ಕೊಚ್ಚಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ

ಕೊಚ್ಚಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ
	ಕೊಚ್ಚಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ
	കൊച്ചി രാജ്യം
	ಸ್ವತಂತ್ರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ (12ನೇ ಶತಮಾನ CE–1370); ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ (1370–1565); ಸ್ವತಂತ್ರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ (1565–1766); ಮೈಸೂರು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ (1766–1799); ಅರೆ-ಸ್ವತಂತ್ರ ಉಲ್ಲೇಖಗಳು; ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯೊಂದಿಗೆ ಅಧೀನ ಮೈತ್ರಿ (1799–1815); ಭಾರತದ ಸಂಸ್ಥಾನ (1815–1947);
	; Flag
	Location of ಕೊಚ್ಚಿ
ರಾಜಧಾನಿ	ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು (ಪೊನ್ನಾನಿ); ಕೊಡುಂಗಲ್ಲೂರು; ತೃಪ್ಪೂನಿತುರ; ತೃಶ್ಶೂರು; ಮಟ್ಟಂಚೇರಿ
ಧರ್ಮ	ಬಹುಮತ: ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ (ಅಧಿಕೃತ) ; ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ: ; ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಧರ್ಮ; ಯಹೂದಿ ಧರ್ಮ; ಇಸ್ಲಾಂ
ಸರ್ಕಾರ	ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವ; ಸಂಸ್ಥಾನ
ರಾಜ
ದಿವಾನ್
ಇತಿಹಾಸ
ಚಲಾವಣೆ	ರೂಪಾಯಿ
ಇಂದು ಇವುಗಳ ಭಾಗ	ಭಾರತ
	Warning: Value not specified for "continent"

ಕೊಚ್ಚಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಅಥವಾ ಕೊಚ್ಚಿ ರಾಜ್ಯವು ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಸ್ವರೂಪಂ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ,^[೨] ಇದು ಪ್ರಸ್ತುತ ಕೇರಳ ರಾಜ್ಯದ ಮಧ್ಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ತನ್ನ ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ಕೊಚ್ಚಿ (ಕೊಚಿನ್) ನಗರದಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿತ್ತು. ಇದು 12ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು ಮತ್ತು 1949 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಒಕ್ಕೂಟಕ್ಕೆ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗುವವರೆಗೆ ಆಳ್ವಿಕೆ ಮುಂದುವರಿಸಿತು.

ಕೊಚ್ಚಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ, ಮೂಲತಃ ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಸ್ವರೂಪಂ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದು, ಮಧ್ಯಯುಗದಲ್ಲಿ ಕುಲಶೇಖರರ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿತ್ತು. 12ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಮಹೋದಯಪುರ ಚೇರರ ಪತನದ ನಂತರ, ಹಲವಾರು ಇತರ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಸ್ವರೂಪಂ ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಜಕೀಯ ಘಟಕವಾಯಿತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಮಲಬಾರ್ ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರ ಆಗಮನದ ನಂತರವೇ ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಸ್ವರೂಪಂ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಆಡಳಿತಗಾರರು ಎಡಪ್ಪಲ್ಲಿಯ ನಂಬೂದಿರಿ ಆಡಳಿತಗಾರರೊಂದಿಗೆ ಕುಟುಂಬ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಎಡಪ್ಪಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತಗಾರರಿಂದ ಕೊಚ್ಚಿ ಮತ್ತು ವೈಪಿನ್ ಅನ್ನು ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಆಡಳಿತಗಾರರಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿದ ನಂತರ, ನಂತರದವರು ಕೊಚ್ಚಿಯ ರಾಜರೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟರು.

ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ, ಕೊಚ್ಚಿಯ ರಾಜಧಾನಿಯು ಕೊಡುಂಗಲ್ಲೂರು (ಕ್ರಂಗನೂರು) ನಲ್ಲಿತ್ತು, ಆದರೆ 1341 ರಲ್ಲಿ, ವಿನಾಶಕಾರಿ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ಕೊಚ್ಚಿಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಲಾಯಿತು. 15ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದ ವೇಳೆಗೆ, ಕೊಚ್ಚಿ ತನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿತು. 15ನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ವೇಳೆಗೆ, ಕೋಝಿಕ್ಕೋಡ್ನ ಜಾಮೋರಿನ್ನ ಆಕ್ರಮಣಗಳ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ತನ್ನ ಕನಿಷ್ಠ ಮಿತಿಗೆ ಕುಗ್ಗಿತ್ತು.

ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ನೌಕಾಪಡೆಗಳು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿದಾಗ, ಕೊಚ್ಚಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ತನ್ನ ಸಾಮಂತರನ್ನು ಜಾಮೋರಿನ್ಗೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು, ಇದರಲ್ಲಿ ಎಡಪಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕ್ರಂಗನೂರು ಸೇರಿದ್ದವು, ನಂತರದ್ದು ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಕೊಚ್ಚಿ ತನ್ನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿತ್ತು, ಅದು ಅಪಾಯದಲ್ಲಿತ್ತು. ರಾಜ ಉನ್ನಿ ಗೋಡ ವರ್ಮ ಅವರು 24 ಡಿಸೆಂಬರ್ 1500 ರಂದು ಪೇಡ್ರೋ ಆಲ್ವಾರೆಸ್ ಕಬ್ರಾಲ್ ಅವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಪೋರ್ಚುಗಲ್ ಮತ್ತು ಕೊಚ್ಚಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ನಡುವೆ ಕೋಝಿಕ್ಕೋಡ್ನ ಜಾಮೋರಿನ್ ವಿರುದ್ಧ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ ಮೈತ್ರಿಯ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಿದರು. ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಕೋಟೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡೀಸ್ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾದುದು ಫೋರ್ಟ್ ಮ್ಯಾನುಯೆಲ್. ಕೊಚ್ಚಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಮತ್ತು ವಿದೇಶಿ ಶಕ್ತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಸಹಾಯವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಾ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ರಕ್ಷಿತ ಪ್ರದೇಶವಾಯಿತು (1503–1663). ಲುಸೊ-ಡಚ್ ಯುದ್ಧದ ನಂತರ, ಡಚ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿ (1663–1795) ಕೊಚ್ಚಿಯ ಮಿತ್ರವಾಯಿತು. ನಂತರ ಆಂಗ್ಲೋ-ಡಚ್ ಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿ (1795–1858, 6 ಮೇ 1809 ರಂದು ದೃಢೀಕರಿಸಲಾಯಿತು), ಕೊಚ್ಚಿ ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲೆ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು.

ತಿರುವಾಂಕೂರು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಕೊಚ್ಚಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದೊಂದಿಗೆ ವಿಲೀನಗೊಂಡು 1950 ರಲ್ಲಿ ತಿರುವಾಂಕೂರು-ಕೊಚ್ಚಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ರೂಪಿಸಿತು. ವಿಳವಂಕೋಡ್, ಕಲ್ಕುಳಂ, ತೋವಾಳೈ, ಅಗಸ್ತೀಶ್ವರಂ, ಮತ್ತು ಸೆಂಗೋಟ್ಟೈನ ಐದು ತಮಿಳು-ಬಹುಮತದ ತಾಲೂಕುಗಳನ್ನು 1956 ರಲ್ಲಿ ತಿರುವಾಂಕೂರು-ಕೊಚ್ಚಿಯಿಂದ ಮದ್ರಾಸ್ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಯಿತು.^[೩] ತಿರುವಾಂಕೂರು-ಕೊಚ್ಚಿಯ ಮಲಯಾಳಂ-ಮಾತನಾಡುವ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಮಲಬಾರ್ ಜಿಲ್ಲೆ (ಲಕ್ಷದ್ವೀಪ ಮತ್ತು ಮಿನಿಕೊಯ್ ದ್ವೀಪಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ) ಮತ್ತು ಮದ್ರಾಸ್ ರಾಜ್ಯದ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕಾಸರಗೋಡು ತಾಲೂಕಿನೊಂದಿಗೆ ವಿಲೀನಗೊಂಡು 1 ನವೆಂಬರ್ 1956 ರಂದು, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ರಾಜ್ಯ ಪುನರ್ವಿಂಗಡಣೆ ಕಾಯ್ದೆ, 1956 ರ ಪ್ರಕಾರ, ಆಧುನಿಕ ಮಲಯಾಳಂ-ರಾಜ್ಯವಾದ ಕೇರಳವನ್ನು ರೂಪಿಸಿತು.^[೩]

ಪ್ರದೇಶಗಳು

1800 ರಿಂದ 1947 ರವರೆಗೆ, ಕೊಚ್ಚಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಪ್ರಸ್ತುತದ ತೃಶ್ಶೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯ ಬಹುಭಾಗವನ್ನು (ಚಾವಕ್ಕಾಡ್ ತಾಲೂಕನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ), ಪಾಲಕ್ಕಾಡ್ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಅಳತ್ತೂರು ತಾಲೂಕಿನ ಕೆಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ತೂರು ತಾಲೂಕು, ಮತ್ತು ಎರ್ನಾಕುಲಂ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕೊಚ್ಚಿ ತಾಲೂಕು (ಫೋರ್ಟ್ ಕೊಚ್ಚಿಯನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ), ಕನಯನ್ನೂರು ತಾಲೂಕಿನ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಗ (ಎಡಪ್ಪಲ್ಲಿಯನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ), ಅಲುವಾ ತಾಲೂಕಿನ ಭಾಗಗಳು (ಕರುಕುಟ್ಟಿ, ಅಂಗಮಾಲಿ, ಕಾಲಡಿ, ಚೌವ್ವಾರ, ಕಂಜೂರು, ಶ್ರೀಮೂಲನಗರಂ, ಮಲಯಾಟ್ಟೂರು, ಮಂಜಪ್ರ), ಕುನ್ನತುನಾಡ್ ತಾಲೂಕಿನ ಭಾಗಗಳು ಮತ್ತು ಪರವೂರ್ ತಾಲೂಕು (ಚೆಂದಮಂಗಲಂ) ನ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು, ಇವು ಈಗ ಕೇರಳದ ಭಾಗವಾಗಿವೆ.

ಇತಿಹಾಸ

ಮೂಲ

ಕೊಚ್ಚಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅಥವಾ ಕೊಚ್ಚಿ ರಾಜಮನೆತನದ, ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಸ್ವರೂಪಂ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ, ಹೊರಹೊಮ್ಮುವಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಲಿಖಿತ ಪುರಾವೆಗಳಿಲ್ಲ.^[೪] ದಾಖಲಾಗಿರುವುದೆಲ್ಲಾ ಜಾನಪದ ಕಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಕತೆಗಳು, ಮತ್ತು ಆಳುವ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಮೂಲಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಸುಕಾದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಚಿತ್ರಣ ಮಾತ್ರ.

ಉಳಿದಿರುವ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳು, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಕೇರಳೋಲ್ಪತ್ತಿ, ಕೇರಳಮಹಾತ್ಮ್ಯಂ, ಮತ್ತು ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಗ್ರಂಥವಾರಿ, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮೂಲಗಳಂತೆ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹವಲ್ಲದ ಪುರಾಣಗಳು ಮತ್ತು ದಂತಕಥೆಗಳ ಸಂಗ್ರಹಗಳಾಗಿವೆ.

ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಗ್ರಂಥವಾರಿಯು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಮೂಲಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ನಿರೂಪಣೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ:

ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಸ್ವರೂಪಂನ ಕೊನೆಯ ತವಳಿಯು ಕಲಿಯುಗ ದಿನ ಶೋಡಶಾಂಗಂಸುರಾಜ್ಯಂನಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು. ಚೇರಮಾನ್ ಪೆರುಮಾಳ್ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅರ್ಧದಷ್ಟು ವಿಭಜಿಸಿದರು, ನೀಲೇಶ್ವರಂನ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ 17 "ಅಂಶ" ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ 17 ಅಂಶ, ಒಟ್ಟು 34 ಅಂಶಗಳು, ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ತಮ್ಮ ಸೋದರಳಿಯರು ಮತ್ತು ಪುತ್ರರಿಗೆ ನೀಡಿದರು. ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿ ಮತ್ತು ಗೋಕರ್ಣ (ಈಗ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿದೆ) ನಡುವಿನ ಮೂವತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಚೇರಮಾನ್ ಪೆರುಮಾಳ್ನ ಕೊನೆಯ ಸೋದರಳಿಯನ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದ "ತಂಪುರಾನ್" ಗೆ ನೀಡಲಾಯಿತು.

ಕೇರಳೋಲ್ಪತ್ತಿಯು ತನ್ನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ಕ್ರಿ.ಶ. 345 ರಲ್ಲೂ, ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಗ್ರಂಥವಾರಿಯು ಕ್ರಿ.ಶ. 385 ರಲ್ಲೂ, ವಿಲಿಯಂ ಲೋಗನ್ ಅವರು ಕ್ರಿ.ಶ. 825 ರಲ್ಲೂ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕೇರಳದ ಈ ಹಿಂದಿನ ವಿಭಜನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಲಿಖಿತ ದಾಖಲೆಗಳಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಕೆಲವು ಇತಿಹಾಸಕಾರರ ಪ್ರಕಾರ ವಿಭಜನೆಯು 12ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ ಚೇರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿರಬಹುದು.^[೫]

ಆರಂಭಿಕ ಇತಿಹಾಸ

ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಮೂಲ ಪ್ರಧಾನ ಕಚೇರಿಯು ಪ್ರಸ್ತುತದ ಮಲಪ್ಪುರಂ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪೊನ್ನಾನಿ ಬಳಿಯ ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ನಲ್ಲಿತ್ತು.^[೧] ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು (ಪೊನ್ನಾನಿ ಬಳಿ) ಆಡಳಿತಗಾರನು ಆರಂಭಿಕ ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಕೋಝಿಕ್ಕೋಡ್ನ ಜಾಮೋರಿನ್ ತಿರುನಾವಾಯ ಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಪೊನ್ನಾನಿ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಕೊಡುಂಗಲ್ಲೂರುಗೆ ಪಲಾಯನ ಮಾಡಿದನು.^[೧]

ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ (ಪೊರ್ಲತಿರಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ) ಅನ್ನು ಎರನಾಡ್ನ ಜಾಮೋರಿನ್ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು, ನಂತರ ಅವನು ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು ಮತ್ತು ಅದರ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು.

ತಮ್ಮ ಉತ್ತರದ ತವರು ಮತ್ತು ಮೂಲ ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಮಧ್ಯ ಕೇರಳದ ವಿಶಾಲ ಪ್ರದೇಶದ ಮೇಲೆ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು (ಇನ್ನೂ ಔಪಚಾರಿಕವಾಗಿ "ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಸ್ವರೂಪಂ" ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ) ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಅವರ ರಾಜ್ಯವು ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಪುಕ್ಕೈತದಿಂದ, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಆನಮಲದಿಂದ, ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಪುರಕ್ಕಾಡ್ ವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿತ್ತು.^[೬]

ರಾಜಮನೆತನ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ

ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಐದು ಶಾಖೆಗಳನ್ನು (ಮುಟ್ಟು, ಎಲಯ, ಪಲ್ಲುರುತ್ತಿ, ಮಡತ್ತುಂಕಿಲ್ ಮತ್ತು ಚಲಿಯೂರು) ಉತ್ಪಾದಿಸಿತು, ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಕುಟುಂಬದ ಆಸನ, ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಮತ್ತು ನಾಯರ್ರ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಐದು ಶಾಖೆಗಳು (ತವಳಿ) ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಳುವ ರಾಜನ (ರಾಜ) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದವು, ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಐದು ಶಾಖೆಗಳ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹಿರಿಯ ಪುರುಷ ಸದಸ್ಯನಾಗಿದ್ದನು.^[೬]

ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು (ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಕೊಚ್ಚಿ) ರಾಜಮನೆತನವು ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿರುವ ಮಾತೃಪ್ರಧಾನ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ನಿಯಮಗಳನ್ನು (ತಿರುವಾಂಕೂರು ಅನ್ನು ಹೋಲುತ್ತದೆ) ಅನುಸರಿಸಿತು.^[೭] ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರವು ಸ್ತ್ರೀ ವಂಶದ ಮೂಲಕ ಹೋಯಿತು – ಅಂದರೆ, ರಾಜನ ಪುತ್ರರಿಗೆ ಅಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವನ ಸಹೋದರರಿಗೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ಅವನ ಸಹೋದರಿಯರ ಪುತ್ರರಿಗೆ (ಅಂದರೆ ಸೋದರಳಿಯರು). ಸಿದ್ಧಾಂತದಲ್ಲಿ, ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯು ಸಂಭಾವ್ಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ಹಿರಿಯನಾಗಿರಬೇಕು. ಇದನ್ನು ನಂತರ ಸಡಿಲಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವವು ಆಯ್ಕೆಯಾಯಿತು, ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯು ತುಂಬಾ ವಯಸ್ಸಾದ ಅಥವಾ ಅಸಮರ್ಥನಾಗಿರುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು. ಕಡೆಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಿಜವಾದ ಹಿರಿಯನಿಗೆ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಅಥವಾ ಆಚರಣಾತ್ಮಕ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗಳಿಂದ (ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಧಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ಮಹತ್ವದ ಬಿರುದು ಮುಪ್ಪುಸ್ತಾನಂ) ಪರಿಹಾರ ನೀಡಲಾಯಿತು.^[೮]

ನಿವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಸಹ ಬಲವಂತಪಡಿಸಲಾಯಿತು – ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಅಥವಾ ಸೈನಿಕ ಅಸಮರ್ಥತೆಗೆ ತಲುಪಿದ ನಂತರ ರಾಜನು ನಿವೃತ್ತನಾಗುವುದು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಮತ್ತು ನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿತ್ತು, ಧಾರ್ಮಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುತ್ತಾನೆ. ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಅವನ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಯಿತು, ಅಥವಾ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯು ಪ್ರಾಪ್ತವಯಸ್ಕನಾಗುವವರೆಗೆ ರಾಜಪ್ರತಿನಿಧಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಯಿತು.

ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರವು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಐದು ಶಾಖೆಗಳ ನಡುವೆ ಜಗಳಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಕೋಝಿಕ್ಕೋಡ್ನ ಜಾಮೋರಿನ್ ಈ ಕುಟುಂಬ ಜಗಳಗಳನ್ನು ಶೋಷಣೆ ಮಾಡಿದನು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮಧ್ಯಸ್ಥಗಾರನ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ, ಇದು ದಕ್ಷಿಣದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಅವನಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು.

ಕೊಚ್ಚಿಗೆ ಪರಿವರ್ತನೆ

ಭವಿಷ್ಯದ ಕೊಚ್ಚಿ ನಗರವು ಮೂಲತಃ ಉದ್ದನೆಯ ದಂಡೆಯ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಇದ್ದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗ್ರಾಮವಾಗಿತ್ತು. 1341 ರಲ್ಲಿ ಪೆರಿಯಾರ್ ನದಿಯ ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಪ್ರವಾಹಗಳು ಮತ್ತು ಉಕ್ಕುವಿಕೆಗಳು ವೇಂಬನಾಡು ಲಗೂನ್ ಮತ್ತು ಅರೇಬಿಯನ್ ಸಮುದ್ರದ ನಡುವಿನ ನಿರ್ಗಮನವನ್ನು ಕೊಚ್ಚಿ ಈಗ ಕುಳಿತಿರುವ ಸಂಧಿಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ತೆರೆಯಲು ಒತ್ತಾಯಿಸಿತು, ಇದು ಉದ್ದವಾದ ಕೊಚ್ಚಿ ಪರ್ಯಾಯ ದ್ವೀಪವನ್ನು (ಕರಾಪುರಂ) ಈಗಿನ ವೈಪಿನ್ ದ್ವೀಪದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿತು.^[೯]

ಕ್ರಂಗನೂರನ್ನು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ಜಲಮಾರ್ಗಗಳು ಮಣ್ಣು ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ವಾಣಿಜ್ಯ ಸಂಚಾರವು ಕ್ರಂಗನೂರಿನಿಂದ ಕೊಚ್ಚಿಯ ಹೊಸ ಬಿರುಕಿಗೆ ಪುನರ್ನಿರ್ದೇಶಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು, ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರಿ ಕುಟುಂಬಗಳು ಗೋದಾಮುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮನೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಒಮ್ಮೆ ಮಹಾನ್ ಹಳೆಯ ಬಂದರು ನಗರವಾದ ಕೊಡುಂಗಲ್ಲೂರು (ಕ್ರಂಗನೂರು) ಕುಸಿಯಿತು, ಹೊಸ ಬಂದರು-ನಗರವಾದ ಕೊಚ್ಚಿ (ಕೊಚಿನ್) ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಏರಿತು. ಆರಂಭಿಕ ನಗರದ ನಗರ ಕೇಂದ್ರವು ಮಟ್ಟಂಚೇರಿ (ಈಗ ಕೊಚ್ಚಿ ನಗರದ ಒಂದು ಜಿಲ್ಲೆ, ಒಮ್ಮೆ "ಕೊಚಿಮ್ ಡೆ ಸಿಮಾ" ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು) ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ತುಲನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಎತ್ತರದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಂಡಿತು.

ನಂತರ ಕೊಚ್ಚಿ ನಗರವಾದ ಪ್ರದೇಶದ ಮೂಲ ಮಾಲೀಕರು ಎಡಪಲ್ಲಿ (ರೆಪೆಲಿಮ್) ರಾಜರ ಎಲ್ಲಂಗಲ್ಲೂರು ರಾಜಮನೆತನದವರಾಗಿದ್ದರು (ಲಗೂನ್ನ ಪೂರ್ವ ಭಾಗದಲ್ಲಿ).^[೧೦] ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ವರ್ಗದಿಂದ ಬಂದ ಎಡಪಲ್ಲಿ ರಾಜಮನೆತನವು ವಿಭಿನ್ನ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿತು. 1400 ರ ದಶಕದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಎಡಪಲ್ಲಿಯ ರಾಜನು ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪಿನ ಎಲಯ ಶಾಖೆಯ ಸಹೋದರಿಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರ ಮಗನು ಎರಡು ಮನೆಗಳಿಗೆ ಎರಡು ಪಟ್ಟು ರಾಜ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದನು – ತಂದೆಯ ಮೂಲಕ ಎಡಪಲ್ಲಿಗೆ, ತಾಯಿಯ ಮೂಲಕ ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪಿಗೆ. ಆದರೆ ಅವನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪಿಗೆ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರದ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

1400 ರ ದಶಕದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಎಡಪಲ್ಲಿಯ ರಾಜನು ತನ್ನ ಭೂಮಿಯ ಭಾಗವನ್ನು, ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣ ವೈಪಿನ್ ದ್ವೀಪ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಬಿರುಕಿನ ಸುತ್ತಲಿನ ಕರಾಪುರಂ ಪರ್ಯಾಯ ದ್ವೀಪದ ಉತ್ತರ ಭಾಗವನ್ನು, ತನ್ನ ರಾಜಪುತ್ರನಿಗೆ ಅಪ್ಪಾನೇಜ್ ಜಹಗೀರಿಯಾಗಿ ನೀಡಿದನು. ಇದು ಮೂಲತಃ ಶಾಶ್ವತ ವರ್ಗಾವಣೆಯಾಗಿರಬಾರದು, ಬದಲಿಗೆ ತರಬೇತಿ ಮೈದಾನವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು, ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯು ತನ್ನ ಆಡಳಿತ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕು. ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾದ ನಂತರ, ಅವನು ಲಗೂನ್ ದಾಟಿ ಎಡಪಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಕೊಚ್ಚಿಯನ್ನು ಮುಂದಿನ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಗೆ ಆಸನವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬೇಕಿತ್ತು. ಆಡಳಿತಗಾರನು ಯಾವಾಗಲೂ ತರಬೇತಿಯಲ್ಲಿರುವ ರಾಜಕುಮಾರನಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಅವನನ್ನು "ಕೊಚ್ಚು ತಂಪುರಾನ್" (ಅಂದರೆ 'ಕಿರಿಯ ಪ್ರಭು' ಅಥವಾ 'ಕಿರಿಯ ರಾಜ') ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು, ಹೀಗೆ ಜಹಗೀರಿಯು ಅವನ ನಂತರ "ಕೊಚ್ಚಿ/ಕೊಚಿನ್" ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಮೂಲ "ಕೊಚ್ಚಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ" (ಕೊಚ್ಚಿ ರಾಜ್ಯಂ) ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಎಡಪಲ್ಲಿ ಶಾಖೆಯಾಗಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು, ಇದು ಹೆಚ್ಚು ದೊಡ್ಡ ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ರಾಜ್ಯದಿಂದ ವಿಭಿನ್ನ ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿತ್ತು.^[೧೧]

ಕೊಚ್ಚಿಯ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಂಪತ್ತು ಕೊಚ್ಚಿಯ ಕಿರಿಯ ರಾಜಕುಮಾರನಿಗೆ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಬಲ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿತು, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅವನು ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಇತರ ಶಾಖೆಗಳ ಹಿರಿಯ ಸಂಬಂಧಿಕರ ಮೇಲೆ ತನ್ನನ್ನು ರಾಜನಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು, ಹಾಗೆಯೇ ಕೊಚ್ಚಿಯನ್ನು ಎಡಪಲ್ಲಿಯಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲು ಮತ್ತು ತನ್ನದೇ ಆದ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು.

ಈ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ದೊಡ್ಡ "ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ" (ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಸ್ವರೂಪಂ) "ಕೊಚ್ಚಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ" ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು,^[೧] ಮತ್ತು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ರಾಜಧಾನಿಯು ಕೊಡುಂಗಲ್ಲೂರಿನಿಂದ ಪ್ರಸ್ತುತ ಕೊಚ್ಚಿಯಲ್ಲಿರುವ ವೈಪಿನ್ಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡಿತು. ಹೊಸ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪಿನ ಎಲ್ಲಾ ಶಾಖೆಗಳ ಬದಲಿಗೆ ಕೊಚ್ಚಿಯ ಎಲಯ ಶಾಖೆಯೊಳಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಲು ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲಾಯಿತು (ಇತರ ಶಾಖೆಗಳ ಅಸಮಾಧಾನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು).^[೮]

ಮಿಂಗ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಮೈತ್ರಿ (1411–1433)

ಕೋಝಿಕ್ಕೋಡ್ ನ ಬಂದರು, ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಕೇರಳ ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು, ಆದರೆ ಕಣ್ಣೂರು, ಕೊಲ್ಲಂ, ಮತ್ತು ಕೊಚ್ಚಿಗಳು ವಾಣಿಜ್ಯಿಕವಾಗಿ ಮುಖ್ಯವಾದ ದ್ವಿತೀಯ ಬಂದರುಗಳಾಗಿದ್ದವು, ಅಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಿಂದ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಸೇರುತ್ತಿದ್ದರು.^[೧೨] 15ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮಲಬಾರ್ ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ, ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ ಮತ್ತು ಕೊಚ್ಚಿಯು ತೀವ್ರ ಪೈಪೋಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದವು, ಆದ್ದರಿಂದ ಚೀನಾದ ಮಿಂಗ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಕೊಚ್ಚಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಆಡಳಿತಗಾರನಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು, ಇವನು ಚೀನೀಯರಿಗೆ ಕೆಯಿಲಿ (可亦里) ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟನು.^[೧೩] ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ ಆ ಪ್ರದೇಶದ ಪ್ರಮುಖ ಬಂದರು-ನಗರವಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಕೊಚ್ಚಿ ಅದರ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಯಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಿತ್ತು.^[೧೩] ಐದನೇ ಮಿಂಗ್ ನೌಕಾ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ, ಅಡ್ಮಿರಲ್ ಝೆಂಗ್ ಹೇ ಅವರಿಗೆ ಕೊಚ್ಚಿಯ ಕೆಯಿಲಿಗೆ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ನೀಡುವಂತೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪರ್ವತವನ್ನು ಜೆನ್ಗುವೋ ಝಿ ಶಾನ್ (鎮國之山, ದೇಶವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಪರ್ವತ) ಎಂದು ಗೊತ್ತುಪಡಿಸುವಂತೆ ಸೂಚಿಸಲಾಯಿತು.^[೧೩] ಝೆಂಗ್ ಹೇ ಯೊಂಗ್ಲೆ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಸ್ವತಃ ರಚಿಸಿದ ಘೋಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೆತ್ತಲಾದ ಕಲ್ಲಿನ ಫಲಕವನ್ನು ಕೊಚ್ಚಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿದನು.^[೧೩] ಕೊಚ್ಚಿಯು ಮಿಂಗ್ ಚೀನಾದ ರಕ್ಷಣೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವವರೆಗೆ, ಕೋಝಿಕ್ಕೋಡ್ನ ಜಾಮೋರಿನ್ ಕೊಚ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಮಿಲಿಟರಿ ಘರ್ಷಣೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲಾಯಿತು.^[೧೩] ಮಿಂಗ್ ನೌಕಾ ಪ್ರಯಾಣಗಳ ಸ್ಥಗಿತವು ಕೊಚ್ಚಿಗೆ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ನೀಡಿತು, ಏಕೆಂದರೆ ಕೋಝಿಕ್ಕೋಡ್ನ ಜಾಮೋರಿನ್ ನಂತರ ಕೊಚ್ಚಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.^[೧೩] 15ನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಜಾಮೋರಿನ್ ಕೊಚ್ಚಿಯನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯನ್ನು ರಾಜನಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.^[೧೩]

ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ನ ಸಾಮಂತ

ಕೊಚ್ಚಿಯ ಉದಯೋನ್ಮುಖ ರಾಜ ಮತ್ತು ಅವನ ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಶಾಖೆಗಳ ಸಂಬಂಧಿಕರ ನಡುವಿನ ಸಂಘರ್ಷ (ತಮ್ಮ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು) ಮತ್ತು ಎಡಪಲ್ಲಿ (ತನ್ನ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು), ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ನ ಜಾಮೋರಿನ್ನ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡಿತು, ಅವರು ಸಂಬಂಧಿಕರ ಪರವಾಗಿ ನ್ಯಾಯದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು. ಜಾಮೋರಿನ್ನ ಸೈನ್ಯಗಳು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದವು ಮತ್ತು ಒಂದು ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಹೇರಿದವು, ಇದು ಕೊಚ್ಚಿಯ ರಾಜನನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿತು ಮತ್ತು ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ಗೆ ಸಾಮಂತ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಹೊರತೆಗೆಯಿತು. ಕೊಚ್ಚಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜಾಮೋರಿನ್ನ ಒಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ವಾರ್ಷಿಕ ಕಪ್ಪ ಮತ್ತು ಪಡೆಗಳನ್ನು ಜಾಮೋರಿನ್ನ ಅಭಿಯಾನಗಳಿಗೆ ಒದಗಿಸಲು ಬಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು.^[೧೪]

1500 ರಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಆಗಮಿಸಿದಾಗ ಇದು ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಕೊಚ್ಚಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಅರ್ಧ-ಸಾಮಂತ, ಅರ್ಧ-ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿತ್ತು ಕೋಝಿಕ್ಕೋಡ್ನ ಜಾಮೋರಿನ್ನೊಂದಿಗೆ. ಕೊಚ್ಚಿಯ ರಾಜ, ಉನ್ನಿ ಗೋಡ ವರ್ದ (ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ವೃತ್ತಾಂತಗಳಲ್ಲಿ "ಟ್ರಿಮುಂಪರಾ ರಾಜ" ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ) ಈ ಒಪ್ಪಂದದಿಂದ ಕಸಿವಿಸಿಗೊಂಡಿದ್ದನು.^[೧೫]^[೧೬] ಅವನು ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳೊಂದಿಗಿನ ಮೈತ್ರಿಯನ್ನು ಜಾಮೋರಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಉರುಳಿಸಲು, ಕೊಚ್ಚಿಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸಂಬಂಧಿಕರ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಪ್ರಾಬಲ್ಯವನ್ನು ಹೇರಲು ಒಂದು ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿದನು.

ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಮೈತ್ರಿ (1500–1663)

ಭೌಗೋಳಿಕ ಅನ್ವೇಷಣೆಯ ಯುಗದಲ್ಲಿ 1498 ರಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪಾಡ್, ಕೋಝಿಕ್ಕೋಡ್ ನಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಆಗಮಿಸಿದರು, ಹೀಗೆ ಯುರೋಪಿನಿಂದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ನೇರ ಸಮುದ್ರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೆರೆದರು.^[೧೭] ಕೊಚ್ಚಿಯು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಯುರೋಪಿಯನ್ ವಸಾಹತಿನ ಸ್ಥಳವಾಗಿತ್ತು. 1500 ರಲ್ಲಿ, ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಅಡ್ಮಿರಲ್ ಪೇಡ್ರೋ ಆಲ್ವಾರೆಸ್ ಕಬ್ರಾಲ್ ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ ನಿಂದ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿದ ನಂತರ ಕೊಚ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಇಳಿದರು. ಕೊಚ್ಚಿಯ ರಾಜನು ಪೋರ್ಚುಗೀಸರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹದ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಲಾಯಿತು. ರಾಜನು ಅವರಿಗೆ ಕೊಚ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಾರ್ಖಾನೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಅನುಮತಿಸಿದನು (ಮತ್ತು ಕಬ್ರಾಲ್ನ ನಿರ್ಗಮನದ ನಂತರ ಕೊಚ್ಚಿಯು ಮೂವತ್ತು ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಮತ್ತು ನಾಲ್ವರು ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಕನ್ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲು ಅನುಮತಿಸಿದನು). ಬೆಂಬಲದ ಕೊಡುಗೆಯಿಂದ ಆಶ್ವಾಸನೆ ಪಡೆದ ರಾಜನು ತನ್ನ ಶತ್ರು, ಕೋಝಿಕ್ಕೋಡ್ನ ಜಾಮೋರಿನ್ರ ಮೇಲೆ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದನು.

1502 ರಲ್ಲಿ, ವಾಸ್ಕೋ ಡ ಗಾಮಾ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯು ಕೊಚ್ಚಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹವನ್ನು ನವೀಕರಿಸಲಾಯಿತು. ವಾಸ್ಕೋ ಡ ಗಾಮಾ ನಂತರ ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ ಅನ್ನು ಬಾಂಬ್ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದನು^{[ಸೂಕ್ತ ಉಲ್ಲೇಖನ ಬೇಕು]} ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿನ ಅರಬ್ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿದನು. ಇದು ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ನ ಆಡಳಿತಗಾರ ಜಾಮೋರಿನ್ನನ್ನು ಕೆರಳಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಅವನು ವಾಸ್ಕೋ ಡ ಗಾಮಾ ನಿರ್ಗಮನದ ನಂತರ ಕೊಚ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದನು ಮತ್ತು ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಕಾರ್ಖಾನೆಯನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿದನು. ಕೊಚ್ಚಿಯ ರಾಜನು ಮತ್ತು ಅವನ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಮಿತ್ರರು ವೈಪಿನ್ ದ್ವೀಪಕ್ಕೆ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಲು ಒತ್ತಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಸಣ್ಣ ಬಲವರ್ಧನೆ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ನೌಕಾಪಡೆಯ ಆಗಮನ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಡುವಾರ್ಟೆ ಪಾಚೆಕೊ ಪೆರೆರಾ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಮಾನ್ಸೂನ್ಗಳು ಜಾಮೋರಿನ್ ಅನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿದವು. ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕರೆಸಿಕೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ಮುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿತು.

ಕೊಚ್ಚಿಯ ರಾಜನಿಗೆ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಭದ್ರಪಡಿಸಿದ ನಂತರ, ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಒಂದು ಕೋಟೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಅನುಮತಿ ಪಡೆದರು – ಫೋರ್ಟ್ ಇಮ್ಯಾನ್ಯುಯೆಲ್ (ಫೋರ್ಟ್ ಕೊಚ್ಚಿಯಲ್ಲಿ, ಪೋರ್ಚುಗಲ್ನ ರಾಜನ ಹೆಸರನ್ನು ಇಡಲಾಗಿದೆ) – ಇದು ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಕಾರ್ಖಾನೆಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದಿದೆ, ಇದು ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ನಿಂದ ಯಾವುದೇ ಮತ್ತಷ್ಟು ದಾಳಿಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲು ಮತ್ತು 27 ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 1503 ರಂದು ಮರದ ಕೋಟೆಯ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಹಾಕಲಾಯಿತು, ಇದು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಮೊದಲ ಕೋಟೆಯಾಗಿದೆ. ನಿರ್ಮಾಣದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕೆಲಸವನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯ ರಾಜನು ಅಧಿಕಾರ ನೀಡಿದನು, ಅವರು ಕೆಲಸಗಾರರು ಮತ್ತು ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿದರು. 1505 ರಲ್ಲಿ, ಕಲ್ಲಿನ ಕೋಟೆಯು ಮರದ ಕೋಟೆಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿತು. ನಂತರ, ಪಟ್ಟಣದ ಉತ್ತಮ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ, ವೈಪೀನ್ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ "ಕ್ಯಾಸ್ಟೆಲೊ ಡಿ ಸಿಮಾ" ಎಂಬ ಕೋಟೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು. ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ನೌಕಾಪಡೆಯ ನಿರ್ಗಮನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕೊಚ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಡುವಾರ್ಟೆ ಪಾಚೆಕೊ ಪೆರೆರಾ ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ನೌಕಾಪಡೆ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದ್ದವು. ಏತನ್ಮಧ್ಯೆ, ಕೋಝಿಕ್ಕೋಡ್ನ ಜಾಮೋರಿನ್ ಒಂದು ಬೃಹತ್ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ರಚಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಅವರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದನು. ಐದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ, ಕೊಚ್ಚಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಪಾಚೆಕೊ ಪೆರೆರಾ ಮತ್ತು ಅವನ ಸೈನ್ಯದ ಸಹಾಯದಿಂದ ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ನ ಆಕ್ರಮಣಗಳನ್ನು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.

ತಾನೂರು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಆಡಳಿತಗಾರ, ಇವನು ಕೋಝಿಕ್ಕೋಡ್ನ ಜಾಮೋರಿನ್ನ ಸಾಮಂತನಾಗಿದ್ದನು, ಕೋಝಿಕ್ಕೋಡ್ನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪ್ರಭುವಿನ ವಿರುದ್ಧ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರ ಪಕ್ಷ ವಹಿಸಿದನು.^[೧] ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ತಾನೂರು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ (ವೆಟ್ಟತುನಾಡು) ಭಾರತದ ಆರಂಭಿಕ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ವಸಾಹತುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಯಿತು. ತಾನೂರುನ ಆಡಳಿತಗಾರನು ಕೊಚ್ಚಿಯ ಪಕ್ಷ ವಹಿಸಿದನು.^[೧] 16ನೇ ಮತ್ತು 17ನೇ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಚಿ ರಾಜಮನೆತನದ ಹಲವಾರು ಸದಸ್ಯರನ್ನು ವೆಟ್ಟೋಂ ನಿಂದ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು.^[೧] ಆದಾಗ್ಯೂ, ತಾನೂರು ಪಡೆಗಳು ರಾಜನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಚಿ ಯುದ್ಧ (1504)ರಲ್ಲಿ ಕೋಝಿಕ್ಕೋಡ್ನ ಜಾಮೋರಿನ್ಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದವು.^[೧೮] ಆದಾಗ್ಯೂ, ತಾನೂರು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿನ ಮುಸ್ಲಿಂ ಮಾಪ್ಪಿಳ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ನಿಷ್ಠೆಯು ಕೋಝಿಕ್ಕೋಡ್ನ ಜಾಮೋರಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇತ್ತು.^[೧೯]

ಕೊಚ್ಚಿಯ ರಾಜನು ಪೋರ್ಚುಗೀಸರ ಸಹಾಯದಿಂದ ಆಳುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದನು. ಏತನ್ಮಧ್ಯೆ, ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಜಾಮೋರಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಮೈತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಜಾಮೋರಿನ್ನನ ಕೆಲವು ನಂತರದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಕೊಚ್ಚಿ ಬಂದರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕೊಚ್ಚಿಯ ರಾಜನು ಪೋರ್ಚುಗೀಸರ ಸಹಾಯದಿಂದ ವಿಫಲಗೊಳಿಸಿದನು. ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಕೊಚ್ಚಿಯಲ್ಲಿನ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಶಸ್ತ್ರಾಗಾರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲಾಯಿತು, ಬಹುಶಃ ಕೊಚ್ಚಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ರಾಜನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು. ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಕಾಲದವರೆಗೆ, ಗೋವಾದ ನಂತರ, ಪೂರ್ವ ಭಾರತದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಕೊಚ್ಚಿಯು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗಲ್ ಹೊಂದಿದ್ದ ಉತ್ತಮ ಸ್ಥಳವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಮಸಾಲೆಗಳನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮೆಣಸುಗಳನ್ನು ರಫ್ತು ಮಾಡಿದರು.

1530 ರಲ್ಲಿ, ಸೇಂಟ್ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ಝೇವಿಯರ್ ಆಗಮಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಲ್ಯಾಟಿನ್ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಕೊಚ್ಚಿಯು ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ವೈಸ್ರಾಯ್ ಆಗಿದ್ದ ವಾಸ್ಕೋ ಡ ಗಾಮಾ ಅವರ ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಆತಿಥ್ಯ ವಹಿಸಿತು, ಇವರನ್ನು ಸೇಂಟ್ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ಚರ್ಚ್ನಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು, ನಂತರ 1539 ರಲ್ಲಿ ಅವರ ಅವಶೇಷಗಳನ್ನು ಪೋರ್ಚುಗಲ್ಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲಾಯಿತು.^[೨೦] ಅಫೊನ್ಸೊ ಡಿ ಅಲ್ಬುಕರ್ಕ್ ಸಮಯದ ನಂತರ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ, ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಪ್ರಭಾವವು ಕುಸಿಯಿತು.^[೪]

ಡಚ್ ಮೈತ್ರಿ (1663–1766)

ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಮೈತ್ರಿಯ ನಂತರ ಡಚ್ರ ಮೈತ್ರಿಯಾಯಿತು, ಅವರು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಮತ್ತು ಅವರ ಮಿತ್ರರೊಂದಿಗಿನ ವಿವಿಧ ಮುಖಾಮುಖಿಗಳ ನಂತರ ಕ್ವಿಲೋನ್ ಅನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಕೊಚ್ಚಿ ರಾಜಮನೆತನದ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡ ಸದಸ್ಯರು ಕೊಚ್ಚಿ ರಾಜನನ್ನು ಉರುಳಿಸಲು ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಡಚ್ಚರ ಸಹಾಯವನ್ನು ಕರೆದರು. ಡಚ್ಚರು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನ್ಜರಕಲ್ನಲ್ಲಿ ಇಳಿದು ಪಳ್ಳಿಪ್ಪುರಂನ ಕೋಟೆಯನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮುಂದಾದರು, ಅದನ್ನು ಅವರು ಜಾಮೋರಿನ್ಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಿದರು.

ಮೈಸೂರು ಆಕ್ರಮಣ (1766–1799)

ಮೈಸೂರು ಆಡಳಿತಗಾರ ಹೈದರ್ ಅಲಿ ಕೊಚ್ಚಿಯನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು. ಅವನು 1763 ರಲ್ಲಿ ಬೆಡ್ನೂರ್ ಅನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ ಕ್ಯಾನನೋರ್ನ ಅಲಿ ರಾಜನನ್ನು ತಲುಪಿದನು, ಅವನು ತಕ್ಷಣ ಅಲಿ ರಾಜನನ್ನು ಕೇರಳವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಲು ಮತ್ತು ಕೋಝಿಕ್ಕೋಡ್ನ ಜಾಮೋರಿನ್ ಅನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವಂತೆ ಕೇಳಿದನು. ಸಮೀಪದ ಪ್ರಬಲ ಕೊಲತಿರಿಯ ಹಳೆಯ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಯಾಗಿದ್ದ ಕ್ಯಾನನೋರ್ನ ಮುಸ್ಲಿಂ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನು ಆಕ್ರಮಣದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಮೈಸೂರಿನ ಸಕ್ರಿಯ ಮಿತ್ರನಾಗಿದ್ದನು.

ಅಲಿ ರಾಜನು ಕೊಲತಿರಿ ರಾಜನ ಅರಮನೆಯನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು ಮತ್ತು ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದನು. ನಂತರದವನು ತನ್ನ ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಗಿನ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವಸಾಹತಾದ ತೆಲ್ಲಿಚೇರಿಗೆ ಪಲಾಯನ ಮಾಡಿದನು. ವಿಜಯದ ನಂತರ, ಹೈದರ್ ಅಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತ ಉತ್ತರ ಮಲಬಾರ್ನಲ್ಲಿರುವ ಕೋಟ್ಟಾಯಂ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಸಹಾಯದಿಂದ, ಕೋಟ್ಟಾಯಂ ಸೈನ್ಯದ ಕೆಲವು ಪ್ರತಿರೋಧದ ನಂತರ ಅದನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ ಅನ್ನು ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನಂತರ, ಹೈದರ್ ಅಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಹಣದೊಂದಿಗೆ ಪಾಲ್ಘಾಟ್ ಮೂಲಕ ಆಗ್ನೇಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕೊಯಂಬತ್ತೂರು ಕಡೆಗೆ ಮೆರವಣಿಗೆ ಮಾಡಿದನು. ಮೈಸೂರು ಅಲಿ ರಾಜನನ್ನು ಮಿಲಿಟರಿ ಗವರ್ನರ್ ಆಗಿಯೂ ಮತ್ತು ಮಡೋನ್ನ (ಮಾಜಿ ಆದಾಯ ಅಧಿಕಾರಿ) ಅವರನ್ನು ಹೊಸದಾಗಿ ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಮಲಬಾರ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ನಾಗರಿಕ ಗವರ್ನರ್ ಆಗಿಯೂ ನೇಮಿಸಿತು.

ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಮೈತ್ರಿ (1814–1947)

1814 ರಲ್ಲಿ, ಆಂಗ್ಲೋ-ಡಚ್ ಒಪ್ಪಂದದ ಪ್ರಕಾರ, ಕೊಚ್ಚಿಯ ದ್ವೀಪಗಳು, ಫೋರ್ಟ್ ಕೊಚ್ಚಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಪ್ರದೇಶ ಸೇರಿದಂತೆ, ಬಂಕಾ ದ್ವೀಪಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್ಡಮ್ಗೆ ವಹಿಸಿಕೊಡಲಾಯಿತು. ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕುವ ಮೊದಲೇ, ಕೊಚ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ನಿವಾಸಿಗಳ ಪುರಾವೆಗಳಿವೆ.^[೨೧] ಬ್ರಿಟಿಷ್ ರಾಜ್ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕೊಚ್ಚಿ ಸಂಸ್ಥಾನವು ಮೂರು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ (ಅಂದರೆ, ಉತ್ತರ, ಪಶ್ಚಿಮ, ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ) ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಮಲಬಾರ್ ಜಿಲ್ಲೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ತಿರುವಾಂಕೂರುನಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.^[೨೧] ಬ್ರಿಟನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮೈತ್ರಿಗೆ ಸಹಿ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ, ಕೊಚ್ಚಿಯು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿತು.

20ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದ ವೇಳೆಗೆ, ಬಂದರಿನ ವ್ಯಾಪಾರವು ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿತು ಮತ್ತು ರಾಜನು ಬಂದರನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲು ಬಯಸಿದನು. ರಾಜನು 1920 ರಲ್ಲಿ ಲಾರ್ಡ್ ವಿಲ್ಲಿಂಗ್ಡನ್ (ಆಗ ಮದ್ರಾಸ್ನ ಗವರ್ನರ್) ಸಹಾಯದೊಂದಿಗೆ ರಾಬರ್ಟ್ ಬ್ರಿಸ್ಟೋ ಎಂಬ ಬಂದರು ಎಂಜಿನಿಯರ್ ಅನ್ನು ಕೊಚ್ಚಿಗೆ ಕರೆತಂದನು. 21 ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಕೊಚ್ಚಿಯ ರಾಜನಿಗೆ ಕೊಚ್ಚಿಯನ್ನು ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾದ ಸುರಕ್ಷಿತ ಬಂದರನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದನು, ಅಲ್ಲಿ ಹಡಗುಗಳು ಹೊಸದಾಗಿ ಪುನಃ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಒಳ ಬಂದರಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದವು, ಇದು ಉಗಿ ಕ್ರೇನ್ಗಳ ದೀರ್ಘ ಸಾಲನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು.^[೨೨]

ಏತನ್ಮಧ್ಯೆ, 1956 ರವರೆಗೆ ಮಲಬಾರ್ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದ ಫೋರ್ಟ್ ಕೊಚ್ಚಿ, 1 ನವೆಂಬರ್ 1866 ರಂದು, ಕಣ್ಣೂರು, ತಲಶ್ಶೇರಿ, ಕೋಝಿಕ್ಕೋಡ್, ಮತ್ತು ಪಾಲಕ್ಕಾಡ್ ಜೊತೆಗೆ, ಮದ್ರಾಸ್ ಕಾಯ್ದೆ 10 ಆಫ್ 1865 (ಪಟ್ಟಣಗಳ ಸುಧಾರಣಾ ಕಾಯ್ದೆ 1850 ರ ತಿದ್ದುಪಡಿ) ಪ್ರಕಾರ ಪುರಸಭೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು^[೨೩]^[೨೪]^[೨೫]^[೨೬] ರ ಪ್ರಕಾರ, ಮತ್ತು ಅದರ ಮೊದಲ ನಗರ ಸಭೆಯ ಚುನಾವಣೆಯು 18 ಸದಸ್ಯರ ಮಂಡಳಿಯೊಂದಿಗೆ 1883 ರಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು. ಕೊಚ್ಚಿಯ ಮಹಾರಾಜರು 1896 ರಲ್ಲಿ ಮಟ್ಟಂಚೇರಿ ಮತ್ತು ಎರ್ನಾಕುಲಂ ನಲ್ಲಿ ಟೌನ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್ಗಳನ್ನು ರಚಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಳೀಯ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. 1925 ರಲ್ಲಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಕೊಚ್ಚಿ ಶಾಸಕಾಂಗ ಸಭೆಯನ್ನು ಸಹ ರಚಿಸಲಾಯಿತು. ಸಭೆಯು 45 ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು, 10 ಮಂದಿ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ನಾಮನಿರ್ದೇಶನಗೊಂಡಿದ್ದರು. ತೊಟ್ಟಕ್ಕಾಟ್ಟು ಮಾಧವಿಯಮ್ಮ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಶಾಸಕಾಂಗದ ಸದಸ್ಯರಾದ ಮೊದಲ ಮಹಿಳೆಯಾಗಿದ್ದರು.^[೨೭]

1947 ರಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಭಾರತದ ಒಕ್ಕೂಟಕ್ಕೆ ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾದ ಮೊದಲ ಸಂಸ್ಥಾನವು ಕೊಚ್ಚಿಯಾಗಿತ್ತು.^[೨೮] ಭಾರತವು 26 ಜನವರಿ 1950 ರಂದು ಗಣರಾಜ್ಯವಾಯಿತು. ತಿರುವಾಂಕೂರು ಕೊಚ್ಚಿಯೊಂದಿಗೆ ವಿಲೀನಗೊಂಡು ತಿರುವಾಂಕೂರು-ಕೊಚ್ಚಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿತು, ಇದು ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಮದ್ರಾಸ್ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿಯ ಮಲಬಾರ್ ಜಿಲ್ಲೆಯೊಂದಿಗೆ ಏಕೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಕಾಸರಗೋಡು ಅದಕ್ಕೆ ವಿಲೀನಗೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿ ಅದರಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕಲಾಯಿತು. 1 ನವೆಂಬರ್ 1956 ರಂದು, ಭಾರತೀಯ ರಾಜ್ಯವಾದ ಕೇರಳವನ್ನು ರಚಿಸಲಾಯಿತು.^[೨೯]

ಆಡಳಿತ

ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ, ಕೊಚ್ಚಿಯನ್ನು ಏಳು ತಾಲೂಕುಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು (ಕ್ರಿ.ಶ. 1860 ರಿಂದ 1905 ರವರೆಗೆ): ಚಿತ್ತೂರು, ಕೊಚ್ಚಿ, ಕ್ರಂಗನೂರು, ಕನಯನ್ನೂರು, ಮುಕುಂದಪುರಂ, ತೃಶ್ಶೂರು, ಮತ್ತು ತಲಪಿಲ್ಲಿ.

ತಾಲೂಕು	ವಿಸ್ತೀರ್ಣ (ಚದರ ಮೈಲುಗಳಲ್ಲಿ)	ಪ್ರಧಾನ ಕಚೇರಿ
ಚಿತ್ತೂರು	285	ಚಿತ್ತೂರು
ಕೊಚ್ಚಿ	63	ಮಟ್ಟಂಚೇರಿ
ಕ್ರಂಗನೂರು	19	ಕ್ರಂಗನೂರು (ಈಗ ಕೊಡುಂಗಲ್ಲೂರು)
ಕನಯನ್ನೂರು	81	ಎರ್ನಾಕುಲಂ
ಮುಕುಂದಪುರಂ	418	ಇರಿಂಜಾಲಕುಡ
ತಲಪಲ್ಲಿ	271	ವಡಕ್ಕಂಚೇರಿ
ತೃಶ್ಶೂರು	225	ತೃಶ್ಶೂರು (ಈಗ ತೃಶ್ಶೂರು)
ಒಟ್ಟು	1,362

ರಾಜಧಾನಿಗಳು

ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಸ್ವರೂಪಂನ ರಾಜಧಾನಿಯು 12ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಿಂದ 13ನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯವರೆಗೆ ವನ್ನೇರಿಯ ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಗ್ರಾಮದ ಚಿತ್ರಕೂಡದಲ್ಲಿತ್ತು. ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಸ್ವರೂಪಂನ ರಾಜಧಾನಿಯು ವನ್ನೇರಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ರಾಜನು ಮಹೋದಯಪುರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅರಮನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು.

13ನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಜಾಮೋರಿನ್ರು ವನ್ನೇರಿಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದಾಗ, ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಸ್ವರೂಪಂ ತಮ್ಮ ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ವನ್ನೇರಿಯಿಂದ ಮಹೋದಯಪುರಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಿದರು. 1405 ರಲ್ಲಿ, ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಸ್ವರೂಪಂ ತಮ್ಮ ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ಮಹೋದಯಪುರದಿಂದ ಕೊಚ್ಚಿಗೆ ಬದಲಾಯಿಸಿದರು. 14ನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ವೇಳೆಗೆ, ಜಾಮೋರಿನ್ ತ್ರಿಕ್ಕನಮತಿಲಕಂ ಅನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು ಮತ್ತು ಇದು ಮಹೋದಯಪುರಕ್ಕೆ (ತಿರುವಾಂಚಿಕುಳಂ) ಬೆದರಿಕೆಯಾಯಿತು, ಇದು ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಸ್ವರೂಪಂ ತಮ್ಮ ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ಮಹೋದಯಪುರದಿಂದ ಕೊಚ್ಚಿಗೆ ಬದಲಾಯಿಸಲು ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದು. ಇದಲ್ಲದೆ, 1341 ರಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಹವು ಒಂದು ದ್ವೀಪವನ್ನು, ಪುತುವಿಪ್ಪು (ವೈಪಿನ್) ಅನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಕೊಚ್ಚಿಯು ಹಿಂದೂ ಮಹಾಸಾಗರ ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆ ಗಮನಾರ್ಹವಾದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಬಂದರುವಾಯಿತು.^[೩೦] ಹಳೆಯ ಕೊಡುಂಗಲ್ಲೂರು (ಕ್ರಂಗನೂರು) ಬಂದರು ತನ್ನ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿತು, ಇದು ರಾಜಧಾನಿಯ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಸ್ವರೂಪಂ ಕೊಚ್ಚಿ ರಾಜಮನೆತನ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಬಳಸಿತು.

ಅಂತಿಮವಾಗಿ, 16ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಉಪಖಂಡಕ್ಕೆ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರ ಆಗಮನವು ಕೊಚ್ಚಿ ರಾಜಕೀಯದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿರಬಹುದು. ಕೊಚ್ಚಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಯುರೋಪಿಯನ್ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಔಪಚಾರಿಕ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿದ ಮೊದಲ ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ, 1500 ರಲ್ಲಿ ಪೇಡ್ರೋ ಆಲ್ವಾರೆಸ್ ಕಬ್ರಾಲ್ ಅವರೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಾಪಾರದ ಷರತ್ತುಗಳನ್ನು ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಿತು.

ಕಾಲ್ವತಿಯ ಅರಮನೆಯು ಮೂಲತಃ ರಾಜರ ನಿವಾಸವಾಗಿತ್ತು. 1555 ರಲ್ಲಿ, ಆದಾಗ್ಯೂ, ರಾಜಮನೆತನದ ಅರಮನೆಯು ಮಟ್ಟಂಚೇರಿಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡಿತು,^[೩೧] ಮತ್ತು ನಂತರ ತೃಶ್ಶೂರುಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪೆನ್ವಾಳಿ ತಂಪುರಾನ್ (ಮಹಿಳಾ ತಂಪುರಾನ್) ಮತ್ತು ಇತರ ಕೊಚ್ಚುತಂಪುರಾನ್ಗಳು (ವಲ್ಲಿಯ ತಂಪುರಾನ್ (ರಾಜ) ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಇತರ ತಂಪುರಾನ್ಗಳು) ವೆಳ್ಳರಪ್ಪಳ್ಳಿಯ ಒಂದು ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

18ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ತೃಪ್ಪೂನಿತುರ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಗಳಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ತೃಶ್ಶೂರು, ಕೊಚ್ಚಿ ಮತ್ತು ತೃಪ್ಪೂನಿತುರಗಳಿಂದ ಆಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು.^[೩೨] ಸುಮಾರು 1755 ರಲ್ಲಿ ಪೆನ್ವಾಳಿ ತಂಪುರಾನ್ (ಮಹಿಳಾ ತಂಪುರಾನ್) ಮತ್ತು ಇತರ ಕೊಚ್ಚುತಂಪುರಾನ್ಗಳು (ಇತರ ತಂಪುರಾನ್ಗಳು) ವೆಳ್ಳರಪ್ಪಳ್ಳಿಯನ್ನು ತೊರೆದು ತೃಪ್ಪೂನಿತುರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ತೃಪ್ಪೂನಿತುರವು ಕೊಚ್ಚಿ ರಾಜಮನೆತನದ ರಾಜಧಾನಿಯಾಯಿತು.

ಕೊಚ್ಚಿಯ ಮಹಾರಾಜರ ಪಟ್ಟಿ

ವೀರಕೇರಳ ವರ್ಮ, ಚೇರಮಾನ್ ಪೆರುಮಾಳ್ನ ಸೋದರಳಿಯ, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಕೊಚ್ಚಿಯ ಮೊದಲ ಮಹಾರಾಜನೆಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಲಿಖಿತ ದಾಖಲೆಗಳು, ಆದಾಗ್ಯೂ, ಕ್ರಿ.ಶ. 1503 ರಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ. ಕೊಚ್ಚಿಯ ಮಹಾರಾಜನನ್ನು ಗಂಗಾಧರ ಕೋವಿಲ್ ಅಧಿಕಾರಿಕಲ್ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಇದರರ್ಥ ಎಲ್ಲಾ ದೇವಾಲಯಗಳ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ.^[೩೩] ರಾಜರು ಮಾತೃಪ್ರಧಾನ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು.

ಮಹಾರಾಜ ಕೇರಳ ವರ್ಮ ತಂಪುರಾನ್ ಅಲಿಯಾಸ್
ಐಕ್ಯ ಕೇರಳಂ ತಂಪುರಾನ್

ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಮಿತ್ರನಾಗಿ

ಉನ್ನಿರಾಮನ್ ಕೋಯಿಕಲ್ II (1503-1537)
ವೀರ ಕೇರಳ ವರ್ಮ I (1537–1565)
ಕೇಶವ ರಾಮ ವರ್ಮ (1565–1601)
ವೀರ ಕೇರಳ ವರ್ಮ II (1601–1615)
ರವಿ ವರ್ಮ I (1615–1624)
ವೀರ ಕೇರಳ ವರ್ಮ III (1624–1637)
ಗೋಡ ವರ್ಮ I (1637–1645)
ವೀರರಾಯಿರ ವರ್ಮ (1645–1646)
ವೀರ ಕೇರಳ ವರ್ಮ IV (1646–1650)
ರಾಮ ವರ್ಮ I (1650–1656)
ರಾಣಿ ಗಂಗಾಧರಲಕ್ಷ್ಮಿ (1656–1658, ರಾಜಪ್ರತಿನಿಧಿ^[೩೪])
ರಾಮ ವರ್ಮ II (1658–1662)
ಗೋಡ ವರ್ಮ II (1662–1663)

ಡಚ್ ಮಿತ್ರನಾಗಿ

ವೀರ ಕೇರಳ ವರ್ಮ V (1663–1687)
ರಾಮ ವರ್ಮ III (1687–1693)
ರವಿ ವರ್ಮ II (1693–1697)
ರಾಮ ವರ್ಮ IV (1697–1701)
ರಾಮ ವರ್ಮ V (1701–1721)
ರವಿ ವರ್ಮ III (1721–1731)
ರಾಮ ವರ್ಮ VI (1731–1746)
ಕೇರಳ ವರ್ಮ I (1746–1749)
ರಾಮ ವರ್ಮ VII (1749–1760)
ಕೇರಳ ವರ್ಮ II (1760–1775)
ರಾಮ ವರ್ಮ VIII (1775–1790)
ರಾಮ ವರ್ಮ IX (ಶಕ್ತನ್ ತಂಪುರಾನ್) (1790–1805)

ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಂಸ್ಥಾನವಾಗಿ

ರಾಮ ವರ್ಮ X (1805–1809) – ವೆಳ್ಳರಪ್ಪಳ್ಳಿ-ಯಿಲ್ ತೀಪೆತ್ತ ತಂಪುರಾನ್
ಕೇರಳ ವರ್ಮ III (ವೀರ ಕೇರಳ ವರ್ಮ) (1809–1828) – ಕರ್ಕಿಡಕ ಮಾಸಾತಿಲ್ ತೀಪೆತ್ತ ತಂಪುರಾನ್
ರಾಮ ವರ್ಮ XI (1828–1837) – ತುಳಂ-ಮಾಸಾತಿಲ್ ತೀಪೆತ್ತ ತಂಪುರಾನ್
ರಾಮ ವರ್ಮ XII (1837–1844) – ಏಡವ-ಮಾಸಾತಿಲ್ ತೀಪೆತ್ತ ತಂಪುರಾನ್
ರಾಮ ವರ್ಮ XIII (1844–1851) – ತೃಶ್ಶೂರು-ಇಲ್ ತೀಪೆತ್ತ ತಂಪುರಾನ್
ಕೇರಳ ವರ್ಮ IV (ವೀರ ಕೇರಳ ವರ್ಮ) (1851–1853) – ಕಾಶಿ-ಯಿಲ್ ತೀಪೆತ್ತ ತಂಪುರಾನ್
ರವಿ ವರ್ಮ IV (1853–1864) – ಮಕರ ಮಾಸಾತಿಲ್ ತೀಪೆತ್ತ ತಂಪುರಾನ್
ರಾಮ ವರ್ಮ XIV (1864–1888) – ಮಿಥುನ ಮಾಸಾತಿಲ್ ತೀಪೆತ್ತ ತಂಪುರಾನ್
ಕೇರಳ ವರ್ಮ V (1888–1895) – ಚಿಂಗಂ ಮಾಸಾತಿಲ್ ತೀಪೆತ್ತ ತಂಪುರಾನ್
ರಾಮ ವರ್ಮ XV (ಸರ್ ಶ್ರೀ ರಾಮ ವರ್ಮ) (1895–1914) – ಉರ್ಫ್ ರಾಜರ್ಷಿ, ಅಬ್ಡಿಕೇಟೆಡ್ ಹೈನೆಸ್
ರಾಮ ವರ್ಮ XVI (1914–1932) – ಮದ್ರಾಸಿಲ್ ತೀಪೆತ್ತ ತಂಪುರಾನ್
ರಾಮ ವರ್ಮ XVII (1932–1941) – ಧಾರ್ಮಿಕ ಚಕ್ರವರ್ತಿ, ಚೌವಾರ-ಯಿಲ್ ತೀಪೆತ್ತ ತಂಪುರಾನ್
ಕೇರಳ ವರ್ಮ VI (1941–1943) – ಮಿದುಕ್ಕನ್ ತಂಪುರಾನ್
ರವಿ ವರ್ಮ V (1943–1946) – ಕುಂಜಪ್ಪನ್ ತಂಪುರಾನ್
ಕೇರಳ ವರ್ಮ VII (1946–1948) – ಐಕ್ಯ ಕೇರಳಂ ತಂಪುರಾನ್
ರಾಮ ವರ್ಮ XVIII (1948–1964) ಇವರನ್ನು ಪರಿಕ್ಷಿತ್ ತಂಪುರಾನ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರು ಕೊಚ್ಚಿ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಕೊನೆಯ ಅಧಿಕೃತ ಆಡಳಿತಗಾರರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು 1949 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಒಕ್ಕೂಟಕ್ಕೆ ಸೇರ್ಪಡೆ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿದ್ದರು. ಏಕೀಕರಣವು ಮತ್ತೊಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತು.

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾನಂತರ (ನಾಮಮಾತ್ರ ಮಾತ್ರ)

ರಾಮ ವರ್ಮ XVIII (1948–1964) ಇವರನ್ನು ಪರಿಕ್ಷಿತ್ ತಂಪುರಾನ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ರಾಮ ವರ್ಮ XIX (1964–1975) – ಲಾಲನ್ ತಂಪುರಾನ್ – 1971 ರಲ್ಲಿ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ಅವರ ಸರ್ಕಾರದ 26ನೇ ತಿದ್ದುಪಡಿಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಧಿಕೃತ ಮಾನ್ಯತೆಯಿಂದ ವಂಚಿತರಾದರು.
ರವಿ ವರ್ಮ (1975–1983)
ರಾಮ ವರ್ಮ ಕುಟ್ಟಪ್ಪನ್ ತಂಪುರಾನ್ (1983-1985)
ಕೇರಳ ವರ್ಮ ಕಾಶಿ ಅಪ್ಪನ್ ತಂಪುರಾನ್ (1986-1990)
ಕೇರಳ ವರ್ಮ ಅಣಿಯನ್ ಕೊಚುನ್ನಿ ತಂಪುರಾನ್ (1990-2004)
ಕೇರಳ ವರ್ಮ VIII (2004–2004) ಕೇವಲ ಆರು ತಿಂಗಳುಗಳು – ಕೊಚುನ್ನಿ ತಂಪುರಾನ್
ರಾಮ ವರ್ಮ XXI (2011–2014) – ಕೊಚಣಿಯನ್ ತಂಪುರಾನ್
ರವಿ ವರ್ಮ VI (2014–2020) – ಕೊಚಣಿಯನ್ ತಂಪುರಾನ್
ರವಿ ವರ್ಮ VII (ಸೇರಿ) (2020–2024)
ಕೇರಳ ವರ್ಮ ಕುಂಜಿಕುಟ್ಟನ್ ತಂಪುರಾನ್ (2024-2025)
ರವಿ ವರ್ಮ (ಆರ್.ಟಿ.ಆರ್.ವಿ.) (2025 ಪ್ರಸ್ತುತ)

ಕೊಚ್ಚಿಯ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಗಳು (1947–49)

ಸಂ.^{[lower-alpha ೧]}	ಹೆಸರು	ಭಾವಚಿತ್ರ	ಅಧಿಕಾರಾವಧಿ^[೩೫]			ಪಕ್ಷ	ಸಭೆ	ನೇಮಿಸಿದವರು (ರಾಜ)
ಸಂ.^{[lower-alpha ೧]}	ಹೆಸರು	ಭಾವಚಿತ್ರ	ಪ್ರಾರಂಭ	ಅಂತ್ಯ	ಅಧಿಕಾರದ ದಿನಗಳು	ಪಕ್ಷ	ಸಭೆ	ನೇಮಿಸಿದವರು (ರಾಜ)
1	ಪನಂಪಿಲ್ಲಿ ಗೋವಿಂದ ಮೆನನ್		14 ಆಗಸ್ಟ್ 1947	22 ಅಕ್ಟೋಬರ್ 1947	51 days	ಸ್ವತಂತ್ರ	ಆರನೇ ಸಭೆ (1945–48)	ಕೇರಳ ವರ್ಮ VII, ಕೊಚ್ಚಿಯ ಮಹಾರಾಜ
2	ಟಿ. ಕೆ. ನಾಯರ್		27 ಅಕ್ಟೋಬರ್ 1947	20 ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 1948	334 days		ಆರನೇ ಸಭೆ (1945–48)
3	ಇ. ಇಕ್ಕಂಡ ವಾರಿಯರ್		20 ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 1948	30 ಜೂನ್ 1949	283 days		ಶಾಸಕಾಂಗ ಸಭೆ (1948–49)

ಕೊಚ್ಚಿಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು

ಚೆಂದಮಂಗಲಂನ ಪಾಳಿಯಂ ಕುಟುಂಬದ ಪಾಳಿಯಾತ್ ಆಚನ್ 17ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ಕೊಚ್ಚಿ ರಾಜ್ಯದ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಕೊಚ್ಚಿಯ ಮಂತ್ರಿ ಹುದ್ದೆಗೆ ಆನುವಂಶಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಪಾಳಿಯಾತ್ ಆಚನ್ ರಾಜನ ನಂತರ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಬಲ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ಅವರು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ರಾಜನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಪಾಳಿಯಂ ಸ್ವರೂಪಂ, ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಸ್ವರೂಪಂ ಗೆ ಎರಡನೇ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ದೊಡ್ಡದಾಗಿತ್ತು.

ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಇತರ ಪ್ರಬಲ ಪ್ರಭುಗಳೆಂದರೆ ಅಂಚಿ ಕೈಮಳ್ಳರ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿದ್ದ ಚೇರನೆಲ್ಲೂರು ಕಾರ್ತಾವು, ಅರುನಾಟಿಲ್ ಪ್ರಭುಗಳ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿದ್ದ ಮುರಿಯನಾಟ್ (ಮುಕುಂದಪುರಂ-ನಡವಾರಂಬು) ನಂಬಿಯಾರ್, ಕೊಡಸ್ಸೇರಿ ಕಾರ್ತಾ ಮಪ್ರನಂ ಪ್ರಭು-ವೆಲ್ಲೋಸೆ ನಾಯರ್, ಚಂಗಾರಂಪೊನ್ನಾತ್ ಕಾರ್ತಾ, ಚೆಂಗಾಳಿ ನಂಬಿಯಾರ್ (ಚೆಂಗಾಳಿನಾಡ್ ನಾಡುವಾಳಿ), ಮತ್ತು ಎಡಪಲ್ಲಿ ನಂಪಿಯಾತಿರಿ.

ಕೆ.ಪಿ. ಪದ್ಮನಾಭ ಮೆನನ್ ಅವರ ಕೇರಳದ ಇತಿಹಾಸ, ಸಂಪುಟ 2 ರಲ್ಲಿ ಎರನಾಕುಲಂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೊಂದಿದ್ದ ಚೇರನೆಲ್ಲೂರು ಕಾರ್ತಾ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿದ್ದ ಅಂಜಿ ಕೈಮಳ್ಳರ ಬಗ್ಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾರೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಎರನಾಕುಲಂ ಅನ್ನು ಕೇರಳದ ಆರಂಭಿಕ ನಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಂಜಿ ಕೈಮಲ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಡಚ್ ಇನ್ ಮಲಬಾರ್ (ಡಚ್ ದಾಖಲೆಗಳು ಸಂಖ್ಯೆ 13), 1910 ರಲ್ಲಿ ಕ್ರಿ.ಶ. 1740 ರ ನಕ್ಷೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ, ಇದು ಅಂಜಿ ಕೈಮಲ್ನ ಪ್ರದೇಶವು ಕೊಚ್ಚಿ ರಾಜ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಸುಮಾರು ಎರಡು ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿದೆ ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು (ಡಚ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿ) ಗೊಲ್ಲೆನೆಸ್ಸೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ ಹೇಳುವ ಇತರ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು 1) ಮೂರಿಯಾನಾಟ್ ನಂಬಿಯಾರ್ 2) ಪಾಳಿಯಾತ್ ಆಚನ್ (ಮೇಲೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ), 3) ಕೊಡಚೇರಿ (ಕೊಟಸ್ಸೇರಿ) ಕೈಮಲ್, 4) ಕೊರೆಟ್ಟಿಯ ಕೈಮಲಿಯೊನೆ (ಮಹಿಳಾ ಕೈಮಲ್), 5) ಚಂಗೇರ ಕೊಡ್ಡ ಕೈಮಲ್, ಮತ್ತು 6) ಪನಮೂಕಟ್ಟು ಕೈಮಲ್ (ಪನಂಬಕಾಡು ಕೈಮಲ್). ಕೊನೆಯ ನಾಲ್ವರು ಕೈಮಲ್ಗಳು ನಂದಿಯೆಟ್ಟರ್ ನಾಡಿನ ಕೈಮಲ್ಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ನಂದಿಯೆಟ್ಟರ್ ನಾಡಿನ ಕೈಮಲ್ಗಳು 1694 ರಿಂದ ಡಚ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯ ಹೀರ್ ವಾನ್ ರೀಡ್ ಪ್ರಕಾರ 43,000 ನಾಯರ್ ಪಡೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು.^[೩೬]

ಮಾತೃಪ್ರಧಾನ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ

ಕೊಚ್ಚಿ ರಾಜಮನೆತನವು ಮರುಮಕ್ಕತ್ತಾಯಂ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಮಾತೃಪ್ರಧಾನ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿತು. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಕುಟುಂಬದ ಮಹಿಳಾ ಸದಸ್ಯರು ನಂಬೂದಿರಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗುತ್ತಾರೆ ಆದರೆ ಪುರುಷ ಸದಸ್ಯರು ನಾಯರ್/ಮೆನನ್ ವರ್ಗದ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಮಾತೃಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಪುರುಷ ಸದಸ್ಯರ ಈ ಪತ್ನಿಯರು ರಾಣಿಯರು ಅಥವಾ ರಾಣಿಯರಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ನೇತ್ಯಾರ್ ಅಮ್ಮ ಎಂಬ ಬಿರುದನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.^[೩೭]

ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆಚರಣೆಗಳು

"ಶೋಡಶಕ್ರಿಯಾಕಲ್" ಎಂಬ ಪದವು ಎಲ್ಲಾ ಸದಸ್ಯರು ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕಾದ ಹದಿನಾರು ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಇವುಗಳನ್ನು "ಸ್ಮೃತಿ" ಮೂಲಕ ರಚಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಸೇಕೋಂ (ಗರ್ಭಾಧಾನಂ): ಮದುವೆಯ ನಂತರ ಮೊದಲ ಲೈಂಗಿಕ ಸಂಭೋಗಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ನಡೆಸಬೇಕಾದ ಆಚರಣೆ.
ಪುಮ್ಸವನೋಂ: ಗರ್ಭಧಾರಣೆಯ ನಂತರ ನಡೆಸಬೇಕು.
ಸೀಮಂತಂ: ಪುಮ್ಸವನೋಂ ನಂತರ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಜಾತಕರ್ಮಂ: ಜನನದ ನಂತರ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ನಾಮಕರಣಂ: ಮಗುವಿನ ನಾಮಕರಣ ಸಮಾರಂಭ.
(ಉಪ)ನಿಷ್ಕ್ರಮಣಂ (ವಾತಿಲ್ಪುರಪ್ಪಾಡು): ಮಗುವನ್ನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವುದನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ.
ಚೋರೂನು: ಮಗುವಿನ ಮೊದಲ ಆಚರಣಾತ್ಮಕ ಅಕ್ಕಿ ಸೇವನೆ.
ಚೌಳಂ: ಹುಡುಗ/ಹುಡುಗಿಯ ಮೊದಲ ಕ್ಷೌರ ಸಮಾರಂಭ.
ಉಪನಯನಂ: ಪವಿತ್ರ ದಾರ ಧಾರಣ, ಇದನ್ನು ಮಲಯಾಳಂನಲ್ಲಿ ಪೂನೂಲ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ (ಹುಡುಗರಿಗೆ ಮಾತ್ರ).
ಮಹಾನಾಮ್ನೀವೃತಂ (ಆಂಡುವೃತಂ):
ಮಹಾವೃತಂ
ಉಪನಿಷದ್ವೃತಂ
ಗೋದಾನಂ: ಆಚಾರ್ಯನಿಗೆ (ಪುರೋಹಿತ ಅಥವಾ ಗುರು) ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಭಾಗವಾಗಿ ಆಚರಣೆಗಳು, ಇದರಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದು ಸೇರಿದೆ.
ಸಮಾವರ್ತನಂ: ಮೇಲಿನ ವೇದ ಶಿಕ್ಷಣದ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವಿಕೆಗಾಗಿ ದೀರ್ಘ ಆಚರಣೆ.
ಮದುವೆ
ಅಗ್ನಿಧಾನಂ: ಔಪಾಸನಂ ಮತ್ತು ಶ್ರೌತ ಆಚರಣೆಗಳಿಗೆ ಪರಿಚಯದ ವಿಸ್ತರಣೆಯಾಗಿ, ಮರಣದ ನಂತರ ನಡೆಸಲಾಗುವ ಆಚರಣೆ.

ದೇವತೆಗಳು

ಪರದೇವತೆ (ದೇವತೆ): ವನ್ನೇರಿ ಚಿತ್ರಕೂಡಂ, ಪಳಯನ್ನೂರು ಭಗವತಿ, ಚಾಳೂರು ಪಳಯನ್ನೂರು ಭಗವತಿ
ಪರದೇವನ್ (ದೇವರು): ವಿಷ್ಣು (ಶ್ರೀ ಪೂರ್ಣತ್ರಯೀಶ), ತಿರುವಾಂಚಿಕುಳತ್ತಪ್ಪನ್ (ಉತ್ತರ ಪರವೂರು ಮತ್ತು ಕೊಡುಂಗಲ್ಲೂರು ನಡುವಿನ ತಿರುವಾಂಚಿಕುಳಂನ ಶಿವ)
ಇತರ ದೇವತೆಗಳು: ಚೊಟ್ಟಾನಿಕ್ಕರ ಭಗವತಿ, ಪುಲ್ಪಳ್ಳಿ ತೇವರ್ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಹಲವು

ಪುರುಷ ತಂಪುರಾನ್ಗಳ ಹೆಸರಿಡುವ ಪದ್ಧತಿ

ಕೊಚ್ಚಿ ರಾಜಮನೆತನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಪುರುಷ ತಂಪುರಾನ್ಗಳಿಗೆ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಪ್ರಕಾರ ಹೆಸರಿಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಹಿರಿಯ ಪುತ್ರ – ರಾಮ ವರ್ಮ
ಎರಡನೇ ಪುತ್ರ – ಕೇರಳ ವರ್ಮ^[೩೮]
ಮೂರನೇ ಪುತ್ರ – ರವಿ ವರ್ಮ
ನಾಲ್ಕನೇ ಪುತ್ರ – ರಾಮ ವರ್ಮ^[೩೯]

ಮಹಿಳಾ ತಂಪುರಾನ್ಗಳ ಹೆಸರಿಡುವ ಪದ್ಧತಿ

ಕೊಚ್ಚಿ ರಾಜಮನೆತನದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳಾ ತಂಪುರಾನ್ಗಳಿಗೆ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಪ್ರಕಾರ ಹೆಸರಿಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಮೊದಲ ಪುತ್ರಿ – ಅಂಬಾ
ಎರಡನೇ ಪುತ್ರಿ – ಸುಭದ್ರ

ಈ ಹೆಸರಿಡುವ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಮೂರನೇ ಪುತ್ರಿ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೇ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಅನುಸರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಮಹಿಳಾ ಮತ್ತು ಪುರುಷ ಸದಸ್ಯರಿಬ್ಬರನ್ನೂ "ತಂಪುರಾನ್" ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಒಂದೇ ಕುಟುಂಬದ ಹೆಸರನ್ನು (ತಂಪುರಾನ್) ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ.^[೩೯]

ಪರುಕುಟ್ಟಿ ನೇತ್ಯಾರ್ ಅಮ್ಮ

ಮಹಾರಾಜ ರಾಮ ವರ್ಮ (ಮದ್ರಾಸ್ಸಿಲ್ ತೀಪೆತ್ತ ತಂಪುರಾನ್ ಎಂದು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ), ಇವರು 1914 ರಿಂದ 1932 ರವರೆಗೆ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸಿದರು, ಇವರಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಮರ್ಥ ರಾಣಿಯಾಗಿದ್ದ ಪರುಕುಟ್ಟಿ ನೇತ್ಯಾರ್ ಅಮ್ಮ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರು.^[೪೦] ಅವರು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ತೃಶ್ಶೂರು ವಡಕ್ಕೆ ಕುರುಪತ್ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯೆಯಾಗಿದ್ದರು, ಇದು ಶ್ರೀಮಂತ ನಾಯರ್/ಮೆನನ್ ಕುಟುಂಬವಾಗಿತ್ತು. ಅವರ ತಂದೆ ಕುರೂರ್ ನಾರಾಯಣನ್ ನಂಬೂದಿರಿಪ್ಪಾಡ್, ಪಾಲಕ್ಕಾಡ್ನ ರಾಜರಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುವ ಗೌರವವನ್ನು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಹೊಂದಿದ್ದ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು.^[೪೧] ಅವರು 1888 ರಲ್ಲಿ ತಮಗೆ ಹದಿನಾಲ್ಕು ವರ್ಷವಿರುವಾಗ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರದ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಹಾರಾಜರನ್ನು ವಿವಾಹವಾದರು. ಅವರ ಪತಿಯು ತಮ್ಮ ಹಿಂದಿನವರ ಪದತ್ಯಾಗದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಏರಿದರು. ಮಹಾರಾಜರು ವಿದ್ವಾಂಸರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಇತರ ಆಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರಿಂದ, ಅವರು ರಾಜ್ಯದ ಹಣಕಾಸನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡರು. ಅವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಸಂಬಳವು ನಾಲ್ಕು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿದ ಆದಾಯವು ಅವರಿಗೆ 17-ಗನ್ ಸಲಾಂ ಗಳಿಸಿತು. ಪರುಕುಟ್ಟಿ ನೇತ್ಯಾರ್ ಅಮ್ಮ ಅವರಿಗೆ 1919 ರಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಕಿಂಗ್ ಜಾರ್ಜ್ V ರಿಂದ ಕೈಸರ್-ಇ-ಹಿಂದ್ ಪದಕವನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವರು ಕೊಚ್ಚಿಯ ಲೇಡಿ ರಾಮ ವರ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟರು.^[೪೨]

ಇಂದು ಕೊಚ್ಚಿ ರಾಜಮನೆತನ

ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಸದಸ್ಯರು ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಕುಟುಂಬವು ವಿಶ್ವದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ರಾಜಮನೆತನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ, 1,000 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ, ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಹಲವಾರು ಸದಸ್ಯರು ಇನ್ನೂ ತೃಪ್ಪೂನಿತುರ, ತೃಶ್ಶೂರು (ಚಾಳೂರು), ಮತ್ತು ಕೊಚ್ಚಿಯ ಇತರ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೂ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.^[೪೩] ಕೊಚ್ಚಿ ರಾಜಮನೆತನದ ಪ್ರಸ್ತುತ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ಸ್ಮೃತ್. ಮೃಣಾಲಿನಿ ತಂಪುರಾನ್ (ಜನನ 1925) ಅವರು 100 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನವರಾಗಿದ್ದು ತೃಪ್ಪೂನಿತುರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.^[೪೪]^[೪೫] ಇತರ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕುಟುಂಬ ಸದಸ್ಯರಲ್ಲಿ ಡಾ ಕೊಚ ವರ್ಮ,^[೪೬] ಡಾ ಕ್ರಿಸ್ ಕೇರಳ ವರ್ಮ^[೪೭] ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.

ಚಿತ್ರಸಂಪುಟ

ಚಾಳೂರು ಗ್ರಾಮವು ಚಾಳೂರು (ಚಾಳೂರು) ಕೋವಿಲಕೋಂನ ಪ್ರಾಚೀನ ಅರಮನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಇದು ಕೊಚ್ಚಿ ರಾಜಮನೆತನದ ಮೂಲ (ಮೂಲ ತವಳಿ), ತೃಶ್ಶೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿದೆ (ಪೆರುಂಪಡಪ್ಪು ಸ್ವರೂಪಂ).
ವಡಕ್ಕೆ ಕೆಟ್ಟು (ಅರಮನೆಯ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಾಲುಕೆಟ್ಟು)
ಈ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿದೆ ಚಾಳೂರು ರಾಜಮನೆತನದ ನಾಲುಕೆಟ್ಟು (ಕೇರಳ ಶೈಲಿಯ ಸಮ್ಮಿಶ್ರ ಕುಟುಂಬ ಮನೆ).
ನಾಲುಕೆಟ್ಟು
ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಶ್ರೀ ಕೇರಳವರ್ಮ ಅಪ್ಪುಕುಟ್ಟನ್ ತಂಪುರಾನ್ (1943–2012), ಚಾಳೂರು ಕೋವಿಲಕೋಂ ಸದಸ್ಯ
ಚಾಳೂರು ಕೋವಿಲಕೋಂ ವಡಕ್ಕೆಕೆಟ್ಟು – ಮಾಲಿಕಾ

ಇವನ್ನೂ ನೋಡಿ

ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು

↑ ಆವರಣದಲ್ಲಿರುವ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಅಧಿಕಾರಿಯು ಹಿಂದೆ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಉಲ್ಲೇಖಗಳು

1 2 3 4 5 6 7 8 A Survey of Kerala History, A. Sreedhara Menon, DC Books, Kottayam (2007)
↑ Eapan (2021-03-12). The Permanent King of Cochin (in ಇಂಗ್ಲಿಷ್). The Savings Trust Limited.
1 2 "The States Reorganisation Act, 1956" (PDF). legislative.gov.in. Government of India. Archived (PDF) from the original on 17 November 2021. Retrieved 10 June 2021.
1 2 Kerala.com (2007). "Kerala History". Archived from the original on 10 January 2008. Retrieved 7 January 2008.
↑ Pillai, Elamkulam Kunjan (1970). Studies in Kerala History.
1 2 Ayyar, p.128
↑ Mennon, p.480
1 2 Mennon, p.481
↑ Hunter's Imperial Gazetteer (1908, p.360).
↑ Ayyar, p.129
↑ M.L. Dames (1921) Book of Duarte Barbosa, p.94-95
↑ The Portuguese, Indian Ocean and European Bridgeheads 1500–1800. Festschrift in Honour of Prof. K. S. Mathew (2001). Edited by: Pius Malekandathil and T. Jamal Mohammed. Fundacoa Oriente. Institute for Research in Social Sciences and Humanities of MESHAR (Kerala)
1 2 3 4 5 6 7 Sen, Tansen (2016). "The Impact of Zheng He's Expeditions on Indian Ocean Interactions". Bulletin of the School of Oriental and African Studies. 79 (3): 609–636. doi:10.1017/S0041977X16001038..
↑ Ayyar, p.131
↑ Mennon, p.482; Ayyar, p.131-32
↑ Book of Duarte Barbosa, v.2, p.94-95.
↑ DC Books, Kottayam (2007), A. Sreedhara Menon, A Survey of Kerala History
↑ Logan, William (2010). Malabar Manual (Volume-I). New Delhi: Asian Educational Services. pp. 631–666. ISBN 9788120604476.
↑ S. Muhammad Hussain Nainar (1942). Tuhfat-al-Mujahidin: An Historical Work in The Arabic Language. University of Madras.
↑ "Death of Vasco Da Gama in Kochi". MSN Encarta Encyclopedia. Microsoft. Archived from the original on 28 October 2009. Retrieved 23 May 2006.
1 2 Kochi Rajyacharithram by KP Padmanabha Menon. P(1914)
↑ "The Cochin Saga". Robert Charles Bristow employed to develop Kochi port. Corporation of Kochi. Archived from the original on 3 May 2006. Retrieved 23 May 2006.
↑ "Chronological List of Central Acts (Updated to 17-10-2014)". Lawmin.nic.in. Archived from the original on 7 January 2018. Retrieved 2016-08-07.
↑ Lewis McIver, G. Stokes (1883). Imperial Census of 1881 Operations and Results in the Presidency of Madras ((Vol II) ed.). Madras: E. Keys at the Government Press. p. 444. Retrieved 5 December 2020.
↑ Presidency, Madras (India (1915). Madras District Gazetteers, Statistical Appendix For Malabar District (Vol.2 ed.). Madras: The Superintendent, Government Press. p. 20. Retrieved 2 December 2020.
↑ Frowde, Henry (1908–1909). Imperial Gazetteer of India (New ed.). Oxford: Clarendon Press. Archived from the original on 16 December 2008. Retrieved 2 December 2020.
↑ "History and culture of Kochi". Corporation of Kochi. Archived from the original on 3 May 2006. Retrieved 23 May 2006.
↑ "Instrument of Accession of the State of Cochin". Cochin State- Instrument of Accession and Standstill Agreement signed between Kerala Varma, Ruler of Cochin State and the Dominion of India. New Delhi: Ministry of States, Government of India. 1947. p. 2. Retrieved 31 August 2022 – via National Archives of India.
↑ "Hidden India:The Kerala Spicelands". PBS. 2007. Archived from the original on 8 January 2021. Retrieved 7 January 2008.
↑ "History of Cochin – Ernakulam". 2007. Archived from the original on 8 January 2021. Retrieved 6 January 2008.
↑ "Kochi – Queen of the Arabian Sea". KnowIndia.netdate=2007. Archived from the original on 14 December 2019. Retrieved 6 January 2008.
↑ "Cochin Royal Family History – Post-1715". 2007. Archived from the original on 14 January 2009. Retrieved 6 January 2008.
↑ Thampuran, Rameshan (2007). "Emergence of Kingdom of Cochin and Cochin Royal Family". Archived from the original on 13 January 2008. Retrieved 6 January 2008.
↑ Education, Kerala (India) Department of; Menon, A. Sreedhara (1965). Kerala District Gazetteers: Ernakulam. Superintendent of Government Presses. p. 128.
↑ Responsible Governments (1947–56) Archived 23 January 2021 ವೇಬ್ಯಾಕ್ ಮೆಷಿನ್ ನಲ್ಲಿ.. Kerala Legislature. Retrieved on 22 April 2014.
↑ ಪುಟ 241 ಮತ್ತು 242
↑ "Seeking royal roots". The Hindu. 3 March 2003. Archived from the original on 22 October 2010. Retrieved 5 January 2012.
↑ "Prince Chris Kerala Varma". kingdomofcochin.org. Archived from the original on 22 November 2024. Retrieved 22 November 2024.
1 2 "History of Cochin Royal Family". cochinroyalhistory.org. Archived from the original on 10 January 2021. Retrieved 2020-09-11.
↑ "Cochin Royal Family History – Post-1715". 2007. Archived from the original on 14 January 2009. Retrieved 6 January 2008.
↑ "Kuruppath | History". 2020-04-15. Archived from the original on 2020-04-15. Retrieved 2020-04-15.
↑ "The National Archives | A2A | Results". Archived from the original on 8 May 2009. Retrieved 8 July 2008.
↑ "Seeking royal roots". The Hindu. India. 2003. Archived from the original on 8 December 2003. Retrieved 6 January 2008.
↑ "History of Cochin Royal Family". cochinroyalhistory.org. Retrieved 2021-10-14.
↑ "Kingdom of Cochin History course". kingdomofcochin.org. Retrieved 2024-12-02.
↑ "Profile of the Author". cochinroyalhistory.org. Retrieved 2024-12-19.
↑ "Prince Chris Kerala Varma". kingdomofcochin.org. Retrieved 2024-12-19.

ಹೆಚ್ಚಿನ ಓದಿಗೆ

ಕೊಚ್ಚಿ ರಾಜಮನೆತನದ ವಂಶಾವಳಿ – ರಮೇಶನ್ ತಂಪುರಾನ್ ರವರಿಂದ

ಗ್ರಂಥಸೂಚಿ

ಕಾಟ್ಜ್, ನಾಥನ್ ಮತ್ತು ಗೋಲ್ಡ್ ಬರ್ಗ್, ಹೆಲೆನ್ ಎಸ್. ಕಶ್ರುತ್, ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಾಲಾ: ಕೊಚ್ಚಿಯ ಯಹೂದಿಗಳ ಧಾರ್ಮಿಕ ಜೀವನ. ಮಹೋನರ್ ಬುಕ್ಸ್, 2005.
ಕುಲ್ಕೆ, ಹರ್ಮನ್. ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸ. ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್: ರೌಟ್ಲೆಡ್ಜ್, 2004.
ಮೆನನ್, ಪಿ. ಶುಂಗೂನ್ನಿ. ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಿಂದ ತಿರುವಾಂಕೂರಿನ ಇತಿಹಾಸ. 1878.
ಪಿಳ್ಳೈ, ಎಲಂಕುಳಂ ಕುಂಜನ್. ಕೇರಳದ ಇತಿಹಾಸದ ಅಧ್ಯಯನಗಳು. ಕೋಟ್ಟಯಂ, 1970.
ರಾಮಚಂದ್ರನ್, ರತಿ. ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಕೇರಳದ ಇತಿಹಾಸ. ಪ್ರಗತಿ ಪಬ್ಲಿಕೇಷನ್ಸ್, 2005.
ತಂಪುರಾನ್, ರಮೇಶನ್. ಕೊಚ್ಚಿ ರಾಜಮನೆತನದ ವಂಶಾವಳಿ.
ಕೇರಳದ ಇತಿಹಾಸ, ಕೆ.ಪಿ. ಪದ್ಮನಾಭ ಮೆನನ್, ಸಂಪುಟ 2.
ಚಾಳೂರು ತಾಮ್ರಪತ್ರ, ಎಸ್. ರಾಜೇಂದು, ಕೋಟ್ಟಯಂ, 2015.

ಬಾಹ್ಯ ಕೊಂಡಿಗಳು

[no1-35] ಆವರಣದಲ್ಲಿರುವ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಅಧಿಕಾರಿಯು ಹಿಂದೆ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

[askh-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 A Survey of Kerala History, A. Sreedhara Menon, DC Books, Kottayam (2007)

[2] Eapan (2021-03-12). The Permanent King of Cochin (in ಇಂಗ್ಲಿಷ್). The Savings Trust Limited.

[Kerala-3] 1 2 "The States Reorganisation Act, 1956" (PDF). legislative.gov.in. Government of India. Archived (PDF) from the original on 17 November 2021. Retrieved 10 June 2021.

[Kerala.com-2007-4] 1 2 Kerala.com (2007). "Kerala History". Archived from the original on 10 January 2008. Retrieved 7 January 2008.

[5] Pillai, Elamkulam Kunjan (1970). Studies in Kerala History.

[Ayyar,_p.128-6] 1 2 Ayyar, p.128

[7] Mennon, p.480

[Mennon,_p.481-8] 1 2 Mennon, p.481

[9] Hunter's Imperial Gazetteer (1908, p.360).

[10] Ayyar, p.129

[11] M.L. Dames (1921) Book of Duarte Barbosa, p.94-95

[12] The Portuguese, Indian Ocean and European Bridgeheads 1500–1800. Festschrift in Honour of Prof. K. S. Mathew (2001). Edited by: Pius Malekandathil and T. Jamal Mohammed. Fundacoa Oriente. Institute for Research in Social Sciences and Humanities of MESHAR (Kerala)

[sen16-616-7-13] 1 2 3 4 5 6 7 Sen, Tansen (2016). "The Impact of Zheng He's Expeditions on Indian Ocean Interactions". Bulletin of the School of Oriental and African Studies. 79 (3): 609–636. doi:10.1017/S0041977X16001038..

[14] Ayyar, p.131

[15] Mennon, p.482; Ayyar, p.131-32

[16] Book of Duarte Barbosa, v.2, p.94-95.

[17] DC Books, Kottayam (2007), A. Sreedhara Menon, A Survey of Kerala History

[18] Logan, William (2010). Malabar Manual (Volume-I). New Delhi: Asian Educational Services. pp. 631–666. ISBN 9788120604476.

[19] S. Muhammad Hussain Nainar (1942). Tuhfat-al-Mujahidin: An Historical Work in The Arabic Language. University of Madras.

[20] "Death of Vasco Da Gama in Kochi". MSN Encarta Encyclopedia. Microsoft. Archived from the original on 28 October 2009. Retrieved 23 May 2006.

[kochirajyam-21] 1 2 Kochi Rajyacharithram by KP Padmanabha Menon. P(1914)

[22] "The Cochin Saga". Robert Charles Bristow employed to develop Kochi port. Corporation of Kochi. Archived from the original on 3 May 2006. Retrieved 23 May 2006.

[23] "Chronological List of Central Acts (Updated to 17-10-2014)". Lawmin.nic.in. Archived from the original on 7 January 2018. Retrieved 2016-08-07.

[24] Lewis McIver, G. Stokes (1883). Imperial Census of 1881 Operations and Results in the Presidency of Madras ((Vol II) ed.). Madras: E. Keys at the Government Press. p. 444. Retrieved 5 December 2020.

[25] Presidency, Madras (India (1915). Madras District Gazetteers, Statistical Appendix For Malabar District (Vol.2 ed.). Madras: The Superintendent, Government Press. p. 20. Retrieved 2 December 2020.

[26] Frowde, Henry (1908–1909). Imperial Gazetteer of India (New ed.). Oxford: Clarendon Press. Archived from the original on 16 December 2008. Retrieved 2 December 2020.

[27] "History and culture of Kochi". Corporation of Kochi. Archived from the original on 3 May 2006. Retrieved 23 May 2006.

[28] "Instrument of Accession of the State of Cochin". Cochin State- Instrument of Accession and Standstill Agreement signed between Kerala Varma, Ruler of Cochin State and the Dominion of India. New Delhi: Ministry of States, Government of India. 1947. p. 2. Retrieved 31 August 2022 – via National Archives of India.

[29] "Hidden India:The Kerala Spicelands". PBS. 2007. Archived from the original on 8 January 2021. Retrieved 7 January 2008.

[30] "History of Cochin – Ernakulam". 2007. Archived from the original on 8 January 2021. Retrieved 6 January 2008.

[31] "Kochi – Queen of the Arabian Sea". KnowIndia.netdate=2007. Archived from the original on 14 December 2019. Retrieved 6 January 2008.

[32] "Cochin Royal Family History – Post-1715". 2007. Archived from the original on 14 January 2009. Retrieved 6 January 2008.

[33] Thampuran, Rameshan (2007). "Emergence of Kingdom of Cochin and Cochin Royal Family". Archived from the original on 13 January 2008. Retrieved 6 January 2008.

[34] Education, Kerala (India) Department of; Menon, A. Sreedhara (1965). Kerala District Gazetteers: Ernakulam. Superintendent of Government Presses. p. 128.

[36] Responsible Governments (1947–56) Archived 23 January 2021 ವೇಬ್ಯಾಕ್ ಮೆಷಿನ್ ನಲ್ಲಿ.. Kerala Legislature. Retrieved on 22 April 2014.

[37] ಪುಟ 241 ಮತ್ತು 242

[38] "Seeking royal roots". The Hindu. 3 March 2003. Archived from the original on 22 October 2010. Retrieved 5 January 2012.

[39] "Prince Chris Kerala Varma". kingdomofcochin.org. Archived from the original on 22 November 2024. Retrieved 22 November 2024.

[History_of_Cochin_Royal_Family-40] 1 2 "History of Cochin Royal Family". cochinroyalhistory.org. Archived from the original on 10 January 2021. Retrieved 2020-09-11.

[41] "Cochin Royal Family History – Post-1715". 2007. Archived from the original on 14 January 2009. Retrieved 6 January 2008.

[42] "Kuruppath | History". 2020-04-15. Archived from the original on 2020-04-15. Retrieved 2020-04-15.

[43] "The National Archives | A2A | Results". Archived from the original on 8 May 2009. Retrieved 8 July 2008.

[44] "Seeking royal roots". The Hindu. India. 2003. Archived from the original on 8 December 2003. Retrieved 6 January 2008.

[45] "History of Cochin Royal Family". cochinroyalhistory.org. Retrieved 2021-10-14.

[46] "Kingdom of Cochin History course". kingdomofcochin.org. Retrieved 2024-12-02.

[47] "Profile of the Author". cochinroyalhistory.org. Retrieved 2024-12-19.

[48] "Prince Chris Kerala Varma". kingdomofcochin.org. Retrieved 2024-12-19.

[೧]

[೨]

[೩]

[೪]

[೫]

[೬]

[೭]

[೮]

[೯]

[೧೦]

[೧೧]

[೧೨]

[೧೩]

[೧೪]

[೧೫]

[೧೬]

[೧೭]

[೧೮]

[೧೯]

[೨೦]

[೨೧]

[೨೨]

[೨೩]

[೨೪]

[೨೫]

[೨೬]

[೨೭]

[೨೮]

[೨೯]

[೩೦]

[೩೧]

[೩೨]

[೩೩]

[೩೪]

[lower-alpha ೧]

[೩೫]

[೩೬]

[೩೭]

[೩೮]

[೩೯]

[೪೦]

[೪೧]

[೪೨]

[೪೩]

[೪೪]

[೪೫]

[೪೬]

[೪೭]

v t e ಬ್ರಿಟಿಷ್ ರಾಜ್ ಸಮಯದ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳು
21-ತೋಪು ಸಲಾಮ್	ಹೈದರಾಬಾದ್ ಮೈಸೂರು ಜಮ್ಮು & ಕಾಶ್ಮೀರ ಬರೋಡಾ ಗ್ವಾಲಿಯರ್
19-ತೋಪು ಸಲಾಮ್	ಭೋಪಾಲ್ ಇಂದೋರ್ ಉದಯಪುರ ಕಲಾತ್ ಕೊಲ್ಹಾಪುರ ತಿರುವಾಂಕೂರು
17-ತೋಪು ಸಲಾಮ್	ಬಹಾವಲ್ಪುರ ಕೋಟಾ ಭರತ್ಪುರ ಬಿಕಾನೇರ್ ಕಚ್ ಪುದುಕೋಟ್ಟೈ ಜೈಪುರ ಜೋಧ್ಪುರ ಪಟಿಯಾಲಾ ಬುಂದಿ ಕೊಚ್ಚಿ ಕರೌಲಿ ರೇವಾ ಟೋಂಕ್
15-ತೋಪು ಸಲಾಮ್	ಧೋಲ್ಪುರ ಅಲ್ವಾರ್ ಬನ್ಸ್ವಾರಾ ದತಿಯಾ ದೇವಾಸ್ ಧಾರ್ ದುಂಗರ್ಪುರ ಇದಾರ್ ಜೈಸಲ್ಮೇರ್ ಖೈರ್ಪುರ ಕಿಶನ್ಗಢ್ ಒರ್ಚಾ ಪ್ರತಾಪ್ಗಢ ರಾಂಪುರ ಸಿಕ್ಕಿಂ ಸಿರೋಹಿ
13-ತೋಪು ಸಲಾಮ್	ಭಾವ್ನಗರ ಜಿಂದ್ ಜುನಾಗಢ ಕಪೂರ್ಥಲಾ ಬನಾರಸ್ ನಾಭಾ ನವಾನಗರ ರತ್ಲಾಂ ಕೂಚ್ ಬಿಹಾರ್ ಧ್ರಾಂಗಧ್ರಾ ಜಾವೊರಾ ಝಾಲವಾರ್ ಪಾಲನ್ಪುರ ಪೋರ್ಬಂದರ್ ರಾಜಪಿಪ್ಲಾ ತ್ರಿಪುರ
11-ತೋಪು ಸಲಾಮ್	ಜಾಂಜಿರಾ ಅಜೈಗಢ್ ಅಲಿರಾಜ್ಪುರ ಬಾವೋನಿ ಬರ್ವಾನಿ ಬಿಜಾವಾರ್ ಕಾಂಬೇ ಚಂಬಾ ಚರ್ಖಾರಿ ಛತರ್ಪುರ ಚಿತ್ರಾಲ್ ಫರೀದ್ಕೋಟ್ ಗೊಂಡಾಲ್ ಬಿಲಾಸ್ಪುರ ಝಾಬುವಾ ಮಾಲೇರ್ಕೋಟ್ಲಾ ಮಂಡಿ ಮಣಿಪುರ ಮೊರ್ವಿ ನರ್ಸಿಂಗ್ಗಢ್ ಪನ್ನಾ ರಾಧನ್ಪುರ ರಾಜ್ಗಢ್ ಸೈಲಾನಾ ಸಮ್ಥಾರ್ ಸಿರ್ಮೌರ್ ಸೀತಾಮೌ ಸುಕೇತ್ ಟೆಹ್ರಿ ಗಢವಾಲ್ ವಾಂಕನೇರ್
ಭಾರತದ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳ ಪಟ್ಟಿ (ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ) ಸಲಾಮ್ ಸಂಸ್ಥಾನ