ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್‌ನ ದಕ್ಷಿಣ ಧ್ರುವ ದಂಡಯಾತ್ರೆ

ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್‌ನ ದಕ್ಷಿಣ ಧ್ರುವ ದಂಡಯಾತ್ರೆ

ಭೌಗೋಳಿಕ ದಕ್ಷಿಣ ಧ್ರುವವನ್ನು ತಲುಪುವ ಮೊದಲ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯ ನೇತೃತ್ವವನ್ನು ನಾರ್ವೇಜಿಯನ್ ಪರಿಶೋಧಕ ರೋಲ್ಡ್ ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ವಹಿಸಿದ್ದರು. ಅವರು ಮತ್ತು ಇತರ ನಾಲ್ವರು ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಸದಸ್ಯರು ಡಿಸೆಂಬರ್ 14, 1911 ರಂದು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು. ಕೆಲವು ಮೂಲಗಳು ದಿನಾಂಕವನ್ನು ಡಿಸೆಂಬರ್ 15 ಎಂದು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ಗೋಳಾರ್ಧಗಳು ಹಾಗೂ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ದಿನಾಂಕ ರೇಖೆಯು ದಕ್ಷಿಣ ಧ್ರುವದಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾಗುವುದರಿಂದ, ಎರಡೂ ದಿನಾಂಕಗಳು ಸರಿಯಾಗಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಡಿಸೆಂಬರ್ 14 ಎಂದು ಹೇಳಿದರು - ಹೋಬಾರ್ಟ್ ತಲುಪಿದ ನಂತರ ಅವರು ಕಳುಹಿಸಿದ ಟೆಲಿಗ್ರಾಮ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಪೂರ್ಣ ವರದಿಯಾದ ದಿ ಸೌತ್ ಪೋಲ್! ಎರಡರಲ್ಲೂ ಡಿಸೆಂಬರ್ 14 ಎಂದೇ ಹೇಳಬಹುದು. ಭೌಗೋಳಿಕ ದಕ್ಷಿಣ ಧ್ರುವವನ್ನು ತಲುಪಿತು. ಟೆರ್ರಾ ನೋವಾ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯ ಭಾಗವಾಗಿ ರಾಬರ್ಟ್ ಫಾಲ್ಕನ್ ಸ್ಕಾಟ್ ನೇತೃತ್ವದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ತಂಡವು ಧ್ರುವವನ್ನು ತಲುಪುವ ಐದು ವಾರಗಳ ಮೊದಲು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ತಂಡವು ಧ್ರುವವನ್ನು ತಲುಪಿತು. ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಮತ್ತು ಅವರ ತಂಡವು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ತಮ್ಮ ನೆಲೆಗೆ ಮರಳಿತು. ಸುಮಾರು ಒಂದು ವರ್ಷದ ನಂತರ ಸ್ಕಾಟ್ ಮತ್ತು ಅವನ ನಾಲ್ವರು ಸಹಚರರು ಹಿಂದಿರುಗುವ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ನಿಧನರಾದರು ಎಂದು ತಿಳಿದುಬಂದಿದೆ.

ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆರ್ಕ್ಟಿಕ್ ಮೇಲೆ ಗಮನಹರಿಸಿದರು, ಐಸ್ ಚಾಲಿತ ಹಡಗಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಧ್ರುವ ತಲುಪುವ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಅವರು ಫ್ರಿಡ್ಟ್ಜಾಫ್ ನ್ಯಾನ್ಸೆನ್ ಅವರ ಧ್ರುವ ಪರಿಶೋಧನಾ ಹಡಗು ಫ್ರಾಮ್ ಅನ್ನು ಬಳಸಿದರು. ಕೇವಲ ಆರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಗಳಿಸಿದ್ದ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅವರು ವ್ಯಾಪಕವಾದ ನಿಧಿಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡರು. 1909 ರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿ ಅಮೇರಿಕನ್ ಪರಿಶೋಧಕರಾದ ಫ್ರೆಡೆರಿಕ್ ಕುಕ್ ಮತ್ತು ರಾಬರ್ಟ್ ಪಿಯರಿ ಇಬ್ಬರೂ ಉತ್ತರ ಧ್ರುವವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದೇವೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡಾಗ ಅವರ ದಂಡಯಾತ್ರೆ ವಿಫಲವಾಯಿತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಆ ಎರಡೂ ವಾದಗಳು ಹೆಚ್ಚು ವಿವಾದಾತ್ಮಕವಾಗಿವೆ. ನಂತರ ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ತನ್ನ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ದಕ್ಷಿಣ ಧ್ರುವವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತಯಾರಿ ಆರಂಭಿಸಿದ. ಸಾರ್ವಜನಿಕರು, ಅವರ ಬೆಂಬಲಿಗರು, ಅವರನ್ನು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಾರೆಂದು ತಿಳಿಯದೆ, ಅವರು ಈ ಹೊಸ ಗುರಿಯನ್ನು ರಹಸ್ಯವಾಗಿಟ್ಟರು. ಜೂನ್ 1910 ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೊರಟಾಗ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಸಿಬ್ಬಂದಿಗೆ ಅವರು ಆರ್ಕ್ಟಿಕ್ ಡ್ರಿಫ್ಟ್‌ಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು. ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 9, 1910 ರಂದು ಫ್ರಾಮ್ ತಮ್ಮ ಕೊನೆಯ ಬಂದರು ತಾಣವಾದ ಮಡೈರಾದಿಂದ ನಿರ್ಗಮಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ, ಅವರು ತಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಅಂಟಾರ್ಕ್ಟಿಕ್ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದರು.

ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ವೇಲ್ಸ್ ಕೊಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಗ್ರೇಟ್ ಐಸ್ ಬ್ಯಾರಿಯರ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಂಟಾರ್ಕ್ಟಿಕ್ ನೆಲೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು, ಅದಕ್ಕೆ "ಫ್ರಾಮ್‌ಹೀಮ್" (ಫ್ರಾಮ್ ಹೋಮ್, ಅವರ ಹಡಗಿನ ಫ್ರಾಮ್ ನಂತರ) ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಿದರು. ತಿಂಗಳುಗಳ ತಯಾರಿ, ಡಿಪೋ-ಫಿಟ್ಟಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಮುಂತಾದವುಗಳ ನಂತರ, ಅವರು ಮತ್ತು ಅವರ ತಂಡವು ಅಕ್ಟೋಬರ್ 1911 ರಲ್ಲಿ ಧ್ರುವಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿತು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಅವರು ಆಕ್ಸೆಲ್ ಹೈಬರ್ಗ್ ಹಿಮನದಿಯನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದರು. ಇದು ಧ್ರುವ ಪ್ರಸ್ಥಭೂಮಿಗೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ದಕ್ಷಿಣ ಧ್ರುವಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಒದಗಿಸಿತು. ಹಿಮಹಾವುಗೆಗಳನ್ನು ಬಳಸುವ ಮತ್ತು ಸ್ಲೆಡ್ ನಾಯಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವಲ್ಲಿ ಅವರ ಕೌಶಲ್ಯವು ಅವರಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಕಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಈ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯ ಇತರ ಸಾಧನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಿಂಗ್ ಎಡ್ವರ್ಡ್ VII ಭೂಮಿಯ ಮೊದಲ ಪರಿಶೋಧನೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಸಮುದ್ರಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಕ್ರೂಸ್ ಸೇರಿವೆ.

ಈ ಪ್ರವಾಸದ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಪ್ರಶಂಸಿಸಲಾಯಿತು. ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಖರ್ಚು ಮತ್ತು ದಂಡಯಾತ್ರೆಯ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಉದ್ದೇಶವಾದ ಭೌಗೋಳಿಕ ದಕ್ಷಿಣ ಧ್ರುವವನ್ನು ತಲುಪುವ ನಿರಂತರ ಗಮನವನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಇದನ್ನು ನಂತರ ಚಂದ್ರನ ಮೇಲಿನ ಅಪೋಲೋ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗೆ ಹೋಲಿಸಲಾಯಿತು. ಸ್ಕಾಟ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಇಡೀ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಸಾವು ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್‌ಡಮ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಮುಂಡ್‌ಸೆನ್ ತಂಡದ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಮರೆಮಾಡಿತು. ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದವರೆಗೂ ತನ್ನ ನಿಜವಾದ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ರಹಸ್ಯವಾಗಿಡುವ ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಕೆಲವರು ಟೀಕಿಸಿದರು. ಇತ್ತೀಚಿನ ಧ್ರುವ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ತಂಡದ ಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಧ್ರುವದಲ್ಲಿರುವ ಶಾಶ್ವತ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ನೆಲೆಗೆ ಸ್ಕಾಟ್ ಅವರ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಹೆಸರಿಸಲಾಯಿತು.

ಸಿದ್ಧತೆಗಳು

ನ್ಯಾನ್ಸೆನ್, ಫ್ರಾಮ್

1893 ರಲ್ಲಿ, ನ್ಯಾನ್ಸೆನ್ ತನ್ನ ಹಡಗಾದ ಫ್ರಮ್ ಅನ್ನು ಉತ್ತರ ಸೈಬೀರಿಯನ್ ಕರಾವಳಿಯ ಆರ್ಕ್ಟಿಕ್ ಪ್ಯಾಕ್ ಐಸ್‌ಗೆ ತಿರುಗಿಸಿ ಗ್ರೀನ್‌ಲ್ಯಾಂಡ್ ಕಡೆಗೆ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯ ಮೇಲೆ ತೇಲಿದನು. ಈ ಮಾರ್ಗವು ಉತ್ತರ ಧ್ರುವವನ್ನು ದಾಟುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ಆಶಿಸಿದರು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಅದು ಕಂಬವನ್ನು ತಲುಪಲಿಲ್ಲ. ನಾನ್ಸೆನ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಹಚರ ಹ್ಜಾಲ್ಮರ್ ಜೋಹಾನ್ಸೆನ್ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ದ್ವೀಪವನ್ನು ತಲುಪಲು ಮಾಡಿದ ಪ್ರಯತ್ನವೂ ವಿಫಲವಾಯಿತು.^[೧] ಆದಾಗ್ಯೂ, ನ್ಯಾನ್ಸೆನ್‌ನ ತಂತ್ರವು ಅಮುಂಡ್‌ಸೆನ್‌ನ ಆರ್ಕ್ಟಿಕ್ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಆಧಾರವಾಯಿತು.^[೨] ನ್ಯಾನ್ಸೆನ್ ತನ್ನ ಆರಂಭದ ಸ್ಥಳದ ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ಬೇರಿಂಗ್ ಜಲಸಂಧಿ ಮೂಲಕ ಆರ್ಕ್ಟಿಕ್ ಮಹಾಸಾಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೆ, ಅವನ ಹಡಗು ಧ್ರುವದ ಹತ್ತಿರ ಅಥವಾ ಅದರ ಮೂಲಕ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಚಲಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ತರ್ಕಿಸಿದರು.^[೩]

ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ನ್ಯಾನ್ಸೆನ್ ಅವರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದರು. ತಾನು ಕೈಗೊಂಡ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಫ್ರಾಮ್ ಮಾತ್ರ ಸೂಕ್ತ ಎಂದು ನ್ಯಾನ್ಸೆನ್ ಹೇಳಿದರು. 1891–93ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ನಾರ್ವೇಜಿಯನ್ ಹಡಗು ನಿರ್ಮಾಣಕಾರ ಮತ್ತು ನೌಕಾ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪಿ ಕಾಲಿನ್ ಆರ್ಚರ್, ನ್ಯಾನ್ಸೆನ್ ನೀಡಿದ ನಿಖರವಾದ ವಿಶೇಷಣಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಫ್ರಾಮ್ ಅನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ಇದನ್ನು ಆರ್ಕ್ಟಿಕ್‌ನಲ್ಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ದೀರ್ಘಕಾಲದವರೆಗೆ ತಡೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ.^[೪] ಹಡಗಿನ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಿಷ್ಟ ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ಅದರ ದುಂಡಗಿನ ಹಲ್. ನ್ಯಾನ್ಸೆನ್ ಪ್ರಕಾರ, ಇದು ಹಡಗು "ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯ ಅಪ್ಪುಗೆಯಿಂದ ಈಲ್‌ನಂತೆ ಜಾರಿಕೊಳ್ಳಲು" ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು.^[೫] ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಲಕ್ಕಾಗಿ, ಹಡಗಿನ ಹೊರಕವಚವನ್ನು ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೆರಿಕಾದ ಹಸಿರು ಹೃದಯ ಮರದಿಂದ ಹೊದಿಸಲಾಗಿತ್ತು, ಇದು ಲಭ್ಯವಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಗಟ್ಟಿಮುಟ್ಟಾದ ಮರವಾಗಿದೆ. ಅದರ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಅಡ್ಡಬೀಮ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಕಟ್ಟುಪಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು.^[೫] 36 feet (11 m) ಹಡಗು ಕಿರಣ, ಒಟ್ಟು ಉದ್ದ 128 feet (39 m) ಅವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹಡಗಿಗೆ ಘನವಾದ ನೋಟವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಈ ಆಕಾರವು ಹಿಮದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಆದರೆ ತೆರೆದ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಅದು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಲಿಸಿತು.^[೬] ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಡೆಯುವ ಪ್ರಯಾಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅದರ ಸಿಬ್ಬಂದಿಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತ, ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಅದರ ನೋಟ, ವೇಗ ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರ ಯೋಗ್ಯತೆಯು ಗೌಣವಾಗಿದೆ.ಫ್ರಾಮ್ ಆನ್ ದಿ ವಾಯೇಜ್]]ಧ್ರುವೀಯ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಮೂರು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಕಳೆದ ನಂತರ, ಫ್ರಾಮ್ ನ್ಯಾನ್ಸೆನ್ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯಿಂದ ಬಹುತೇಕ ಯಾವುದೇ ಹಾನಿಗೊಳಗಾಗದೆ ಹೊರಬಂದರು. ಹಿಂತಿರುಗಿದಾಗ, ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದುರಸ್ತಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು.^[೬] ನಂತರ, ಒಟ್ಟೊ ಸ್ವೆರ್ಡ್ರಪ್ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ, ಅವರು ಉತ್ತರ ಕೆನಡಾದ ದ್ವೀಪಗಳ ಜನವಸತಿಯಿಲ್ಲದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಕಳೆದರು.100,000 square miles (260,000 km²) ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಮರಳಿದರು. ^[೭] 1902 ರಲ್ಲಿ ಸ್ವೆರ್‌ಡ್ರಪ್‌ನ ಸಮುದ್ರಯಾನ ಮುಗಿದ ನಂತರ, ಫ್ರಾಮ್ ಅನ್ನು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯಾನಿಯಾದಲ್ಲಿ ಇಡಲಾಯಿತು.^[೩] ಆ ಹಡಗು ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ರಾಜ್ಯದ ಆಸ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ನ್ಯಾನ್ಸೆನ್‌ಗೆ ಅದರ ಮೇಲೆ ಹಕ್ಕಿದೆ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಮೌನ ಒಪ್ಪಂದವಿತ್ತು. 1896 ರಲ್ಲಿ ಆರ್ಕ್ಟಿಕ್‌ನಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ನಂತರ, ಅವರು ಫ್ರಾಮ್ ಅನ್ನು ಅಂಟಾರ್ಕ್ಟಿಕಾಗೆ ದಂಡಯಾತ್ರೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿತ್ತು, ಆದರೆ 1907 ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅಂತಹ ಭರವಸೆಗಳು ಮಸುಕಾಗಿದ್ದವು.^[೩] ಆ ವರ್ಷದ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ನ್ಯಾನ್ಸೆನ್ ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಅವರನ್ನು ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಕರೆಸಿ, ಹಡಗನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬಹುದೆಂದು ಹೇಳಿದರು.^[೮]

ಆರಂಭಿಕ ಹಂತಗಳು

1908 ರ ನವೆಂಬರ್ 10 ರಂದು ನಡೆದ ನಾರ್ವೇಜಿಯನ್ ಜಿಯಾಗ್ರಫಿಕಲ್ ಸೊಸೈಟಿಯ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ತನ್ನ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಅವರು ಕೇಪ್ ಹಾರ್ನ್ ಸುತ್ತಲೂ ಮತ್ತು ಪೆಸಿಫಿಕ್ ಮಹಾಸಾಗರಕ್ಕೆ ಫ್ರಾಮ್ ಅನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಸ್ಯಾನ್ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಕೊನಲ್ಲಿ ಸರಬರಾಜುಗಳನ್ನು ಲೋಡ್ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಹಡಗು ಬೇರಿಂಗ್ ಜಲಸಂಧಿಯ ಮೂಲಕ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಪಾಯಿಂಟ್ ಬ್ಯಾರೋಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಇಲ್ಲಿಂದ ಅವರು ನಾಲ್ಕರಿಂದ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯ ಮೇಲೆ ತೇಲುವಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಭೌಗೋಳಿಕ ಪರಿಶೋಧನೆಯಷ್ಟೇ ವಿಜ್ಞಾನವೂ ಮುಖ್ಯ; ನಿರಂತರ ಅವಲೋಕನಗಳು ಅನೇಕ ಬಗೆಹರಿಯದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಆಶಿಸಿದರು.^[೯] ಎಲ್ಲರೂ ಈ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಮರುದಿನ ರಾಜ ಹಾಕೋನ್^{[n ೧]} ಅವರು 20,000 ಕ್ರೋನರ್ ಚಂದಾದಾರಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಹಡಗಿನ ದುರಸ್ತಿಗಾಗಿ ನಾರ್ವೇಜಿಯನ್ ಸಂಸತ್ತು ಫೆಬ್ರವರಿ 6, 1909 ರಂದು 75,000 ಅನುದಾನವನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಿತು.^[೧೧] ದಂಡಯಾತ್ರೆಯ ನಿಧಿಸಂಗ್ರಹಣೆ ಮತ್ತು ವ್ಯವಹಾರ ನಿರ್ವಹಣೆಯನ್ನು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ತನ್ನ ಸಹೋದರ ಲಿಯಾನ್‌ಗೆ ವಹಿಸಿದರು. ಇದು ಸಂಶೋಧಕರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಮೇಲೆ ಗಮನಹರಿಸಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ.^[೧೨]

ಮಾರ್ಚ್ 1909 ರಲ್ಲಿ, ಶಾಕಲ್ಟನ್ 88° 23′ ದಕ್ಷಿಣ ಅಕ್ಷಾಂಶವನ್ನು ತಲುಪಿದೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು. ಅಂದರೆ, ಇದು ದಕ್ಷಿಣ ಧ್ರುವದಿಂದ 97 nautical miles (180 km) ದೂರದಲ್ಲಿದೆ. ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ "ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮೂಲೆ ಉಳಿದಿದೆ" ಎಂದು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಹೇಳಿದರು.^[೧೩] ಅವರು ಶ್ಯಾಕಲ್ಟನ್ ಅವರ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಶ್ಲಾಘಿಸಿದರು. ಶಾಕಲ್ಟನ್ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವೋ, ನಾನ್ಸೆನ್ ಉತ್ತರ ಧ್ರುವಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ಅವರು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.^[೧೪] ಇದನ್ನು ತಿಳಿದ ನಂತರ, ಸ್ಕಾಟ್ "ಚಿಕ್ಕ ಮೂಲೆಯನ್ನು" ತಲುಪುವ ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಬಹುಮಾನ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯನ್ನು (ಇದನ್ನು ಟೆರ್ರಾ ನೋವಾ ದಂಡಯಾತ್ರೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ) ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ದೃಢಪಡಿಸಿದರು.^[೧೫]

ಸಿಬ್ಬಂದಿ

ದಂಡಯಾತ್ರೆಯ ನಾಯಕ ರೋಲ್ಡ್ ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ತನ್ನ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾಗಿ ಮೂವರು ನೌಕಾ ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್‌ಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು, ಅವರು: ಥೋರ್ವಾಲ್ಡ್ ನಿಲ್ಸೆನ್, ನಾವಿಕ ಎರಡನೇ-ಕಮಾಂಡ್; ಹ್ಜಾಲ್ಮಾರ್ ಫ್ರೆಡೆರಿಕ್ ಗ್ಜೆರ್ಟ್ಸೆನ್, ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಪ್ರೆಸ್ಟ್ರುಡ್. ^[೧೬] ಯಾವುದೇ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಗೆರ್ಟ್ಸೆನ್ ಅವರನ್ನು ದಂಡಯಾತ್ರೆಯ ವೈದ್ಯರಾಗಿ ನೇಮಿಸಲಾಯಿತು. ಅವರನ್ನು ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮತ್ತು ದಂತಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ "ಮಿಂಚಿನ ಕೋರ್ಸ್" ಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು. ^[೧೭] ಪ್ರೆಸ್ಟ್ರುಡ್ ಶಿಫಾರಸಿನ ಮೇರೆಗೆ ಆಸ್ಕರ್ ವಿಸ್ಟಿಂಗ್ ಎಂಬ ನೌಕಾ ಗನ್ನರ್ ಅನ್ನು ನೇಮಿಸಲಾಯಿತು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಉಪಯುಕ್ತ. ಸ್ಲೆಡ್ ನಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಿಂದಿನ ಅನುಭವದ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ವಿಸ್ಟಿಂಗ್ "ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು" ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಉಪಯುಕ್ತ ಹವ್ಯಾಸಿ ಪಶುವೈದ್ಯರಾದರು ಎಂದು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ^[೧೮] ^[೧೯]

ಈ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಆಯ್ಕೆ ಓಲಾವ್ ಬ್ಜಲ್ಯಾಂಡ್. ಅವರು ಒಬ್ಬ ಚಾಂಪಿಯನ್ ಸ್ಕೀಯರ್, ನುರಿತ ಬಡಗಿ, ಮತ್ತು ಸ್ಕೀ ತಯಾರಕ ಕೂಡ.^[೨೦] ಬಿಜಲ್ಯಾಂಡ್ ನಾರ್ವೆಯ ಟೆಲಿಮಾರ್ಕ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಮೊರ್ಗೆಡಾಲ್‌ನಿಂದ ಬಂದವರು, ಇದು ಸ್ಕೀಯರ್‌ಗಳ ಪರಾಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾದ ಪ್ರದೇಶವಾಗಿದೆ. ಆಧುನಿಕ ವಿಧಾನಗಳ ಪ್ರವರ್ತಕರಾದ ಸೋಂಡ್ರೆ ನಾರ್ಹೈಮ್ ಅವರ ನೆಲೆ.^[೨೧] ನಾನ್ಸೆನ್ ಅವರಂತೆಯೇ, ಹಿಮಹಾವುಗೆಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಲೆಡ್ ನಾಯಿಗಳು ಆರ್ಕ್ಟಿಕ್ ಸಾರಿಗೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಸಾಧನಗಳಾಗಿವೆ ಎಂದು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ನಂಬಿದ್ದರು. ಅವರು ಹೆಚ್ಚು ನುರಿತ ನಾಯಿ ಚಾಲಕರನ್ನು ನೇಮಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿದ್ದರು. "ಗ್ಜೋವಾ" ದಂಡಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದ ಹೆಲ್ಮರ್ ಹ್ಯಾನ್ಸೆನ್, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಜೊತೆ ಮತ್ತೆ ನೌಕಾಯಾನ ಮಾಡಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.^[೨೨] ನಂತರ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಅನುಭವಿ ನಾಯಿ ತಜ್ಞ ಸ್ವೆರ್ರೆ ಹ್ಯಾಸೆಲ್ ಸೇರಿಕೊಂಡರು. ಅವನು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಜೊತೆ ಸ್ಯಾನ್ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಕೋ ವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಯಾಣಿಸಲು ಯೋಜಿಸಿದ್ದನು. ^[೨೩] ಈ ದಂಡಯಾತ್ರೆಗೆ ನೆಲೆಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ಬಡಗಿ ಜೋರ್ಗೆನ್ ಸ್ಟಬ್ಬರುಡ್ ಒಂದು ಸಾಗಿಸಬಹುದಾದ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ಅದು ಮುಗಿದ ನಂತರ, ನೀವು ಅದನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇಡಬಹುದು. ಸ್ಟಬಾರ್ಡ್ ಆಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಅವರನ್ನು ದಂಡಯಾತ್ರೆಗೆ ಸೇರಲು ಅನುಮತಿ ಕೇಳಿದರು, ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಸಮರ್ಥ ಅಡುಗೆಯವರ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ "ಗ್ಜೋಲೊ"ದಲ್ಲಿ ಅಡುಗೆಯವರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಅನುಭವಿ ಅಡುಗೆಯವರಾದ ಅಡಾಲ್ಫ್ ಲಿಂಡ್ಸ್ಟ್ರೋಮ್ ಅವರನ್ನು ನೇಮಿಸಿಕೊಂಡರು.^[೧೬]

ಬೆಲ್ಜಿಕಾ ಮತ್ತು ಗ್ಜೋವಾ ಹಡಗುಗಳಲ್ಲಿನ ತನ್ನ ಅನುಭವಗಳಿಂದ, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಸ್ಥಿರವಾದ, ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯ ಸಹಚರರನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದರು.^[೧೮] ಅವರು ಅನುಭವಿ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಾಧಾರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದರು. ಅವರು ೧೯೦೯ ರವರೆಗೆ ನೇಮಕಾತಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಫ್ರಮ್ ತಂಡಕ್ಕೆ ಒಟ್ಟು ೧೯ ಜನರನ್ನು ನೇಮಿಸಲಾಯಿತು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಉಳಿದೆಲ್ಲವೂ ಅಮುಂಡ್‌ಸೆನ್‌ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆಯ್ಕೆಗಳಾಗಿದ್ದವು; ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಹ್ಜಾಲ್ಮಾರ್ ಜೋಹಾನ್ಸೆನ್. ನ್ಯಾನ್ಸೆನ್ ಕೋರಿಕೆಯ ಮೇರೆಗೆ ಅವನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಯಿತು. ನ್ಯಾನ್ಸೆನ್ ಜೊತೆಗಿನ ಹಿಂದಿನ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯಿಂದ ಜೋಹಾನ್ಸೆನ್ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ನ್ಯಾನ್ಸೆನ್ ಮತ್ತು ಇತರರು ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಅವನ ಕುಡಿತದಿಂದಾಗಿ ಅವನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಸಾಲಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದನು.^[೨೪] ಆದಾಗ್ಯೂ, ನ್ಯಾನ್ಸೆನ್ ತನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಒಡನಾಡಿಗೆ ತನ್ನ ಯೋಗ್ಯತೆಯನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ಕೊನೆಯ ಅವಕಾಶವನ್ನು ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು; ನಾನ್ಸೆನ್ ನ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ಜೋಹಾನ್ಸೆನ್ ನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ^[೧೮] ಆ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ವಿದೇಶಿಯರು ಇದ್ದರು: ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ಕುಚಿನ್ (ಅಥವಾ ಕುಚಿನ್), ಬ್ಜೋರ್ನ್ ಹೆಲ್ಯಾಂಡ್-ಹ್ಯಾನ್ಸೆನ್ ಅವರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿದ್ದ ರಷ್ಯಾದ ಯುವ ಸಮುದ್ರಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಮತ್ತು ಸ್ವೀಡಿಷ್ ಎಂಜಿನಿಯರ್ ನಟ್ ಸಂಡ್ಬೆಕ್.^[೨೫]^[೨೬]

ಯೋಜನೆಯ ಬದಲಾವಣೆ

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 1909 ರಲ್ಲಿ, ಕುಕ್ ಮತ್ತು ಪಿಯರಿ ಇಬ್ಬರೂ ಉತ್ತರ ಧ್ರುವವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದಾರೆ, ಏಪ್ರಿಲ್ 1908 ರಲ್ಲಿ ಕುಕ್ ಮತ್ತು ಒಂದು ವರ್ಷದ ನಂತರ ಪಿಯರಿ ತಲುಪಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ವರದಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದವು. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಮೆಂಟ್ ಕೇಳಿದಾಗ, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಯಾವುದೇ ಪರಿಶೋಧಕರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅನುಮೋದಿಸುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿದರು. ಆದರೆ "ಇನ್ನೂ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಬೇಕಾಗಬಹುದು" ಎಂದು ಅವರು ಊಹಿಸಿದರು.^[೨೭] ಪ್ರತಿವಾದಗಳ ಕುರಿತು ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುವುದನ್ನು ಅವನು ತಪ್ಪಿಸಿದರೂ,^{[n ೨]} ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಯೋಜನೆಗಳು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತವೆ ಎಂದು ಅವನು ತಕ್ಷಣ ಅರಿತುಕೊಂಡನು. ಧ್ರುವವನ್ನು ತಲುಪುವ ಆಕರ್ಷಣೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಂದ ಹಣವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ ಎಂದು ಅವರು ಭಾವಿಸಿದರು. "ದಂಡಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಲು... ಕೊನೆಯ ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆಯಾದ ದಕ್ಷಿಣ ಧ್ರುವವನ್ನು ತಲುಪಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಬೇರೇನೂ ಉಳಿದಿಲ್ಲ." ಆದ್ದರಿಂದ ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು; ಆರ್ಕ್ಟಿಕ್ ಡ್ರಿಫ್ಟ್ ದಕ್ಷಿಣ ಧ್ರುವವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು "ಒಂದು ಅಥವಾ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳು" ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.^[೩೦]

ತನ್ನ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿನ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಲಿಲ್ಲ. ಸ್ಕಾಟ್ ಜೀವನಚರಿತ್ರೆಕಾರ ಡೇವಿಡ್ ಕ್ರೇನ್ ಗಮನಸೆಳೆದಂತೆ, ದಂಡಯಾತ್ರೆಗಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ನಿಧಿಗಳು ಆರ್ಕ್ಟಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದವು; ಪ್ರಸ್ತಾವಿತ "ವೋಲ್ಟ್-ಫೇಸ್" ಅನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಗರು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಇಲ್ಲ.^[೩೧] ಇದಲ್ಲದೆ, ಗುರಿ ಬದಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ನ್ಯಾನ್ಸೆನ್ಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ಅವರು "From" ಅನ್ನು ಬಳಸಲು ನಿರಾಕರಿಸಬಹುದಿತ್ತು.^[೩೨] ಈ ಹೊಸ ಯೋಜನೆಯು ಸ್ಕಾಟ್‌ಗೆ ಹಿನ್ನಡೆಯನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ಕೋಪ ತರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದು ದಂಡಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಸಂಸತ್ತು ಭಯಪಟ್ಟಿತು. ^[೩೩] ಆದ್ದರಿಂದ ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ತನ್ನ ಸಹೋದರ ಲಿಯಾನ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಉಪ ನೀಲ್ಸನ್ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಯಾರಿಗೂ ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ.^[೩೪] ಈ ಗೌಪ್ಯತೆಯು ತೊಂದರೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು; ಸ್ಕಾಟ್ ಭೂಮಿಯ ವಿರುದ್ಧ ತುದಿಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಎರಡು ದಂಡಯಾತ್ರೆಗಳ ತುಲನಾತ್ಮಕ ವಾಚನಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್‌ಗೆ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದರು.^[೩೧] ನಾರ್ವೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮೋಟಾರ್ ಸ್ಲೆಡ್ಜ್‌ಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಕಾಟ್, ಪರಸ್ಪರ ಸಹಕಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸಲು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್‌ಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅವರು ಕರೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು.^[೩೫]

ಖಾಸಗಿಯಾಗಿ ಪರಿಷ್ಕೃತ ಪ್ರಯಾಣ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಫ್ರಾಮ್ ಆಗಸ್ಟ್ 1910 ರಲ್ಲಿ ನಾರ್ವೆಯಿಂದ ಹೊರಡಬೇಕಿತ್ತು. ಅದು ಅದರ ಏಕೈಕ ಸಂಪರ್ಕ ಬಂದರು ಅಟ್ಲಾಂಟಿಕ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಮಡೈರಾಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿತು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಅಂಟಾರ್ಕ್ಟಿಕಾದ ರಾಸ್ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ, ರಾಸ್ ಐಸ್ ಶೆಲ್ಫ್‌ನ (ಆಗ "ಗ್ರೇಟ್ ಐಸ್ ಬ್ಯಾರಿಯರ್" ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು) ಒಳಹರಿವಿನ ವೇಲ್ಸ್ ಕೊಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಯಿತು. ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮೂಲ ಶಿಬಿರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಬಯಸಿದ್ದರು. ವೇಲ್ಸ್ ಕೊಲ್ಲಿಯು ರಾಸ್ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಹಡಗಿನ ಮೂಲಕ ಪ್ರಯಾಣಿಸಬಹುದಾದ ಅತ್ಯಂತ ದಕ್ಷಿಣದ ಬಿಂದುವಾಗಿದೆ. ಇದು ಸ್ಕಾಟ್‌ನ ಉದ್ದೇಶಿತ ಮೆಕ್‌ಮುರ್ಡೊ ಸೌಂಡ್ ಬೇಸ್‌ಗಿಂತ ಕಂಬಕ್ಕೆ 110 ಕಿ.ಮೀ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿತ್ತು. ಹತ್ತಿರ.^[೩೪] 1907–09ರಲ್ಲಿ, ವೇಲ್ಸ್ ಕೊಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿನ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯು ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಶ್ಯಾಕಲ್ಟನ್ ಭಾವಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಶ್ಯಾಕಲ್ಟನ್ ಅವರ ದಾಖಲೆಗಳ ಅಧ್ಯಯನದಿಂದ, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ತಡೆಗೋಡೆಯು ಶೋಲ್‌ಗಳು ಅಥವಾ ಸ್ಕೆರಿಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು, ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಸುರಕ್ಷಿತ ಮತ್ತು ಸುಭದ್ರ ನೆಲೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬಹುದು.^[೩೪]^{[n ೩]} ವೇಲ್ಸ್ ಕೊಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ತೀರ ತಂಡವನ್ನು ಇಳಿಸಿದ ನಂತರ, ಫ್ರಾಮ್ ಅಟ್ಲಾಂಟಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಡೆಸಬೇಕಿತ್ತು, ನಂತರ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ತೀರ ತಂಡವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಬೇಕಿತ್ತು.^[೩೪] ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಓಲಾವ್ ಬ್ಜಾಲ್ಯಾಂಡ್ ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ನೋಟದಿಂದ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ಉಡುಪಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇದು ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಅನುಭವ ಕೊಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ದೃಢವಾಗಿರುತ್ತದೆ.^[೩೭]]]

ಪ್ರಯಾಣ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ

ಹೊರಡುವ ಹಿಂದಿನ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಹಣ ಹೊಂದಿಸುವುದು ಕಷ್ಟಕರವಾಯಿತು. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಒಪ್ಪಂದಗಳನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿವೆ. ಇನ್ನೂ 25,000 ಕ್ರೋನರ್‌ಗಳ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ಸಂಸತ್ತು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು. ದಂಡಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ತನ್ನ ಮನೆಯನ್ನು ಅಡಮಾನ ಇಟ್ಟನು; ತೀವ್ರ ಸಾಲದಲ್ಲಿದ್ದ ಅವರು, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆರ್ಥಿಕ ನಷ್ಟವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ದಂಡಯಾತ್ರೆಯ ಯಶಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿದ್ದರು. ^[೩೮]

^[೩೯]]]

ಉತ್ತರ ಅಟ್ಲಾಂಟಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಪ್ರಯಾಣದ ನಂತರ, ಫ್ರಾಮ್ ಜುಲೈ 1910 ರ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ಟಿಯಾನ್‌ಸಂಡ್‌ಗೆ ಆಗಮಿಸಿತು, ಅಲ್ಲಿ ಅದು ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿಸಿಕೊಂಡು ನಿರ್ಗಮನಕ್ಕೆ ಅಂತಿಮ ಸಿದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಕ್ರಿಸ್ಟಿಯನ್‌ಸ್ಯಾಂಡ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಅಮುಂಡ್‌ಸೆನ್ ನಾರ್ವೇಜಿಯನ್ ವಲಸಿಗ ಪೀಟರ್ "ಡಾನ್ ಪೆಡ್ರೊ" ಕ್ರಿಸ್ಟೋಫರ್ಸನ್ ಅವರಿಂದ ಸಹಾಯ ಪಡೆದರು. ಅವರ ಸಹೋದರ ಬ್ಯೂನಸ್ ಐರಿಸ್ ನಲ್ಲಿ ನಾರ್ವೇಜಿಯನ್ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಕ್ರಿಸ್ಟೋಫರ್ಸನ್ ಮಾಂಟೆವಿಡಿಯೊ ಅಥವಾ ಬ್ಯೂನಸ್ ಐರಿಸ್‌ಗೆ "ನಿಂದ" ಇಂಧನ ಮತ್ತು ಇತರ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಈ ಪ್ರಸ್ತಾಪವನ್ನು ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.^[೪೦] ಆಗಸ್ಟ್ 9 ರಂದು "ಫ್ರಾಮ್" ನೌಕಾಯಾನ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಇಬ್ಬರು ಕಿರಿಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾದ ಪ್ರೆಸ್ಟ್ರುಡ್ ಮತ್ತು ಗ್ಜೆರ್ಟ್ಸೆನ್ ಅವರಿಗೆ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯ ನಿಜವಾದ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದರು. ಮಡೈರಾದ ಫಂಚಲ್‌ಗೆ ನಾಲ್ಕು ವಾರಗಳ ಪ್ರಯಾಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸಿಬ್ಬಂದಿಯಲ್ಲಿ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯ ವಾತಾವರಣವು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು. ಅವರಿಗೆ ಕೆಲವು ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಉತ್ತರಗಳು ದೊರೆತವು. "ಅದು ಅನುಮಾನ ಮತ್ತು ನಿರಾಶೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಲು ಸಾಕಾಗಿತ್ತು" ಎಂದು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಜೀವನಚರಿತ್ರೆಕಾರ ರೋಲ್ಯಾಂಡ್ ಹಂಟ್ಫೋರ್ಡ್ ಹೇಳಿದರು.^[೪೧]

ಫ್ರಾಮ್ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 6 ರಂದು ಫಂಚಲ್‌ಗೆ ಆಗಮಿಸಿತು.^[೪೨] ಮೂರು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಪರಿಷ್ಕೃತ ಯೋಜನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಿಬ್ಬಂದಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು. ಉತ್ತರ ಧ್ರುವಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಧ್ರುವಕ್ಕೆ "ಬಳಲಿಕೆ ಮಾರ್ಗ" ವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿರುವುದಾಗಿ ಅವರು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು. ಉತ್ತರ ಧ್ರುವವೇ ಇನ್ನೂ ತನ್ನ ಅಂತಿಮ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನ ಎಂದು ಅವನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು, ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕಾಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.^[೪೩] ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ತನ್ನ ಹೊಸ ಪ್ರಸ್ತಾಪಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ ನಂತರ, ಎಲ್ಲರೂ ಮುಂದುವರಿಯಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೀರಾ ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಸಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದರು.^[೪೨] ಕುಕ್ ಮತ್ತು ಪಿಯರಿಯ ಉತ್ತರ ಧ್ರುವದ ಹಕ್ಕುಗಳು ಅವರ ಮೂಲ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಹೇಗೆ "ಮಾರಣಾಂತಿಕ ಹೊಡೆತ" ನೀಡಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ನ್ಯಾನ್ಸೆನ್‌ಗೆ ದೀರ್ಘ ಪತ್ರ ಬರೆದರು. ಅಗತ್ಯ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಲೇಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಭಾವಿಸಿ ಕ್ಷಮೆಯಾಚಿಸಿದರು. ಅವರು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರೆ, ಅವರ ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ಆಶಿಸಿದರು. ^[೪೪]

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 9 ರಂದು ಫಂಚಲ್‌ನಿಂದ ಹೊರಡುವ ಮೊದಲು, ಅಮುಂಡ್‌ಸೆನ್ ಸ್ಕಾಟ್‌ಗೆ ತನ್ನ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿನ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಕೇಬಲ್ ಕಳುಹಿಸಿದರು. ಸ್ಕಾಟ್ ಅವರ ಹಡಗು ಟೆರ್ರಾ ನೋವಾ ಜೂನ್ 15 ರಂದು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಚಾರದ ನಡುವೆ ಕಾರ್ಡಿಫ್‌ನಿಂದ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿತು. ಇದು ಅಕ್ಟೋಬರ್ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿದೆ. ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ತನ್ನ ಟೆಲಿಗ್ರಾಮ್ ಅನ್ನು ಮೆಲ್ಬೋರ್ನ್ ಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಅವರು ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೀಡಿದರು.^[೪೫]^{[n ೪]} ಅವರು ತಮ್ಮ ಪೂರ್ಣ ಯೋಜನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅಂಟಾರ್ಕ್ಟಿಕಾದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನದ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲಿ ಯಾವುದೇ ಸೂಚನೆಯನ್ನು ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ರಾಯಲ್ ಜಿಯಾಗ್ರಫಿಕಲ್ ಸೊಸೈಟಿಯ (RGS) ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಸ್ಕಾಟ್, ಜಾನ್ ಸ್ಕಾಟ್ ಕೆಲ್ಟಿಗೆ ಬರೆದರು: "ಬೇಗ ಅಥವಾ ನಂತರ ನಮಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ". ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಅವರ ಬದಲಾದ ಯೋಜನೆಗಳ ಸುದ್ದಿ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನಾರ್ವೆಯನ್ನು ತಲುಪಿತು. ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಕೆರಳಿಸಿತು. ನ್ಯಾನ್ಸೆನ್ ತನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದ ಅನುಮೋದನೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದರೂ,^[೪೬]ಕೆಲವು ಅಪವಾದಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಪತ್ರಿಕಾ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಅವರ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಖಂಡಿಸಿದರು. ಹಣಕಾಸು ಬಹುತೇಕ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಂತುಹೋಗಿದೆ.^[೪೭] ಬ್ರಿಟನ್‌ನಲ್ಲಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಂತೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ನಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿದ್ದವು; ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನಂಬಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಕೆಲ್ಟಿ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಕೋಪದಿಂದ ಮತ್ತು ಅಣಕದಿಂದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದಳು. "ನಾನು ಸ್ಕಾಟ್‌ಗೆ ಅಮುಂಡ್‌ಸೆನ್‌ನ ರಹಸ್ಯ ನಡವಳಿಕೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿವರಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದೆ." "... ನಾನು ಸ್ಕಾಟ್ ಆಗಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಅವರನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಇಳಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ" ಎಂದು RGS ನ ಮಾಜಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಸರ್ ಕ್ಲೆಮೆಂಟ್ಸ್ ಮಾರ್ಕಮ್ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.^[೪೮]ಈ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ, "ಫ್ರಾಮ್" ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿತು. ಮೊದಲ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಗಳು 1911 ರ ಹೊಸ ವರ್ಷದ ದಿನದಂದು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು; ಜನವರಿ 11 ರಂದು ತಡೆಗೋಡೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಜನವರಿ 14 ರಂದು, ಫ್ರಾಮ್ ವೇಲ್ಸ್ ಕೊಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿತು.^[೪೯]

ಮೊದಲ ಸೀಸನ್, 1910–11

ಫ್ರೇಮ್‌ಹೀಮ್

ಕೊಲ್ಲಿಯ ಆಗ್ನೇಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಫ್ರಮ್ ಅನ್ನು ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯಲ್ಲಿ ಲಂಗರು ಹಾಕಿದ ನಂತರ, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಹಡಗಿನಿಂದ 2.2 nautical miles (4.1 km) ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯ ಮುಖ್ಯ ಗುಡಿಸಲಿಗೆ ಒಂದು ಸ್ಥಳವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡರು.^[೫೦] ಗುಡಿಸಲಿನ ನಿರ್ಮಾಣ ಕಾರ್ಯ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಸರಬರಾಜುಗಳನ್ನು ಸಾಗಿಸಲು ಆರು ಶ್ವಾನ ತಂಡಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಯಿತು. ಬಜಲ್ಯಾಂಡ್ ಮತ್ತು ಸ್ಟಬ್ಬೆರುಡ್ ಹಿಮದ ಆಳಕ್ಕೆ ಅಡಿಪಾಯ ಅಗೆದು ಇಳಿಜಾರಿನ ನೆಲವನ್ನು ಸಮತಟ್ಟು ಮಾಡಿದರು. ಪೂರ್ವದಿಂದ ಗಾಳಿ ಬೀಸುವುದರಿಂದ, ಗುಡಿಸಲನ್ನು ಪೂರ್ವ-ಪಶ್ಚಿಮ ಅಕ್ಷದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ಬಾಗಿಲು ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದೆ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಗಾಳಿಯು ಪೂರ್ವದ ಸಣ್ಣ ಗೋಡೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಬಡಿಯುತ್ತದೆ.^[೫೧] ಜನವರಿ 21 ರೊಳಗೆ ಛಾವಣಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ಇನ್ನೂ ಆರು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಗುಡಿಸಲು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತು.^[೫೨] ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಮಾಂಸವನ್ನು - 200 ಸೀಲುಗಳು - ತೀರ ತಂಡಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಸ್‌ಗೆ ತರಲಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಧ್ರುವಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವ ಮೊದಲು ಡಿಪೋಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿತ್ತು.^[೫೩] ಆ ವಸಾಹತನ್ನು ಫ್ರಾಂಹೀಮ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು, ಇದರರ್ಥ "ಫ್ರಾಮ್ನ ಮನೆ". ^[೫೪]

ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ, "ಟೆರ್ರಾ ನೋವಾ" ಫೆಬ್ರವರಿ 3 ರ ಮುಂಜಾನೆ ವೇಲ್ಸ್ ಕೊಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಅದು ನವೆಂಬರ್ 29, 1910 ರಂದು ನ್ಯೂಜಿಲೆಂಡ್‌ನಿಂದ ಹೊರಟು ಜನವರಿ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮೆಕ್‌ಮುರ್ಡೊ ಸೌಂಡ್‌ಗೆ ಬಂದಿಳಿಯಿತು. ಸ್ಕಾಟ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಪ್ರಮುಖ ತಂಡವನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಇಳಿಸಿದ ನಂತರ, ಟೆರ್ರಾ ನೋವಾ ತಂಡವು ವಿಕ್ಟರ್ ಕ್ಯಾಂಪ್‌ಬೆಲ್ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಆರು ಜನರ ಗುಂಪನ್ನು ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ಕಿಂಗ್ ಎಡ್ವರ್ಡ್ VII ಲ್ಯಾಂಡ್‌ಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದಿತು. ಆ ಗುಂಪು ಆಗ ಅಪರಿಚಿತವಾಗಿದ್ದ ಈ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿತ್ತು, ಆದರೆ ಸಮುದ್ರದ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯು ಅವರನ್ನು ದಡ ತಲುಪದಂತೆ ತಡೆಯಿತು. ಹಡಗು ತಡೆಗೋಡೆಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತಾ, ಇಳಿಯುವ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವರು "ಫ್ರಾಮ್" ಅನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರು.^[೫೫] ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಖಂಡದ ಎದುರಿನ ವೆಡ್ಡೆಲ್ ಸಮುದ್ರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನೆಲೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಸ್ಕಾಟ್ ಈ ಹಿಂದೆ ಊಹಿಸಿದ್ದ.^[೫೬] ನಾರ್ವೇಜಿಯನ್ನರು 60 ನಾಟಿಕಲ್ ಮೈಲಿ ಮುನ್ನಡೆಯೊಂದಿಗೆ ಧ್ರುವಕ್ಕೆ ಓಟವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇದು ಪುರಾವೆಯಾಗಿದೆ. ಇದು ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ಆತಂಕಕಾರಿಯಾಗಿದೆ.^[೫೭] ಎರಡೂ ಗುಂಪುಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸೌಜನ್ಯದಿಂದ ವರ್ತಿಸಿದವು; ಕ್ಯಾಂಪ್‌ಬೆಲ್, ಅವರ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾದ ಹ್ಯಾರಿ ಪೆನ್ನೆಲ್ ಮತ್ತು ಜಾರ್ಜ್ ಮುರ್ರೆ ಲೆವಿಕ್ ಫ್ರಾಮ್ ನಲ್ಲಿ ಉಪಾಹಾರ ಸೇವಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಟೆರ್ರಾ ನೋವಾ ನಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಿದರು.^[೫೮]ಟೆರ್ರಾ ನೋವಾದಲ್ಲಿ ವೈರ್‌ಲೆಸ್ (ರೇಡಿಯೋ) ಇಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದಾಗ ಅಮುಂಡ್‌ಸೆನ್‌ಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾಯಿತು. ಏಕೆಂದರೆ ಧ್ರುವನ ಗೆಲುವಿನ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಮೊದಲೇ ಒದಗಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವ ಅವನ ತಂತ್ರಕ್ಕೆ ಅದು ಧೃವದತ್ತ ಧೃವದ ಗೆಲುವಿನ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇತ್ತು.^[೫೯] ಆದಾಗ್ಯೂ, ಸ್ಕಾಟ್‌ನ ಮೋಟಾರೀಕೃತ ಸ್ಲೆಡ್‌ಗಳು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿವೆ ಎಂಬ ಕ್ಯಾಂಪ್‌ಬೆಲ್‌ನ ಹೇಳಿಕೆಯಿಂದ ಅವರು ಕಳವಳಗೊಂಡರು.^[೬೦]ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅವರು ಕಿಂಗ್ ಎಡ್ವರ್ಡ್ VII ಭೂಮಿಯ ಪರಿಶೋಧನೆಗಾಗಿ ಫ್ರಾಮ್‌ಹೈಮ್‌ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸ್ಥಳವನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ನೀಡಿದರು. ಕ್ಯಾಂಪ್‌ಬೆಲ್ ಈ ಪ್ರಸ್ತಾಪವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅಮುಂಡ್‌ಸೆನ್ ಇರುವ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸ್ಕಾಟ್‌ಗೆ ತಿಳಿಸಲು ಮೆಕ್‌ಮುರ್ಡೊ ಸೌಂಡ್‌ಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿದರು..^[೬೧]

ಡಿಪೋ ಪ್ರವಾಸಗಳು

ಫೆಬ್ರವರಿ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಮುಂದಿನ ಬೇಸಿಗೆಯ ಧ್ರುವ ದಂಡಯಾತ್ರೆಗೆ ಸಿದ್ಧತೆಯಾಗಿ ಡಿಪೋಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ತಡೆಗೋಡೆಯನ್ನು ದಾಟಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶಿತ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಸರಬರಾಜು ಡಿಪೋಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರೆ, ದಕ್ಷಿಣ ಧ್ರುವಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವ ತಂಡವು ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಸಾಗಿಸಬೇಕಾದ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಇಂಧನದ ಪ್ರಮಾಣ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಉಪಕರಣಗಳು, ನಾಯಿಗಳು ಮತ್ತು ಜನರಿಗೆ ಡಿಪೋ ಪ್ರವಾಸಗಳು ಮೊದಲ ನಿಜವಾದ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಾಗಿವೆ. ಫೆಬ್ರವರಿ 10 ರಂದು ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಮೊದಲ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಪ್ರಿಸ್ಟ್ರುಡ್, ಹೆಲ್ಮರ್ ಹ್ಯಾನ್ಸೆನ್ ಮತ್ತು ಜೋಹಾನ್ಸೆನ್ ಅವರನ್ನು ಮೂರು ಸ್ಲೆಡ್ಜ್‌ಗಳು ಮತ್ತು 18 ನಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಳೆಯಲು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.^[೬೨] ಹೊರಡುವ ಮೊದಲು, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ನೀಲ್ಸನ್‌ಗೆ "ಫ್ರಾಮ್" ಬಗ್ಗೆ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಹಡಗು ಬ್ಯೂನಸ್ ಐರಿಸ್‌ಗೆ ಹೋಗಿ, ಸರಬರಾಜುಗಳನ್ನು ಮರುಪೂರಣಗೊಳಿಸಬೇಕು, ನಂತರ ದಕ್ಷಿಣ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಕೆಲಸದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು 1912 ರಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಬೇಗ ತಡೆಗೋಡೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಬೇಕು ಎಂಬುದು ಸೂಚನೆಗಳಾಗಿದ್ದವು.^[೬೩] ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ತನ್ನ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿದರು: ಸಮುದ್ರ ತಂಡ ಮತ್ತು ತೀರ ತಂಡ. ನೀಲ್ಸನ್ ನೇತೃತ್ವದ ಸಮುದ್ರ ಗುಂಪು, ಫ್ರಾಮ್ ನಲ್ಲಿ ಹೋಯಿತು; 9-ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ತೀರದ ಪಕ್ಷವು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್, ಪ್ರೆಸ್ಟ್ರುಡ್, ಹೆಲ್ಮರ್ ಹ್ಯಾನ್ಸೆನ್, ಹ್ಯಾಸೆಲ್, ಬ್ಜಾಲ್ಯಾಂಡ್, ಸ್ಟಬ್ಬರುಡ್ ಮತ್ತು ವಿಸ್ಟಿಂಗ್ ಅನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು.^[೬೪]

ನಾಲ್ವರು ಪುರುಷರು ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ, ತಡೆಗೋಡೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗೆ ಇದ್ದ ಏಕೈಕ ಜ್ಞಾನವು ಹಿಂದಿನ ಪರಿಶೋಧಕರು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ತಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದರು. ತಡೆಗೋಡೆಯ ಮೇಲ್ಮೈ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಹಿಮನದಿಯಂತೆಯೇ ಇರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದರು; ಅವರು ಮೊದಲ ದಿನದಲ್ಲಿದ್ದರು.15 nautical miles (28 km) ಪ್ರಯಾಣಿಸಲಾಗಿದೆ.^[೬೫] ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನಾಯಿಗಳು ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಗಮನಿಸಿದರು. ಆ ತಡೆಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಲು ಇಂಗ್ಲಿಷರು ಏಕೆ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಅವರು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು. ^[೬೬] ಫೆಬ್ರವರಿ 14 ರಂದು, ತಂಡವು 80° ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ತಲುಪಿತು. (80 ಡಿಗ್ರಿ ದಕ್ಷಿಣ ಅಕ್ಷಾಂಶ) ತಲುಪಿದೆ. ಡಿಪೋ ಹಾಕಿದ ನಂತರ, ಅದು ಮತ್ತೆ ಹೊರಟು ಫೆಬ್ರವರಿ 16 ರಂದು ಫ್ರಾಮ್‌ಹೈಮ್‌ಗೆ ಮರಳಿತು.^[೬೭]

ಎರಡನೇ ಡಿಪೋ ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ತಂಡವು ಫೆಬ್ರವರಿ 22 ರಂದು ಎಂಟು ಪುರುಷರು, ಏಳು ಸ್ಲೆಡ್ಜ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ನಲವತ್ತೆರಡು ನಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಫ್ರಾಮ್‌ಹೈಮ್‌ನಿಂದ ಹೊರಟಿತು.^[೬೮] ತಡೆಗೋಡೆಯ ಮೇಲಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹದಗೆಟ್ಟಿವೆ; ಸರಾಸರಿ ತಾಪಮಾನವು 9°C ಯಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ.^[೬೯] ಈ ಹಿಂದೆ ನಯವಾದ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯ ಮೇಲ್ಮೈ ಮೇಲೆ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಹಿಮವು ಹರಿದಾಡಿದೆ.−40 °C (−40 °F) ಮಾರ್ಚ್ 3 ರಂದು ತಂಡವು 81°S ತಾಪಮಾನವನ್ನು ಶೂನ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ತಾಪಮಾನದಲ್ಲಿ ತಲುಪಿತು. ಬಂದರು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಎರಡನೇ ಡಿಪೋವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.^[೭೦] ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್, ಹೆಲ್ಮರ್ ಹ್ಯಾನ್ಸೆನ್, ಪ್ರೆಸ್ಟ್ರುಡ್, ಜೋಹಾನ್ಸೆನ್ ಮತ್ತು ವಿಸ್ಟಿಂಗ್ ಬಲಿಷ್ಠ ನಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುಂದುವರೆದರು, 83° S ಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮುನ್ನಡೆದರು. ಅವರು ತಲುಪುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ಆದರೆ ಕಠಿಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಮಾರ್ಚ್ 8, 82° S. ಅವರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತರು.^[೭೦] ನಾಯಿಗಳು ದಣಿದಿವೆ ಎಂದು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಅರಿತುಕೊಂಡರು.^[೭೧] ఆ ಆ ಗುಂಪು ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಹಗುರವಾದ ಸ್ಲೆಡ್ಜ್‌ಗಳೊಂದಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿ, ಮಾರ್ಚ್ 22 ರಂದು ಫ್ರಾಮ್‌ಹೈಮ್‌ಗೆ ತಲುಪಿತು.^[೭೨]ಧ್ರುವ ರಾತ್ರಿ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಪ್ರಯಾಣ ಅಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದರಿಂದ, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸರಬರಾಜುಗಳನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಬಯಸಿದ್ದರು. ಮಾರ್ಚ್ 31 ರಂದು, ಜೋಹಾನ್ಸೆನ್ ನೇತೃತ್ವದ ಏಳು ಜನರ ತಂಡವು ಆರು ಸೀಲ್‌ಗಳನ್ನು ಕೊಂದು 80° ದಕ್ಷಿಣ ಅಕ್ಷಾಂಶದಲ್ಲಿ ಫ್ರಾಮ್‌ಹೈಮ್‌ನಿಂದ 2,400 ಪೌಂಡ್‌ಗಳ ಮಾಂಸವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು. ಡಿಪೋಗೆ ಹೊರಟಿತು.^[೭೩] ತಂಡವು ನಿರೀಕ್ಷೆಗಿಂತ ಮೂರು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಏಪ್ರಿಲ್ 11 ರಂದು ಹಿಂತಿರುಗಿತು. ಅವರು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದರು.^[೭೪]

ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ, ಡಿಪೋಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಮೂಲಕ, ಅವರು ಮೂರು ಡಿಪೋಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು ಮತ್ತು7,500 pounds (3,400 kg) ಸರಬರಾಜುಗಳು ಸೇರಿವೆ. ಈ ಕಿಟ್‌ನಲ್ಲಿ 3,000 pounds (1,400 kg) ಸೀಲ್ ಮಾಂಸ, 180 ಲೀಟರ್ ಪ್ಯಾರಾಫಿನ್ ಎಣ್ಣೆ ಇದೆ. ^[೭೨] ಈ ಪ್ರಯಾಣಗಳಿಂದ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಎರಡನೆಯ ಪ್ರಯಾಣದಿಂದ, ನಾಯಿಗಳು ತುಂಬಾ ಭಾರವಾದ ಸ್ಲೆಡ್ಜ್‌ಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದಾಗ ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಬಹಳಷ್ಟು ಕಲಿತರು. ಧ್ರುವ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ ಪುರುಷರ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ ನಾಯಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಅವನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು..^[೭೫] ಈ ಸಮುದ್ರಯಾನಗಳು ಪುರುಷರಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಜೋಹಾನ್ಸೆನ್ ಮತ್ತು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ನಡುವೆ ಕೆಲವು ಅನೈಕ್ಯತೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದವು. ಎರಡನೇ ಡಿಪೋ ಪ್ರಯಾಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಜೋಹಾನ್ಸೆನ್ ಉಪಕರಣಗಳ ಅತೃಪ್ತಿಕರ ಸ್ವಭಾವದ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ದೂರಿದರು; ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ತನ್ನ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.^[೭೬]^[೭೭]

ಚಳಿಗಾಲ

ಏಪ್ರಿಲ್ 21 ರಂದು ಫ್ರಾಮ್‌ಹೈಮ್‌ನಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗಿದರೆ, ಮತ್ತೆ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳವರೆಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.^[೭೮] "ಬೆಲ್ಜಿಯಂ" ದಂಡಯಾತ್ರೆಯ ಚಳಿಗಾಲದ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಬೇಸರ ಮತ್ತು ನಿರುತ್ಸಾಹಗೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರು. ಸ್ಲೆಡ್ಡಿಂಗ್‌ಗೆ ಹೋಗಲು ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅವರು ತೀರ ತಂಡವನ್ನು ಕಾರ್ಯನಿರತವಾಗಿರಿಸಲು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ^[೭೯] ಡಿಪೋ ಟ್ರಿಪ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸದ ಸ್ಲೆಡ್ಜ್‌ಗಳನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವುದು ತಕ್ಷಣದ ಕಾರ್ಯವಾಗಿದೆ. ದಂಡಯಾತ್ರೆಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಾದವುಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಸ್ವೆರ್ಡ್ರಪ್‌ನ 1898-1902 ರ ಫ್ರಾಮ್ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯಿಂದ ಹಲವಾರು ಸ್ಲೆಡ್ಜ್‌ಗಳನ್ನು ತಂದರು. ಅವರು ಈಗ ಮಾಡಲಿರುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅವರು ಸೂಕ್ತರು ಎಂದು ಅವನು ಭಾವಿಸಿದನು. ಬಜಲ್ಯಾಂಡ್ ಮರವನ್ನು ಕೆತ್ತಿದರು, ಈ ಹಳೆಯ ಸ್ಲೆಡ್ಜ್‌ಗಳ ತೂಕವನ್ನು ಸುಮಾರು ಮೂರನೇ ಒಂದು ಭಾಗದಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದರು. ಅವರು ಕೆಲವು ಬಿಡಿ ಹಿಕರಿ ಮರದಿಂದ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಮೂರು ಸ್ಲೆಡ್‌ಗಳನ್ನು ಸಹ ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ದಂಡಯಾತ್ರೆಯ ಅಂತಿಮ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ, ತಡೆಗೋಡೆಯನ್ನು ದಾಟಲು ಹಗುರವಾದ ಸ್ಲೆಡ್ಜ್‌ಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಧ್ರುವ ಪ್ರಸ್ಥಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾಟಲು ಬ್ಜಲ್ಯಾಂಡ್ ತಯಾರಿಸಿದ ಹೊಸ ಸ್ಲೆಡ್ಜ್‌ಗಳನ್ನು ಬಳಸಲು ಅವರು ಯೋಜಿಸಿದ್ದರು..^[೮೦] ಜೋಹಾನ್ಸೆನ್ ಸ್ಲೆಡ್ಜಿಂಗ್ ಪಡಿತರವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದರು (42,000 ಬಿಸ್ಕತ್ತುಗಳು, 1,320 ಪೆಮ್ಮಿಕನ್ ಟಿನ್ಗಳು, ಸುಮಾರು 220 pounds (100 kg) చాక్లెట్).^[೮೧] ಇತರ ಪುರುಷರು ಬೂಟುಗಳು, ಅಡುಗೆ ಸಲಕರಣೆಗಳು, ಕನ್ನಡಕಗಳು, ಹಿಮಹಾವುಗೆಗಳು ಮತ್ತು ಡೇರೆಗಳನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು.^[೮೨] ಸ್ಕರ್ವಿಯ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು, ಪುರುಷರು ದಿನಕ್ಕೆ ಎರಡು ಬಾರಿ ಸೀಲ್ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ಚಳಿಗಾಲ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ಮೊದಲು ಅವುಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಫ್ರೀಜ್ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಅಡುಗೆಯವರಾದ ಲಿಂಡ್‌ಸ್ಟ್ರೋಮ್ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ವಿಟಮಿನ್ ಸಿ ಗಾಗಿ ಕ್ಲೌಡ್‌ಬೆರಿ ಮತ್ತು ಬ್ಲೂಬೆರಿಗಳನ್ನು ತಂದರು. ಅವರು ಬಿ ವಿಟಮಿನ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿರುವ ತಾಜಾ ಯೀಸ್ಟ್‌ನಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ಹೋಲ್‌ಮೀಲ್ ಬ್ರೆಡ್ ಅನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದರು.^[೮೩]^[೮೪]

ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ತನ್ನ ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಸಲಕರಣೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶ್ವಾಸ ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ಸ್ಕಾಟ್ ಮೋಟಾರ್ ಸ್ಲೆಡ್ಜ್‌ಗಳ ಮೂಲಕ ವಿಜಯದತ್ತ ಸವಾರಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ ಅವನು ತೊಂದರೆಗೊಳಗಾಗಿದ್ದನು ಎಂದು ಹ್ಯಾಸೆಲ್ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.^[೮೫]ಇದನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಆಗಸ್ಟ್ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ಉದಯಿಸಿದ ತಕ್ಷಣ ಧ್ರುವ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಯೋಜಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಋತುವಿನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ತಡೆಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ತುಂಬಾ ಚಳಿ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಜೋಹಾನ್ಸೆನ್ ಎಚ್ಚರಿಸಿದರು. ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ತನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಿದರು. ಆಗಸ್ಟ್ 24 ರಂದು ಸೂರ್ಯೋದಯದ ವೇಳೆಗೆ ಏಳು ಸ್ಲೆಡ್ಜ್‌ಗಳು ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದವು. ^[೮೬] ಜೋಹಾನ್ಸೆನ್‌ರ ಕಳವಳಗಳು ಸಮರ್ಥನೀಯವೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಮುಂದಿನ ಎರಡು ವಾರಗಳು ಕಠಿಣವಾಗಿದ್ದವು. (−58 °C (−72 °F)ತಾಪಮಾನಗಳು). ಅವರಿಗೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.^[೮೭] ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 8, 1911 ರಂದು ತಾಪಮಾನವು −27 °C (−17 °F) ಗೆ ಏರಿದಾಗ, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಇನ್ನು ಕಾಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಎಂಟು ಜನರ ಗುಂಪು ಹೊರಟಿತು; ಲಿಂಡ್‌ಸ್ಟ್ರೋಮ್‌ ಫ್ರಾಮ್‌ಹೈಮ್‌ನಲ್ಲಿ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಉಳಿದರು.^[೮೬]

ಎರಡನೇ ಸೀಸನ್, ೧೯೧೧–೧೨

ತಪ್ಪು ಹೆಜ್ಜೆಗಳು

ತಂಡ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಪ್ರಗತಿ ಸಾಧಿಸಿತು. ಅದು ಪ್ರತಿದಿನ ಸುಮಾರು 15 nautical miles (28 km) ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ನಾಯಿಗಳು ಎಷ್ಟು ಜೋರಾಗಿ ಓಡಿದವು ಎಂದರೆ ಬಲಿಷ್ಠ ತಂಡಗಳಿಂದ ಹಲವಾರು ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ತೂಕಕ್ಕೆ ನಿಲುಭಾರವಾಗಿ ಸ್ಲೆಡ್ಜ್‌ಗಳ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಲಾಯಿತು.^[೮೮] ಪುರುಷರು ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುವಾಗ ಹಿಮಕರಡಿಯ ಚರ್ಮ ಮತ್ತು ಹಿಮಸಾರಂಗದ ಚರ್ಮದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಹಿಮಕರಡಿಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಆದರೆ ಅವರು ನಿಲ್ಲಿಸಿದಾಗ, ಅವರಿಗೆ ದುಃಖವಾಯಿತು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ರೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ನಾಯಿಗಳ ಪಂಜಗಳು ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯಿಂದ ಕಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವು..^[೮೬] ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 12 ರಂದು ತಾಪಮಾನವು −56 °C (−69 °F) ಕ್ಕೆ ಇಳಿದಾಗ ತಂಡವು ಕೇವಲ 4 nautical miles (7.4 km) ನಂತರ ನಿಲ್ಲಿಸಿತು. ಅವರು ಆಶ್ರಯಕ್ಕಾಗಿ ಇಗ್ಲೂಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು..^[೮೮] ಋತುವಿನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೇ ತಾವು ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದೇವೆಂದು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಈಗ ಅರಿತುಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಫ್ರಾಂಹೀಮ್‌ಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಅವನು ಹಠಮಾರಿಯಾಗಿ ತನ್ನ ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ನಾಯಿಗಳ ಜೀವಕ್ಕೆ ಅಪಾಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡಲು ಬಯಸಲಿಲ್ಲ..^[೮೯] ಇಷ್ಟು ದೀರ್ಘವಾದ, ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಅಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದು ಎಷ್ಟು ಮೂರ್ಖತನ ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲಿಷರನ್ನು ಸೋಲಿಸುವ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಡುವುದು ಎಷ್ಟು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಎಂದು ಜೋಹಾನ್ಸೆನ್ ತನ್ನ ದಿನಚರಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.^[೯೦] ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 14 ರಂದು ಫ್ರಾಮ್‌ಹೈಮ್‌ಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುವಾಗ, 80° S ನಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ಲೆಡ್ಜ್‌ಗಳನ್ನು ಹಗುರಗೊಳಿಸಲು ಅವರ ಹೆಚ್ಚಿನ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲಾಯಿತು. ಡಿಪೋದಲ್ಲಿ ಕೈಬಿಡಲಾಯಿತು. ಮರುದಿನ, ಬಲವಾದ ಗಾಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಿಮಪಾತದ ತಾಪಮಾನದಲ್ಲಿ, ಹಲವಾರು ನಾಯಿಗಳು ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿ ಸತ್ತವು. ಆಲಸ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದ ಇತರರನ್ನು ಸ್ಲೆಡ್ಜ್‌ಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಕಲಾಯಿತು.^[೯೧] ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 16 ರಂದು ಫ್ರಾಮ್‌ಹೈಮ್‌ನಿಂದ 40 nautical miles (74 km) ದೂರದಲ್ಲಿ, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ತನ್ನ ಜನರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಬೇಗ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲು ಆದೇಶಿಸಿದನು. ತನ್ನದೇ ಆದ ಸ್ಲೆಡ್ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಅವನು ವಿಸ್ಟಿಂಗ್‌ನ ಸ್ಲೆಡ್ಜ್‌ಗೆ ಹಾರಿದನು. ಹೆಲ್ಮರ್ ಹ್ಯಾನ್ಸನ್, ತನ್ನ ತಂಡದೊಂದಿಗೆ, ಉಳಿದವರನ್ನು ಹಿಂದೆ ಬಿಟ್ಟರು. ಆ ಮೂವರು ಒಂಬತ್ತು ಗಂಟೆಗಳ ನಂತರ ಫ್ರಾಮ್‌ಹೈಮ್‌ಗೆ ಮರಳಿದರು, ನಂತರ ಎರಡು ಗಂಟೆಗಳ ನಂತರ ಸ್ಟಬ್ಬರುಡ್ ಮತ್ತು ಬ್ಜಲ್ಯಾಂಡ್, ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಹ್ಯಾಸೆಲ್. ^[೯೨] ಜೋಹಾನ್ಸೆನ್ ಮತ್ತು ಪ್ರೆಸ್ಟ್ರುಡ್ ಇನ್ನೂ ಆಹಾರ ಅಥವಾ ಇಂಧನವಿಲ್ಲದೆ ಹೊರಗೆ ಇದ್ದಾರೆ. ಪ್ರೆಸ್ಟ್ರುಡ್ ನ ನಾಯಿಗಳು ಸ್ಲೆಡ್ಜ್ ಗಳನ್ನು ಎಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಅವನ ಹಿಮ್ಮಡಿಗಳು ಹಿಮದಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವು. ಅವರು ನಿರ್ಗಮನದ ಹದಿನೇಳು ಗಂಟೆಗಳ ನಂತರ, ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ನಂತರ ಫ್ರಾಮ್‌ಹೈಮ್‌ಗೆ ಬಂದರು..^[೯೩]

ಮರುದಿನ, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಜೋಹಾನ್ಸೆನ್ ಅವರನ್ನು ತಾನು ಮತ್ತು ಪ್ರೆಸ್ಟ್ರುಡ್ಸ್ ಬರಲು ಏಕೆ ತಡವಾಯಿತು ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಜೋಹಾನ್ಸೆನ್ ಕೋಪದಿಂದ ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಅವರನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದ. ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ನಾಯಕನನ್ನು ದೂಷಿಸಿದನು. ^[೯೪] ನಂತರ ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ನ್ಯಾನ್ಸೆನ್ಗೆ ಜೋಹಾನ್ಸೆನ್ "ಬಹಳ ಅವಿಧೇಯ ವ್ಯಕ್ತಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು; ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಅವರನ್ನು ಧ್ರುವ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ತಂಡವು ಈಗ ಐದಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದೆ.^[೯೫] ರಾಜ ಎಡ್ವರ್ಡ್ VII ಜೋಹಾನ್ಸನ್ ನನ್ನು ಆ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸುವ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿದನು, ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರೆಸ್ಟ್ರುಡ್ ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸಿದ್ದನು, ಪ್ರೆಸ್ಟ್ರುಡ್ ಪರಿಶೋಧಕನಾಗಿ ಅವನಿಗಿಂತ ತುಂಬಾ ಕಿರಿಯನಾಗಿದ್ದನು. ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್, ಹೆಲ್ಮರ್ ಹ್ಯಾನ್ಸೆನ್, ಬ್ಜಲ್ಯಾಂಡ್, ಹ್ಯಾಸೆಲ್ ಮತ್ತು ವಿಸ್ಟಿಂಗ್ ಪರಿಷ್ಕೃತ ದಕ್ಷಿಣ ಧ್ರುವ ತಂಡವಾಗಿ ಉಳಿದರು.^[೯೬]

ಧ್ರುವಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣ

ತಡೆಗೋಡೆ, ಪರ್ವತಗಳು

ಮತ್ತೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದರೂ, ಅಕ್ಟೋಬರ್ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಸಂತಕಾಲದ ಮೊದಲ ಚಿಹ್ನೆಗಳು ಬರುವವರೆಗೆ ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಅಕ್ಟೋಬರ್ 15 ರಂದು ಹೊರಡಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಹವಾಮಾನವು ಅವರನ್ನು ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ದಿನ ಕಾಯುವಂತೆ ಮಾಡಿತು.^[೯೭] 1911 ನಾಲ್ಕು ಸ್ಲೆಡ್ಜ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಐವತ್ತೆರಡು ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಐದು ಪುರುಷರು ಅಕ್ಟೋಬರ್ 11 ರಂದು ತಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ^[೯೮] ಹವಾಮಾನವು ಬೇಗನೆ ಹದಗೆಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ದಟ್ಟವಾದ ಮಂಜಿನಲ್ಲಿ ಗುಂಪು ಜೋಹಾನ್ಸೆನ್ ಅವರ ಡಿಪೋ ತಂಡವು ಹಿಂದಿನ ಶರತ್ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಹಿಡಿದಿದ್ದ ಬಿರುಕಿನೊಳಗೆ ನೂಕಿತು. ^[೯೯] ನಂತರ, ವಿಸ್ಟಿಂಗ್ ತನ್ನ ಸ್ಲೆಡ್ಜ್ ಒಂದು ಬಿರುಕುಗೆ ಬಿದ್ದು ಐಸ್ ಸೇತುವೆ ಕುಸಿದಾಗ ಬಹುತೇಕ ಕಣ್ಮರೆಯಾಯಿತು ಎಂದು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರು. ^[೯೯]

ಈ ಅಪಘಾತದ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಅವರು ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ 15 nautical miles (28 km) ದೂರ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿ, ನವೆಂಬರ್ 5 ರಂದು 82°S ಗೆ ತಲುಪಿದರು. ಡಿಪೋಗೆ ಬಂದರು. ಅವರು ಪ್ರತಿ ಮೂರು ಮೈಲುಗಳಿಗೆ ಒಂದರಂತೆ, ಐಸ್ ಬ್ಲಾಕ್‌ಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲಾದ ಕೈರ್ನ್‌ಗಳ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡರು.^[೧೦೦]^[೧೦೧] ನವೆಂಬರ್ 17 ರಂದು, ಅವರು ತಡೆಗೋಡೆಯ ಅಂಚನ್ನು ತಲುಪಿ ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಅಂಟಾರ್ಕ್ಟಿಕ್ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರು. ಶ್ಯಾಕಲ್ಟನ್ ಪ್ರವರ್ತಿಸಿದ ಬಿಯರ್ಡ್‌ಮೋರ್ ಗ್ಲೇಸಿಯರ್ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಕಾಟ್‌ಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ಅಮುಂಡ್‌ಸೆನ್ ಪರ್ವತಗಳ ಮೂಲಕ ತನ್ನದೇ ಆದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು. ಹಲವಾರು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಪರ್ವತ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸಿ ಸುಮಾರು 1,500 feet (460 m) ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರಿದ ನಂತರ, ತಂಡವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿತು. ಇದು 30 nautical miles (56 km) ಉದ್ದದ, ಕಡಿದಾದ ಹಿಮನದಿಯಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರಸ್ಥಭೂಮಿಗೆ ಏರುತ್ತದೆ. ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಇದಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಪ್ರಮುಖ ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಂಬಲಿಗರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರ ಹೆಸರಾದ ಆಕ್ಸೆಲ್ ಹೈಬರ್ಗ್ ಹಿಮನದಿ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟರು.^[೧೦೨]^{[n ೫]}ತಂಡವು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಇದು ಹೆಚ್ಚು ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಏರಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಆಳವಾದ, ಮೃದುವಾದ ಹಿಮದಿಂದಾಗಿ ಇದು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು. ಮೂರು ದಿನಗಳ ಕಠಿಣ ಆರೋಹಣದ ನಂತರ, ತಂಡವು ಹಿಮನದಿಯ ಶಿಖರವನ್ನು ತಲುಪಿತು. ^[೧೦೨] ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ತನ್ನ ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು. ಅಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಅವರು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು; ನವೆಂಬರ್ 21 ರಂದು ತಂಡವು 17 ಮೈಲುಗಳು (27 ಕಿಮೀ) ಪ್ರಯಾಣಿಸಿ, ಹತ್ತಿತು. 5,000 feet (1,500 m).^[೧೦೩]

ಧ್ರುವಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಚ್

10,600 feet (3,200 m)85° 36′ S ನಲ್ಲಿ ಹಿಮನದಿಯ ಶಿಖರವನ್ನು ತಲುಪಿದ ನಂತರ - ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ತನ್ನ ಪ್ರಯಾಣದ ಕೊನೆಯ ಹಂತಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾದರು. ಏರಿದ 45 ನಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ (7 ತಡೆಗೋಡೆ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಸತ್ತವು), ಕೇವಲ 18 ನಾಯಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದವು; ಉಳಿದವುಗಳನ್ನು ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಬಂಡಿ ಚಾಲಕನು ತನ್ನ ತಂಡದಲ್ಲಿದ್ದ ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಕೊಂದು, ಅವುಗಳ ಚರ್ಮ ಸುಲಿದು, ಮಾಂಸವನ್ನು ಇತರ ನಾಯಿಗಳು ಮತ್ತು ಜನರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡನು. "ನಾವು ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಮಾಂಸದ ಅಂಗಡಿ ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದೇವೆ" ಎಂದು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರು. "[ಇಲ್ಲಿ] ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹತಾಶೆ ಮತ್ತು ದುಃಖವಿದೆ; ನಾವು ನಮ್ಮ ನಾಯಿಗಳನ್ನು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು."^[೧೦೪] ಆದರೆ ಆ ದುಃಖವು ಅವರು ಆಹಾರವನ್ನು ಆನಂದಿಸುವುದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಲ್ಲ; ಮಾಂಸ ತಯಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ವಿಸ್ಟಿಂಗ್ ವಿಶೇಷ ಕೌಶಲ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದರು.^[೧೦೫]

ಆ ಗುಂಪು 60 ಜನರಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಮೂರು ಸ್ಲೆಡ್ಜ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಸಿತು. ಉಳಿದ ಸರಬರಾಜು ಮತ್ತು ನಾಯಿಯ ಮೃತದೇಹವನ್ನು ಡಿಪೋದಲ್ಲಿ ಬಿಡಲಾಯಿತು. ಪ್ರತಿಕೂಲ ಹವಾಮಾನದಿಂದಾಗಿ ಅವರು ನವೆಂಬರ್ 25 ರವರೆಗೆ ಹೊರಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಸದಾ ಇರುವ ಮಂಜಿನಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾತ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಹೊರಟರು.^[೧೦೬] ಆ ಪ್ರಯಾಣವು ಬಿರುಕುಗಳಿಂದ ಮುರಿದ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯ ಮೇಲ್ಮೈಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು. ಮಂಜಿನಿಂದಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ದೂರ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಕಾರಣ ಅವರ ಪ್ರಯಾಣ ನಿಧಾನವಾಗಿತ್ತು. ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಈ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು "ದೆವ್ವದ ಹಿಮನದಿ" ಎಂದು ಕರೆದರು. ಡಿಸೆಂಬರ್ 4 ರಂದು, ಅವರು ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯ ಪದರಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅದೃಶ್ಯ ಬಿರುಕುಗಳಿರುವ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ತಲುಪಿದರು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ತಂಡವು ಅದರ ಮೇಲೆ ಹಾದು ಹೋಗುವಾಗ "ಅಸಹ್ಯಕರವಾದ ಟೊಳ್ಳು" ಶಬ್ದವನ್ನು ಮಾಡಿತು. ಅವರು ಆ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ "ದಿ ಡೆವಿಲ್ಸ್ ಬಾಲ್ ರೂಂ" ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಿದರು. ಆ ದಿನದ ನಂತರ, 87° S. ನಾವು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ನಾವು ಕಠಿಣವಾದ ನೆಲವನ್ನು ಹೊಡೆದೆವು.^[೧೦೭]

ಡಿಸೆಂಬರ್ 8 ರಂದು, ತಂಡವು ಶ್ಯಾಕಲ್ಟನ್ ಅವರ 88° 23′ ದಕ್ಷಿಣದ ದಾಖಲೆಯನ್ನು ಮೀರಿಸಿತು.^[೧೦೮] ಅವರು ಕಂಬವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವರಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ಬೇರೊಬ್ಬರು ಬಂದಿದ್ದಾರೆಂದು ಸೂಚಿಸುವ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿದರು. ಡಿಸೆಂಬರ್ 12 ರಂದು ಅವರು ಶಿಬಿರ ಹೂಡಿದ್ದಾಗ, ದಿಗಂತದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ಕಪ್ಪು ವಸ್ತುವನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಅದು ದೂರದಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಿರುವ ತಮ್ಮ ನಾಯಿಯ ಹಿಕ್ಕೆ ಎಂದು ಅವರು ಅರಿತುಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಅದು ಮರೀಚಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು.^[೧೦೯] ಮರುದಿನ ಅವರು ಧ್ರುವದಿಂದ 89° 45′ S, 15 nautical miles (28 km) ದೂರದಲ್ಲಿ ಶಿಬಿರ ಹೂಡಿದರು.. ^[೧೧೦] ಮರುದಿನ, ಡಿಸೆಂಬರ್ 14, 1911 ರಂದು, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್, ತನ್ನ ಸಹಚರರ ಒಪ್ಪಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ, ಸ್ಲೆಡ್ಜ್‌ಗಳ ಮುಂದೆ ನಡೆದರು. ತಂಡವು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 3 ಗಂಟೆ ಸುಮಾರಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣ ಧ್ರುವವನ್ನು ತಲುಪಿತು.^[೧೧೧] ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ನಾರ್ವೇಜಿಯನ್ ಧ್ವಜವನ್ನು ನೆಟ್ಟು ಧ್ರುವ ಪ್ರಸ್ಥಭೂಮಿಗೆ "ಕಿಂಗ್ ಹಾಕನ್ VII ಪ್ರಸ್ಥಭೂಮಿ" ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಿದರು.^[೧೧೨]ನಂತರ ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ತನ್ನ ಗೆಲುವಿನ ವ್ಯಂಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಯಾರೂ ತನ್ನ ಆಶಯಗಳಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿಲ್ಲ. ಉತ್ತರ ಧ್ರುವದ ಸುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶವು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ನನ್ನನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ಈಗ ನಾನು ದಕ್ಷಿಣ ಧ್ರುವದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ. ಇದಕ್ಕಿಂತ ಹುಚ್ಚುತನ ಇನ್ನೊಂದಿರಬಹುದೇ?""^[೧೧೩]

ಮುಂದಿನ ಮೂರು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಪುರುಷರು ಕಂಬದ ನಿಖರವಾದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು; ಉತ್ತರ ಧ್ರುವದ ಬಗ್ಗೆ ಕುಕ್ ಮತ್ತು ಪಿಯರಿಯ ಸಂಘರ್ಷದ ಹಕ್ಕುಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಸ್ಕಾಟ್‌ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಬಿಡಲು ಬಯಸಿದ್ದರು.^[೧೧೪]ದಿನದ ವಿವಿಧ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಸೆಕ್ಸ್ಟಂಟ್ ರೀಡಿಂಗ್‌ಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನಂತರ, ಬ್ಜಲ್ಯಾಂಡ್, ವಿಸ್ಟಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಹ್ಯಾಸೆಲ್ ಧ್ರುವ ಕೇಂದ್ರವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲು ವಿಭಿನ್ನ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಕೀಯಿಂಗ್ ಮಾಡಿದರು; ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಿಖರವಾದ ಅಂಶವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ತರ್ಕಿಸಿದರು.^[೧೧೫]ಕೊನೆಗೆ, ತಂಡವು ತಮ್ಮ ಅವಲೋಕನಗಳಿಂದ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಬಹುದಾದಷ್ಟು ನಿಜವಾದ ಧ್ರುವಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಟೆಂಟ್ ಹಾಕಿತು. ಅವರು ಅದಕ್ಕೆ ಪೋಲ್‌ಹೈಮ್ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟರು. ಡೇರೆಯಲ್ಲಿ, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ತನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಸ್ಕಾಟ್‌ಗೆ ಸಲಕರಣೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ರಾಜ ಹಾಕನ್ ಅವರಿಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋದನು, ಅದನ್ನು ಸ್ಕಾಟ್‌ಗೆ ರಾಜನಿಗೆ ತಲುಪಿಸಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡನು (ತಮ್ಮ ತಂಡವು ಹಿಂದಿರುಗುವ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಸತ್ತರೆ ಅವರು ಧ್ರುವವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿಸಲು).^[೧೧೫]

ಫ್ರೇಮ್‌ಹೀಮ್‌ಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ

ಡಿಸೆಂಬರ್ 18 ರಂದು, ಗುಂಪು ಫ್ರಾಮ್‌ಹೈಮ್‌ಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುವ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ^[೧೧೬] ಸ್ಕಾಟ್‌ಗಿಂತ ಮೊದಲು ಅಮುಂಡ್‌ಸೆನ್ ನಾಗರಿಕ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಮರಳಲು ಮತ್ತು ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ತಲುಪಿಸುವ ಮೊದಲಿಗರಾಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.^[೧೧೭] ಆದರೆ, ನಾಯಿಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸಲು, ಅವನು ಅವುಗಳ ದೈನಂದಿನ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು 15 nautical miles (28 km) ಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿದನು. ಸೂರ್ಯ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮುಳುಗದೇ ಇದ್ದ ಮತ್ತು 24 ಗಂಟೆಗಳ ಹಗಲು ಬೆಳಕು ಇದ್ದ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರು 'ರಾತ್ರಿ' ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ತಮ್ಮ ಹಿಂದೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು ಬೀಳುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬಹುದಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅದು ಕುರುಡುತನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಧ್ರುವದ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುವಾಗ ನಿರ್ಮಿಸಲಾದ ಹಿಮ ಕೈರ್ನ್‌ಗಳಿಂದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವರು ಜನವರಿ 4, 1912 ರಂದು 'ಕಟುಕನ ಅಂಗಡಿ'ಯನ್ನು ತಲುಪಿದರು ಮತ್ತು ತಡೆಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಇಳಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.^[೧೧೮] ಸ್ಕೀಯರ್‌ಗಳು "ಇಳಿಜಾರಿಗೆ ಜಾರಿದರು". ಆದರೆ ಸ್ಲೆಡ್ಜ್‌ಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಲ್ಮರ್ ಹ್ಯಾನ್ಸನ್, ಶಿಳ್ಳೆಗಳಿಗೆ ಇಳಿಯುವುದು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಎಂದು ಕಂಡುಕೊಂಡರು; ಬಿರುಕುಗಳು ಎದುರಾದಾಗ ಬೇಗನೆ ನಿಲ್ಲಲು ಓಟಗಾರರಿಗೆ ಬ್ರೇಕ್‌ಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು.^[೧೧೯]

ಜನವರಿ 7 ರಂದು, ತಂಡವು ತಡೆಗೋಡೆಯ ಮೇಲಿನ ಮೊದಲ ಡಿಪೋವನ್ನು ತಲುಪಿತು.^[೧೨೦] ಈಗ ಅವರು ತಮ್ಮ ವೇಗವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬಹುದೆಂದು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಭಾವಿಸಿದರು. ಅವರ ದಿನಚರಿ ಎಂದರೆ 15 nautical miles (28 km) ಪ್ರಯಾಣಿಸಿ, ಆರು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ನಿಂತು, ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವುದು.^[೧೨೧] ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಅವರು ಬಹುತೇಕ ಗಳಿಸಬಹುದು30 nautical miles (56 km)ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದೆ. ಅವರು ಜನವರಿ 25 ರಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 4 ಗಂಟೆಗೆ ಫ್ರಾಮ್‌ಹೈಮ್‌ಗೆ ಬಂದರು. ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿದ 52 ನಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ 11 ನಾಯಿಗಳು 2 ಸ್ಲೆಡ್‌ಗಳನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತಾ ಹಿಂತಿರುಗಿದವು. ಧ್ರುವವನ್ನು ತಲುಪಿ ಫ್ರಾಮ್‌ಹೈಮ್‌ಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಲು 99 ದಿನಗಳು ಬೇಕಾಯಿತು. ಇದು ನಿರೀಕ್ಷೆಗಿಂತ 10 ದಿನಗಳು ಕಡಿಮೆ. ಒಟ್ಟು ಅಂದಾಜು 1,860 nautical miles (3,440 km) ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದೆ.^[೧೨೨]

ಜಗತ್ತಿಗೆ ಹೇಳುವುದು

ಫ್ರಾಮ್‌ಹೈಮ್‌ಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ನಂತರ, ಅಮುಂಡ್‌ಸೆನ್ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಗುಡಿಸಲಿನಲ್ಲಿ ವಿದಾಯ ಭೋಜನದ ನಂತರ, ತಂಡವು ಬದುಕುಳಿದ ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು "ಫ್ರಾಮ್" ಗೆ ತುಂಬಿಸಿ ಜನವರಿ 30, 1912 ರಂದು ವೇಲ್ಸ್ ಕೊಲ್ಲಿಗೆ ಹೊರಟಿತು. ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನವು ಟ್ಯಾಸ್ಮೇನಿಯಾದ ಹೋಬಾರ್ಟ್ ಆಗಿದೆ. ಐದು ವಾರಗಳ ಪ್ರಯಾಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ತನ್ನ ಟೆಲಿಗ್ರಾಂಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಮೊದಲ ವರದಿಯನ್ನು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.^[೧೨೩] ಮಾರ್ಚ್ 7 ರಂದು "ಫ್ರಾಮ್" ಹೋಬಾರ್ಟ್‌ಗೆ ಬಂದಾಗ, ಸ್ಕಾಟ್‌ನಿಂದ ಇನ್ನೂ ಯಾವುದೇ ಸುದ್ದಿ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಅಮುಂಡ್‌ಸೆನ್‌ಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಅವನು ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ಸಹೋದರ ಲಿಯಾನ್, ನಾನ್ಸೆನ್ ಮತ್ತು ರಾಜ ಹಾಕನ್ ಅವರಿಗೆ ಟೆಲಿಗ್ರಾಮ್‌ಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು, ತನ್ನ ವಿಜಯದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದನು. ಮರುದಿನ ಅವರು ಲಂಡನ್‌ನ ಡೈಲಿ ಕ್ರಾನಿಕಲ್‌ಗೆ ಕೇಬಲ್ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಮೊದಲ ಪೂರ್ಣ ವರದಿಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದರು. ಅವರು ಅದರ ವಿಶೇಷ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಮಾರಿದರು.^[೧೨೪] ಫ್ರಾಮ್' ಎರಡು ವಾರಗಳ ಕಾಲ ಹೋಬಾರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿಯೇ ಇತ್ತು; ಡೌಗ್ಲಾಸ್ ಮೇಸನ್ ಅವರ ಹಡಗು, "ಅರೋರಾ" ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡಿತು. ಇದು ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯನ್ ಅಂಟಾರ್ಕ್ಟಿಕ್ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿದೆ. ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಅವರಿಗೆ ತನ್ನ 11 ಬದುಕುಳಿದ ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ನೀಡಿದನು.^[೧೨೫]

ಪರಿಣಾಮಗಳು

ಸಮಕಾಲೀನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು

ಹೋಬಾರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ, ಅಮುಂಡ್‌ಸೆನ್ ಅವರಿಗೆ ಅಮೆರಿಕದ ಮಾಜಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಥಿಯೋಡರ್ ರೂಸ್‌ವೆಲ್ಟ್ ಮತ್ತು ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್‌ಡಂನ ರಾಜ ಜಾರ್ಜ್ V ಅವರಿಂದ ಅಭಿನಂದನಾ ಟೆಲಿಗ್ರಾಮ್‌ಗಳು ಬಂದವು. ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ನಂತರ ಅವರ ಮೊದಲ ಸಮುದ್ರಯಾನ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಆಗಲಿದೆ ಎಂದು ರಾಜನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಂತೋಷವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದನು. 500 ವರ್ಷಗಳ ಡ್ಯಾನಿಶ್ ಮತ್ತು ಸ್ವೀಡಿಷ್ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ನಂತರ ಕೇವಲ ಆರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಷ್ಟ್ರವಾದ ನಾರ್ವೆಯಲ್ಲಿ, ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಬ್ಯಾನರ್ ಮುಖ್ಯಾಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು. ದೇಶಾದ್ಯಂತ ರಾಷ್ಟ್ರಧ್ವಜ ಹಾರಿಸಲಾಯಿತು. ದಂಡಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಾರ್ವೇಜಿಯನ್ ದಕ್ಷಿಣ ಧ್ರುವ ಪದಕವನ್ನು (ಸಿಡ್ಪೋಲ್ಸ್ಮೆಡಾಲ್ಜೆನ್) ನೀಡಲಾಯಿತು. ಈ ಪದಕವನ್ನು ದಂಡಯಾತ್ರೆಯ ಸ್ಮರಣಾರ್ಥವಾಗಿ ರಾಜ ಹಾಕನ್ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.^[೧೨೬] ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಜೀವನಚರಿತ್ರೆಕಾರ ರೋಲ್ಯಾಂಡ್ ಹಂಟ್ಫೋರ್ಡ್, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಅವರ ತಂತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಅತೃಪ್ತಿ ಉಳಿದಿದೆ ಎಂದು ಗಮನಿಸಿದರು, ಅವರು "ಚಿಯರ್ಸ್ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಶೀತ" ವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದರು. ಸ್ಕಾಟ್ ನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿ, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಮೆಕ್ ಮುರ್ಡೊ ಸೌಂಡ್ ನಿಂದ ಹೊಸ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನಾರ್ವೇಜಿಯನ್ ಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದು ಸಮಾಧಾನ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿತು.^[೧೨೭]

బ్రిಟನ್ ನಲ್ಲಿ, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಅವರ ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ಪತ್ರಿಕಾ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿತ್ತು, ಆದರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನಿಶ್ಯಬ್ದವಾಗಿತ್ತು. ಅಮುಂಡ್‌ಸೆನ್‌ರ ಯಶಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆರ್ಥಿಕ ಪಾಲನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಡೈಲಿ ಕ್ರಾನಿಕಲ್ ಮತ್ತು ಇಲಸ್ಟ್ರೇಟೆಡ್ ಲಂಡನ್ ನ್ಯೂಸ್ ನಲ್ಲಿನ ಉತ್ಸಾಹಭರಿತ ವರದಿಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಮ್ಯಾಂಚೆಸ್ಟರ್ ಗಾರ್ಡಿಯನ್ ನಾರ್ವೇಜಿಯನ್ನರ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ದೃಢಸಂಕಲ್ಪವು ದೂಷಿಸಬಹುದಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅಳಿಸಿಹಾಕಿದೆ ಎಂದು ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿದೆ. ಯಂಗ್ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್, ತನ್ನ ಓದುಗರನ್ನು "ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ನಾರ್ಸ್‌ಮನ್" ಗಳಿಸಿದ ಗೌರವದಿಂದ ಮನನೊಂದಿಸಬೇಡಿ ಎಂದು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿತು. "ದಿ ಬಾಯ್'ಸ್ ಓನ್ ಪೇಪರ್" ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಹುಡುಗನೂ ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಓದಬೇಕೆಂದು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿತು.^[೧೨೮] ಸ್ಕಾಟ್ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವವರೆಗೂ ತನಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡದಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಟೈಮ್ಸ್ ವರದಿಗಾರ ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಅವರನ್ನು ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಖಂಡಿಸಿದರು. "...ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಧ್ರುವ ಪರಿಶೋಧನೆಯ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ಸ್ಕಾಟ್‌ಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸಹಕಾರವನ್ನು ಯಾರೂ ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ."... ಆದಾಗ್ಯೂ, ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ಅಮುಂಡ್‌ಸೆನ್ ಅವರನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದ ಯಾರಿಗೂ ಅವರ ಸಮಗ್ರತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಂದೇಹವಿರಲಿಲ್ಲ. "ನಾವು ಅವನನ್ನು ನಂಬಬೇಕು ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಧ್ರುವವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದಾನೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ." ^[೧೨೯]

ಆರ್‌ಜಿಎಸ್‌ನೊಳಗಿನ ಹಿರಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಹೆಚ್ಚು ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು, ಕನಿಷ್ಠ ಖಾಸಗಿಯಾಗಿ. ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಅವರ ಸಾಧನೆಯು "ಒಂದು ಕೊಳಕು ತಂತ್ರ"ದ ಫಲಿತಾಂಶವಾಗಿದೆ. "ನಾವು ಟೆರ್ರಾ ನೋವಾ ಹಿಂತಿರುಗುವವರೆಗೂ ಸತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯಬೇಕು" ಎಂದು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಅವರ ಹೇಳಿಕೆ ಮೋಸದಾಯಕವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಮಾರ್ಕಮ್ ಸೂಚಿಸಿದರು.^[೧೨೭] ನಂತರ 1912 ರಲ್ಲಿ, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಆರ್‌ಜಿಎಸ್ ಅನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದಾಗ, ಸೊಸೈಟಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಲಾರ್ಡ್ ಕರ್ಜನ್ "ನಾಯಿಗಳಿಗೆ ಮೂರು ಚಿಯರ್ಸ್" ಎಂದು ಕೂಗಿದಾಗ ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಅವಮಾನಿತರಾದರು. ^[೧೩೦] ಶ್ಯಾಕಲ್ಟನ್ ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಅವರ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧರಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಅವರನ್ನು "ಬಹುಶಃ ನಮ್ಮ ಕಾಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧ್ರುವ ಪರಿಶೋಧಕ" ಎಂದೂ ಕರೆದರು.^[೧೩೧] ಕ್ಯಾಥ್ಲೀನ್ ಸ್ಕಾಟ್, ತನ್ನ ಪತಿಯ ಮರಣದ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಕೇಳುವ ಮೊದಲೇ, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಅವರ ಪ್ರಯಾಣವು "ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಾಧನೆ" ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. "...ಅದು ಚಿಕಾಗೋ ಆಗಿದ್ದರೂ, ನೀವು ಅದನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಬೇಕು" ಎಂದು ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು.^[೧೩೧]

ಸ್ಕಾಟ್ ದುರಂತ

ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ಮತ್ತು ನ್ಯೂಜಿಲೆಂಡ್‌ನ ಉಪನ್ಯಾಸ ಪ್ರವಾಸವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಅಮುಂಡ್‌ಸೆನ್ ಹೋಬಾರ್ಟ್‌ನಿಂದ ಹೊರಟರು. ನಂತರ ಅವರು ಬ್ಯೂನಸ್ ಐರಿಸ್‌ಗೆ ಹೋಗಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರವಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದು ಮುಗಿಸಿದರು. ನಾರ್ವೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ಅವರು ಪುಸ್ತಕದ ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡರು. ನಂತರ ಅವರು ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘ ಉಪನ್ಯಾಸ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮೊದಲು ಬ್ರಿಟನ್‌ಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದರು.^[೧೩೨] ಫೆಬ್ರವರಿ 1913 ರಲ್ಲಿ ವಿಸ್ಕಾನ್ಸಿನ್‌ನ ಮ್ಯಾಡಿಸನ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಸ್ಕಾಟ್ ಮತ್ತು ಅವನ ನಾಲ್ವರು ಸಹಚರರು ಜನವರಿ 17, 1912 ರಂದು ಧ್ರುವವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಮಾರ್ಚ್ 29, 1912 ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಹಿಂದಿರುಗುವ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಅವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅಂಟಾರ್ಕ್ಟಿಕ್ ಚಳಿಗಾಲ ಮುಗಿದ ನಂತರ, ನವೆಂಬರ್ 1912 ರಲ್ಲಿ ಸ್ಕಾಟ್, ವಿಲ್ಸನ್ ಮತ್ತು ಬೋವರ್ಸ್ ಅವರ ಶವಗಳನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲಾಯಿತು. ತಮ್ಮ ಆರಂಭಿಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಈ ಸುದ್ದಿ "ಭಯಾನಕ, ಭಯಾನಕ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.^[೧೩೩] ಅವರ ಅಧಿಕೃತ ಶ್ರದ್ಧಾಂಜಲಿ ಹೀಗಿತ್ತು: "ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ಸ್ಕಾಟ್ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ, ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಮನುಷ್ಯನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲದರ ದಾಖಲೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ". ^[೧೩೪] ಹಂಟ್‌ಫೋರ್ಡ್ ಪ್ರಕಾರ, ಸ್ಕಾಟ್‌ನ ಸಾವಿನ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದ ನಂತರ, "ವಿಜಯಶಾಲಿ ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್, ಹುತಾತ್ಮ ಸ್ಕಾಟ್ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.^[೧೩೫]ಸ್ಕಾಟ್‌ನನ್ನು ಉದಾತ್ತ ನಡವಳಿಕೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಯುತ ನಡವಳಿಕೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂದು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಒಂದು ನಿರೂಪಣೆಯು ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್‌ಡಂನಲ್ಲಿ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಂಡಿತು. ಇದಕ್ಕೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಅವರನ್ನು ಕೇವಲ ಖ್ಯಾತಿಯ ಅನ್ವೇಷಕ ಎಂದು ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ತನ್ನ ನಿಜವಾದ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಮರೆಮಾಡಿದನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಮಾನವ ಬೆಂಗಾವಲುಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುವ ಬದಲು ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದನು ಮತ್ತು ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಈ ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಕೊಂದ ಕಾರಣ ಅವನು ಸೋತನು. ಇದಲ್ಲದೆ, ಅವರನ್ನು "ವೃತ್ತಿಪರ" ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿತ್ತು, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ವರ್ಗದ ಬ್ರಿಟನ್‌ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅದು ಅವರ ಸಾಧನೆಗಳ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ.^[೧೩೬] ಸ್ಕಾಟ್ ಅವರ ದಿನಚರಿಗಳ ಪ್ರಕಟಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವರ "ಜನರಿಗೆ ಸಂದೇಶ" ದೊಂದಿಗೆ ಈ ನಿರೂಪಣೆಯು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಲಗೊಂಡಿತು. "[ಸ್ಕಾಟ್] ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರತಿಭೆಯೇ ಅವರ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಹಂಟ್‌ಫೋರ್ಡ್ ಗಮನಸೆಳೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಕೈಚಾಚಿ ಅವರನ್ನು ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಿದ ಡೇರೆಗೆ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು."^[೧೩೫] ಆದಾಗ್ಯೂ, ಪರಿಶೋಧಕರಲ್ಲಿ ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಅವರ ಗೌರವ ಕಡಿಮೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಸ್ಕಾಟ್‌ನ ಒಡನಾಡಿ ಅಪ್ಸ್ಲೆ ಚೆರ್ರಿ-ಗ್ಯಾರಾರ್ಡ್ ಬರೆದ ಟೆರ್ರಾ ನೋವಾ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯ ವೃತ್ತಾಂತದಲ್ಲಿ, ಅಮುಂಡ್‌ಸೆನ್‌ನ ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕವಾಗಿ "ಮನುಷ್ಯನ ಅನೇಕ ಅದ್ಭುತ ಗುಣಗಳು" ಕಾರಣವೆಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತಿಳಿದಿರುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಬದಲು ಹೊಸ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಅವರ ಧೈರ್ಯ.^[೧೩೭]

ಐತಿಹಾಸಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ

೧೯೧೪ ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಮೊದಲನೆಯ ಮಹಾಯುದ್ಧವು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಅವರ ಉತ್ತರ ಧ್ರುವ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಜುಲೈ ೧೯೧೮ ರವರೆಗೆ ವಿಳಂಬಗೊಳಿಸಿತು. ನಂತರ ಅವರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾದ ಮೌಡ್ ಹಡಗಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿದರು, ಅದು ಮುಂದಿನ ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆರ್ಕ್ಟಿಕ್ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಿತು. ಹಡಗು ಉತ್ತರ ಧ್ರುವದ ಮೇಲೆ ತೇಲಲಿಲ್ಲ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ದಂಡಯಾತ್ರೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಾರ್ಡೆನ್‌ಸ್ಕಿಯೋಲ್ಡ್‌ನ ವೇಗಾ ಮತ್ತು ರಷ್ಯಾದ ಐಸ್ ಬ್ರೇಕರ್‌ಗಳಾದ ಟೆಮಿರ್ ಮತ್ತು ವೊಯಿಗ್ಟಾಚ್ ನಂತರ ಈಶಾನ್ಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ದಾಟಿದ ನಾಲ್ಕನೇ ಹಡಗು ಇದಾಯಿತು.^[೧೩೮] 1923 ರಲ್ಲಿ ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ತನ್ನ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಉಳಿದ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಾಯು ಧ್ರುವ ಪರಿಶೋಧನೆಗೆ ಮೀಸಲಿಟ್ಟರು. ಮೇ 12, 1926 ರಂದು, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಲಿಂಕನ್ ಎಲ್ಸ್‌ವರ್ತ್ ಮತ್ತು ಉಂಬರ್ಟೊ ನೋಬಲ್ ಅವರೊಂದಿಗೆ "ನಾರ್ಜ್" ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಧ್ರುವದ ಮೇಲೆ ಹಾರಿದರು. ಅವನು ಮತ್ತು ಆ ಹಡಗಿನಲ್ಲಿದ್ದ ವಿಸ್ಟಿಂಗ್ - ಎರಡೂ ಧ್ರುವಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೊದಲ ಜನರು ಅವರೇ.^[೧೩೯] 1928 ರಲ್ಲಿ, ಮುಂದಿನ ನೊಬೆಲ್ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ತನ್ನ ವಿಮಾನದೊಂದಿಗೆ ನಾರ್ವೆ ಮತ್ತು ಸ್ಪಿಟ್ಸ್‌ಬರ್ಗೆನ್ ನಡುವಿನ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾದರು.^[೧೪೦]

ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಜೊತೆ ಧ್ರುವವನ್ನು ತಲುಪಿದ ನಾಲ್ವರು ಪುರುಷರನ್ನು "ಮೌಡ್" ದಿಕ್ಚ್ಯುತಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ನಾಯಕನೊಂದಿಗೆ ಹೋಗಲು ಕೇಳಲಾಯಿತು. ಬಜಲೆಂಡ್ ಹ್ಯಾಸೆಲ್ ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ನಂತರದ ಯಾವುದೇ ಧ್ರುವ ದಂಡಯಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಭಾಗವಹಿಸಲಿಲ್ಲ. ^[೧೪೧] ^[೧೪೨] ಹೆಲ್ಮರ್ ಹ್ಯಾನ್ಸೆನ್ ಮತ್ತು ವಿಸ್ಟಿಂಗ್ ಇಬ್ಬರೂ "ಮೌಡ್" ಸೇರಿದರು; ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದಾಗ ವಿಸ್ಟಿಂಗ್ ಮೌಡ್ ಅವರ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡರು. ೧೯೩೬ ರಲ್ಲಿ ಓಸ್ಲೋಗೆ ಕೊನೆಯ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ "ಫ್ರಾಮ್" ನ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ವಿಸ್ಟಿಂಗ್ ವಹಿಸಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಅದು ವಸ್ತುಸಂಗ್ರಹಾಲಯವಾಯಿತು.^[೧೪೩] ಅಂಟಾರ್ಕ್ಟಿಕಾದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ನಂತರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಮರಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ, ಜೋಹಾನ್ಸೆನ್ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಉಳಿದರು ಮತ್ತು ಯಾರನ್ನೂ ಭೇಟಿಯಾಗುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಅವರೊಂದಿಗಿನ ವಿವಾದವನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ಅವರು ಹತಾಶೆ ಮತ್ತು ಬಡತನದ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಜನವರಿ 4, 1913 ರಂದು, ಅವರು ಓಸ್ಲೋದಲ್ಲಿನ ತಮ್ಮ ವಸತಿಗೃಹದಲ್ಲಿ ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.^[೧೪೪]

ಆಧುನಿಕ ಸಂಶೋಧನೆ

ಅಮುಂಡ್‌ಸೆನ್‌ನ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯ 100 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಪ್ರಕಟವಾದ ಒಂದು ಪ್ರಬಂಧದಲ್ಲಿ, ಸಂಶೋಧಕರು ಅಮುಂಡ್‌ಸೆನ್‌ನ ಡೇರೆ ಮತ್ತು ಧ್ವಜಗಳು ದಕ್ಷಿಣ ಧ್ರುವದ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಒಂದು ನಿಮಿಷದ ಅಕ್ಷಾಂಶದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಧ್ರುವದಿಂದ ಸುಮಾರು ಒಂದು ನಾಟಿಕಲ್ ಮೈಲಿ ದೂರದಲ್ಲಿ 17 m (56 ft) ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೂತುಹೋಗಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು

↑ 1905 ನಾರ್ವೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಡನ್‌ನಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟಿತು. ಸ್ವೀಡನ್‌ನ ರಾಜ ಆಸ್ಕರ್ ನಾರ್ವೆಯ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಅವನ ನಂತರ ಡೆನ್ಮಾರ್ಕ್‌ನ ಪ್ರಿನ್ಸ್ ಕಾರ್ಲ್, ಹಾಕನ್ VII ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದನು.^[೧೦]
↑ ಕುಕ್ ಹೇಳಿದ್ದು ಸುಳ್ಳು ಎಂದು ಪಿಯರೆ ತಕ್ಷಣವೇ ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ನಂತರದ ತನಿಖೆಯು ಕುಕ್ ಹೇಳಿದ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹಲವು ಅನುಮಾನಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿತು. ಪಿಯರೆ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಕುಕ್ ನಿರಾಕರಿಸಿದರೂ, ನ್ಯಾಷನಲ್ ಜಿಯಾಗ್ರಫಿಕ್ ಸೊಸೈಟಿ (ಅವರ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಪ್ರಾಯೋಜಿಸಿದ) ಅದನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಾತೀತವಾಗಿ ಅನುಮೋದಿಸಿತು. ಕುಕ್‌ಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಬೆಂಬಲ ಬೇಗನೆ ಕುಸಿಯಿತು. ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಕೆಲವೇ ಜನರು ಅವನಿಗೆ ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ಉಳಿದರು. ಉತ್ತರ ಧ್ರುವವನ್ನು ತಲುಪಿದ ಮೊದಲ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂಬ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಗೆ ಪಿಯರೆ ಪಾತ್ರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. 20 ನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವ್ಯಾಲಿ ಹರ್ಬರ್ಟಿ ನಡೆಸಿದ ಸಂಶೋಧನೆಯು, ಪಿಯರಿ ಉತ್ತರ ಧ್ರುವವನ್ನು ತಲುಪಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ತೋರಿಸಿದೆ.^[೨೮]^[೨೯]
↑ ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವು ನಂತರ ತಪ್ಪು ಎಂದು ಸಾಬೀತಾಯಿತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ೧೯೮೭ ರಿಂದ ೨೦೦೦ ರವರೆಗೆ ಬೇಸ್ ಸುತ್ತಲಿನ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಒಡೆಯಲಿಲ್ಲ/ಕರಗಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನಿಜ.^[೩೬]
↑ ಈ ಟೆಲಿಗ್ರಾಮ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಪದಗಳ ಅರ್ಥವೇನೆಂದು ವಿವಿಧ ವಿವರಣೆಗಳಿವೆ.Crane and Preston, p. 127, ప్రకారం "Am going south" అని ఉంది; Jones, p. 78, Huntford (The Last Place on Earth) 1985, p. 299, ಇನ್ನೂ ಉದ್ದವಾಗಿರುವ ಈ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅದು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತೆ ಓದುತ್ತದೆ:: "Beg leave to inform you Fram proceeding Antarctica".
↑ ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದ ಮತ್ತು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಸರಿಸುಮಾರು ನಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲಾದ ಇತರ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳನ್ನು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಸಹಚರರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮತ್ತು ದಂಡಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದವರ ಹೆಸರಿಟ್ಟರು. ಈ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳು ಸೇರಿವೆ: ಕ್ವೀನ್ ಮೌಡ್ ಪರ್ವತಗಳು, ಪ್ರಿನ್ಸ್ ಓಲಾವ್ ಪರ್ವತಗಳು, ಮೌಂಟ್ ಫ್ರಿಡ್ಟ್‌ಜೋಫ್ ನಾನ್ಸೆನ್, ಮೌಂಟ್ ಡಾನ್ ಪೆಡ್ರೊ ಕ್ರಿಸ್ಟೋಫರ್ಸನ್, ಮೌಂಟ್ ವಿಲ್ಹೆಲ್ಮ್ ಕ್ರಿಸ್ಟೋಫರ್ಸನ್, ಮೌಂಟ್ ಹ್ಯಾನ್ಸೆನ್, ಮೌಂಟ್ ಹ್ಯಾನ್ಸೆನ್, ಮೌಂಟ್ ಮೌಂಟ್, ಮೌಂಟ್ ವಿಸ್ಟಿಂಗ್ ಬ್ಜಾಲ್ಯಾಂಡ್, ಮೌಂಟ್ ಎಂಗೆಲ್‌ಸ್ಟಾಡ್, ಲಿವ್ ಗ್ಲೇಸಿಯರ್, ಮತ್ತು ನಿಲ್ಸೆನ್ ಪ್ರಸ್ಥಭೂಮಿ..

ಮೂಲಗಳು

ಟೆಂಪ್ಲೇಟು:ರಿಫ್ಲಿಸ್ಟ್

↑ See Scott, J.M. for a summary account of Nansen's Fram expedition.
↑ Huntford (The Last Place on Earth) 1985, p. 194.
↑ ^೩.೦ ^೩.೧ ^೩.೨ Huntford 2001, pp. 547–549.
↑ Huntford 2001, pp. 183–186.
↑ ^೫.೦ ^೫.೧ Nansen, pp. 62–68, Vol. I.
↑ ^೬.೦ ^೬.೧ The Fram Museum.
↑ Fairley, pp. 260–261.
↑ Scott, J.M., pp. 244–245.
↑ Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 197–200.
↑ Scott, J.M., pp. 200–202.
↑ Huntford (The Last Place on Earth) 1985, p. 205.
↑ Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 204–206.
↑ Amundsen, pp. 36–41, Vol. I.
↑ Riffenburgh, p. 300.
↑ Barczewski, pp. 60–62.
↑ ^೧೬.೦ ^೧೬.೧ Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 205–207.
↑ Amundsen, p. 72, Vol. I.
↑ ^೧೮.೦ ^೧೮.೧ ^೧೮.೨ Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 247–251.
↑ Amundsen, p. 102, Vol. I.
↑ Amundsen, pp. 137–138, Vol. I.
↑ Weinstock, J. "Sondre Norheim: Folk Hero to Immigrant".
↑ Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 90 and 248.
↑ Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 276–277.
↑ Huntford 2001, pp. 518–519, 542.
↑ Huntford (The Last Place on Earth) 1985, p. 286.
↑ Barr 1985.
↑ The New York Times, 8 September 1909.
↑ Fleming, pp. 365–389.
↑ Herbert, pp. 273–329.
↑ Amundsen, pp. 42–43, Vol. I.
↑ ^೩೧.೦ ^೩೧.೧ Crane, pp. 425–426.
↑ Huntford (The Last Place on Earth) 1985, p. 214.
↑ Barczewski, p. 62.
↑ ^೩೪.೦ ^೩೪.೧ ^೩೪.೨ ^೩೪.೩ Amundsen, pp. 45–47, Vol. I.
↑ Jones, pp. 78–79.
↑ Solomon, pp. 94–95.
↑ Amundsen, pp. 62–64, Vol. I.
↑ Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 244–245.
↑ "The official replica of Fram's South Pole expedition onboard flag". Fram - The Polar Exploration Museum. Retrieved 15 February 2025.
↑ Huntford (The Last Place on Earth) 1985, p. 275.
↑ Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 277–278.
↑ ^೪೨.೦ ^೪೨.೧ Amundsen, pp. 125–131, Vol. I.
↑ Langner, p. 115.
↑ From text of Amundsen's letter, quoted in Huntford (The Last Place on Earth) 1985.
↑ Crane, p. 423.
↑ Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 300–301.
↑ Barczewski, pp. 65–66.
↑ Crane, p. 428.
↑ Amundsen, pp. 138–168, Vol. I.
↑ Huntford 1979, pp. 335–338.
↑ Amundsen, pp. 181–182, Vol. I.
↑ Turley, pp. 73–74.
↑ Langner, p. 124.
↑ Amundsen, p. 194, Vol. I.
↑ MacPhee, p. 87.
↑ Huntford 1979, p. 368.
↑ Solomon, p. 93.
↑ Cherry-Garrard, p. 135.
↑ MacPhee, pp. 89–92.
↑ Langner, p. 132.
↑ Huntford 1979, pp. 344–345.
↑ Langner, pp. 144–145.
↑ Huntford 1979, p. 346.
↑ Amundsen, p. 179, Vol. I.
↑ Huntford 1979, p. 347.
↑ Langner, p. 145.
↑ MacPhee, p. 105.
↑ Turley, p. 79.
↑ Huntford 1979, p. 350.
↑ ^೭೦.೦ ^೭೦.೧ Huntford 1979, p. 352.
↑ Langner, p. 149.
↑ ^೭೨.೦ ^೭೨.೧ MacPhee, p. 106.
↑ Amundsen, p. 254, Vol. I.
↑ Huntford 1979, pp. 357–358.
↑ Langner, p. 151.
↑ Langner, pp. 149–150.
↑ Huntford 1979, pp. 355–356.
↑ Huntford 1979, p. 379.
↑ Langner, p. 159.
↑ Huntford 1979, pp. 382–383.
↑ Huntford 1979, p. 390.
↑ Langner, p. 160.
↑ MacPhee, pp. 120–121.
↑ Langner, pp. 160–161.
↑ Langner, p. 161.
↑ ^೮೬.೦ ^೮೬.೧ ^೮೬.೨ Langner, p. 170.
↑ MacPhee, p. 123.
↑ ^೮೮.೦ ^೮೮.೧ Huntford 1979, p. 407.
↑ Langner, p. 172.
↑ Huntford 1979, p. 408.
↑ Langner, pp. 172–173.
↑ Huntford 1979, p. 409.
↑ Langner, pp. 174–175.
↑ Langner, p. 175.
↑ Huntford 2001, p. 571.
↑ MacPhee, p. 131.
↑ Huntford (The Last Place on Earth) 1985, p. 386.
↑ Turley, p. 86.
↑ ^೯೯.೦ ^೯೯.೧ Langner, p. 178.
↑ Langner, p. 179.
↑ Huntford 1979, pp. 430–437.
↑ ^{೧೦೨.೦} ^{೧೦೨.೧} MacPhee, p. 143.
↑ Huntford 1979, p. 450.
↑ Amundsen, pp. 63–66, Vol. II.
↑ Langner, pp. 184–185.
↑ Amundsen, pp. 67–73, Vol. II.
↑ Amundsen, pp. 105–107, Vol. II.
↑ Huntford 1979, p. 459.
↑ Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 451–452.
↑ Langner, p. 193.
↑ Huntford 1979, p. 487.
↑ Amundsen, p. 122, Vol. II.
↑ Langner, pp. 195–196.
↑ Huntford 1979, p. 491.
↑ ^{೧೧೫.೦} ^{೧೧೫.೧} MacPhee, p. 155.
↑ ಹಂಟ್‌ಫೋರ್ಡ್ 1979, pp. 494–495.
↑ MacPhee, p. 169.
↑ Turley, pp. 118–119.
↑ Amundsen, p. 157, Vol. II.
↑ Langner, p. 206.
↑ Turley, p. 120.
↑ Amundsen, pp. 173–174, Vol. II.
↑ Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 493–497.
↑ Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 510–511.
↑ Amundsen, p. 352, Vol. II.
↑ Sydpolsmedaljen (Norway's South Polar medal).
↑ ^{೧೨೭.೦} ^{೧೨೭.೧} Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 511–516.
↑ Jones, pp. 89–90.
↑ The Times, 9 March 1912, p. 5.
↑ Barczewski, p. 121.
↑ ^{೧೩೧.೦} ^{೧೩೧.೧} Huntford (Shackleton) 1985, p. 344.
↑ Huntford (The Last Place on Earth) 1985, p. 525.
↑ Preston, p. 242.
↑ Jones, p. 248.
↑ ^{೧೩೫.೦} ^{೧೩೫.೧} Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 525–526.
↑ Barczewski, pp. 1–2.
↑ Cherry-Garrard, p. 607.
↑ Barr, William. "Review of 'The Last Viking. The Life of Roald Amundsen'" (PDF). Retrieved 2020-11-22.
↑ Fleming, pp. 411–414.
↑ Fleming, p. 420.
↑ Huntford 1979, p. 496.
↑ Sverre Helge Hassel.
↑ Oscar Wisting.
↑ Huntford 1979, p. 529.

[on_Kings-11] 1905 ನಾರ್ವೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಡನ್‌ನಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟಿತು. ಸ್ವೀಡನ್‌ನ ರಾಜ ಆಸ್ಕರ್ ನಾರ್ವೆಯ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಅವನ ನಂತರ ಡೆನ್ಮಾರ್ಕ್‌ನ ಪ್ರಿನ್ಸ್ ಕಾರ್ಲ್, ಹಾಕನ್ VII ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದನು.^[೧೦]

[Cook_and_Peary-31] ಕುಕ್ ಹೇಳಿದ್ದು ಸುಳ್ಳು ಎಂದು ಪಿಯರೆ ತಕ್ಷಣವೇ ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ನಂತರದ ತನಿಖೆಯು ಕುಕ್ ಹೇಳಿದ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹಲವು ಅನುಮಾನಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿತು. ಪಿಯರೆ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಕುಕ್ ನಿರಾಕರಿಸಿದರೂ, ನ್ಯಾಷನಲ್ ಜಿಯಾಗ್ರಫಿಕ್ ಸೊಸೈಟಿ (ಅವರ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಪ್ರಾಯೋಜಿಸಿದ) ಅದನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಾತೀತವಾಗಿ ಅನುಮೋದಿಸಿತು. ಕುಕ್‌ಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಬೆಂಬಲ ಬೇಗನೆ ಕುಸಿಯಿತು. ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಕೆಲವೇ ಜನರು ಅವನಿಗೆ ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ಉಳಿದರು. ಉತ್ತರ ಧ್ರುವವನ್ನು ತಲುಪಿದ ಮೊದಲ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂಬ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಗೆ ಪಿಯರೆ ಪಾತ್ರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. 20 ನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವ್ಯಾಲಿ ಹರ್ಬರ್ಟಿ ನಡೆಸಿದ ಸಂಶೋಧನೆಯು, ಪಿಯರಿ ಉತ್ತರ ಧ್ರುವವನ್ನು ತಲುಪಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ತೋರಿಸಿದೆ.^[೨೮]^[೨೯]

[base_stability-39] ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವು ನಂತರ ತಪ್ಪು ಎಂದು ಸಾಬೀತಾಯಿತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ೧೯೮೭ ರಿಂದ ೨೦೦೦ ರವರೆಗೆ ಬೇಸ್ ಸುತ್ತಲಿನ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಒಡೆಯಲಿಲ್ಲ/ಕರಗಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನಿಜ.^[೩೬]

[cable_wording-49] ಈ ಟೆಲಿಗ್ರಾಮ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಪದಗಳ ಅರ್ಥವೇನೆಂದು ವಿವಿಧ ವಿವರಣೆಗಳಿವೆ.Crane and Preston, p. 127, ప్రకారం "Am going south" అని ఉంది; Jones, p. 78, Huntford (The Last Place on Earth) 1985, p. 299, ಇನ್ನೂ ಉದ್ದವಾಗಿರುವ ಈ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅದು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತೆ ಓದುತ್ತದೆ:: "Beg leave to inform you Fram proceeding Antarctica".

[Named_features-107] ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದ ಮತ್ತು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಸರಿಸುಮಾರು ನಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲಾದ ಇತರ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳನ್ನು ಅಮುಂಡ್ಸೆನ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಸಹಚರರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮತ್ತು ದಂಡಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದವರ ಹೆಸರಿಟ್ಟರು. ಈ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳು ಸೇರಿವೆ: ಕ್ವೀನ್ ಮೌಡ್ ಪರ್ವತಗಳು, ಪ್ರಿನ್ಸ್ ಓಲಾವ್ ಪರ್ವತಗಳು, ಮೌಂಟ್ ಫ್ರಿಡ್ಟ್‌ಜೋಫ್ ನಾನ್ಸೆನ್, ಮೌಂಟ್ ಡಾನ್ ಪೆಡ್ರೊ ಕ್ರಿಸ್ಟೋಫರ್ಸನ್, ಮೌಂಟ್ ವಿಲ್ಹೆಲ್ಮ್ ಕ್ರಿಸ್ಟೋಫರ್ಸನ್, ಮೌಂಟ್ ಹ್ಯಾನ್ಸೆನ್, ಮೌಂಟ್ ಹ್ಯಾನ್ಸೆನ್, ಮೌಂಟ್ ಮೌಂಟ್, ಮೌಂಟ್ ವಿಸ್ಟಿಂಗ್ ಬ್ಜಾಲ್ಯಾಂಡ್, ಮೌಂಟ್ ಎಂಗೆಲ್‌ಸ್ಟಾಡ್, ಲಿವ್ ಗ್ಲೇಸಿಯರ್, ಮತ್ತು ನಿಲ್ಸೆನ್ ಪ್ರಸ್ಥಭೂಮಿ..

[1] See Scott, J.M. for a summary account of Nansen's Fram expedition.

[FOOTNOTEHuntford_(''The_Last_Place_on_Earth'')1985194-2] Huntford (The Last Place on Earth) 1985, p. 194.

[FOOTNOTEHuntford2001547–549-3] ೩.೦ ^೩.೧ ^೩.೨ Huntford 2001, pp. 547–549.

[FOOTNOTEHuntford2001183–186-4] Huntford 2001, pp. 183–186.

[FOOTNOTENansen62–68Vol._I-5] ೫.೦ ^೫.೧ Nansen, pp. 62–68, Vol. I.

[FOOTNOTEThe_Fram_Museum-6] ೬.೦ ^೬.೧ The Fram Museum.

[FOOTNOTEFairley260–261-7] Fairley, pp. 260–261.

[FOOTNOTEScott,_J.M.244–245-8] Scott, J.M., pp. 244–245.

[FOOTNOTEHuntford_(''The_Last_Place_on_Earth'')1985197–200-9] Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 197–200.

[FOOTNOTEScott,_J.M.200–202-10] Scott, J.M., pp. 200–202.

[FOOTNOTEHuntford_(''The_Last_Place_on_Earth'')1985205-12] Huntford (The Last Place on Earth) 1985, p. 205.

[FOOTNOTEHuntford_(''The_Last_Place_on_Earth'')1985204–206-13] Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 204–206.

[FOOTNOTEAmundsen36–41Vol._I-14] Amundsen, pp. 36–41, Vol. I.

[FOOTNOTERiffenburgh300-15] Riffenburgh, p. 300.

[FOOTNOTEBarczewski60–62-16] Barczewski, pp. 60–62.

[FOOTNOTEHuntford_(''The_Last_Place_on_Earth'')1985205–207-17] ೧೬.೦ ^೧೬.೧ Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 205–207.

[FOOTNOTEAmundsen72Vol._I-18] Amundsen, p. 72, Vol. I.

[FOOTNOTEHuntford_(''The_Last_Place_on_Earth'')1985247–251-19] ೧೮.೦ ^೧೮.೧ ^೧೮.೨ Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 247–251.

[FOOTNOTEAmundsen102Vol._I-20] Amundsen, p. 102, Vol. I.

[FOOTNOTEAmundsen137–138Vol._I-21] Amundsen, pp. 137–138, Vol. I.

[FOOTNOTEWeinstock,_J._"Sondre_Norheim:_Folk_Hero_to_Immigrant"-22] Weinstock, J. "Sondre Norheim: Folk Hero to Immigrant".

[FOOTNOTEHuntford_(''The_Last_Place_on_Earth'')198590_and_248-23] Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 90 and 248.

[FOOTNOTEHuntford_(''The_Last_Place_on_Earth'')1985276–277-24] Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 276–277.

[FOOTNOTEHuntford2001518–519,_542-25] Huntford 2001, pp. 518–519, 542.

[FOOTNOTEHuntford_(''The_Last_Place_on_Earth'')1985286-26] Huntford (The Last Place on Earth) 1985, p. 286.

[FOOTNOTEBarr1985-27] Barr 1985.

[FOOTNOTE''The_New_York_Times'',_8_September_1909-28] The New York Times, 8 September 1909.

[FOOTNOTEFleming365–389-29] Fleming, pp. 365–389.

[FOOTNOTEHerbert273–329-30] Herbert, pp. 273–329.

[FOOTNOTEAmundsen42–43Vol._I-32] Amundsen, pp. 42–43, Vol. I.

[FOOTNOTECrane425–426-33] ೩೧.೦ ^೩೧.೧ Crane, pp. 425–426.

[FOOTNOTEHuntford_(''The_Last_Place_on_Earth'')1985214-34] Huntford (The Last Place on Earth) 1985, p. 214.

[FOOTNOTEBarczewski62-35] Barczewski, p. 62.

[FOOTNOTEAmundsen45–47Vol._I-36] ೩೪.೦ ^೩೪.೧ ^೩೪.೨ ^೩೪.೩ Amundsen, pp. 45–47, Vol. I.

[FOOTNOTEJones78–79-37] Jones, pp. 78–79.

[FOOTNOTESolomon94–95-38] Solomon, pp. 94–95.

[FOOTNOTEAmundsen62–64Vol._I-40] Amundsen, pp. 62–64, Vol. I.

[FOOTNOTEHuntford_(''The_Last_Place_on_Earth'')1985244–245-41] Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 244–245.

[42] "The official replica of Fram's South Pole expedition onboard flag". Fram - The Polar Exploration Museum. Retrieved 15 February 2025.

[FOOTNOTEHuntford_(''The_Last_Place_on_Earth'')1985275-43] Huntford (The Last Place on Earth) 1985, p. 275.

[FOOTNOTEHuntford_(''The_Last_Place_on_Earth'')1985277–278-44] Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 277–278.

[FOOTNOTEAmundsen125–131Vol._I-45] ೪೨.೦ ^೪೨.೧ Amundsen, pp. 125–131, Vol. I.

[FOOTNOTELangner115-46] Langner, p. 115.

[47] From text of Amundsen's letter, quoted in Huntford (The Last Place on Earth) 1985.

[FOOTNOTECrane423-48] Crane, p. 423.

[FOOTNOTEHuntford_(''The_Last_Place_on_Earth'')1985300–301-50] Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 300–301.

[FOOTNOTEBarczewski65–66-51] Barczewski, pp. 65–66.

[FOOTNOTECrane428-52] Crane, p. 428.

[FOOTNOTEAmundsen138–168Vol._I-53] Amundsen, pp. 138–168, Vol. I.

[FOOTNOTEHuntford1979335–338-54] Huntford 1979, pp. 335–338.

[FOOTNOTEAmundsen181–182Vol._I-55] Amundsen, pp. 181–182, Vol. I.

[FOOTNOTETurley73–74-56] Turley, pp. 73–74.

[FOOTNOTELangner124-57] Langner, p. 124.

[FOOTNOTEAmundsen194Vol._I-58] Amundsen, p. 194, Vol. I.

[FOOTNOTEMacPhee87-59] MacPhee, p. 87.

[FOOTNOTEHuntford1979368-60] Huntford 1979, p. 368.

[FOOTNOTESolomon93-61] Solomon, p. 93.

[FOOTNOTECherry-Garrard135-62] Cherry-Garrard, p. 135.

[FOOTNOTEMacPhee89–92-63] MacPhee, pp. 89–92.

[FOOTNOTELangner132-64] Langner, p. 132.

[FOOTNOTEHuntford1979344–345-65] Huntford 1979, pp. 344–345.

[FOOTNOTELangner144–145-66] Langner, pp. 144–145.

[FOOTNOTEHuntford1979346-67] Huntford 1979, p. 346.

[FOOTNOTEAmundsen179Vol._I-68] Amundsen, p. 179, Vol. I.

[FOOTNOTEHuntford1979347-69] Huntford 1979, p. 347.

[FOOTNOTELangner145-70] Langner, p. 145.

[FOOTNOTEMacPhee105-71] MacPhee, p. 105.

[FOOTNOTETurley79-72] Turley, p. 79.

[FOOTNOTEHuntford1979350-73] Huntford 1979, p. 350.

[FOOTNOTEHuntford1979352-74] ೭೦.೦ ^೭೦.೧ Huntford 1979, p. 352.

[FOOTNOTELangner149-75] Langner, p. 149.

[FOOTNOTEMacPhee106-76] ೭೨.೦ ^೭೨.೧ MacPhee, p. 106.

[FOOTNOTEAmundsen254Vol._I-77] Amundsen, p. 254, Vol. I.

[FOOTNOTEHuntford1979357–358-78] Huntford 1979, pp. 357–358.

[FOOTNOTELangner151-79] Langner, p. 151.

[FOOTNOTELangner149–150-80] Langner, pp. 149–150.

[FOOTNOTEHuntford1979355–356-81] Huntford 1979, pp. 355–356.

[FOOTNOTEHuntford1979379-82] Huntford 1979, p. 379.

[FOOTNOTELangner159-83] Langner, p. 159.

[FOOTNOTEHuntford1979382–383-84] Huntford 1979, pp. 382–383.

[FOOTNOTEHuntford1979390-85] Huntford 1979, p. 390.

[FOOTNOTELangner160-86] Langner, p. 160.

[FOOTNOTEMacPhee120–121-87] MacPhee, pp. 120–121.

[FOOTNOTELangner160–161-88] Langner, pp. 160–161.

[FOOTNOTELangner161-89] Langner, p. 161.

[FOOTNOTELangner170-90] ೮೬.೦ ^೮೬.೧ ^೮೬.೨ Langner, p. 170.

[FOOTNOTEMacPhee123-91] MacPhee, p. 123.

[FOOTNOTEHuntford1979407-92] ೮೮.೦ ^೮೮.೧ Huntford 1979, p. 407.

[FOOTNOTELangner172-93] Langner, p. 172.

[FOOTNOTEHuntford1979408-94] Huntford 1979, p. 408.

[FOOTNOTELangner172–173-95] Langner, pp. 172–173.

[FOOTNOTEHuntford1979409-96] Huntford 1979, p. 409.

[FOOTNOTELangner174–175-97] Langner, pp. 174–175.

[FOOTNOTELangner175-98] Langner, p. 175.

[FOOTNOTEHuntford2001571-99] Huntford 2001, p. 571.

[FOOTNOTEMacPhee131-100] MacPhee, p. 131.

[FOOTNOTEHuntford_(''The_Last_Place_on_Earth'')1985386-101] Huntford (The Last Place on Earth) 1985, p. 386.

[FOOTNOTETurley86-102] Turley, p. 86.

[FOOTNOTELangner178-103] ೯೯.೦ ^೯೯.೧ Langner, p. 178.

[FOOTNOTELangner179-104] Langner, p. 179.

[FOOTNOTEHuntford1979430–437-105] Huntford 1979, pp. 430–437.

[FOOTNOTEMacPhee143-106] {೧೦೨.೦} ^{೧೦೨.೧} MacPhee, p. 143.

[FOOTNOTEHuntford1979450-108] Huntford 1979, p. 450.

[FOOTNOTEAmundsen63–66Vol._II-109] Amundsen, pp. 63–66, Vol. II.

[FOOTNOTELangner184–185-110] Langner, pp. 184–185.

[FOOTNOTEAmundsen67–73Vol._II-111] Amundsen, pp. 67–73, Vol. II.

[FOOTNOTEAmundsen105–107Vol._II-112] Amundsen, pp. 105–107, Vol. II.

[FOOTNOTEHuntford1979459-113] Huntford 1979, p. 459.

[FOOTNOTEHuntford_(''The_Last_Place_on_Earth'')1985451–452-114] Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 451–452.

[FOOTNOTELangner193-115] Langner, p. 193.

[FOOTNOTEHuntford1979487-116] Huntford 1979, p. 487.

[FOOTNOTEAmundsen122Vol._II-117] Amundsen, p. 122, Vol. II.

[FOOTNOTELangner195–196-118] Langner, pp. 195–196.

[FOOTNOTEHuntford1979491-119] Huntford 1979, p. 491.

[FOOTNOTEMacPhee155-120] {೧೧೫.೦} ^{೧೧೫.೧} MacPhee, p. 155.

[FOOTNOTEಹಂಟ್‌ಫೋರ್ಡ್1979494–495-121] ಹಂಟ್‌ಫೋರ್ಡ್ 1979, pp. 494–495.

[FOOTNOTEMacPhee169-122] MacPhee, p. 169.

[FOOTNOTETurley118–119-123] Turley, pp. 118–119.

[FOOTNOTEAmundsen157Vol._II-124] Amundsen, p. 157, Vol. II.

[FOOTNOTELangner206-125] Langner, p. 206.

[FOOTNOTETurley120-126] Turley, p. 120.

[FOOTNOTEAmundsen173–174Vol._II-127] Amundsen, pp. 173–174, Vol. II.

[FOOTNOTEHuntford_(''The_Last_Place_on_Earth'')1985493–497-128] Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 493–497.

[FOOTNOTEHuntford_(''The_Last_Place_on_Earth'')1985510–511-129] Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 510–511.

[FOOTNOTEAmundsen352Vol._II-130] Amundsen, p. 352, Vol. II.

[FOOTNOTESydpolsmedaljen_(Norway's_South_Polar_medal)-131] Sydpolsmedaljen (Norway's South Polar medal).

[FOOTNOTEHuntford_(''The_Last_Place_on_Earth'')1985511–516-132] {೧೨೭.೦} ^{೧೨೭.೧} Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 511–516.

[FOOTNOTEJones89–90-133] Jones, pp. 89–90.

[FOOTNOTE''The_Times'',_9_March_19125-134] The Times, 9 March 1912, p. 5.

[FOOTNOTEBarczewski121-135] Barczewski, p. 121.

[FOOTNOTEHuntford_(''Shackleton'')1985344-136] {೧೩೧.೦} ^{೧೩೧.೧} Huntford (Shackleton) 1985, p. 344.

[FOOTNOTEHuntford_(''The_Last_Place_on_Earth'')1985525-137] Huntford (The Last Place on Earth) 1985, p. 525.

[FOOTNOTEPreston242-138] Preston, p. 242.

[FOOTNOTEJones248-139] Jones, p. 248.

[FOOTNOTEHuntford_(''The_Last_Place_on_Earth'')1985525–526-140] {೧೩೫.೦} ^{೧೩೫.೧} Huntford (The Last Place on Earth) 1985, pp. 525–526.

[FOOTNOTEBarczewski1–2-141] Barczewski, pp. 1–2.

[FOOTNOTECherry-Garrard607-142] Cherry-Garrard, p. 607.

[143] Barr, William. "Review of 'The Last Viking. The Life of Roald Amundsen'" (PDF). Retrieved 2020-11-22.

[FOOTNOTEFleming411–414-144] Fleming, pp. 411–414.

[FOOTNOTEFleming420-145] Fleming, p. 420.

[FOOTNOTEHuntford1979496-146] Huntford 1979, p. 496.

[FOOTNOTESverre_Helge_Hassel-147] Sverre Helge Hassel.

[FOOTNOTEOscar_Wisting-148] Oscar Wisting.

[FOOTNOTEHuntford1979529-149] Huntford 1979, p. 529.

[೧]

[೨]

[೩]

[೪]

[೫]

[೬]

[೭]

[೮]

[೯]

[n ೧]

[೧೧]

[೧೨]

[೧೩]

[೧೪]

[೧೫]

[೧೬]

[೧೭]

[೧೮]

[೧೯]

[೨೦]

[೨೧]

[೨೨]

[೨೩]

[೨೪]

[೨೫]

[೨೬]

[೨೭]

[n ೨]

[೩೦]

[೩೧]

[೩೨]

[೩೩]

[೩೪]

[೩೫]

[n ೩]

[೩೭]

[೩೮]

[೩೯]

[೪೦]

[೪೧]

[೪೨]

[೪೩]

[೪೪]

[೪೫]

[n ೪]

[೪೬]

[೪೭]

[೪೮]

[೪೯]

[೫೦]

[೫೧]

[೫೨]

[೫೩]

[೫೪]

[೫೫]

[೫೬]

[೫೭]

[೫೮]

[೫೯]

[೬೦]

[೬೧]

[೬೨]

[೬೩]

[೬೪]

[೬೫]

[೬೬]

[೬೭]

[೬೮]

[೬೯]

[೭೦]

[೭೧]

[೭೨]

[೭೩]

[೭೪]

[೭೫]

[೭೬]

[೭೭]

[೭೮]

[೭೯]

[೮೦]

[೮೧]

[೮೨]

[೮೩]

[೮೪]

[೮೫]

[೮೬]

[೮೭]

[೮೮]

[೮೯]

[೯೦]

[೯೧]

[೯೨]

[೯೩]

[೯೪]

[೯೫]

[೯೬]

[೯೭]

[೯೮]

[೯೯]

[೧೦೦]