದು ನೀಲಗಿರಿ ಬೆಟ್ಟಗಳ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಶೋಲಾ ಕಾಡುಗಳಿಗೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸೀಮಿತವಾಗಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಮುದ್ರ ಮಟ್ಟದಿಂದ 1,500 ಮೀಟರ್‌ಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮನೆ ತೋಟಗಳು ಮತ್ತು ತೆರೆದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹೂಬಿಡುವ ಸಸ್ಯಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಅಪರೂಪವಾಗಿ 1,000 ಮೀಟರ್‌ಗಳಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುತ್ತದೆ.

1957ರಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಕ್ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ವಿಂಟರ್-ಬ್ಲೈತ್ ಈ ಪ್ರಭೇದವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುವ ಚಿಟ್ಟೆ ಎಂದು ದಾಖಲಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಕಳೆದ ಕೆಲವು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಇದರ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಇಳಿಕೆ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. ಪರ್ವತ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಡುಗಳ ನಾಶ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚಹಾ ಏಕಬೆಳೆ ತೋಟಗಳ ವಿಸ್ತರಣೆ, ಇದರ ಆವಾಸಸ್ಥಾನಗಳ ನಾಶಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಪರಾಂಟಿಕಾ ನಿಲ್ಗಿರಿಯೆನ್ಸಿಸ್ ಅನ್ನು ಹೋಲುವ ಪ್ರಭೇದಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಲಂಕಾಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳೀಯವಾದ Parantica fumata ಮತ್ತು ಭಾರತ, ಶ್ರೀಲಂಕಾ ಹಾಗೂ ಇತರ ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾದ ದೇಶಗಳ ತಗ್ಗು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುವ Parantica aglea ಸೇರಿವೆ.

ವರ್ತನೆ

ಮೊಟ್ಟೆಯಿಡುವ ವರ್ತನೆ

ಪ್ರೌಢ ಹೆಣ್ಣು ಚಿಟ್ಟೆ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಆಶ್ರಯ ಸಸ್ಯಗಳ ಸುತ್ತಲೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹಾರಾಡುತ್ತದೆ. ಸೂಕ್ತವಾದ ತಾಜಾ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಕೆಲಕಾಲ ನಿಂತು ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಇಡುತ್ತದೆ.

ಇದು ತನ್ನ ಮುಂಭಾಗದ ಕಾಲುಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಎಲೆಯ ಅಂಚನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬಡಿಯುತ್ತಾ ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಂತರ ತನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಭಾಗವನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಬಾಗಿಸಿ ಎಲೆಯ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಇಡುತ್ತದೆ.

ಒಂದು ಬಾರಿ ಮೊಟ್ಟೆಯಿಡುವಾಗ ಹಲವಾರು ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಇಡುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಇಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಒಂದೇ ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ ಎರಡು ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚು ಮೊಟ್ಟೆಗಳಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಮೊಟ್ಟೆಯ ನಡುವೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಂತರವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಪ್ರೌಢ ಚಿಟ್ಟೆಯ ವರ್ತನೆ

ಡನೈನೇ ಗುಂಪಿನ ಚಿಟ್ಟೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಇದರ ಹಾರಾಟವು ವೇಗವಾಗಿ, ಕಡಿಮೆ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅನಿಯಮಿತ ರೀತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಇದು ಸಂರಕ್ಷಿತ ಪ್ರಭೇದವಲ್ಲ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಉಂಟಾಗಬಹುದು.

ಇದು ಶೋಲಾ ಕಾಡುಗಳ ತೆರೆದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿರುವ ಹೂಬಿಡುವ ಮರಗಳ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಲಾಂಟಾನಾ ಗಿಡಗಳ ಮೇಲೆ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿರುವ ಲಂಬವಾದ ಮಣ್ಣಿನ ಅಂಚುಗಳಲ್ಲಿನ ನೀರಿನ ಸೋರಿಕೆಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿ ಹರಿಯುವ ಸಣ್ಣ ತೊರೆಗಳ ಬಳಿಯಿಂದ ತೇವಾಂಶವನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಾಣಬಹುದು. ಇಂತಹ ವರ್ತನೆಯನ್ನು ಇತರ ಪರ್ವತ ಪ್ರದೇಶದ ಚಿಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಬಹುದು.

ಆಶ್ರಯ ಸಸ್ಯಗಳು

ಇದರ ಪ್ರಮುಖ ಆಶ್ರಯ ಸಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ Tylophora tenuis ಮತ್ತು Tylophora indica ಸೇರಿವೆ.

ಇದರ ಸಮೀಪದ ಸಂಬಂಧಿ Parantica aglea ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸುವ Calotropis ಕುಲದ ಸಸ್ಯಗಳನ್ನು Parantica nilgiriensis ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕಂಡುಬಂದಿದೆ.

ವಿವರಣೆ

ಮೇಲ್ಭಾಗವು ಕಪ್ಪು-ಕಂದು ಬಣ್ಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ನೀಲಿ-ಬಿಳಿ ಗುರುತುಗಳು ಮತ್ತು ಚುಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ.

ಮುಂಭಾಗದ ರೆಕ್ಕೆಯಲ್ಲಿ:

ಮೊದಲ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಗೆರೆಗಳಿದ್ದು, ಅವು ಬುಡದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತುದಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದಾಗುತ್ತವೆ. ಕೋಶದೊಳಗೆ ಒಂದು ಕಿರಿದಾದ ಗೆರೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರದ ಇನ್ನೆರಡು ಗೆರೆಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಐದು ಡಿಸ್ಕಲ್ ಚುಕ್ಕೆಗಳಿದ್ದು, ಅವುಗಳ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಐದನೇ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಉದ್ದವಾದ ಗೆರೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಆರನೇ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಚಿಕ್ಕದಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಗೆರೆ ಇರುತ್ತದೆ. ರೆಕ್ಕೆಯ ಅಂಚಿನ ಸಮೀಪ ಕೆಲವು ಚುಕ್ಕೆಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಉಪಅಂತ್ಯ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯ ಚುಕ್ಕೆಗಳ ಸರಣಿಗಳೂ ಇರುತ್ತವೆ. ಉಪಅಂತ್ಯದ ಚುಕ್ಕೆಗಳ ಸರಣಿಯು ರೆಕ್ಕೆಯ ತುದಿಯ ಎದುರು ಒಳಭಾಗದ ಕಡೆಗೆ ಬಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಕೆಳಗಿನ ನಾಲ್ಕು ಚುಕ್ಕೆಗಳು ಇತರ ಚುಕ್ಕೆಗಳಿಗಿಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರುತ್ತವೆ.

ಹಿಂಭಾಗದ ರೆಕ್ಕೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಕೆಲವು ಅಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಕಿರಿದಾದ ಗೆರೆಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಕೋಶದೊಳಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಅಗಲವಾದ ಮತ್ತು ಹೊರ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಮೊಂಡಾಗಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಗೆರೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಇದರ ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಉದ್ದವಾದ ಚುಕ್ಕೆಗಳ ಕಿರಣದಂತೆ ಹರಡುವ ಸರಣಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಅದರ ನಂತರ ಸಣ್ಣ ಉಪಅಂತ್ಯ ಚುಕ್ಕೆಗಳ ಸರಣಿ ಮತ್ತು ಅಪೂರ್ಣವಾದ ಅಂತ್ಯ ಚುಕ್ಕೆಗಳ ಸರಣಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.

ಕೆಳಭಾಗವು ಮೇಲ್ಭಾಗವನ್ನು ಹೋಲುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇದರ ಮೂಲ ಬಣ್ಣವು ಹೆಚ್ಚು ಕಂದುಬಣ್ಣದ್ದಾಗಿದ್ದು, ಚುಕ್ಕೆಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ.

ಆಂಟೆನಾಗಳು ಕಪ್ಪಾಗಿರುತ್ತವೆ. ತಲೆ ಮತ್ತು ಎದೆಯ ಭಾಗವು ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದು ಬಿಳಿ ಚುಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಹೊಟ್ಟೆಯ ಮೇಲ್ಭಾಗವು ಕಂದುಬಣ್ಣದ್ದಾಗಿದ್ದು, ಕೆಳಭಾಗವು ಮಸುಕಾದ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ.

ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಅಗಲ

ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಅಗಲವು ಸುಮಾರು 80–90 ಮಿಲಿಮೀಟರ್.

ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಎರಡೂ ಮಂದವಾದ ಕಂದು-ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿದ್ದು, ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕೊಳಕು ಬಿಳಿ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. Parantica aglea ಮತ್ತು Tirumala limniace ಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಇದರ ಗೆರೆಗಳು ಕಿರಿದಾಗಿದ್ದು, ಚುಕ್ಕೆಗಳು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರುತ್ತವೆ. ದೇಹದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಗುರುತುಗಳು ಕಡಿಮೆ ವಿಸ್ತಾರ ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ರೆಕ್ಕೆಯ ಕೋಶಗಳು ಗಾಢವಾಗಿದ್ದು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ತಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ಗೆರೆ ಇರುತ್ತದೆ.

ಗಂಡು ಚಿಟ್ಟೆಯ ಹಿಂಭಾಗದ ರೆಕ್ಕೆಯಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧದ ಚಿಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ವಿಶೇಷ ಪ್ರದೇಶ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.

ಮೊಟ್ಟೆಗಳು

ಮೊಟ್ಟೆಗಳು ಬಿಳಿ, ಹೊಳೆಯುವ, ಗುಮ್ಮಟದ ಆಕಾರದ ಮತ್ತು ಪಕ್ಕೆಲುಬುಗಳಂತಹ ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ.

ಮರಿಹುಳು

ಮೊಟ್ಟೆ ಇಟ್ಟ ನಂತರ ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕನೇ ಅಥವಾ ಐದನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಮೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮರಿಹುಳು ಹೊರಬರುತ್ತದೆ.

ಮೊದಲ ಹಂತದ ಮರಿಹುಳು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿದ್ದು, ಮುತ್ತಿನಂತಿರುವ ಬಿಳಿ ದೇಹ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಕಪ್ಪು ತಲೆ ಮತ್ತು ಗಾಢ ಬೂದು ಬಣ್ಣದ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಎರಡನೇ ಮತ್ತು ಹನ್ನೆರಡನೇ ಖಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಜೋಡಿ ಉಬ್ಬುಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಇವು ಮುಂದೆ ಬೆಳೆಯುವ ಗ್ರಹಣಾಂಗಗಳ ಪೂರ್ವರೂಪಗಳಾಗಿವೆ.

ಎರಡನೇ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಮರಿಹುಳು ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನೇರಳೆ ಬಣ್ಣದ ಮೂಲ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಬಿಳಿ ಅಂಡಾಕಾರದ ಮತ್ತು ದುಂಡಗಿನ ಚುಕ್ಕೆಗಳು ಪ್ರೌಢ ಮರಿಹುಳಿನಲ್ಲಿರುವ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಹೋಲುತ್ತವೆ.

ದೇಹದ ಮೇಲೆ ನಾಲ್ಕು ಉದ್ದನೆಯ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ದುಂಡಗಿನ ಚುಕ್ಕೆಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬೆನ್ನಿನ ಸಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ಎರಡು ಪಾರ್ಶ್ವ ಸಾಲುಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಪಾರ್ಶ್ವ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಚುಕ್ಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಮೊದಲ ಎರಡು ಹಾಗೂ ಕೊನೆಯ ಮೂರು ಖಂಡಗಳಲ್ಲಿರುವ ಚುಕ್ಕೆಗಳು ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ.

ಎರಡನೇ ಖಂಡದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಜೋಡಿ ಸಣ್ಣ ಗ್ರಹಣಾಂಗಗಳು ಮತ್ತು ಹನ್ನೆರಡನೇ ಖಂಡದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಜೋಡಿ ಉಬ್ಬುಗಳಿರುತ್ತವೆ.

ಮೂರನೇ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೇ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಲ ದೇಹರಚನೆ ಬಹುತೇಕ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮರಿಹುಳು ಉದ್ದ ಮತ್ತು ದಪ್ಪವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಗ್ರಹಣಾಂಗಗಳು ಉದ್ದವಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಖಂಡಗಳಲ್ಲಿರುವ ಬಿಳಿ ಚುಕ್ಕೆಗಳು ಕ್ರಮೇಣ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತವೆ.

ಐದನೇ ಹಂತದ ಮರಿಹುಳು ಸುಮಾರು 6–7 ಸೆಂಟಿಮೀಟರ್ ಉದ್ದವಿರುತ್ತದೆ. ಎರಡನೇ ಮತ್ತು ಹನ್ನೆರಡನೇ ಖಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಉದ್ದವಾದ, ತೆಳುವಾದ, ಕಪ್ಪು ಗ್ರಹಣಾಂಗಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಮೊದಲ ಜೋಡಿ ಹೆಚ್ಚು ಉದ್ದವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಉದ್ದನೆಯ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಬಿಳಿ ಚುಕ್ಕೆಗಳು ಹಳದಿ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ದೇಹದ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಗಾಢ ನೇರಳೆ ಬಣ್ಣದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇತರ ಸಣ್ಣ ಚುಕ್ಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಗೆರೆಗಳು ಬೂದು-ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ.

ಮರಿಹುಳು ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಸುಮಾರು 14–15 ದಿನಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಅದು ಕೋಶಾವಸ್ಥೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

ಮರಿಹುಳಿನ ವರ್ತನೆ

ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ಹಂತದ ಮರಿಹುಳುಗಳಲ್ಲಿ “ರೇಷ್ಮೆ ಜಿಗಿತ” ಎಂದು ಕರೆಯಬಹುದಾದ ವಿಶೇಷ ವರ್ತನೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.

ಅಪಾಯದ ಸೂಚನೆ ದೊರೆತಾಗ ಮರಿಹುಳು ಕೆಳಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ತನ್ನದೇ ರೇಷ್ಮೆಯ ದಾರಕ್ಕೆ ನೇತಾಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೆಲವು ನಿಂಫಾಲಿಡೆ ಚಿಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಬೇಟೆಗಾರರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ರಕ್ಷಣಾ ವಿಧಾನವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಡನೈನೇ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಈ ವರ್ತನೆ ಅಪರೂಪವಾಗಿದೆ.

ಮರಿಹುಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಈ ವರ್ತನೆಯನ್ನು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವ ಮೊದಲು ಎಲೆಯ ಮಧ್ಯನಾಳವನ್ನು ಕಚ್ಚಿ ಕತ್ತರಿಸುವ ವರ್ತನೆ ಕಂಡುಬಂದಿಲ್ಲ.

ಕೋಶಾವಸ್ಥೆ

ಕೋಶವು ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿದ್ದು, ಹೊಳೆಯುವ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಚುಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ.

ಇದು ಎಲೆ ಅಥವಾ ಸಣ್ಣ ಕೊಂಬೆಯ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ನೇತಾಡುತ್ತದೆ. ಇದರ ಆಕಾರವು ಸಾಮಾನ್ಯ ಹುಲಿ ಚಿಟ್ಟೆ (Danaus chrysippus) ಯ ಕೋಶವನ್ನು ಹೋಲುತ್ತದೆ.

ಕೋಶಾವಸ್ಥೆಯ ಅವಧಿ ಸುಮಾರು 11–12 ದಿನಗಳು.

ಹೊರಬರುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ದಿನ ಮುಂಚೆ ಕೋಶದ ಒಳಗಿನ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ವಿನ್ಯಾಸ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಮೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ಕೋಶವು ಬಹುತೇಕ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ.

ವಿಸ್ತರಣೆ

ಆವಾಸ: ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತ, ನೀಲಗಿರಿ ಬೆಟ್ಟಗಳು, ಮಲಬಾರ್ ಮತ್ತು ತಿರುವಾಂಕೂರು ಬೆಟ್ಟಗಳು.

ಈ ಪ್ರಭೇದವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ಎತ್ತರ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನೀಲಗಿರಿ ಬೆಟ್ಟಗಳ ಶೋಲಾ ಕಾಡುಗಳು ಇದರ ಪ್ರಮುಖ ಆವಾಸಸ್ಥಾನಗಳಾಗಿವೆ. ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಮುದ್ರ ಮಟ್ಟದಿಂದ 1,500 ಮೀಟರ್‌ಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.

ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಸ್ಥಿತಿ

ಪರಾಂಟಿಕಾ ನಿಲ್ಗಿರಿಯೆನ್ಸಿಸ್ ಅನ್ನು ಅಪಾಯದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಭೇದ ಎಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದರ ಪ್ರಮುಖ ಅಪಾಯವೆಂದರೆ ಆವಾಸಸ್ಥಾನದ ನಾಶ. ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ಪರ್ವತ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಕಾಡುಗಳನ್ನು ಚಹಾ ತೋಟಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವುದರಿಂದ ಇದರ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳು ವೇಗವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ.