ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಹೋಗು

ನೀಲಗಿರಿ ನೀಲಿ ರಾಬಿನ್

ವಿಕಿಪೀಡಿಯದಿಂದ, ಇದು ಮುಕ್ತ ಹಾಗೂ ಸ್ವತಂತ್ರ ವಿಶ್ವಕೋಶ

ನೀಲಗಿರಿ ನೀಲಿ ರಾಬಿನ್
Conservation status
Scientific classification e
Domain: ಯೂಕ್ಯಾರ್ಯೋಟಾ
Kingdom: ಅನಿಮೇಲಿಯಾ
Phylum: ಕಾರ್ಡೇಟಾ
Class: ಏವೀಸ್
Order: Passeriformes
Family: ಮಸ್ಕಿಕ್ಯಾಪಿಡೇ
Genus: Sholicola
Species:
S. major
Binomial name
Sholicola major
(Jerdon, 1841)
Synonyms

Phaenicura major
Phoenicura major
Brachypteryx major
Callene rufiventris
Myiomela major

ನೀಲಗಿರಿ ಬ್ಲೂ ರಾಬಿನ್ (ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಹೆಸರು: ಶೋಲಿಕೋಲ ಮೇಜರ್) - ಇದನ್ನು ನೀಲಗಿರಿ ಶಾರ್ಟ್‌ವಿಂಗ್, ವೈಟ್-ಬೆಲ್ಲಿಡ್ ಶಾರ್ಟ್‌ವಿಂಗ್, ನೀಲಗಿರಿ ಶೋಲಾಕಿಲಿ ಅಥವಾ ರುಫಸ್-ಬೆಲ್ಲಿಡ್ ಶಾರ್ಟ್‌ವಿಂಗ್ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ - ಇದು ಮಸ್ಕಿಸಿಪಿಡೆ (Muscicapidae) ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಒಂದು ಪಕ್ಷಿ ಪ್ರಭೇದವಾಗಿದೆ. ಇದು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಎತ್ತರದ ಬೆಟ್ಟಗಳ ಶೋಲಾ (Shola) ಕಾಡುಗಳಿಗೆ, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಪಾಲಕ್ಕಾಡ್ ಗ್ಯಾಪ್‌ನ (Palghat Gap) ಉತ್ತರ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾದ (ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುವ) ಪಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ. ಈ ಪುಟ್ಟ ಪಕ್ಷಿಯು ಪರ್ವತಮಯ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲುಗಳ ಕಣಿವೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ದಟ್ಟವಾದ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶಗಳ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಪೊದೆಗಳ ನಡುವೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ; ಇಂತಹ ಆವಾಸಸ್ಥಾನಗಳು ಸೀಮಿತ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಅಳಿವಿನ ಭೀತಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಹಿಂದೆ 'ವೈಟ್-ಬೆಲ್ಲಿಡ್ ಬ್ಲೂ ರಾಬಿನ್' (white-bellied blue robin) ಅನ್ನು ಇದೇ ಪ್ರಭೇದದ ಭಾಗವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ 2005ರಲ್ಲಿ ಪಮೇಲಾ ಸಿ. ರಾಸ್ಮುಸೆನ್ (Pamela C. Rasmussen) ಅವರು ಈ ಎರಡೂ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರಭೇದಗಳೆಂದು ವಿಂಗಡಿಸಿದರು; ಈ ವರ್ಗೀಕರಣ ವಿಧಾನವನ್ನು ಕೆಲವು ತಜ್ಞರು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ. 2017ರ ಆಣ್ವಿಕ ಫೈಲೋಜೆನೆಟಿಕ್ (molecular phylogenetic) ಅಧ್ಯಯನವೊಂದು, ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಈ ಎರಡು ಪ್ರಭೇದಗಳು ಯುಮೈಯಾಸ್, ನಿಲ್ತಾವ ಮತ್ತು ಸಯೋರ್ನಿಸ್ ಕುಲಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ 'ಕ್ಲೇಡ್' (clade) ಒಂದಕ್ಕೆ 'ಸಹೋದರ ಗುಂಪು' (sister group) ಆಗಿವೆ ಎಂದು ದೃಢಪಡಿಸುವವರೆಗೂ ಇವುಗಳ ಕುಲದ (genus) ಬಗ್ಗೆ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ ಇತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ಎರಡು ಪ್ರಭೇದಗಳಿಗಾಗಿ ಶೋಲಿಕೋಲ ಎಂಬ ಹೊಸ ಕುಲವನ್ನು ರಚಿಸಲಾಯಿತು.

ವಿವರಣೆ

[ಬದಲಾಯಿಸಿ]
ಕೂನೂರಿನಲ್ಲಿ ನೀಲಗಿರಿ ನೀಲಿ ರಾಬಿನ್

'ಚಾಟ್' (chat) ಜಾತಿಯ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಹೋಲುವ ಈ ಪಕ್ಷಿಯು ಉದ್ದನೆಯ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಚಿಕ್ಕ ಬಾಲ ಮತ್ತು ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದಾಗಿ ದಷ್ಟಪುಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಇವು ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ನಡವಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಆಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ಈ ಎರಡು ಪ್ರಭೇದಗಳು ತಮ್ಮ ಗರಿಗಳ ವಿನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ; ಅಲ್ಲದೆ, ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಲಿಂಗಭೇದದ ಲಕ್ಷಣಗಳು (sexual dimorphism) ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಂಡುಬರಬಹುದು. ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಎಸ್. ಆಲ್ಬಿವೆಂಟ್ರಿಸ್ ಪ್ರಭೇದದಲ್ಲಿ, ಹೆಣ್ಣು ಪಕ್ಷಿಗಳು ಗಂಡು ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗಿಂತ ಕಣ್ಣಿನ ಪಾಪೆಯ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನವಾಗಿರಬಹುದು.[೨][೩]

ನೀಲಗಿರಿ ನೀಲಿ ರಾಬಿನ್ (S. major) ಪಕ್ಷಿಯ ಕಣ್ಣಿನ ಮುಂದಿನ ಭಾಗವು (lores) ಕಪ್ಪಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಇದರ ಮೇಲ್ಭಾಗ, ಗಂಟಲು ಮತ್ತು ಎದೆ ಭಾಗಗಳು ಗಾಢವಾದ ಸ್ಲೇಟ್-ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿದ್ದು, ಕೆಳಭಾಗದ ಗರಿಗಳು ಕೆಂಪು-ಕಂದು (rufous) ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ. ಹೊಟ್ಟೆಯ ಮಧ್ಯಭಾಗವು ತಿಳಿ ಹಳದಿ-ಬಿಳಿ (buffy white) ಬಣ್ಣದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇದರ ಹುಬ್ಬಿನ ಗುರುತು ಇತರ ಪ್ರಭೇದಗಳಲ್ಲಿದ್ದಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅದು ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ನೀಲಿ ಛಾಯೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ.[೪]

ವರ್ಗೀಕರಣ ಮತ್ತು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಅಧ್ಯಯನ

[ಬದಲಾಯಿಸಿ]

ಥಾಮಸ್ ಸಿ. ಜೆರ್ಡನ್ ಅವರು ನೀಲಗಿರಿಯಿಂದ ಕೆಂಪು-ಹೊಟ್ಟೆಯ ಪ್ರಭೇದದ ಮಾದರಿಯೊಂದನ್ನು ಪಡೆದು, 1844ರಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಫೀನಿಕ್ಯುರಾ ಮೇಜರ್("ದೊಡ್ಡ ರೆಡ್-ಸ್ಟಾರ್ಟ್") ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಿದರು.[೫] ಆದರೆ ಎಡ್ವರ್ಡ್ ಬ್ಲೈತ್ ಈ ಜಾತಿಯನ್ನು ಕ್ಯಾಲೀನ್ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಬೇಕೆಂದು ಸೂಚಿಸಿದರು, ಅದನ್ನು ಅವರು ಈಗಾಗಲೇ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಬ್ರಾಕಿಪ್ಟರಿಕ್ಸ್ ನಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದ್ದರು, ಈ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಅವರು ನೀಲಿ-ಮುಂಭಾಗದ ರಾಬಿನ್ ಅನ್ನು ಸಹ ಇರಿಸಿದರು (ಈಗ ಸಿಂಕ್ಲಿಡಿಯಮ್ ಫ್ರಂಟೇಲ್ ನಂತರ ಕ್ಯಾಲೀನ್ ಫ್ರಂಟಾಲಿಸ್). ನಂತರ ಜೆರ್ಡಾನ್ ಕ್ಯಾಲೀನ್ ರುಫಿವೆಂಟ್ರಿಸ್ ಎಂಬ ಹೊಸ ಹೆಸರನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದರು, ಮೊದಲು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಲಾದ ಹೆಸರುಗಳಿಗೆ ನೀಡಲಾದ ಆದ್ಯತೆ ದಿಂದಾಗಿ ಈ ಹೆಸರನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿಲ್ಲ.[೬] ದಿ ಫೌನಾ ಆಫ್ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಇಂಡಿಯಾದ ಮೊದಲ ಆವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಯುಜೀನ್ ಓಟ್ಸ್ ಈ ಜಾತಿಯನ್ನು ಬ್ರಾಕಿಪ್ಟರಿಕ್ಸ್ ಕುಲಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದರು, ಅವು ಬ್ರಾಕಿಪ್ಟರಿಕ್ಸ್ ಕ್ರೂರಲಿಸ್ ನೊಂದಿಗೆ ಸಹವರ್ತಿಯಾಗಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ, ಎಳೆಯ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಕ್ಯಾಲೀನ್ ನಂತಹ ನಿಜವಾದ-ಥ್ರಷ್‌ಗಳಲ್ಲಿ (ನೀಲಿ-ಮುಂಭಾಗದ ರಾಬಿನ್ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವಂತೆ) ಚುಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು ಎಂದು ಗಮನಿಸಿದರು. ಓಟ್ಸ್ "ರೂಫಸ್-ಬೆಲ್ಲಿಡ್ ಶಾರ್ಟ್-ವಿಂಗ್" ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಸಹ ಬಳಸಿದರು.[೪] ಈ ಕುಲದ ವರ್ಗೀಕರಣವನ್ನು 'ದಿ ಫೌನಾ ಆಫ್ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಇಂಡಿಯಾ'ದ (1924) ಎರಡನೇ ಆವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇ. ಸಿ. ಸ್ಟುವರ್ಟ್ ಬೇಕರ್ ಅವರು ಮುಂದುವರಿಸಿದರು.[೭] ಆದರೆ, ಮೈನಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಟಿ. ಎಫ್. ಬೋರ್ಡಿಲನ್ (T. F. Bourdillon) ಅವರು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಮತ್ತು ಆ ಎರಡು ರೂಪಗಳ ನಡುವಿನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆಯೆಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲಾದ ಮಾದರಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ಇದನ್ನು ಉಪಜಾತಿಯ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಲಾಯಿತು. 1939ರಲ್ಲಿ ಕ್ಲಾಡ್ ಬುಕಾನನ್ ಟೈಸ್‌ಹರ್ಸ್ಟ್ (Claud Buchanan Ticehurst) ಅವರು ಇದರ ಕುಲದ (genus) ವರ್ಗೀಕರಣವನ್ನು ಪುನರ್ದೃಢಪಡಿಸಿದರು.[೮] ಉಪಜಾತಿಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವ ಈ ವಿಧಾನವನ್ನು ಸಲೀಂ ಅಲಿ ಮತ್ತು ಸಿಡ್ನಿ ಡಿಲನ್ ರಿಪ್ಲಿ ಅವರು ತಮ್ಮ 'ಹ್ಯಾಂಡ್‌ಬುಕ್'ನಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು.[೯][೧೦] 2005ರಲ್ಲಿ ಪಿ. ಸಿ. ರಾಸ್ಮುಸೆನ್ ಅವರು ಆ ಹಳೆಯ ಎರಡು ಪ್ರಭೇದಗಳನ್ನು ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸುವವರೆಗೂ.[೧೧] ಆದಾಗ್ಯೂ, Birds of South Asia (2005) ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ, ದೈಹಿಕ ರಚನೆಯ ಹೋಲಿಕೆಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಈ ಪ್ರಭೇದವನ್ನು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಮಯೋಮೆಲಾ ಕುಲಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಕಿಪ್ಟೆರಿಕ್ಸ್ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಸೇರಿಸಿದ್ದು ತಪ್ಪಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಸೂಚಿಸಲಾಯಿತು (ಏಕೆಂದರೆ ಬ್ರಾಕಿಪ್ಟೆರಿಕ್ಸ್ ಕುಲದ ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣುಗಳ ನಡುವೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ದೈಹಿಕ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿರುತ್ತವೆ).[೨]

ಶೋಲಿಕೋಲ ಮೇಜರ್ ಪಕ್ಷಿಯ ಕೆಳಭಾಗದ ಗರಿಗಳ ವಿನ್ಯಾಸ: ಕೆಂಪು-ಕಂದು ಬಣ್ಣದ ಪಾರ್ಶ್ವಗಳು ಮತ್ತು ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ಹೊಟ್ಟೆ.

2010ರಲ್ಲಿ, ಡಿಎನ್‌ಎ ಅನುಕ್ರಮ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಈ ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳ ನಡುವೆ ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯೊಂದು ಸಂಭವಿಸಿರುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದವು ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಪ್ರಭೇದಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿದವು.[೧೨] ಆದರೆ, ಈ ಕುಲದ (genus) ವರ್ಗೀಕರಣದ ಸ್ಥಾನವು ಅಂತಿಮಗೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. 2010ರ ಮತ್ತೊಂದು ಆಣ್ವಿಕ ಫೈಲೋಜೆನೆಟಿಕ್ಸ್ (molecular phylogenetics) ಅಧ್ಯಯನವು, ಹಿಂದೆ 'ಥ್ರಷ್' (thrush) ಕುಟುಂಬವಾದ 'ಟರ್ಡಿಡೆ'ಗೆ (Turdidae) ಸೇರಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗಿದ್ದ 'ಬ್ರಾಕಿಪ್ಟೆರಿಕ್ಸ್' (Brachypteryx) ಕುಲವು (ಆದರೆ, ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವಾಗ ದ್ವೀಪಕಲ್ಪ ಭಾರತದ ಪ್ರಭೇದಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿರಲಿಲ್ಲ), ವಾಸ್ತವವಾಗಿ 'ಓಲ್ಡ್ ವರ್ಲ್ಡ್ ಫ್ಲೈಕ್ಯಾಚರ್' ​​(Old World flycatcher) ಕುಟುಂಬವಾದ 'ಮಸ್ಕಿಸಿಪಿಡೆ'ಗೆ (Muscicapidae) ಸೇರಿದೆ ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿತು.[೧೩] 'ಬ್ರಾಕಿಪ್ಟೆರಿಕ್ಸ್' (Brachypteryx) ಕುಲದ ಮಾದರಿ ಪ್ರಭೇದವಾದ 'ಬಿ. ಮೊಂಟಾನಾ' (B. montana) ದಲ್ಲಿ ಪ್ರಬಲವಾದ ಲಿಂಗಭೇದ (sexual dimorphism) ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.[೧೪] 2017ರ ಅಧ್ಯಯನವೊಂದು, ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಪ್ರಭೇದಗಳು ಒಂದು ಗುಂಪನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಈ ಗುಂಪು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕ್ಲೇಡ್‌ಗೆ (ಇದನ್ನು 'ನಿಲ್ಟಾವಿನೇ' ಉಪಕುಟುಂಬವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ) 'ಸಹೋದರ' ಗುಂಪಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದೆ.[೧೫]) ಯುಮೈಯಾಸ್, ಸಯನೋಪ್ಟಿಲಾ, ನಿಲ್ತಾವ, ಸಯೋರ್ನಿಸ್ ಮತ್ತು ಆಂಟಿಪೆಸ್ ಕುಲಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ ಫ್ಲೈಕ್ಯಾಚರ್‌ಗಳಿಗಾಗಿ ಶೋಲಿಕೋಲ ಎಂಬ ಹೊಸ ಕುಲವನ್ನು ರಚಿಸಲಾಯಿತು.[೧೬][೧೭]

ಆವಾಸಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ಹರಡುವಿಕೆ

[ಬದಲಾಯಿಸಿ]

ಇದರ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಆವಾಸಸ್ಥಾನವು 'ಶೋಲಾ' (shola) ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ, ಎತ್ತರದ ಪ್ರದೇಶದ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲುಗಳ ಕಣಿವೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ಅರಣ್ಯದ ತುಣುಕುಗಳಾಗಿವೆ. ಈ ಪ್ರಭೇದವು ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ಎತ್ತರದ ಬೆಟ್ಟ ಶ್ರೇಣಿಗಳಲ್ಲಿ, ಸಮುದ್ರ ಮಟ್ಟದಿಂದ 1200 ಮೀಟರ್‌ಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಈ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಸೀಮಿತ ಗಾತ್ರವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಪ್ರಭೇದವು ಆವಾಸಸ್ಥಾನದ ನಷ್ಟದ ಭೀತಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದೆ.[೧೮]

S. majorನ ಸಮುದಾಯಗಳು ನೀಲಗಿರಿ, ಬಾಬಾಬುಡನ್ ಬೆಟ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ.[೧೯][೨೦]

ನಡವಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ವಿಜ್ಞಾನ

[ಬದಲಾಯಿಸಿ]

ಈ ಪಕ್ಷಿಗಳು ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯದ ಕತ್ತಲಾದ ಕೆಳಮಟ್ಟದ ಮೇಲ್ಛಾವಣಿ (lower canopy) ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಇವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅಡಗಿಹೋಗುವ ಸ್ವಭಾವದವು, ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮನುಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಬೆರೆಯಬಲ್ಲವು. ಇವು 'ಟಿಟ್' (tit) ಪಕ್ಷಿಗಳಂತಹ ಸ್ವರಗಳು ಮತ್ತು ಕಠೋರವಾದ ಕರ್ಕಶ ಶಬ್ದಗಳ ಮೂಲಕ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಕೂಗುತ್ತವೆ. ಎಸ್. ಮೇಜರ್ ಪ್ರಭೇದದ ಹಾಡು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಸೀಟಿಗಳ ಸರಣಿ ಮತ್ತು ಝೇಂಕರಿಸುವಂತಹ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.[೨೧] ಭೌಗೋಳಿಕವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕಗೊಂಡಿರುವ ಗುಂಪುಗಳು ತಮ್ಮ ಹಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತವೆ.[೨೨] ಪಕ್ಷಿಗಳು ಜೂನ್ ತಿಂಗಳ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಬಾಲದ ಗರಿಗಳನ್ನು ಉದುರಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಗಮನಿಸಲಾಗಿದೆ. 133ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಗುರುತಿನ ಉಂಗುರಗಳನ್ನು (ರಿಂಗ್‌ಗಳನ್ನು) ಅಳವಡಿಸಲಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳ ವಲಸೆ, ಜೀವಿತಾವಧಿ ಮತ್ತು ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆಯ ಇತರ ಅಂಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ.[೨][೨೩]

ಮಳೆಯ ನಂತರದ ಏಪ್ರಿಲ್‌ನಿಂದ ಜೂನ್ ಅವಧಿಯ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಬೂದು-ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ ಹಾಗೂ ಕಂದು ಬಣ್ಣದ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಎರಡು ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಇಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪಾಚಿ ಮತ್ತು ನಾರಿನಂತಹ ಬೇರುಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲಾದ ಈ ಗೂಡನ್ನು ಮರದ ಪೊಟರೆ ಅಥವಾ ದಡದ ಮೇಲೆ, ನೆಲಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಿರುವಂತೆ ಇರಿಸಲಾಗಿರುತ್ತದೆ.[೧೦][೨೪] The incubation period is about 16 to 17 days.[೨೫] ಮೊಟ್ಟೆಗಳಿಗೆ ಕಾವು ಕೊಡುವುದು ಮತ್ತು ಮರಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರ ನೀಡುವುದರಂತಹ ಗೂಡಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ತಂದೆ-ತಾಯಿಗಳಿಬ್ಬರೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷದ ಹಳೆಯ ಗೂಡುಗಳನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ಬಳಸಬಹುದು.[೨೬]

ಆಕರಗಳು

[ಬದಲಾಯಿಸಿ]
  1. ↑ BirdLife International. (2024). "Sholicola major". IUCN Red List of Threatened Species. 2024 e.T22735416A249568548. doi:10.2305/IUCN.UK.2024-2.RLTS.T22735416A249568548.en. Retrieved 9 ಫೆಬ್ರವರಿ 2025.
  2. 1 2 3 Rasmussen, Pamela C. & John C. Anderton (2005). Birds of South Asia. The Ripley Guide. Volume 2. Smithsonian Institution and Lynx Edicions. p. 400.
  3. ↑ Sharpe, R. Bowdler (1883). Catalogue of the birds in the British Museum. Volume 7. British Museum, London. pp. 14–17.
  4. 1 2 Oates, EW (1889). The Fauna of British India, Including Ceylon and Burma. Birds. Volume 1. Taylor and Francis, London. pp. 184–186.
  5. ↑ Jerdon TC (1844). "Supplement to the catalogue of birds of the peninsula of India". Madras Journal of Literature and Science. 13: 156–174.
  6. ↑ Jerdon, TC (1862). The Birds of India. Vol. 1. The Military Orphan Press, Calcutta. p. 496.
  7. ↑ Baker, ECS (1921). "The birds of the Indian Empire: Hand-list of the "Birds of India", Part 3". J. Bombay Nat. Hist. Soc. 27 (4).
  8. ↑ Ticehurst CB (1939). "Systematic Notes on Indian Birds.–II". Ibis. 81 (2): 348–351. doi:10.1111/j.1474-919X.1939.tb03983.x.
  9. ↑ Baker, ECS (1924). The Fauna of British India, Including Ceylon and Burma. Volume 2 (2nd ed.). Taylor and Francis, London. pp. 9–11.
  10. 1 2 Ali, S & SD Ripley (1997). Handbook of the birds of India and Pakistan. Volume 8 (2nd ed.). Oxford University Press. pp. 209–210.
  11. ↑ Rasmussen, P.C. (2005). "Biogeographic and conservation implications of revised species limits and distributions of South Asian birds". Zool. Med. Leiden. 79 (13): 137–146.
  12. ↑ Robin VV, Sinha A, Ramakrishnan U (2010). "Ancient Geographical Gaps and Paleo-Climate Shape the Phylogeography of an Endemic Bird in the Sky Islands of Southern India". PLOS ONE. 5 (10) e13321. Bibcode:2010PLoSO...513321R. doi:10.1371/journal.pone.0013321. PMC 2954160. PMID 20967202.
  13. ↑ Sangster, George; Per Alström; Emma Forsmark & Urban Olsson (2010). "Multi-locus phylogenetic analysis of Old World chats and flycatchers reveals extensive paraphyly at family, subfamily and genus level (Aves: Muscicapidae)" (PDF). Molecular Phylogenetics and Evolution. 57 (1): 380–392. Bibcode:2010MolPE..57..380S. doi:10.1016/j.ympev.2010.07.008. PMID 20656044. Archived from the original (PDF) on 12 ಏಪ್ರಿಲ್ 2016. Retrieved 15 ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2010.
  14. ↑ Horsfield, Thomas (1824). Zoological researches in Java, and the neighbouring islands. Printed by Kingsbury, Parbury, & Allen, London. ISBN 0-19-588982-7. {{cite book}}: ISBN / Date incompatibility (help)
  15. ↑ Sangster, George; Alström, PER; Forsmark, Emma; Olsson, Urban (2016). "Niltavinae, a new taxon of Old World flycatchers (Aves: Muscicapidae)". Zootaxa. 4196 (3): 428. doi:10.11646/zootaxa.4196.3.7. PMID 27988667.
  16. ↑ Robin, V.V.; Vishnudas, C. K.; Gupta, Pooja; Rheindt, Frank E.; Hooper, Daniel M.; Ramakrishnan, Uma; Reddy, Sushma (2017). "Two new genera of songbirds represent endemic radiations from the Shola Sky Islands of the Western Ghats, India". BMC Evolutionary Biology. 17 (1): 31. Bibcode:2017BMCEE..17...31R. doi:10.1186/s12862-017-0882-6. PMC 5259981. PMID 28114902.
  17. ↑ Gill, Frank; Donsker, David (eds.). "Chats, Old World flycatchers". World Bird List Version 7.2. International Ornithologists' Union. Retrieved 10 ಮೇ 2017.
  18. ↑ Robin, VV & Sukumar, R (2002). "Status and habitat preference of White-bellied Shortwing Brachypteryx major in the Western Ghats (Kerala and Tamilnadu), India". Bird Conservation International. 12 (4): 335–351. doi:10.1017/s0959270902002216. S2CID 795223.
  19. ↑ Collar NJ; A.V. Andreev; S. Chan; M.J. Crosby; S. Subramanya; J.A. Tobias (2001). Threatened Birds of Asia (PDF). BirdLife International. pp. 2019–2022. Archived from the original (PDF) on 4 ಮಾರ್ಚ್ 2016. Retrieved 15 ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2010.
  20. ↑ Davison, W (1888). "[Letters to the editor]". Ibis. 30 (1): 124–128. doi:10.1111/j.1474-919X.1888.tb07729.x.
  21. ↑ Terry, Horace (?) (1887). "A few additional notes on birds on the Pulney Hills". Stray Feathers. 10 (6): 467–480.
  22. ↑ Robin VV, Katti M, Purshotham C, Sancheti A, Sinha A (2011). "Singing in the sky: song variation in an endemic bird on the sky islands of southern India". Animal Behaviour. 82 (3): 513–520. doi:10.1016/j.anbehav.2011.05.032. S2CID 53144163.
  23. ↑ Balachandran, S (1999). "Moult in some birds of Palni Hills, Western Ghats". J. Bombay Nat. Hist. Soc. 96 (1): 48–54.
  24. ↑ Hume, AO (1889). The nests and eggs of Indian birds. Volume 1 (2nd ed.). R H Porter, London. pp. 128–129.
  25. ↑ Robin VV (2005). "A note on the breeding of the White-bellied Shortwing Brachypteryx major from the Western Ghats, south India". Indian Birds. 1 (6): 145–146.
  26. ↑ Senthilmurugan B., Ashfaq Ahmed Zarri & AR Rahmani (2005). "Nest re-use in White-bellied Shortwing Brachypteryx major in the Nilgiri hills, India" (PDF). Indian Birds. 1 (1): 2–3.

ಬಾಹ್ಯ ಕೊಂಡಿಗಳು

[ಬದಲಾಯಿಸಿ]
"https://kn.wikipedia.org/w/index.php?title=ನೀಲಗಿರಿ_ನೀಲಿ_ರಾಬಿನ್&oldid=1382677" ಇಂದ ಪಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ