ಗಾವೋ ಪಾನ್ಲಾಂಗ್
| ಗಾವೋ ಪಾನ್ಲಾಂಗ್ 高攀龍 | |
|---|---|
ಸೆನ್ಸರೇಟ್/ಎಡ ಸೆನ್ಸರ್-ಇನ್-ಚೀಫ್ | |
| ಅಧಿಕಾರ ಅವಧಿ 1624 | |
| Monarch | ಟಿಯಾನ್ಕಿ ಚಕ್ರವರ್ತಿ/ತಿಯಾನ್ಕಿ |
| ಪೂರ್ವಾಧಿಕಾರಿ | ಸನ್ ವೀ |
| ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ | ಲಿ ಝೋಂಗ್ಯಾನ್ |
| ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮಾಹಿತಿ | |
| ಜನನ | 1562 ವುಕ್ಸಿ, ಜಿಯಾಂಗ್ಸು |
| ಮರಣ | 1626 (ವಯಸ್ಸು ೬೩–೬೪) |
| ಸೌಜನ್ಯದ ಹೆಸರು | ಯಾನ್ಕೋಂಗ್[lower-alpha ೧], ಬಳಿಕ ಖುನ್ಞೀlater Cunz[lower-alpha ೨] |
| ಕಲಾತ್ಮಕ ಹೆಸರು | ಜಿಂಗಿ ಎಕ್ಸ್[lower-alpha ೩] |
ಗಾವೊ ಪನ್ಲಾಂಗ್ (1562–1626)[೧] ಮಿಂಗ್ ರಾಜವಂಶದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಚೀನೀ ನವ-ಕನ್ಫ್ಯೂಷಿಯನ್ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿ ಮತ್ತು ವಿದ್ವಾಂಸ-ಅಧಿಕೃತ ಮತ್ತು ಡಾಂಗ್ಲಿನ್ ಅಕಾಡೆಮಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಸಂಬಂಧಿತ ಚಳುವಳಿಯ ನಾಯಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿದ್ದರು.
ಜೀವನಚರಿತ್ರೆ
[ಬದಲಾಯಿಸಿ]ಗಾವೊ ಪನ್ಲಾಂಗ್ ಇಂದಿನ ಜಿಯಾಂಗ್ಸು ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ವುಕ್ಸಿ ಮೂಲದವರು. ಅವರು ಕನ್ಫ್ಯೂಷಿಯನ್ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ಪರೀಕ್ಷೆ/ ನಾಗರಿಕ ಸೇವಾ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು. 1582ರಲ್ಲಿ, ಅವರು ಪ್ರಾಂತೀಯ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತೀರ್ಣರಾದರು, ಮತ್ತು 1589ರಲ್ಲಿ, ಅವರು ಅರಮನೆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಉತ್ತೀರ್ಣರಾದರು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಜಿನ್ಶಿ ಶ್ರೇಣಿಯನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು.[೨] ಅವರು 1591ರವರೆಗೆ ತಮ್ಮ ದತ್ತು ತಂದೆಗಾಗಿ ಶೋಕ ಅವಧಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರು, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ನಾಗರಿಕ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ವೃತ್ತಿಜೀವನವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.[೩]
1593ರಲ್ಲಿ, ಆರು ವರ್ಷಗಳ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನದ ಬಗ್ಗೆ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಘರ್ಷ ಉಂಟಾಯಿತು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಝಾವೋ ನಾನ್ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ನಂತರ ಗು ಕ್ಸಿಯಾನ್ಚೆಂಗ್ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಗಾವೊ ಅವರ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ದಕ್ಷಿಣ ಚೀನಾದ ಗುವಾಂಗ್ಡಾಂಗ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವರು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜಾಗೃತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವರು ಮತ್ತು ಜಗತ್ತು ಒಂದೇ ಎಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡರು. [೩] ನೈತಿಕ ಸುಧಾರಣೆಯು ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ (ಕ್ಸಿನ್) ಬರಬೇಕು ಎಂಬ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಅವರು ಬಂದರು. ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳ ನಂತರ, ಅವರು ೧೫೯೫ ರಲ್ಲಿ ನಾಗರಿಕ ಸೇವೆಯಿಂದ ನಿವೃತ್ತರಾದರು ಮತ್ತು ವುಕ್ಸಿಗೆ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಝು ಕ್ಸಿ ಅವರ "ಅರ್ಧ ದಿನ ಪುಸ್ತಕ ಕಲಿಕೆ, ಅರ್ಧ ದಿನ ಧ್ಯಾನ" ಎಂಬ ತತ್ವವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು. [೪] 1603 ರಲ್ಲಿ, ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಕುರಿತು ಬೋಧನೆ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚರ್ಚೆಗಳ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿ ಡಾಂಗ್ಲಿನ್ ಅಕಾಡೆಮಿ ಸ್ಥಾಪನೆಯನ್ನು ಅವರು ಗು ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದರು. [೫] ಗಾವೊ ಅದರ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದರು ಮತ್ತು 1612 ರಲ್ಲಿ ಗು ಅವರ ಮರಣದ ನಂತರ ನಾಯಕರಾಗಿ ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಂಡರು. 1625 ರಲ್ಲಿ ಅಕಾಡೆಮಿ ವಿಸರ್ಜನೆಯಾಗುವವರೆಗೂ ಅವರು ಅದರ ಚುಕ್ಕಾಣಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದರು. [೪] ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರೀಯವಾಗಿ, ಗಾವೋ ಅವರು ಚೆಂಗ್–ಝು ಶಾಲೆಯ ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದು, ಜಾಂಗ್ ಜಾಯೀ ಮತ್ತು ವಿಂಗ್ ಯಾಂಗ್ಮೀಂಗ್ ಅವರ ಚಿಂತನೆಗಳಿಂದಲೂ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಗೇವು ಜೀ ಜೀ ಎಂಬ ತತ್ತ್ವದ ಮೂಲಕ, ಅಂದರೆ “ವಸ್ತುಗಳ ಪರಿಶೋಧನೆಯ ಮೂಲಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವುದು” ಎಂಬ ವಿಚಾರದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ (ಜೀಂಗ್ ಜುವೋ) ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹತ್ವ ನೀಡಿದ್ದರು.[೧]
ವಸ್ತುಗಳ ಪರಿಶೋಧನೆ (ಗೇವು) ತನ್ನದೇ ಆದ ಹೃದಯ/ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆಯೇ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿರಬೇಕು ಎಂಬ ವಾಂಗ್ ಅವರ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಗಾವೋ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ನೈತಿಕ ಜ್ಞಾನವು ಸಹಜವಾಗಿ ಅಂತರ್ನಿಹಿತವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ವಾಂಗ್ ಅವರ ತೀರ್ಮಾನವನ್ನು ಅವರು ತಪ್ಪಾಗಿದೆ ಎಂದು ವಿಮರ್ಶಿಸಿದರು.[೬]
ಗಾವೋ ಅವರು ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಪುಸ್ತಕ ಓದುವುದು ಎರಡೂ ಮಹತ್ವದ್ದೆಂದು ನಂಬಿದ್ದರೂ, ಪರಿಶೋಧನೆಯ ಮುಖ್ಯ ಕೇಂದ್ರೀಕರಣವು ಸಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಮರಗಳಂತಹ ಬಾಹ್ಯ ವಸ್ತುಗಳಿಗಿಂತಲೂ, ಕ್ಸು ಕ್ಸುವನ್ ಅವರ ಪರಂಪರೆಯಂತೆ, ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಒಳಗಿನ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಹೃದಯ/ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆಯೇ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟರು. ಅವರ ಉಪದೇಶಗಳು ಲೋಕಜ್ಞಾನಕ್ಕಿಂತ ಗೌರವ ಜೀಂಗ್, ಮತ್ತು ಶಾಂತತೆ ಜೀಂಗ್ ಗಳ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಒತ್ತುಗೊಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಧ್ಯಾನದ ಮೂಲಕ, ಗಾವೋ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದೊಂದಿಗೆ ಸೌಹಾರ್ದವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು.
ನೈತಿಕತೆಯ ತತ್ತ್ವ (*ಲೀ*)ವನ್ನು ತನ್ನದೇ ಹೃದಯ/ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಹುಡುಕಬೇಕು ಎಂಬ ವಾಂಗ್ ಅವರ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಅವರು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, “ಒಳ್ಳೆಯದಿನ ಸಹಜ ಜ್ಞಾನ”ವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಿವಾದಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಥನೆಯಾಗಿ ಬಳಸಿದ ವಾಂಗ್ ಅವರ ಅನುಯಾಯಿಗಳ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಅವರು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು.[೭]
ಗಾವೋ ಅವರ ಗುರಿಯು ಸ್ವಯಂ ಸುಧಾರಣೆಯ ಸಾಧನವಾಗಿ ನೈತಿಕ ಪ್ರಯತ್ನ (*ಗೋಂಗ್ಫು*)ವನ್ನು ಪುನಃ ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದಾಗಿದ್ದು, ಒಳ್ಳೆಯತನವು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಹೃದಯ/ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ ಅಥವಾ ಹೃದಯ/ಮನಸ್ಸು ಸ್ವಭಾವತಃ ಒಳ್ಳೆಯದು–ಕೆಟ್ಟದು ಎಂಬ ದ್ವಂದ್ವಕ್ಕೆ ಮೀರಿದೆ ಎಂಬ ಜನಪ್ರಿಯ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು.[೮] ಅವರು ತಮ್ಮ ಉಪದೇಶಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಬೋಧಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ದರಿದ್ರರು ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯವಿರುವವರಿಗೆ ನೆರವಾಗುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ದಾನ ನಿಧಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅವುಗಳನ್ನು ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೂ ತಂದರು. ಇದಲ್ಲದೆ, ಅವರು ಜಿಯಾಂಗ್ನಾನ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿನ ಡಾಂಗ್ಲಿನ್ ಅಕಾಡೆಮಿ ಹಾಗೂ ಇತರ ಅಕಾಡೆಮಿಗಳಲ್ಲಿ ಬೋಧನೆ ನಡೆಸಿದರು, ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ನೈತಿಕವಾಗಿ ಶುದ್ಧವಾದ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಿದರು.
1620ರಲ್ಲಿ ಟಿಯಾನ್ಕಿ ಎಂಪರೆರರ್ ಸಿಂಹಾಸನಾರೋಹಣ ಮಾಡಿದಾಗ, 1590ರ ದಶಕದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಿಂದಲೇ ವಿರೋಧದಲ್ಲಿದ್ದ ಡಾಂಗ್ಲಿನ್ ಚಳವಳಿಯ ಇತರ ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಜೋಶ್ ಯುಯಾನ್ ಪಿಯಾವೊ,ಫೆಂಗ್ ಚೊಂಗ್ವು ಮತ್ತು ಜಾವೋ ನನ್ಕ್ಸಿಂಗ್ ಅವರು ಬೆಯ್ಜಿಂಗ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. 1622ರಲ್ಲಿ ಬೆಯ್ಜಿಂಗ್ನಲ್ಲಿ ಶೌಶಾನ್ ಅಕಾಡೆಮಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಅವರು ಪಾತ್ರವಹಿಸಿದರು. 1623ರಲ್ಲಿ ಅವರು ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿ ವುಕ್ಸಿಗೆ ಮರಳಿದರು. ನಂತರ ಅವರನ್ನು ನ್ಯಾಯ ಇಲಾಖೆಯ ಉಪಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ನೇಮಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು 1624ರ ಶರತ್ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎಡ ಮುಖ್ಯ ಸೆನ್ಸರ್-ಇನ್-ಚೀಫ್ ಆಗಿದರು.[೮]
ಆದರೆ ಅವರ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿ ಅಲ್ಪಕಾಲಿಕವಾಗಿತ್ತು. ಡಾಂಗ್ಲಿನ್ ಚಳವಳಿಯ ಬೆಂಬಲಿಗರು ಯುನಕ್ ವಿಯೆಯಿ ಜೋಂಗಯಾಕ್ಸಿಯಾನ್ ಅವರ ಗುಂಪಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕಿಳಿದ ಪರಿಣಾಮ, 1624/1625ರ ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಗಾವೋ ಹಾಗೂ ಇತರ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಹುದ್ದೆಗಳಿಂದ ವಜಾಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು (ಇದರಲ್ಲಿ ಪರ್ಸೊನೆಲ್ ಸಚಿವ. ಜಾವೋ ನನಕ್ಸಿಂಗ್, ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಸೆಕ್ರೆಟರಿ ಹನ್ ಗುವಂಗ್, ಹಾನ್ಲಿನ್ ಅಕಾಡೆಮಿಷಿಯನ್ ಮಿಯೋ ಚಾಂಗ್ಕವೀ ಮತ್ತು ಇತರರು ಸೇರಿದ್ದರು).[೯] 1625ರ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ಅನೇಕ ಡಾಂಗ್ಲಿನ್ ಚಳವಳಿಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನು ಬಂಧಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅವರು ಕಾರಾಗೃಹದಲ್ಲೇ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದರು. ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ, ಗಾವೋ ಸೇರಿದಂತೆ ಮತ್ತೊಂದು ಗುಂಪಿನ ಡಾಂಗ್ಲಿನ್ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ವಿರುದ್ಧ ಬಂಧನ ವಾರಂಟ್ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು.[೧] ಆದರೆ ಗಾವೋ ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಬಂಧನವು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಮುಂಚಿತವಾಗಿಯೇ ತಿಳಿದುಬಂದಿತು[೧೦] ಮತ್ತು ಬಂಧನದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಸಮೀಪದ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಮುಳುಗಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.[೧][೧೦]
ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು
[ಬದಲಾಯಿಸಿ]
ಉಲ್ಲೇಖಗಳು
[ಬದಲಾಯಿಸಿ]- 1 2 3 4 Liščák (2013), pp. 189–190.
- ↑ ಪೀಟರ್ಸನ್ (1998), p. 761.
- 1 2 ಪೀಟರ್ಸನ್ (1998), p. 762.
- 1 2 ಪೀಟರ್ಸನ್ (1998), p. 763.
- ↑ ಎಲ್ಮನ್ (1989), p. 393.
- ↑ Peterson (1998), p. 763.
- ↑ Peterson (1998), p. 764.
- 1 2 Peterson (1998), p. 765.
- ↑ Dardess (2002), p. 82.
- 1 2 Dardess (2002), pp. 107–108.
ನಮೂದಿಸಲಾದ ಬರಹಗಳು
[ಬದಲಾಯಿಸಿ]- Dardess, John W (2002). Blood and History in China: The Donglin Faction and Its Repression, 1620-1627. Honolulu: University of Hawaii Press. ISBN 9780824825164.
- Elman, Benjamin A (ಅಕ್ಟೋಬರ್ 1989). "Imperial Politics and Confucian Societies in Late Imperial China: The Hanlin and Donglin Academies" (PDF). Modern China. 15 (4): 379–418. doi:10.1177/009770048901500401. S2CID 144743987.
- Liščák, Vladimír (2013). Konfuciánství od počátků do současnosti [Confucianism from its beginnings to the present] (in ಜೆಕ್). Praha: Academia. ISBN 978-80-200-2190-8.
- Peterson, Willard (1998). "Confucian learning in late Ming thought". In Twitchett, Denis C; Mote, Frederick W. (eds.). The Cambridge History of China 8: The Ming Dynasty, 1368 — 1644, Part II. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 708–788. ISBN 0521243335.